2 Siangpahrang 7
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Elisha mah, Angraeng ih lok hae tahngai oh. Angraeng mah, Khawnbang hae atue ah, Samaria khongkha taengah, takaw dip kahoih tahhaih maeto naah Shekel maeto hoi zaw o ueloe, barli cang tahhaih maeto naah Shekel hnetto hoiah zaw o tih, tiah thuih, tiah a naa.
1و الیشع گفت: «کلام خداوند را بشنوید. خداوند چنین می‌گوید که «فردا مثل این وقت یک کیل آرد نرم به یک مثقال و دو کیل جوبه یک مثقال نزد دروازه سامره فروخته می‌شود.»
2Siangpahrang mah oep ih angraeng maeto mah, Sithaw kami khaeah, Khenah, Angraeng mah van ih thoknawk to paong cadoeh, hae hmuen hae angcoeng thai tih maw? tiah a naa. Elisha mah, To hmuen to na mik hoi roe na hnu tih, toe na caa mak ai, tiah a naa.
2و سرداری که پادشاه بر دست وی تکیه می‌نموددر جواب مرد خدا گفت: «اینک اگر خداوندپنجره‌ها هم در آسمان بسازد، آیا این چیز واقع تواند شد؟» او گفت: «همانا تو به چشم خودخواهی دید اما از آن نخواهی خورد.»
3Vangpui akunhaih khongkha taengah, ngansae man kami palito oh o; to naah angmacae hoi angmacae tipongah duek khoek to hae ah anghnut han oh? tiah a thuih o.
3و چهار مرد مبروص نزد دهنه دروازه بودند و به یکدیگر گفتند: «چرا ما اینجا بنشینیم تابمیریم؟
4Aicae mah, Vangpui thungah caeh o si, tiah a thuih o nahaeloe, vangpui thungah khokhahaih to oh pongah a dueh o tih; hae ah anghnut o khing cadoeh a dueh o tih. To pongah angzo oh, Syria kaminawk ohhaih ahmuen ah caeh o si loe, takpum angpaek o halat si: nihcae mah na pathlung o nahaeloe, a hing o ueloe, na hum o boeh loe, a dueh o tih, tiah a thuih o.
4اگر گوییم به شهر داخل شویم هماناقحطی در شهر است و در آنجا خواهیم مرد و اگردر اینجا بمانیم، خواهیم مرد. پس حال برویم وخود را به اردوی ارامیان بیندازیم. اگر ما را زنده نگاه دارند، زنده خواهیم ماند و اگر ما را بکشند، خواهیم مرد.»
5Nihcae loe khodai ai naah angthawk o moe, Syria kaminawk ataihaih ahmuen ah caeh o; Syria kaminawk iihhaih im um ah phak o naah loe, khenah, to ah kami maeto doeh om ai.
5پس وقت شام برخاستند تا به اردوی ارامیان بروند، اما چون به کنار اردوی ارامیان رسیدند اینک کسی در آنجا نبود.
6Angraeng mah Syria kaminawk ih hrang tuen, hrangleeng atuen, paroeai misatuh kaminawk ih atuen to thaisak; to pongah nihcae mah khen oh, Israel siangpahrang loe aicae tuk hanah, Hit hoi Izip siangpahrangnawk to tlai boeh, tiah maeto hoi maeto a thuih o.
6زیراخداوند صدای ارابه‌ها و صدای اسبان و صدای لشکر عظیمی را در اردوی ارامیان شنوانید و به یکدیگر گفتند: «اینک پادشاه اسرائیل، پادشاهان حتیان و پادشاهان مصریان را به ضد ما اجیر کرده است تا بر ما بیایند.»
7To pongah nihcae loe khawnthaw ah angthawk o moe, angmacae ih buk, hrangnawk hoi laa hrangnawk to cawnh o taak; ataihaih im doeh suek o sut moe, hinghaih loih thai hanah a cawnh o.
