Toksahkungnawk 8
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Anih duekhaih to Saul mah doeh palungdue haih. To nathuem ah Jerusalem ah kaom kricanawk loe paroeai pacaekthlaekhaih to tongh o; to pongah patoeh ih kaminawk khue ai ah loe, kaminawk boih Judea hoi Samaria prae ah cawnh o.
1می بود.
2Sithaw khae angpaek kaminawk mah Stephen ih qok to lak o moe, aphum o, anih to paroeai palungset o haih.
2و مردان صالح استیفان را دفن کرده، برای وی ماتم عظیمی برپا داشتند.
3Saul mah kricabu to phraek, im kruekah akun, nongpa hoi nongpatanawk to a naeh moe, thongim ah pakhrak.
3اما سولس کلیسا رامعذب می‌ساخت و خانه به خانه گشته، مردان وزنان را برکشیده، به زندان می‌افکند.
4To pongah kacawn kaminawk phakhaih ahmuen kruekah tamthanglok to taphong o.
4پس آنانی که متفرق شدند، به هر جایی که می‌رسیدند به کلام بشارت می‌دادند.
5Philip loe Samaria vangpui ah caeh tathuk moe, to ih kaminawk khaeah Kri kawng to a thuih.
5اما فیلپس به بلدی از سامره درآمده، ایشان را به مسیح موعظه می‌نمود.
6Toah kaom kaminawk loe Philip mah thuih ih lok to palung paekhaih hoiah tahngaih pae o, a sak ih dawnrai hmuennawk doeh a hnuk o.
6و مردم به یکدل به سخنان فیلپس گوش دادند، چون معجزاتی را که از اوصادر می‌گشت، می‌شنیدند و می‌دیدند،
7Kaciim ai pakhranawk loe, tha hoi hang o moe, taqawk tawn kaminawk ih takoh thung hoiah tacawt o: pop parai angtawt thai ai kaminawk hoi khokkhaem kaminawk ngantui o.
7زیرا که ارواح پلید از بسیاری که داشتند نعره زده، بیرون می‌شدند ومفلوجان و لنگان بسیار شفا می‌یافتند.
8To pongah to avang ih kaminawk loe paroeai anghoehaih tawnh o.
8و شادی عظیم در آن شهر روی نمود.
9To avang ah kaom Simon, tiah kawk ih kami maeto loe angmah hoi angmah to lensawk kami ah amkoeh moe, miklet patohhaih hoiah Samaria kaminawk hma ah dawnrai hmuen to a sak:
9اما مردی شمعون نام قبل از آن در آن قریه بود که جادوگری می‌نمود و اهل سامره را متحیرمی ساخت و خود را شخصی بزرگ می‌نمود،
10kathoeng hoi kalen koek kaminawk mah, Hae kami loe kalen koek Sithaw thacakhaih to tawnh, tiah thuih o moe, anih ih lok to tahngaih pae o.
10بحدی که خرد و بزرگ گوش داده، می‌گفتند: «این است قوت عظیم خدا.»
11Anih mah to ih kaminawk dawnraisak hanah miklet hoiah saning kasawkah doi boeh pongah, nihcae mah Simon ih lok to tahngaih pae o.
11و بدو گوش دادنداز آنرو که مدت مدیدی بود از جادوگری اومتحیر می‌شدند.
12Toe Philip mah Sithaw ukhaih prae kawng hoi Jesu Kri ih ahmin to taphong naah loe, nihcae mah tang o moe, nongpa nongpata tih ai tuinuemhaih to hnuk o.
12لیکن چون به بشارت فیلپس که به ملکوت خدا و نام عیسی مسیح می‌داد، ایمان آوردند، مردان و زنان تعمید یافتند.
13Simon angmah doeh tanghaih tawnh moe, tuinuemhaih to hnuk: Philip mah sak ih dawnrai hmuen hoi angmathaihnawk to a hnuk naah, dawnrai moe, Philip hnukah a bang.
13وشمعون نیز خود ایمان آورد و چون تعمید یافت همواره با فیلپس می‌بود و از دیدن آیات و قوات عظیمه که از او ظاهر می‌شد، در حیرت افتاد.
14Jerusalem ah kaom patoeh ih kaminawk mah Samaria kaminawk loe Sithaw lok tang o boeh ti, tiah thaih o naah, Piter hoi Johan to nihcae khaeah patoeh o:
14اما رسولان که در اورشلیم بودند، چون شنیدند که اهل سامره کلام خدا را پذیرفته‌اند، پطرس و یوحنا را نزد ایشان فرستادند.
