Fakahā 19
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Reina-Valera 1909
1Pea hili ʻae ngaahi meʻa ni ne u ongoʻi ʻo hangē ko e leʻo lahi ʻoe kakai tokolahi ʻi he langi, ʻoku pehē, “Haleluia; Ke ʻi he ʻEiki ko hotau ʻOtua ʻae fakamoʻui, mo e ongoongolelei, mo e fakaʻapaʻapa, mo e mālohi:
1DESPUÉS de estas cosas oí una gran voz de gran compañía en el cielo, que decía: Aleluya: Salvación y honra y gloria y potencia al Señor Dios nuestro.
2He ʻoku angatonu mo māʻoniʻoni ʻa ʻene ngaahi fakamaau: he kuo ne fakamaauʻi ʻae feʻauaki lahi, ʻaia naʻa ne ʻuliʻi ʻae maama ʻaki ʻene feʻauaki, pea kuo ne totongi kiate ia ʻae toto ʻo ʻene kau tamaioʻeiki.”
2Porque sus juicios son verdaderos y justos; porque él ha juzgado á la grande ramera, que ha corrompido la tierra con su fornicación, y ha vengado la sangre de sus siervos de la mano de ella.
3Pea naʻa nau toe pehē, “Haleluia. Pea naʻe ʻalu hake ʻa hono kohu ʻo taʻengata pea taʻengata.”
3Y otra vez dijeron: Aleluya. Y su humo subió para siempre jamás.
4Pea ko e mātuʻa ʻe toko uofulu ma toko fā, mo e meʻa moʻui ʻe toko fā, naʻa nau foʻohifo, ʻo hū ki he ʻOtua naʻe nofo ʻi he nofoʻa fakaʻeiʻeiki, ʻonau pehē, “ʻEmeni; Haleluia.”
4Y los veinticuatro ancianos y los cuatro animales se postraron en tierra, y adoraron á Dios que estaba sentado sobre el trono, diciendo: Amén: Aleluya.
5Pea naʻe haʻu ʻae leʻo mei he nofoʻa fakaʻeiʻeiki, naʻe pehē, “Fakafetaʻi ki hotau ʻOtua, ʻakinautolu kotoa pē ko ʻene kau tamaioʻeiki, pea mo kimoutolu ʻoku manavahē kiate ia, ʻae siʻi mo e lalahi.”
5Y salió una voz del trono, que decía: Load á nuestro Dios todos sus siervos, y los que le teméis, así pequeños como grandes.
6Pea ne u ongoʻi ʻo hangē ko e leʻo ʻoe fuʻu kakai, pea hangē mo e ʻuʻulu ʻoe ngaahi vai lahi, pea hangē mo e ʻuʻulu ʻoe ngaahi mana mālohi, ʻoku nau pehē, “Haleluia: he ʻoku pule ʻae ʻEiki ko e ʻOtua māfimafi.
6Y oí como la voz de una grande compañía, y como el ruido de muchas aguas, y como la voz de grandes truenos, que decía: Aleluya: porque reinó el Señor nuestro Dios Todopoderoso.
7Tau fiefia mo nekeneka, pea fakamālō kiate ia: he kuo hokosia ʻae taʻane ʻoe Lami, pea ko ʻene taʻahine kuo ne teuteuʻi ia.”
7Gocémonos y alegrémonos y démosle gloria; porque son venidas las bodas del Cordero, y su esposa se ha aparejado.
8Pea naʻe tuku kiate ia ke ne kofuʻaki ʻae tupenu mahuʻinga, ʻoku maʻa mo hinehina: he ko e tupenu mahuʻinga, ko e māʻoniʻoni ia ʻoe kakai māʻoniʻoni.
8Y le fué dado que se vista de lino fino, limpio y brillante: porque el lino fino son las justificaciones de los santos.
9Pea ne pehē mai kiate au, “Tohi, ‘ʻOku monūʻia ʻakinautolu kuo ui ki he kātoanga ʻoe taʻane ʻoe Lami.’” Pea ne pehē mai kiate au, “Ko e ngaahi lea moʻoni eni mei he ʻOtua.”
9Y él me dice: Escribe: Bienaventurados los que son llamados á la cena del Cordero. Y me dijo: Estas palabras de Dios son verdaderas.
10Pea ne u mapeʻe hifo ʻi hono vaʻe, ke hū kiate ia. Pea naʻa ne pehē mai kiate au, “Vakai, ʻoua: he ko ho kaungā tamaioʻeiki au, pea ʻoku ou ʻi ho kāinga ʻoku maʻu ʻae fakamoʻoni ʻa Sisu: hū ki he ʻOtua: he ko e fakamoʻoni kia Sisu, ko e laumālie ia ʻoe kikite.”
10Y yo me eché á sus pies para adorarle. Y él me dijo: Mira que no lo hagas: yo soy siervo contigo, y con tus hermanos que tienen el testimonio de Jesús: adora á Dios; porque el testimonio de Jesús es el espíritu de la profecía.
11Pea ne u mamata kuo matoʻo ʻae langi, pea vakai ko e hoosi hinehina; pea ko ia naʻa ne heka ai, naʻe ui ko Angatonu mo Moʻoni, pea ʻoku ne fai ʻae fakamaau mo e tau ʻi he māʻoniʻoni.
