Mātiu 2
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Louis Segond 1910
1Pea kuo ʻaloʻi ʻa Sisu ʻi Petelihema ʻi Siutea, ʻi he ngaahi ʻaho ʻo Helota ko e tuʻi, vakai, naʻe haʻu ʻae kau tangata poto mei he potu hahake ki Selūsalema,
1Jésus étant né à Bethléhem en Judée, au temps du roi Hérode, voici des mages d’Orient arrivèrent à Jérusalem,
2ʻO pehē, “ʻOku ʻi fē ia ʻaia kuo ʻaloʻi ko e Tuʻi ʻoe kakai Siu? He kuo mau mamata ʻi he potu hahake ki hono fetuʻu, pea kuo mau haʻu ke hū kiate ia.”
2et dirent: Où est le roi des Juifs qui vient de naître? Car nous avons vu son étoile en Orient, et nous sommes venus pour l’adorer.
3Pea kuo fanongo ai ʻa Helota ko e tuʻi, naʻe puputuʻu ia, mo Selūsalema kotoa pē mo ia.
3Le roi Hérode, ayant appris cela, fut troublé, et tout Jérusalem avec lui.
4Pea kuo fakakātoa ʻe ia ʻae kau taulaʻeiki lahi kotoa pē mo e kau tangata tohi ʻoe kakai, naʻe fakapapau ia meiate kinautolu pe ʻaloʻi ʻi fē ʻae Kalaisi.
4Il assembla tous les principaux sacrificateurs et les scribes du peuple, et il s’informa auprès d’eux où devait naître le Christ.
5Pea nau pehēange kiate ia, “ʻI Petelihema ʻi Siutea: he ʻoku pehē hono tohi he palōfita.
5Ils lui dirent: A Bethléhem en Judée; car voici ce qui a été écrit par le prophète:
6‘Ko Koe Petelihema, ʻi he fonua ʻo Siuta, ʻoku ʻikai ʻaupito ko e siʻi hifo Koe ʻi he ngaahi ʻEiki ʻo Siuta: koeʻuhi ʻe haʻu meiate Koe ha Pule, ʻaia te ne puleʻi hoku kakai ko ʻIsileli.”
6Et toi, Bethléhem, terre de Juda, Tu n’es certes pas la moindre entre les principales villes de Juda, Car de toi sortira un chef Qui paîtra Israël, mon peuple.
7Pea toki fekau fakafufū ʻe Helota ke haʻu ʻae kau tangata poto, pea fehuʻi fakapapau kiate kinautolu pe naʻe hā mai ʻanefē ʻae fetuʻu.
7Alors Hérode fit appeler en secret les mages, et s’enquit soigneusement auprès d’eux depuis combien de temps l’étoile brillait.
8Pea ne fekau ʻakinautolu ki Petelihema, ʻo ne pehē, “Mou ʻalu ʻo kumi lahi ki he tamasiʻi, pea ka mou ka ʻilo ia, mou fakahā mai kiate au, koeʻuhi ke u ʻalu atu ʻo hū foki kiate ia.”
8Puis il les envoya à Bethléhem, en disant: Allez, et prenez des informations exactes sur le petit enfant; quand vous l’aurez trouvé, faites-le-moi savoir, afin que j’aille aussi moi-même l’adorer.
9Pea kuo nau fanongo ki he tuʻi, pea nau ʻalu; pea vakai, ko e fetuʻu naʻa nau mamata ai ʻi he potu hahake, naʻe ʻalu muʻomuʻa ʻiate kinautolu, ʻo aʻu ki he potu naʻe ʻi ai ʻae tamasiʻi pea tuʻu mei ai ʻi ʻolunga.
9Après avoir entendu le roi, ils partirent. Et voici, l’étoile qu’ils avaient vue en Orient marchait devant eux jusqu’à ce qu’étant arrivée au-dessus du lieu où était le petit enfant, elle s’arrêta.
10Pea ʻi heʻenau mamata ki he fetuʻu, naʻa nau fiefia ʻi he fiefia lahi ʻaupito.
10Quand ils aperçurent l’étoile, ils furent saisis d’une très grande joie.
11¶ Pea ʻi heʻenau hū ki he fale, naʻa nau mamata ki he tamasiʻi naʻe ʻi heʻene faʻē ko Mele, mo nau fakatōmapeʻe ʻo hū kiate ia; pea kuo nau vete ʻenau koloa, naʻa nau ʻoatu kiate ia ʻae ngaahi meʻaʻofa; ko e koula, mo e laipeno, mo e mula.
11Ils entrèrent dans la maison, virent le petit enfant avec Marie, sa mère, se prosternèrent et l’adorèrent; ils ouvrirent ensuite leurs trésors, et lui offrirent en présent de l’or, de l’encens et de la myrrhe.
12Pea ʻi he valokia ʻakinautolu ʻe he ʻOtua ʻi he misi, ke ʻoua te nau toe ʻalu kia Helota, naʻa nau ʻalu ki honau fonua ʻi ha hala kehe.
12Puis, divinement avertis en songe de ne pas retourner vers Hérode, ils regagnèrent leur pays par un autre chemin.