15nihcae mah Kacai Muithla hnuk o thai hanah, to ahmuen ah a caeh hoi tathuk moe, nihcae han lawkthuih pae hoi:
15وایشان آمده، بجهت ایشان دعا کردند تاروح‌القدس را بیابند،
16(nihcae loe Jesu ih ahmin khue hoiah ni tuinuemhaih to hnuk o vop pongah, Kacai Muithla nihcae nuiah krah ai vop.)
16زیرا که هنوز بر هیچ‌کس از ایشان نازل نشده بود که به نام خداوند عیسی تعمید یافته بودند و بس.
17Piter hoi Johan mah nihcae nuiah ban koeng moe, lawkthuih pae hoi naah loe, nihcae mah Kacai Muithla to talawk o.
17پس دستها بر ایشان گذارده، روح‌القدس را یافتند.
18Patoeh ih kaminawk mah ban koeng naah Kacai Muithla hnuk o ti, tiah Simon mah hnuk naah, nihnik hanah phoisa a paek,
18اما شمعون چون دید که محض گذاردن دستهای رسولان روح‌القدس عطا می‌شود، مبلغی پیش ایشان آورده،
19ban ka koeng pae ih kaminawk mah, Kacai Muithla hnuk o thai hanah, hae sakthaihaih tha hae kai hanah doeh na paek hoi toeng ah, tiah a naa.
19گفت: «مرا نیز این قدرت دهید که به هرکس دست گذارم، روح‌القدس را بیابد.»
20Toe Piter mah anih khaeah, Sithaw ih tangqum to phoisa hoi qan han na poek pongah, phoisa hoi nawnto nang hmaa hoi hmaek tih, tiah a naa.
20پطرس بدو گفت: «زرت با تو هلاک باد، چونکه پنداشتی که عطای خدا به زر حاصل می‌شود.
21Sithaw hmaa ah na poekhaih toeng ai pongah, hae toksakhaih nuiah na thum han koi tidoeh na tawn mak ai, tiah a naa.
21تو را دراین امر، قسمت و بهره‌ای نیست زیرا که دلت درحضور خدا راست نمی باشد.
22Hae na poek pazaehaih hmuen nuiah dawnpakhuem ah loe, Angraeng khaeah lawkthui ah, to tih nahaeloe palung thung hoi na poek pazaehaih to na tahmen pae khoe doeh om tih.
22پس از این شرارت خود توبه کن و از خدا درخواست کن تاشاید این فکر دلت آمرزیده شود،
23Nang loe kakhaa tui to na naek moe, zae mah taoenghaih thung hoiah na loih ai vop, tito ka panoek, tiah a naa.
23زیرا که تو رامی بینم در زهره تلخ و قید شرارت گرفتاری.»
24To naah Simon mah, Na thuih hoi ih hmuennawk ka nuiah phak han ai ah, Angraeng khaeah lawk na thui pae hoih, tiah a naa.
24شمعون در جواب گفت: «شما برای من به خداوند دعا کنید تا چیزی از آنچه گفتید بر من عارض نشود.»
25Peter hoi Johan loe Angraeng ih lok to taphong hoi, to tiah lokthuih hoi pacoengah Jerusalem ah amlaem hoi; paroeai Samaria avangnawk ah doeh kahoih tamthanglok to taphong hoi.
25پس ارشاد نموده و به کلام خداوند تکلم کرده، به اورشلیم برگشتند و دربسیاری از بلدان اهل سامره بشارت دادند.
26Angraeng ih van kami mah Philip khaeah, Angthawk ah loe, Jerusalem hoi Gaza bang caeh tathukhaih praezaek loklam aloih bangah caeh ah, tiah a naa.
26اما فرشته خداوند به فیلپس خطاب کرده، گفت: «برخیز و به‌جانب جنوب، به راهی که ازاورشلیم به سوی غزه می‌رود که صحراست، روانه شو.»
27To pongah anih loe angthawk moe, a caeh: khenah, Ethiopia siangpahrang nongpata Kandace ukhaih tlim ah toksah, paroeai akaa tawn hmuenmae pakuemkung, tangyat dueh kami maeto loe Sithaw bok hanah Jerusalem ah caeh,
27پس برخاسته، روانه شد که ناگاه شخصی حبشی که خواجه‌سرا و مقتدر نزدکنداکه، ملکه حبش، و بر تمام خزانه او مختاربود، به اورشلیم بجهت عبادت آمده بود.
28anih im ah amlaem naah, angmah ih hrang mawtaka nuiah angthueng moe, tahmaa Isaiah mah tarik ih Cabu to a kroek.
