1 Samuel 23
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Lutherbibel 1912
1Nihcae mah David khaeah, Khenah, Philistinnawk mah Keilah vangpui to tuk o moe, cang atithaih ahmuen doeh lomh pae o, tiah thuih pae o.
1Und es ward David angesagt: Siehe, die Philister streiten wider Kegila und berauben die Tennen.
2To pongah David mah Angraeng khaeah, Hae Philistin kaminawk hae caeh moe, ka tuk han maw? tiah lokdueng. Angraeng mah David khaeah, Caeh ah, Philistin kaminawk to tuh loe, Keilah vangpui to pahlong ah, tiah a naa.
2Da fragte David den HERRN und sprach: Soll ich hingehen und diese Philister schlagen? Und der HERR sprach zu David: Gehe hin! du wirst die Philister schlagen und Kegila erretten.
3Toe David ih kaminawk mah anih khaeah, Khenah aicae loe Judah prae ah mataeng doeh zithaih hoiah ka oh o; Keilah vangpui ah caeh moe, Philistin misatuh kaminawk to a tuk o nahaeloe, kawkruk maw zii o tih, tiah a naa o.
3Aber die Männer bei David sprachen zu ihm: Siehe, wir fürchten uns hier in Juda, und wollen hingehen gen Kegila zu der Philister Heer?
4To pacoengah David mah Angraeng to lokdueng let bae; Angraeng mah anih khaeah, Angthawk loe, Keilah ah caeh tathuk ah; Philistin kaminawk to na ban ah kang paek han, tiah a naa.
4Da fragte David wieder den HERRN, und der HERR antwortete ihm und sprach: Auf, zieh hinab gen Kegila! denn ich will die Philister in deine Hände geben.
5To pongah David hoi anih ih kaminawk loe Keilah ah caeh o moe, Philistinnawk to tuk o pacoengah, im ah pacah ih moinawk to lomh pae o. Philistin kami paroeai hum o moe, Keilah ah kaom kaminawk to pahlong o.
5Also zog David samt seinen Männern gen Kegila und stritt wider die Philister und trieb ihnen ihr Vieh weg und tat eine große Schlacht an ihnen. Also errettete David die zu Kegila.
6Ahimelek capa Abiathar loe David khaeah Keilah ah cawnh naah, angmah ih khukbuen maeto hoiah ni angzoh.
6Denn da Abjathar, der Sohn Ahimelechs, floh zu David gen Kegila, trug er den Leibrock mit sich hinab.
7David Keilah vangpui ah angzoh, tiah Saul mah thaih. To naah Saul mah, Sithaw mah anih to ka ban ah paek boeh, khongkha hoi takraenghaih thing kaom vangpui thungah akun boeh pongah, athung ah pa-ung caeng tih boeh, tiah a poek.
7Da ward Saul angesagt, daß David gen Kegila gekommen wäre, und er sprach: Gott hat ihn in meine Hände übergeben, daß er eingeschlossen ist, nun er in eine Stadt gekommen ist, mit Türen und Riegeln verwahrt.
8To pongah Saul mah Keilah ah caeh tathuk moe, David hoi anih ih kaminawk to takui khoep hanah, angmah ih misatuh kaminawk boih to kawk.
8Und Saul ließ alles Volk rufen zum Streit hinab gen Kegila, daß sie David und seine Männer belagerten.
9Saul mah hum han pacaeng, tiah David mah panoek naah, qaima Abiathar khaeah, khukbuen to hae ah na sin ah, tiah a naa.
9Da aber David merkte, daß Saul Böses über ihn gedachte, sprach er zu dem Priester Abjathar: Lange den Leibrock her!
10David mah, Aw Israel Angraeng Sithaw, kai pongah Saul mah Keilah vangpui phraek hanah angzoh boeh, tiah na tamna mah kahoih ah ka thaih.
10Und David sprach: HERR, Gott Israels, dein Knecht hat gehört, daß Saul darnach trachte, daß er gen Kegila komme, die Stadt zu verderben um meinetwillen.