13Pea kuo ʻalu ʻakinautolu, ʻiloange, kuo hā mai ha ʻāngelo ʻae ʻEiki kia Siosefa ʻi he misi, ʻo ne pehē, “Tuʻu hake ʻo ʻave ʻae tamasiʻi mo ʻene faʻē, pea ke holatakiʻi ki ʻIsipite, pea ke nofo ai ke ʻoua ke u fakahā kiate koe: koeʻuhi ʻe kumi ʻe Helota ʻae tamasiʻi ke tāmateʻi ia.”
13Lorsqu’ils furent partis, voici, un ange du Seigneur apparut en songe à Joseph, et dit: Lève-toi, prends le petit enfant et sa mère, fuis en Égypte, et restes-y jusqu’à ce que je te parle; car Hérode cherchera le petit enfant pour le faire périr.
14Pea tuʻu hake ia, ʻo ne ʻave ʻae tamasiʻi mo ʻene faʻē ʻi he pō, ʻo ʻalu ki ʻIsipite:
14Joseph se leva, prit de nuit le petit enfant et sa mère, et se retira en Égypte.
15Pea naʻe ʻi ai ia ʻo aʻu ki he mate ʻa Helota: ke fakamoʻoni ʻaia naʻe folofolaʻaki ʻe he ʻEiki ʻi he palōfita, ʻo pehē, “Kuo u ui mai hoku foha mei ʻIsipite.”
15Il y resta jusqu’à la mort d’Hérode, afin que s’accomplît ce que le Seigneur avait annoncé par le prophète: J’ai appelé mon fils hors d’Égypte.
16¶ Pea kuo toki ʻilo ʻe Helota kuo kākaaʻi ia ʻe he kau tangata poto, pea ʻita lahi ʻaupito, mo ne fekau atu ki Petelihema mo e ngaahi potu ofi ki ai, ke tāmateʻi ʻae tamaiki tangata kotoa pē, ngata ʻi he ua taʻu ʻo ʻenau lahi ʻo fai ki mui; ʻo fakatatau ki he ʻaho naʻa ne fehuʻi fakapapau ai ki he kau tangata poto.
16Alors Hérode, voyant qu’il avait été joué par les mages, se mit dans une grande colère, et il envoya tuer tous les enfants de deux ans et au-dessous qui étaient à Bethléhem et dans tout son territoire, selon la date dont il s’était soigneusement enquis auprès des mages.
17Pea naʻe toki fakamoʻoni ʻaia naʻe lea ʻaki ʻe he palōfita ko Selemaia, ʻo pehē,
17Alors s’accomplit ce qui avait été annoncé par Jérémie, le prophète:
18“Naʻe ongoʻi ʻi Lama ʻae leʻo, ko e lāunga, mo e tangi, mo e tangilāulau, ko e tēngihia ʻe Lesieli ʻene fānau, pea ʻikai te ne tali ʻae fiemālie, koeʻuhi kuo ʻikai ʻakinautolu.”
18On a entendu des cris à Rama, Des pleurs et de grandes lamentations: Rachel pleure ses enfants, Et n’a pas voulu être consolée, Parce qu’ils ne sont plus.
19¶ Ka kuo mate ʻa Helota, pea vakai, naʻe hā mai ha ʻāngelo ʻae ʻEiki kia Siosefa ʻi he misi ʻi ʻIsipite,
19Quand Hérode fut mort, voici, un ange du Seigneur apparut en songe à Joseph, en Égypte,
20ʻO ne pehē, “Tuʻu hake, pea ʻave ʻae tamasiʻi mo ʻene faʻē, pea ʻalu ki he fonua ʻo ʻIsileli; he kuo mate ʻakinautolu naʻe kumi ki he moʻui ʻae tamasiʻi.”
20et dit: Lève-toi, prends le petit enfant et sa mère, et va dans le pays d’Israël, car ceux qui en voulaient à la vie du petit enfant sont morts.
21Pea tuʻu hake ia ʻo ʻave ʻae tamasiʻi mo ʻene faʻē, pea haʻu ki he fonua ʻo ʻIsileli.
21Joseph se leva, prit le petit enfant et sa mère, et alla dans le pays d’Israël.
22Ka ʻi heʻene fanongo ʻoku pule ʻa ʻAkileosi ʻi Siutea ko e fetongi ʻo ʻene tamai ko Helota, naʻe manavahē ia ke ʻalu ki ai: pea ʻi he valoki ia ʻe he ʻOtua ʻi he misi, naʻa ne afe ki he ngaahi potu ʻo Kaleli:
22Mais, ayant appris qu’Archélaüs régnait sur la Judée à la place d’Hérode, son père, il craignit de s’y rendre; et, divinement averti en songe, il se retira dans le territoire de la Galilée,
23Pea haʻu ia ʻo nofo ʻi he kolo ko Nāsaleti: koeʻuhi ke fakamoʻoni ʻaia naʻe lea ʻaki ʻe he kau palōfita, “ʻE ui ia ko e Nāsaline.”
23et vint demeurer dans une ville appelée Nazareth, afin que s’accomplît ce qui avait été annoncé par les prophètes: Il sera appelé Nazaréen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.