Deuteronomy 26
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Na Angraeng Sithaw mah qawk ah toep han paek ih prae thungah, na kun moe, a thungah kho na sak naah,
1و چون به زمینی که یهوه خدایت تو رانصیب میدهد داخل شدی، و در آن تصرف نموده، ساکن گردیدی،
2na Angraeng Sithaw mah paek ih prae thung ih athai tangsuek thingthainawk to benthang thungah suem boih ah loe, na Angraeng Sithaw ih ahmin oh hanah, qoih ih ahmuen ah caeh ah,
2آنگاه نوبر تمامی حاصل زمین را که از زمینی که یهوه خدایت به تومی دهد، جمع کرده باشی بگیر، و آن را در سبدگذاشته، به مکانی که یهوه خدایت برگزیند تا نام خود را در آن ساکن گرداند، برو.
3to nathuem ih qaima toksah kami khaeah caeh ah loe, Angraeng mah aicae paek hanah aicae ampanawk khaeah sak ih lokkamhaih prae to ka phak boeh, tiah na Angraeng Sithaw khaeah vaihniah ka taphong boeh, tiah thui oh.
3و نزد کاهنی که در آن روزها باشد رفته، وی را بگو: «امروز برای یهوه خدایت اقرار میکنم که به زمینی که خداوندبرای پدران ما قسم خورد که به ما بدهد، داخل شدهام.»
4Qaima mah na ban ih benthang to la ueloe, na Angraeng Sithaw ih hmaicam hmaa ah suem tih.
4و کاهن سبد را از دستت گرفته، پیش مذبح یهوه خدایت بگذارد.
5To naah nang mah na Angraeng Sithaw hmaa ah, Kam pa loe ahmuen kruekah kamhet rumram, Syria kami ah oh, anih loe kami zetta hoi ni Izip prae ah caeh tathuk; toe anih loe to ah khosak moe, kalen parai acaeng, thacak hoi pop parai acaeng ah angcoeng:
5پس تو به حضوریهوه خدای خود اقرار کرده، بگو: «پدر من ارامی آواره بود، و با عددی قلیل به مصر فرود شده، درآنجا غربت پذیرفت، و در آنجا امتی بزرگ وعظیم و کثیر شد.
6toe Izip kaminawk mah pacaekthlaek moe, patang ang khang o sak, misong baktiah tok karai ang sak o sak.
6و مصریان با ما بدرفتاری نموده، ما را ذلیل ساختند، و بندگی سخت بر مانهادند.
7Toe kam panawk ih Angraeng Sithaw khaeah ka hang o naah, Angraeng mah kaicae hanghaih lok to thaih moe, kaicae raihaih, patangkhanghaih hoi pacaekthlaekhaih doeh ang hnuk pae.
7و چون نزد یهوه، خدای پدران خود، فریاد برآوردیم، خداوند آواز ما را شنید ومشقت و محنت و تنگی ما را دید.
8To pongah Angraeng mah thacak a ban payanghaih, zit thok hmuen, angmathaih hoi dawnrai koi kaom hmuen sakhaih rang hoiah ni kaicae hae Izip prae thung hoiah ang zaeh.
8و خداوند مارا از مصر بهدست قوی و بازوی افراشته و خوف عظیم، و با آیات و معجزات بیرون آورد.
9Anih mah to ahmuen hoiah ang zaeh moe, tahnutui hoi khoitui longhaih hae prae ah ang caeh haih.
9و ما رابه این مکان درآورده، این زمین را زمینی که به شیرو شهد جاری است به ما بخشید.
10Vaihi khenah, Aw Angraeng, nang paek ih prae thung ih athai tangsuek hmuen hae nang khaeah kang sin o; tiah thui oh. Na Angraeng Sithaw hmaa ah benthang to suem oh loe, na Angraeng Sithaw to bok oh.
10و الان اینک نوبر حاصل زمینی را که توای خداوند به من دادی، آوردهام.» پس آن را به حضور یهوه خدای خود بگذار، و به حضور یهوه، خدایت، عبادت نما.
11To pacoengah nang loe nangmah khaeah kaom, Levi kaminawk, prae kalah kaminawk hoi nawnto, na Angraeng Sithaw mah nangmah hoi nangmacae ih caanawk hanah paek ih kahoih hmuennawk boih nuiah anghoe oh.
