2 Korin 12
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Amoek hae kai han atho om ai, toe Angraeng mah ang patuek ih hmuen hoi amtuengsak ih hmuennawk to kam oek haih han vop.
1لابد است که فخر کنم، هرچند شایسته من نیست. لیکن به رویاها و مکاشفات خداوند می‌آیم.
2Kalaem tangcae saning hatlai palito naah Kri ah kaom kami maeto ka panoek, (taksa ah maw, ka thui thai ai; taksa ai ah maw, ka thui thai ai: Sithaw mah panoek;) to kami to van asom thumto haih ah lak tahang.
2شخصی را در مسیح می‌شناسم، چهارده سال قبل از این. آیا در جسم؟ نمی دانم! و آیا بیرون از جسم؟ نمی دانم! خدامی داند. چنین شخصی که تا آسمان سوم ربوده شد.
3To kami maeto to ka panoek, (taksa ah maw, to tih ai boeh loe taksa ai ah, ka thui thai ai: Sithaw mah panoek;)
3و چنین شخص را می‌شناسم، خواه درجسم و خواه جدا از جسم، نمی دانم، خدامی داند،
4anih loe paradise ah lak tahang moe, lok hoiah thuilaek ai, kami mah thuih koi ai loknawk to a thaih.
4که به فردوس ربوده شد و سخنان ناگفتنی شنید که انسان را جایز نیست به آنها تکلم کند.
5To baktih kami maeto to kam oek haih han: ka thazokhaih khue ai ah loe, kaimah hoi kaimah loe kam oek haih mak ai.
5از چنین شخص فخر خواهم کرد، لیکن ازخود جز از ضعفهای خویش فخر نمی کنم.
6Amoek han ka koeh aep to mah, kamthu ah ka om mak ai; loktang ni ka thuih han. Toe kami mah kai to hnuk moe, kai khae hoi a thaih ih tamthang pong kamthlai ah a poek moeng han ai ah, thui ai ah ka oh.
6زیرااگر بخواهم فخر بکنم، بی‌فهم نمی باشم چونکه راست می‌گویم. لیکن اجتناب می‌کنم مبادا کسی در حق من گمانی برد فوق از آنچه در من بیند یا ازمن شنود.
7Thuilaek ai amtuenghaih ka hnuk pongah, ka sakthaihaih pong kamthlai ah kam oek moeng han ai ah, kai pacaekthlaek hanah Setan ih laicaeh maeto ah kaom, soekhring to ka taksa thungah ang suek pae.
7و تا آنکه از زیادتی مکاشفات زیاده سرافرازی ننمایم، خاری در جسم من داده شد، فرشته شیطان، تا مرا لطمه زند، مبادا زیاده سرافرازی نمایم.
8Hae baktih karai hmuen ang takhoe pae ving hanah, Angraeng khaeah vai thumto tahmenhaih ka hnik.
8و درباره آن از خداوند سه دفعه استدعا نمودم تا از من برود.
9Toe Anih mah kai khaeah, Ka tahmenhaih loe nang hanah khawt: thazok naah ni ka thacakhaih hoiah akoep, tiah ang naa. Kri thacakhaih ka nuiah oh thai hanah, ka thazokhaih to ni kam oek haih han.
9مرا گفت: «فیض من تو را کافی است، زیرا که قوت من درضعف کامل می‌گردد.» پس به شادی بسیار ازضعفهای خود بیشتر فخر خواهم نمود تا قوت مسیح در من ساکن شود.
10To pongah Kri hanah loe thazokhaih, kasae thuihaih, amtanghaih, pacaekthlaekhaih hoi karai tonghaihnawk to ka koeh: tha ka zok naah, thacakhaih hoiah ka koi.
10بنابراین، از ضعفها ورسوایی‌ها و احتیاجات و زحمات و تنگیهابخاطر مسیح شادمانم، زیرا که چون ناتوانم، آنگاه توانا هستم.
11Kai loe kamthu maeto baktiah kam oek boeh; toe nangcae mah ni to tiah nang oh o sak. Kai hae nang pakoeh o han oh; kai loe tidoeh na ai ni, toe patoeh ih kalen koek kami pongah ka hnaem kue ai.
11بی‌فهم شده‌ام. شما مرا مجبور ساختید. زیرا می‌بایست شما مرا مدح کرده باشید، از آنروکه من از بزرگترین رسولان به هیچ وجه کمترنیستم، هرچند هیچ هستم.
12Nangcae khaeah ka oh naah, palungsawkhaih hoiah ni ka oh, angmathaih hmuennawk, dawnrai koi kaom hmuennawk to patoeh ih kami maeto mah anghmang kaom thacakhaih hoiah nangcae salakah kamnoek ah amtuengsak boeh.