7پس برخاسته، به وقت شام فرار کردند و خیمه‌ها و اسبان و الاغها و اردوی خود را به طوری که بود ترک کرده، از ترس جان خود گریختند.
8Ngansae man kaminawk loe ataihaih im taeng to phak o moe, iihhaih im maeto thungah akun o; a caak o, a naek o moe, sui hoi phoisanawk, khukbuennawk to lak o pacoengah, hawk o; nihcae loe amlaem o let moe, kalah maeto imthung ah doeh akun o, hmuenmaenawk to lak o moe, hawk o let bae.
8و آن مبروصان به کنار اردوآمده، به خیمه‌ای داخل شدند و اکل و شرب نموده، از آنجا نقره و طلا و لباس گرفته، رفتند وآنها را پنهان کردند و برگشته، به خیمه‌ای دیگرداخل شده، از آن نیز بردند؛ و رفته، پنهان کردند.
9To pacoengah maeto hoi maeto, a sak o ih hmuen hae amsoem ai; vaihni loe tamthanglok kahoih thuihaih niah oh, toe aicae loe thui ai ah a oh o duem; thui ai ah khodai khoek to a oh o nahaeloe, aicae nuiah sethaih om moeng tih; to pongah caeh o si loe, siangpahrang imthung takohnawk khaeah thui pae si, tiah a thuih o.
9پس به یکدیگر گفتند: «ما خوب نمی کنیم؛ امروز روز بشارت است و ما خاموش می‌مانیم واگر تا روشنایی صبح به تاخیر اندازیم، بلایی به ماخواهد رسید، پس الان بیایید برویم و به خانه پادشاه خبر دهیم.»
10To pongah caeh o moe, vangpui khongkha toep kami to kawk o, nihcae khaeah, Syria kaminawk ataihaih im ah ka caeh o naah, khenah, kami maeto doeh om o ai boeh; kami lok doeh om ai; toe hrang hoi laa hrangnawk ih lok khue to oh; ataihaih imnawk doeh caeh o taak, tiah a thuih pae o.
10پس رفته، دربانان شهر راصدا زدند و ایشان را مخبر ساخته، گفتند: «به اردوی ارامیان درآمدیم و اینک در آنجا نه کسی و نه صدای انسانی بود مگر اسبان بسته شده، والاغها بسته شده و خیمه‌ها به حالت خود.»
11Sipae toep kaminawk loe angkawk o moe, to tamthang to siangpahrang imthung ah thuih o.
11پس دربانان صدا زده، خاندان پادشاه را دراندرون اطلاع دادند.
12Siangpahrang loe khodai ai naah angthawk moe, a tamnanawk khaeah, Syria kaminawk mah aicae nuiah sak ih hmuen to kang thuih o han. Aicae loe zok amthlam boeh, tiah nihcae mah panoek o; nihcae mah, aicae vangpui thung hoi tasa bang tacawt naah kahing ah naeh si loe, vangpui thungah akun si, tiah a poek o pongah, nihcae loe taw thungah anghawk hanah angmacae ataihaih ahmuen hoiah tacawt o boeh, tiah a naa.
12و پادشاه در شب برخاست و به خادمان خود گفت: «به تحقیق شمارا خبر می‌دهم که ارامیان به ما چه خواهند کرد: می‌دانند که ما گرسنه هستیم پس از اردو بیرون رفته، خود را در صحرا پنهان کرده‌اند و می‌گویندچون از شهر بیرون آیند، ایشان را زنده خواهیم گرفت و به شهر داخل خواهیم شد.»
13A tamna maeto mah, Thoemto kaminawk mah vangpui thungah kanghnat hrang pangato la o nasoe; khenah, to kaminawk doeh to ah kaom paroeai Israel kaminawk baktiah ni dueh o tih; to kaminawk to patoeh si loe, khen noek si, tiah pathim pae.