11و تو با لاوی و غریبی که در میان تو باشد ازتمامی نیکویی که یهوه، خدایت، به تو و به خاندانت بخشیده است، شادی خواهی نمود.
12Hato thung maeto paekhaih saning thumto naah, Levi kaminawk, prae kalah angvin, amno ampa tawn ai kaminawk hoi lamhmainawk mah, vangpui thungah caak o moe, zok amhah o hanah, na hnuk o ih hmuennawk boih thung hoi ih hato thungah maeto pahoe ah.
12و در سال سوم که سال عشر است، چون ازگرفتن تمامی عشر محصول خود فارغ شدی، آن را به لاوی و غریب و یتیم و بیوهزن بده، تا دراندرون دروازه های تو بخورند و سیر شوند.
13To pacoengah na Angraeng Sithaw hmaa ah, Nang paek ih loknawk baktih toengah ka imthung takoh hoi kaciim hmuennawk to kang sin moe, Levi, angvin, amno ampa tawn ai kami hoi lamhmainawk hanah ka paek boeh; nang paek ih lok kang qoi o taak ai moe, maeto doeh ka pahnet ai.
13وبه حضور یهوه خدایت بگو: «موقوفات را از خانه خود بیرون کردم، و آنها را نیز به لاوی و غریب ویتیم و بیوهزن، موافق تمامی اوامری که به من امرفرمودی، دادم، و از اوامر تو تجاوز ننموده، فراموش نکردم.
14Palungsethaih ka tong naah ka caa ai moe, kaciim ai ah patoh han ih hmuen ah doeh ka la ai; kadueh kami han doeh ka paek ai; ka Angraeng Sithaw ih lok to ka tahngaih moe, nang paek ih loknawk to ka sak boih.
14در ماتم خود از آنها نخوردم ودر نجاستی از آنها صرف ننمودم، و برای اموات از آنها ندادم، بلکه به قول یهوه، خدایم، گوش داده، موافق هرآنچه به من امر فرمودی، رفتارنمودم.
15Van hoiah na ohhaih hmuenciim to khen tathuk ah loe, nangmah ih Israel kaminawk hoi kam panawk khaeah paek han na sak ih lokkamhaih baktih toengah, kaicae han nang paek ih prae, tahnutui hoi khoitui longhaih prae to, tahamhoihaih paek ah, tiah thuih han oh.
15از مسکن مقدس خود از آسمان بنگر، و قوم خود اسرائیل و زمینی را که به ما دادی چنانکه برای پدران ما قسم خوردی، زمینی که به شیر و شهد جاری است، برکت بده،.»
16Hae ih zaehhoihaih hoi lokcaekhaih daannawk ka pazui o thai hanah, vaihniah na Angraeng Sithaw mah lok ang paek boeh; to pongah poekhaih palungthin boih, hinghaih boih hoi pazui oh loe, sah oh.
16امروز یهوه، خدایت، تو را امر میفرمایدکه این فرایض و احکام را بجا آوری، پس آنها رابه تمامی دل و تمامی جان خود نگاه داشته، بجاآور.
17Angraeng loe na Sithaw ah oh pongah, a loklam ah caeh moe, anih ih zaehhoihaih daannawk, a lokcaekhaih hoi a thuih ih loknawk to ka pazui o han, a lok to ka tahngaih o han, tiah vaihniah na taphong o boeh;
17امروز به یهوه اقرار نمودی که خدای توست، و اینکه به طریقهای او سلوک خواهی نمود، و فرایض و اوامر و احکام او را نگاه داشته، آواز او را خواهی شنید.
18Angraeng loe a suek ih lok baktih toengah, angmah ih kami ah oh moe, a paek ih kaaloknawk to pazui boih hanah,
18و خداوند امروز به تواقرار کرده است که تو قوم خاص او هستی، چنانکه به تو وعده داده است، و تا تمامی اوامر اورا نگاه داری.
19a thuih ih lok baktih toengah, nangcae loe a sak ih kaminawk boih thungah na Angraeng Sithaw hmaa ah ciimcai kami ah na oh o, saphawhaih, kasang ahmin amthanghaih hoi pakoehhaih to nangcae khaeah paek hanah, vaihniah a thuih boeh.
19و تا تو را در ستایش و نام و اکرام از جمیع امتهایی که ساخته است، بلند گرداند، وتا برای یهوه، خدایت، قوم مقدس باشی، چنانکه وعده داده است.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.