11Keilah vangpui ih kaminawk mah kai hae anih ban ah na paek o tih maw? To tih ai boeh loe na tamna mah thaih ih lok baktih toengah, Saul to angzo tathuk tih maw? Aw Israel Angraeng Sithaw, na tamna khaeah tahmenhaih hoiah na thui ah, tiah a naa. To naah Angraeng mah, Anih loe angzo tathuk tih, tiah a naa.
11Werden mich auch die Bürger zu Kegila überantworten in seine Hände? Und wird auch Saul herabkommen, wie dein Knecht gehört hat? Das verkündige, HERR, Gott Israels, deinem Knecht! Und der HERR sprach: Er wird herabkommen.
12To naah David mah, Keilah ih kaminawk mah kai hoi kaimah ih kaminawk hae Saul ban ah paek o tih maw? tiah a dueng let bae. To naah Angraeng mah, nihcae mah nang to paek o tih, tiah a naa.
12David sprach: Werden aber die Bürger zu Kegila mich und meine Männer überantworten in die Hände Sauls? Der HERR sprach: Ja.
13To pongah David hoi angmah ih kami cumvai taruktonawk loe angthawk o moe, Keilah vangpui to tacawt o taak; nihcae loe a caeh o thaih karoek to caeh o; David loe Keilah vangpui hoiah loih ving boeh, tiah Saul mah thaih naah, angmah to loe caeh ai.
13Da machte sich David auf samt seinen Männern, deren bei sechshundert waren, und zogen aus von Kegila und wandelten, wo sie konnten. Da nun Saul angesagt ward, daß David von Kegila entronnen war, ließ er sein Ausziehen anstehen.
14David loe praezaek ih thlungkhaw thungah anghawk moe, Ziph praezaek mae thungah oh. Saul mah anih to ni thokkruek pakrong, toe Sithaw mah anih to Saul ban ah paek ai.
14David aber blieb in der Wüste verborgen und blieb auf dem Berge in der Wüste Siph. Saul aber suchte ihn sein Leben lang; aber Gott gab ihn nicht in seine Hände.
15David Ziph praezaek taw thungah oh naah, Saul loe anih hinghaih lak hanah angzoh, tiah David mah panoek.
15Und David sah, daß Saul ausgezogen war, sein Leben zu suchen. Aber David war in der Wüste Siph, in der Heide.
16Saul capa Jonathan loe taw thungah David khaeah caeh, Sithaw mah anih ih ban thacaksak.
16Da machte sich Jonathan auf, der Sohn Sauls, und ging hin zu David in der Heide und stärkte seine Hand in Gott
17Anih khaeah, Zii hmah; kam pa Saul mah nang to hnu mak ai; nang loe Israel kaminawk nuiah siangpahrang ah na om ueloe, kai loe nang pacoengah hnetto haih ah ni ka om tih; hae hae kam pa Saul mah doeh panoek, tiah a naa.
17und sprach zu ihm: Fürchte dich nicht; meines Vaters Sauls Hand wird dich nicht finden, und du wirst König werden über Israel, so will ich der nächste um dich sein; auch weiß solches mein Vater wohl.
18Nihnik loe Angraeng hmaa ah lokkamhaih sak hoi; to pacoengah Jonathan loe angmah im ah amlaem, David loe taw thungah oh poe.
18Und sie machten beide einen Bund miteinander vor dem HERRN; und David blieb in der Heide, aber Jonathan zog wieder heim.
19Ziph kaminawk loe Saul khaeah Gibeah ah caeh o moe, anih khaeah, David loe kaicae ohhaih Jeshimon vangpui aloih bangah kaom, Hakilah mae, taw thung ih thlungkhaw thungah na ai maw anghawk?
19Aber die Siphiter zogen hinauf zu Saul gen Gibea und sprachen: Ist nicht David bei uns verborgen an sicherem Ort in der Heide, auf dem Hügel Hachila, der zur Rechten liegt an der Wüste?