28و درمراجعت بر ارابه خود نشسته، صحیفه اشعیای نبی را مطالعه می‌کند
29Muithla mah Philip khaeah, Anih hoi kanghnai ah caeh ah loe, to hrang mawtaka to patom ah, tiah a naa.
29آنگاه روح به فیلپس گفت: «پیش برو و با آن ارابه همراه باش.»
30Philip loe anih khaeah cawnh, anih mah kroek ih tahmaa Isaiah ih Cabu lok to thaih naah, Na kroek ih lok to na thaikop maw? tiah a dueng.
30فیلپس پیش دویده، شنید که اشعیای نبی رامطالعه می‌کند. گفت: «آیا می‌فهمی آنچه رامی خوانی؟»
31Anih mah, Mi mah doeh patukhaih om ai ah kawbangmaw ka panoek thai tih? tiah a naa. To pongah anih loe hrang mawtaka nuiah angthueng moe, anih hoi nawnto anghnut hanah Philip to kawk.
31گفت: «چگونه می‌توانم؟ مگرآنکه کسی مرا هدایت کند.» و از فیلپس خواهش نمود که سوار شده، با او بنشیند.
32To kami mah kroek ih Cabu loe, Boh han kaom tuu baktiah Anih to hoih o; Anih loe angmah ih amui aat kami hma ah kaom duem tuucaa baktiah pakha aang ai:
32و فقره‌ای ازکتاب که می‌خواند این بود که «مثل گوسفندی که به مذبح برند و چون بره‌ای خاموش نزد پشم برنده خود، همچنین دهان خود را نمی گشاید.
33anih loe azat kaom ah lokcaek o, toenghaih hoiah lokcaek o ai: a hinghaih long hoiah lak pae o ving pongah, anih loe kawbangmaw acaeng tawn thai tih? tiah oh.
33درفروتنی او انصاف از او منقطع شد و نسب او را که می‌تواند تقریر کرد؟ زیرا که حیات او از زمین برداشته می‌شود.»
34Tangyat dueh kami mah, Tahmaa mah mi kawng maw thuih? Angmah kawng maw, to tih ai boeh loe kalah kami kawng, na thui ah? tiah a dueng.
34پس خواجه‌سرا به فیلپس ملتفت شده، گفت: «از تو سوال می‌کنم که نبی این را درباره که می‌گوید؟ درباره خود یا درباره کسی دیگر؟»
35To naah Philip mah, To Cabu thung ih lok hoi Jesu kawng to anih khaeah thuih pae.
35آنگاه فیلپس زبان خود را گشود و ازآن نوشته شروع کرده، وی را به عیسی بشارت داد.
36Loklam a caeh hoi li naah, tui ohhaih ahmuen to a phak hoi: tangyat dueh kami mah, khenah, haeah tui oh; tuinuemhaih ka hnuk hanah mi mah maw pakaa thai tih? tiah a naa.
36و چون در عرض راه به آبی رسیدند، خواجه گفت: «اینک آب است! از تعمید یافتنم چه چیز مانع می‌باشد؟»
37Philip mah, Na palungthin boih hoi na tang nahaeloe, tuinuemhaih na hnu thai tih, tiah a naa. Anih mah, Jesu loe Sithaw Capa ni, tiah ka tang, tiah a naa.
37فیلپس گفت: «هر گاه به تمام دل ایمان آوردی، جایز است.» او درجواب گفت: «ایمان آوردم که عیسی مسیح پسرخداست.»
38To pongah anih mah hrang mawtaka to angdoetsak: Philip hoi tangyat dueh kami loe tui ohhaih ahmuen ah caeh hoi tathuk moe, Philip mah anih to tuinuemhaih paek.
38پس حکم کرد تا ارابه را نگاه دارندو فیلپس با خواجه‌سرا هر دو به آب فرود شدند. پس او را تعمید داد.
39Tui thung hoi angthawk hoi tahang naah, Angraeng ih Muithla mah Philip to lak ving, to pongah tangyat dueh kami mah anih to hnu ai boeh: Ethiopia kami loe anghoehaih hoiah a caeh han ih loklam ah a caeh poe.
39و چون از آب بالا آمدند، روح خداوند فیلپس را برداشته، خواجه‌سرا دیگراو را نیافت زیرا که راه خود را به خوشی پیش گرفت.
40Philip loe Azota prae ah hnuk o let: Sisaria avang pha ai karoek to a caehhaih loklam avang boih ah kahoih tamthanglok to a thuih.
40اما فیلپس در اشدود پیدا شد و در همه شهرها گشته بشارت می‌داد تا به قیصریه رسید.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.