12بدرستی که علامات رسول در میان شما با کمال صبر از آیات و معجزات و قوات پدید گشت.
13Nangcae han hmuenzit ah ka om ai tiah thuih ih lok thui ai ah loe, kawbaktih hmuen pongah maw kalah kricaabunawk pongah na hnaem o kuehaih oh? To tiah ka sakpazaehaih to na tahmen oh.
13زیرا کدام چیزاست که در آن از سایر کلیساها قاصر بودید؟ مگراینکه من بر شما بار ننهادم. این بی‌انصافی را از من ببخشید!
14Khenah, nangcae khaeah vai thumto haih paqai hanah kam sak; toe nangcae raihaih kang paek mak ai: na tawnh o ih hmuenmae to ka pakrong ai, nangmacae to ni ka pakrong. Nawktanawk mah amno hoi ampa hanah hmuenmae patung pae ai, amno hoi ampa mah ni nawktanawk hanah hmuenmae patung pae.
14اینک مرتبه سوم مهیا هستم که نزد شمابیایم و بر شما بار نخواهم نهاد از آنرو که نه مال شما بلکه خود شما را طالبم، زیرا که نمی بایدفرزندان برای والدین ذخیره کنند، بلکه والدین برای فرزندان.
15Kai nang palung o ai cadoeh, kai mah kang palung o parai pongah, kaimah hoi ka tawnh ih hmuennawk boih hae nangcae hinghaih pakhra hanah anghoehaih hoi ka patoh han.
15اما من به‌کمال خوشی برای جانهای شما صرف می‌کنم و صرف کرده خواهم شد. و اگر شما را بیشتر محبت نمایم، آیا کمترمحبت بینم؟
16To tiah sak naah doeh, raihaih kang paek o ai: toe thoemto kaminawk mah loe anih mah ang ling, palunghahaih hoiah kaicae ang ling, tiah a thuih o.
16اما باشد، من بر شما بار ننهادم بلکه چون حیله گر بودم، شما را به مکر به چنگ آوردم.
17Nangcae khaeah ka patoeh ih kaminawk mah ang ling o maw?
17آیا به یکی از آنانی که نزد شمافرستادم، نفع از شما بردم؟
18Titu to ka pacae moe, nawkamya maeto hoiah nawnto anih to kang patoeh. Titu mah hmuenmae ang lak pae o maw? Kaicae loe poek anghmonghaih hoiah tok ka sah o ai maw? Kanghmong loklam to ka pazui o ai maw?
18به تیطس التماس نمودم و با وی برادر را فرستادم. آیا تیطس از شمانفع برد؟ مگر به یک روح و یک روش رفتارننمودیم؟
19To pacoeng bae ah, kaicae loe kaimacae pakahaih lok ni ka thuih o, tiah na poek o maw? Kri ah ka oh o baktih toengah, Sithaw hmaa ah ni lok ka thuih o: toe nawkamyanawk, nangcae qoeng thaih han ih ni, hmuennawk boih hae ka sak o.
19آیا بعد از این مدت، گمان می‌کنید که نزدشما حجت می‌آوریم؟ به حضور خدا در مسیح سخن می‌گوییم. لیکن همه‌چیز‌ای عزیزان برای بنای شما است.
20Nangcae khae kang zoh naah, ka hnuk koeh ih hmuen to ka hnu mak ai, nangcae mah doeh kai khae hoi hnuk han koeh ih hmuen to na hnu o mak ai ah, lok angaekhaih, uthaih, palungphuihaih, angzoehhaih, kasaethuihaih, pronghaih, amoekhaih hoi lokpunghaihnawk to om lat moeng tih, tiah zithaih ka tawnh:
20زیرا می‌ترسم که چون آیم شما را نه‌چنانکه می‌خواهم بیابم و شما مرا بیابیدچنانکه نمی خواهید که مبادا نزاع و حسد وخشمها و تعصب و بهتان و نمامی و غرور وفتنه‌ها باشد.
21nangcae khae kang zoh let naah, nangcae salakah kaom paroeai kaminawk loe a sak o ih zaehaihnawk to caeh o taak ai moe, ciimcai ai hmuen, tamquta hoi nongpa nongpata zae sakhaih, taksa koehhaih baktiah a sak o ih zaehaihnawk to dawnpakhuem o ai ah, vaihi khoek to a sak o vop pongah, ka Sithaw mah nangcae hma ah azathaih na tongsak ueloe, palung kasae moeng tih.
21و چون بازآیم، خدای من مرا نزدشما فروتن سازد و ماتم کنم برای بسیاری از آنانی که پیشتر گناه کردند و از ناپاکی و زنا و فجوری که کرده بودند، توبه ننمودند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.