20To pongah Aw siangpahrang, na koeh nahaeloe vaihi angzo tathuk ah, anih to siangpahrang ban ah paek thai hanah kang bomh o han, tiah a naa o.
20So komme nun der König hernieder nach all seines Herzens Begehr, so wollen wir ihn überantworten in des Königs Hände.
21Saul mah, Kai nang tahmen o pongah, Angraeng mah tahamhoihaih na paek o nasoe.
21Da sprach Saul: Gesegnet seid ihr dem HERRN, daß ihr euch meiner erbarmt habt!
22Caeh oh loe, toksak hanah amsak oh; David loe naa ah maw anghawk, to ah anih hnu kami oh maw, tiah panoek hanah khen oh; anih loe aling kop parai, tiah ang thuih o.
22So gehet nun hin und werdet's noch gewisser, daß ihr wisset und sehet, an welchem Ort seine Füße gewesen sind und wer ihn daselbst gesehen habe; denn mir ist gesagt, daß er listig ist.
23To pongah anih anghawkhaih ahmuen to kahoih ah khet bit pacoengah, kai khaeah angzo o let ah, to naah nangcae hoi nawnto kang zoh han; anih prae thungah om nahaeloe, Judah acaengnawk thungah ka pakrong boih han, tiah a naa.
23Besehet und erkundet alle Orte, da er sich verkriecht, und kommt wieder zu mir, wenn ihr's gewiß seid, so will ich mit euch ziehen. Ist er im Lande, so will ich nach ihm forschen unter allen Tausenden in Juda.
24To pongah nihcae loe angthawk o moe, Saul hmaa ah Ziph taw ah caeh o; toe David loe Jeshimon aloih bang ih azawn ah kaom Moan, praezaek ah angmah ih kaminawk hoi nawnto oh o.
24Da machten sie sich auf und gingen gen Siph vor Saul hin. David aber und seine Männer waren in der Wüste Maon, auf dem Gefilde zur Rechten der Wüste.
25Saul hoi a taengah kaom kaminawk mah anih to pakrong o. To kawng to David khaeah thuih pae o; to naah anih loe lungsong ohhaih ahmuen ah caeh tathuk moe, Moan praezaek ah oh. Saul mah to lok to thaih naah, David patom hanah Moan praezaek ah a caeh.
25Da nun Saul hinzog mit seinen Männern, zu suchen, ward's David angesagt; und er machte sich den Fels hinab und blieb in der Wüste Maon. Da das Saul hörte, jagte er David nach in die Wüste Maon.
26Saul mae maeto bangah caeh naah, David hoi a taengah kaom kaminawk loe Saul khae hoiah karangah cawnh o moe, mae kalah maeto bangah oh o; Saul hoi anih ih misatuh kaminawk mah, David hoi a taengah kaom kaminawk to naeh hanah takui o khoep, to pongah David mah karangah amsak moe, Saul to cawnhtaak ving.
26Und Saul mit seinen Männern ging an einer Seite des Berge, David mit seinen Männern an der anderen Seite des Berges. Da David aber eilte, dem Saul zu entgehen, da umringte Saul samt seinen Männern David und seine Männer, daß er sie griffe.
27Toe Saul khaeah laicaeh maeto angzoh, Philistinnawk mah prae to tuk o boeh pongah, karangah angzo ah, tiah a naa.
27Aber es kam ein Bote zu Saul und sprach: Eile und komm! denn die Philister sind ins Land gefallen.
28To naah Saul mah David to patom ai ah, Philistinnawk tuk hanah patom lat. To pongah to ahmuen to Sela-Hammahlekoth, tiah kawk o.
28Da kehrte sich Saul von dem Nachjagen Davids und zog hin, den Philistern entgegen; daher heißt man den Ort Sela-Mahlekoth (das heißt Scheidefels).
29David loe to ahmuen hoiah caeh moe, En-Gedi misa abuephaih ahmuen ah khosak.
29[24:1] Und David zog hinauf von dannen und barg sich auf den Berghöhen zu Engedi.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.