1 Samuel
Chapter 12
Asang Khongca Bible (Eas…
vs Lutherbibel 1912
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Lutherbibel 1912
1Samuel mah Israel kaminawk boih khaeah, Khenah, Nang thuih o ih loknawk boih ka tahngaih moe, nangcae ukkung siangpahrang to kang suek pae boeh.
1Da sprach Samuel zum ganzen Israel: Siehe, ich habe eurer Stimme gehorcht in allem, was ihr mir gesagt habt, und habe einen König über euch gemacht.
2Khenah, nangcae zaehoikung siangpahrang loe vaihi nangcae hmaa ah caeh boeh; kai loe mitong boeh moe, ka sam doeh pok boeh; khenah, ka caanawk doeh nangcae khaeah ni oh o; ka thendoeng nathuem hoi vaihni ni khoek to nangcae hmaa ah ka caeh.
2Und nun siehe, da zieht euer König vor euch her. Ich aber bin alt und grau geworden, und meine Söhne sind bei euch, und ich bin vor euch hergegangen von meiner Jugend auf bis auf diesen Tag.
3Khenah, kai loe hae ah ka oh; kai mah mi ih maitaw tae maw ka lak pae? To tih ai boeh loe mi ih laa hrang maw ka lak pae vai? To tih ai boeh loe mi maw ka ling moe, mi maw ka pacaekthlaek vai? To tih ai boeh loe ka mik maeng hanah, mi ih ban khae hoiah maw bokhaih tangqum to ka talawk vai? Sithaw hmaa hoi Sithaw mah situi bawh ih kami hmaa ah thui oh; hae tiah ka sak ih hmuen hnukkung om nahaeloe, ka paek pathok let han, tiah a thuih.
3Siehe, hier bin ich; antwortet wider mich vor dem HERRN und seinem Gesalbten, ob ich jemandes Ochsen oder Esel genommen habe? ob ich jemand habe Gewalt oder Unrecht getan? ob ich von jemandes Hand ein Geschenk genommen habe und mir die Augen blenden lassen? so will ich's euch wiedergeben.
4Nihcae mah, Mi doeh na ling ai, na pacaekthlaek ai, minawk ban hoi bokhaih tangqum doeh na la ai, tiah a naa o.
4Sie sprachen: Du hast uns keine Gewalt noch Unrecht getan und von niemandes Hand etwas genommen.
5Samuel mah nihcae khaeah, Ka ban ah minawk khae hoi lak ih hmuen tidoeh na hnu o ai, tiah Angraeng leo panoekkung ah oh, anih mah situi bawh ih kami doeh, vaihniah hnukkung ah oh, tiah a naa. Nihcae mah, Anih loe hnukung ah oh, tiah thuih o.
5Er sprach zu ihnen: Der HERR sei Zeuge wider euch und sein Gesalbter heutigestages, daß ihr nichts in meiner Hand gefunden habt. Sie sprachen: Ja, Zeugen sollen sie sein.
6To pacoengah Samuel mah kaminawk khaeah, Angraeng mah Mosi hoi Aaron patoh moe, Izip prae thung hoiah nam panawk zaehoikung loe, Angraeng ni.
6Und Samuel sprach zum Volk: Ja, der HERR, der Mose und Aaron gemacht hat und eure Väter aus Ägyptenland geführt hat.
7To pongah vaihi hae ah angdoe o duem ah; Angraeng mah nangcae hoi nam panawk khaeah toenghaih hoiah sak ih hmuennawk to kang thuih o boih han.
7So tretet nun her, daß ich mit euch rechte vor dem HERRN über alle Wohltat des HERRN, die er an euch und euren Vätern getan hat.
8Jakob Izip prae ah caeh pacoengah, nangcae ampanawk loe Angraeng khaeah tahmen hnikhaih hoiah a hangh o; to pongah Angraeng mah Mosi hoi Aaron to patoeh moe, nam panawk to Izip prae thung hoiah zaehhoih pacoengah, hae ahmuen ah khosaksak.
8Als Jakob nach Ägypten gekommen war, schrieen eure Väter zu dem HERRN, und er sandte Mose und Aaron, daß sie eure Väter aus Ägypten führten und sie an diesem Ort wohnen ließen.
9Toe nihcae mah na Angraeng Sithaw to pahnet o ving; to pongah nihcae to Hazor misatuh kaminawk ih angraeng Sisera ban ah, Philistin kaminawk ih ban hoi Moab siangpahrang ban ah ang phaksak, nihcae mah nangcae to ang tuk o.
9Aber da sie des HERRN, ihres Gottes, vergaßen, verkaufte er sie unter die Gewalt Siseras, des Feldhauptmanns zu Hazor, und unter die Gewalt der Philister und unter die Gewalt des Königs der Moabiter, die stritten wider sie.
10To naah nihcae mah Angraeng khaeah hang o, Angraeng to ka pahnawt o pongah, ka zae o moeng boeh; Baal sithaw hoi Ashtaroth kaminawk ih tok to ka sak pae o; toe ka misanawk ih ban thung hoiah vaihi na pahlong ah, to tiah nahaeloe na tok to ka sak o han boeh, tiah a thuih o.
10Und sie schrieen zum HERRN und sprachen: Wir haben gesündigt, daß wir den HERRN verlassen und den Baalim und den Astharoth gedient haben; nun aber errette uns von der Hand unserer Feinde, so wollen wir dir dienen.
11To naah Angraeng mah, Jerub-Baal, Bedan, Jephthah hoi Samuel cae to patoeh moe, na taengah kaom misa ban thung hoiah nangcae to pahlong pongah, nangcae loe kamongah kho na sak o.
11Da sandte der HERR Jerubbaal, Bedan, Jephthah und Samuel und errettete euch von eurer Feinde Händen umher und ließ euch sicher wohnen.