11Y vi el cielo abierto; y he aquí un caballo blanco, y el que estaba sentado sobre él, era llamado Fiel y Verdadero, el cual con justicia juzga y pelea.
12Naʻe tatau hono mata mo e ulo ʻoe afi, pea naʻe ʻi hono ʻulu ʻae ngaahi pale lahi; pea naʻe tohi hono huafa, ʻaia naʻe ʻikai ke ʻilo ʻe ha taha, ka ko ia pe.
12Y sus ojos eran como llama de fuego, y había en su cabeza muchas diademas; y tenía un nombre escrito que ninguno entendía sino él mismo.
13Pea naʻe kofuʻaki ia ʻae pulupulu kuo unu ʻi he toto: pea ʻoku ui hono huafa, Ko e Folofola ʻae ʻOtua.
13Y estaba vestido de una ropa teñida en sangre: y su nombre es llamado EL VERBO DE DIOS.
14Pea ko e ngaahi matatau ʻi he langi naʻa nau muimui kiate ia mo e fanga hoosi hinehina, kuo kofuʻaki ʻae tupenu mahuʻinga, ʻoku hinehina mo maʻa.
14Y los ejércitos que están en el cielo le seguían en caballos blancos, vestidos de lino finísimo, blanco y limpio.
15Pea ʻoku ʻalu atu mei hono ngutu ʻae heletā māsila, koeʻuhi ke ne tā ʻaki ia ʻae ngaahi puleʻanga: pea te ne puleʻi ʻakinautolu ʻaki ʻae vaʻa ukamea: pea ʻoku ne malamalaki ʻae tataʻoʻanga uaine ʻoe kakaha ʻoe houhau ʻoe ʻOtua Māfimafi.
15Y de su boca sale una espada aguda, para herir con ella las gentes: y él los regirá con vara de hierro; y él pisa el lagar del vino del furor, y de la ira del Dios Todopoderoso.
16Pea ʻoku ʻi hono pulupulu mo hono tenga ʻae hingoa kuo tohi, KO E TUʻI ʻOE NGAAHI TUʻI, MO E ʻEIKI ʻOE NGAAHI ʻEIKI.
16Y en su vestidura y en su muslo tiene escrito este nombre: REY DE REYES Y SEÑOR DE SEÑORES.
17Pea ne u mamata ʻoku tuʻu ha ʻāngelo ʻi he laʻā; pea ne kalanga ʻaki ʻae leʻo lahi, ʻo ne pehē ki he fanga manu kotoa pē ʻoku puna ʻi he ʻatā noa, “Haʻu ʻo fakakātoa ʻakinautolu ki he ʻohomohe ʻoe ʻOtua lahi;
17Y vi un ángel que estaba en el sol, y clamó con gran voz, diciendo á todas las aves que volaban por medio del cielo: Venid, y congregaos á la cena del gran Dios,
18koeʻuhi ke mou kai ʻae kakano ʻoe ngaahi tuʻi, mo e kakano ʻoe ngaahi ʻeikitau, mo e kakano ʻoe kau tangata mālohi, mo e kakano ʻoe fanga hoosi, mo kinautolu ʻoku heka ki ai.”
18Para que comáis carnes de reyes, y de capitanes, y carnes de fuertes, y carnes de caballos, y de los que están sentados sobre ellos; y carnes de todos, libres y siervos, de pequeños y de grandes.
19Pea ne u mamata ki he manu fekai, mo e ngaahi tuʻi ʻo māmani, mo ʻenau ngaahi matatau, naʻe tānaki ʻo fakataha ke nau tauʻi ia ʻoku heka ʻi he hoosi mo ʻene kautau.
19Y vi la bestia, y los reyes de la tierra y sus ejércitos, congregados para hacer guerra contra el que estaba sentado sobre el caballo, y contra su ejército.
20Pea naʻe moʻua ʻae manu fekai, pea mo e palōfita loi naʻa ne fai ʻae ngaahi mana ʻi hono ʻao ʻaia naʻa ne kākaaʻi ʻaki ʻakinautolu kuo nau maʻu ʻae fakaʻilonga ʻoe manu fekai, mo kinautolu naʻe hū ki hono fakatātā. Naʻe lī moʻui ʻakinaua fakatouʻosi pe ki he ano ʻoe afi ʻoku vela ʻaki ʻae sulifa.
20Y la bestia fué presa, y con ella el falso profeta que había hecho las señales delante de ella, con las cuales había engañado á los que tomaron la señal de la bestia, y habían adorado su imagen. Estos dos fueron lanzados vivos dentro de un lago de fuego ardiendo en azufre.
21Pea naʻe tāmateʻi ʻa hono toe ʻaki ʻae heletā ʻo ia naʻe heka ʻi he hoosi, ʻaia naʻe ʻalu atu ʻi hono ngutu: pea naʻe mākona ʻae fanga manu kotoa pē ʻi honau kakano.
21Y los otros fueron muertos con la espada que salía de la boca del que estaba sentado sobre el caballo, y todas las aves fueron hartas de las carnes de ellos.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.