13و یکی ازخادمانش در جواب وی گفت: «پنج راس ازاسبان باقی‌مانده که در شهر باقی‌اند، بگیرند(اینک آنها مثل تمامی گروه اسرائیل که در آن باقی‌اند یا مانند تمامی گروه اسرائیل که هلاک شده‌اند، می‌باشند) و بفرستیم تا دریافت نماییم.»
14To pongah nihcae mah hrang lakok hnetto lak o moe, Syria misatuh kaminawk ohhaih ahmuen ah patoeh o; hrang lakok mongh kaminawk khaeah, Caeh oh loe, hmuen ohhaih dan to khen oh, tiah a naa.
14پس دو ارابه با اسبها گرفتند و پادشاه از عقب لشکر ارام فرستاده، گفت: «بروید و تحقیق کنید.»
15To kaminawk mah nihcae to Jordan vapui karoek to patom o, khenah, Syria kaminawk loe tawthaih hoiah cawnh o pongah, loklam loe nihcae mah vah o sut ih khukbuen hoi hmuenmaenawk hoiah koi. To pongah patoeh ih kaminawk loe amlaem o let moe, siangpahrang khaeah thuih pae o.
15پس از عقب ایشان تا اردن رفتند و اینک تمامی راه از لباس و ظروفی که ارامیان از تعجیل خود انداخته بودند، پر بود. پس رسولان برگشته، پادشاه را مخبر ساختند.
16Kaminawk loe caeh o moe, Syrianawk ataihaih im to muk pae o. To pongah angraeng mah thuih ih lok baktih toengah, takaw dip tangsum maeto naah Shekel maeto hoiah zawh o.
16و قوم بیرون رفته، اردوی ارامیان را غارت کردند و یک کیل آرد نرم به یک مثقال و دو کیل جو به یک مثقال به موجب کلام خداوند به فروش رفت.
17Siangpahrang mah oep ih angraeng to siangpahrang khongkha toepkung ah suek; toe siangpahrang anih khaeah caeh naah, Sithaw kami mah thuicoek ih lok baktih toengah, khongkha toepkung loe kaminawk mah khongkha taengah atit o moe, duek.
17و پادشاه آن سردار را که بر دست وی تکیه می‌نمود بر دروازه گماشت و خلق، او را نزددروازه پایمال کردند که مرد بر‌حسب کلامی که مرد خدا گفت هنگامی که پادشاه نزد وی فرودآمد.
18Sithaw kami mah siangpahrang khaeah, Khawnbang hae atue phak naah, takaw dip kahoih tahhaih maeto naah shekel maeto hoiah zaw o ueloe, Samaria vangpui khongkha ah barli cang tahhaih hnetto naah shekel maeto hoiah zaw o tih, tiah thuih ih lok baktih toengah oh phaek.
18و واقع شد به نهجی که مرد خدا، پادشاه را خطاب کرده، گفته بود که فردا مثل این وقت دو کیل جو به یک مثقال و یک کیل آرد نرم به یک مثقال نزد دروازه سامره فروخته خواهد شد.
19To naah khongkha toepkung angraeng mah Sithaw kami khaeah, Khenah, Angraeng mah vaihi van ih thok to paong cadoeh, to hmuen to om thai tih maw? tiah thuih. Sithaw kami mah anih khaeah, Khenah, Na mik hoi roe na hnu tih, toe na caa mak ai, tiah a naa.
19و آن سردار در جواب مرد خدا گفته بود: اگر خداوند پنجره‌ها هم در آسمان بگشاید، آیامثل این امر واقع تواند شد؟ و او گفت: «اینک به چشمان خود خواهی دید اما از آن نخواهی خورد.»
20To tiah thuih ih lok baktih toengah to angraeng khaeah phak, kaminawk mah anih to khongkha ah atit o pongah, anih loe duek.
20پس او را همچنین واقع شد زیرا خلق او را نزد دروازه پایمال کردند که مرد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.