12Toe nangcae tuk hanah angzo Ammon siangpahrang Nahash to na hnuk o: na Angraeng Sithaw to nangcae ih siangpahrang ah oh to mah, nangcae mah kai khaeah, To tih na ai ni; kaicae uk hanah siangpahrang ka koeh o, tiah nang thuih o.
12Da ihr aber saht, das Nahas, der König der Kinder Ammon, wider euch kam, spracht ihr zu mir: Mitnichten, sondern ein König soll über uns herrschen; so doch der HERR, euer Gott, euer König war.
13To pongah khenah, vaihi loe nangmacae mah na qoih o moe, nang hnik o ih siangpahrang loe hae ah oh boeh; khenah, Angraeng mah nangcae ukkung siangpahrang ang suek pae boeh.
13Nun, da habt ihr euren König, den ihr erwählt und erbeten habt; denn siehe, der HERR hat einen König über euch gesetzt.
14Angraeng to na zit o, a tok na sak pae o, a lok na tahngai pae o moe, Angraeng mah paek ih lok na aek o ai nahaeloe, nangcae hoi nangcae ukkung siangpahrang loe na Angraeng Sithaw hnukah pazui o thai poe tih.
14Werdet ihr nun den HERRN fürchten und ihm dienen und seiner Stimme gehorchen und dem Munde des HERRN nicht ungehorsam sein, so werdet ihr und euer König, der über euch herrscht, dem HERRN, eurem Gott, folgen.
15Toe Angraeng ih lok na tahngai o ai moe, ang paek o ih lok to na aek o nahaeloe, nam panawk khaeah sak ih baktih toengah, nangcae nuiah Angraeng ih ban to krah tih.
15Werdet ihr aber des HERRN Stimme nicht gehorchen, sondern seinem Munde ungehorsam sein, so wird die Hand des HERRN wider euch sein wie wider eure Väter.
16To pongah vaihi angdoe oh loe, nangcae mikhnuk ah Angraeng mah sak han ih, kalen parai hmuen to khen oh!
16Tretet auch nun her und seht das große Ding, das der HERR vor euren Augen tun wird.
17Vaihni loe cang aahhaih atue boeh na ai maw? Khopazih moe, kho angzohsak hanah, Angraeng to ka kawk han; siangpahrang na hnik o naah, Angraeng mikhnuk ah tih kasae hmuen maw na sak o, tiah na panoek o tih, tiah a naa.
17Ist nicht jetzt die Weizenernte? Ich will aber den HERRN anrufen, daß er soll donnern und regnen lassen, daß ihr innewerdet und sehen sollt das große Übel, das ihr vor des HERRN Augen getan habt, daß ihr euch einen König erbeten habt.
18To naah Samuel mah Angraeng to kawk, Angraeng mah to na niah khopazih hoi kho to angzohsak. To pongah kaminawk boih mah Angraeng hoi Samuel to paroeai zit o.
18Und da Samuel den HERRN anrief, ließ der HERR donnern und regnen desselben Tages. Da fürchtete das ganze Volk sehr den HERRN und Samuel
19Kaminawk boih mah Samuel khaeah, Ka duek o han ai ah, na tamnanawk hanah Angraeng Sithaw khaeah lawk na thui paeh, siangpahrang ka hnik o pongah, kaicae zaehaih angthap aep boeh, tiah a naa o.
19und sprachen alle zu Samuel: Bitte für deine Knechte den HERRN, deinen Gott, daß wir nicht sterben; denn über alle unsre Sünden haben wir auch das Übel getan, daß wir uns einen König erbeten haben.
20Samuel mah, Zii o hmah; hae tiah zaehaih na sak o cadoeh, Angraeng hnuk pazui ai ah kalah bangah angqoi o taak hmah; na poekhaih palungthin boih hoiah Angraeng tok to sah oh.
20Samuel aber sprach zum Volk: Fürchtet euch nicht! Ihr habt zwar das Übel alles getan; doch weicht nicht hinter dem HERRN ab, sondern dient dem HERRN von ganzem Herzen
21Tidoeh avang ai, atho om ai moe, pahlong thai ai hmuennawk hnukah caeh o hmah; to baktih hmuennawk loe azom pui ah ni oh.
21und folgt nicht dem Eitlen nach; denn es nützt nicht und kann nicht erretten, weil es ein eitel Ding ist.
22Anih ih ahmin loe lensawk pongah, Angraeng mah angmah ih kaminawk to pahnawt mak ai; Angraeng mah nangcae to angmah ih kami ah suek hanah koehhaih oh.
22Aber der HERR verläßt sein Volk nicht um seines großen Namens willen; denn es hat dem HERRN gefallen, euch ihm selbst zum Volk zu machen.
23Nangcae han lawkthui ai ah ka oh nahaeloe, Angraeng lok tahngai ai kami ah ni ka om tih, toe kahoih, katoeng loklam ni nangcae to kang patuk han;
23Es sei aber auch ferne von mir, mich also an dem HERRN zu versündigen, daß ich sollte ablassen für euch zu beten und euch zu lehren den guten und richtigen Weg.
24toe Angraeng to na zit o moe, a tok to palungthin boih hoiah na sak o thai hanah acoe oh; nangcae han sak ih kalen parai hmuen to poek oh.
24Fürchtet nur den HERRN und dient ihm treulich von ganzem Herzen; denn ihr habt gesehen wie große Dinge er an euch tut.
25Toe kahoih ai hmuen to na sak o toengtoeng nahaeloe, nangcae loe nangmacae ih siangpahrang hoi nawnto nam ro o tih, tiah a naa.
25Werdet ihr aber übel handeln, so werdet ihr und euer König verloren sein.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.