Senesi 40
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Reina-Valera 1909
1Pea hili ʻae ngaahi meʻa ni, naʻe hoko ʻo pehē, ko e tauhi lahi, mo e tangata taʻo mā ʻae tuʻi ʻo ʻIsipite, naʻa na fakaʻitaʻi hona ʻeiki ko e tuʻi ʻo ʻIsipite.
1Y ACONTECIÓ después de estas cosas, que el copero del rey de Egipto y el panadero delinquieron contra su señor el rey de Egipto.
2Pea tuputāmaki ʻa Felo ki heʻene ongo matāpule, ʻio, ki he matāpule ʻoe kau tauhi, mo e matāpule ʻoe kau taʻo mā.
2Y enojóse Faraón contra sus dos eunucos, contra el principal de los coperos, y contra el principal de los panaderos:
3Pea ne tuku ʻakinaua ke pōpula ʻi he fale ʻoe ʻeiki ʻoe kau leʻo, ki he fale fakapōpula, ko e potu ko ia naʻe nofo haʻisia ai ʻa Siosefa.
3Y púsolos en prisión en la casa del capitán de los de la guardia, en la casa de la cárcel donde José estaba preso.
4Pea naʻe tuku ʻakinaua ʻe he matāpule ʻoe kau leʻo, kia Siosefa ke ne leʻohi, pea naʻe tauhi ʻe ia ʻakinaua: pea ne na nofo ʻi he fale fakapōpula ʻo fuoloa siʻi pe.
4Y el capitán de los de la guardia dió cargo de ellos á José, y él les servía: y estuvieron días en la prisión.
5¶ Pea ne na misi fakatouʻosi ʻae misi, taki taha ʻae tangata ʻene misi ʻi he pō pe taha, ʻae tangata taki taha ʻo fakatatau mo hono ʻuhinga ʻo ʻene misi, ʻae tauhi lahi, mo e tangata taʻo mā ʻae tuʻi ʻo ʻIsipite, ʻaia naʻe nofo haʻisia ʻi he fale fakapōpula.
5Y ambos á dos, el copero y el panadero del rey de Egipto, que estaban arrestados en la prisión, vieron un sueño, cada uno su sueño en una misma noche, cada uno conforme á la declaración de su sueño.
6Pea ʻalu ange ʻa Siosefa kiate kinaua ʻi he pongipongi, pea sio ia kiate kinaua, pea vakai, naʻa na matapeko.
6Y vino á ellos José por la mañana, y mirólos, y he aquí que estaban tristes.
7Pea fehuʻi ia ki he ongo matāpule ʻa Felo, ʻakinaua naʻe pōpula mo ia ʻi he fale ʻo ʻene ʻeiki, ʻo pehē, “Ko e hā ʻoku mo matapeko ai he ʻaho ni?”
7Y él preguntó á aquellos eunucos de Faraón, que estaban con él en la prisión de la casa de su señor, diciendo: ¿Por qué parecen hoy mal vuestros semblantes?
8Pea na pehē kiate ia, “Kuo ma misi ʻae misi, pea ʻoku ʻikai ha tokotaha ke fakahā hono ʻuhinga.” Pea pehē ʻe Siosefa kiate kinaua, “ʻIkai ʻoku ʻi he ʻOtua pe hono ʻuhinga? ʻOku ou kole mo fakahā mai ia kiate au.”
8Y ellos le dijeron: Hemos tenido un sueño, y no hay quien lo declare. Entonces les dijo José: ¿No son de Dios las declaraciones? Contádmelo ahora.
9Pea tala ʻe he tauhi lahi ʻene misi kia Siosefa, ʻo ne pehē kiate ia; “Vakai, ʻi heʻeku misi, naʻe ʻi hoku ʻao ʻae vaine;
9Entonces el principal de los coperos contó su sueño á José, y díjole: Yo soñaba que veía una vid delante de mí,
10pea naʻe ʻi he vaine ʻae vaʻa ʻe tolu pea hangē naʻe litolito ia, pea tupu hono fisi; pea naʻe tupu ʻi hono ngaahi fuhi ʻae kālepi momoho:
10Y en la vid tres sarmientos; y ella como que brotaba, y arrojaba su flor, viniendo á madurar sus racimos de uvas:
11pea naʻe ʻi hoku nima ʻae ipu ʻa Felo pea naʻaku toʻo ʻae ngaahi kālepi, ʻo tatau ia ki he ipu ʻa Felo, pea ne u ʻatu ʻae ipu ki he nima ʻo Felo.”
11Y que la copa de Faraón estaba en mi mano, y tomaba yo las uvas, y las exprimía en la copa de Faraón, y daba yo la copa en mano de Faraón.
12Pea pehēange ʻe Siosefa kiate ia, “Ko hono ʻuhinga eni; Ko e vaʻa ʻe tolu, ko e ʻaho ia ʻe tolu.
12Y díjole José: Esta es su declaración: Los tres sarmientos son tres días:
13ʻI he teʻeki ʻosi ʻae ʻaho ʻe tolu, ʻe hakeakiʻi Ko e ʻe Felo, ʻo ne toe tuku koe ki hoʻo ngāue: pea te ke ʻatu ʻae ipu ʻa Felo ki hono nima, ʻo hangē ko ia naʻa ke fai ʻi hoʻo kei nofo ko ʻene tauhi lahi.
13Al cabo de tres días Faraón te hará levantar cabeza, y te restituirá á tu puesto: y darás la copa á Faraón en su mano, como solías cuando eras su copero.
14Ka ʻoka ke ka lelei koe, ke ke manatuʻi au; pea ʻoku ou kole ke ke ʻofa mai kiate au, ʻo tala au kia Felo, pea fakahao au mei he fale ni;
14Acuérdate, pues, de mí para contigo cuando tuvieres ese bien, y ruégote que uses conmigo de misericordia, y hagas mención de mí á Faraón, y me saques de esta casa:
15He ko e moʻoni naʻe kaihaʻasia au mei he fonua ʻoe kakai Hepelū: pea naʻe ʻikai te u fai ha meʻa ʻi heni foki, koeʻuhi ke nau tuku au ki he fale fakapōpula.”
15Porque hurtado he sido de la tierra de los Hebreos; y tampoco he hecho aquí porqué me hubiesen de poner en la cárcel.
16Pea kuo mamata ʻe he tangata taʻo mā, ʻoku lelei hono ʻuhinga, pea pehē ʻe ia kia Siosefa: “Naʻaku misi foki, pea vakai, naʻe ʻi hoku ʻulu ʻae kato hinehina ʻe tolu;
16Y viendo el principal de los panaderos que había declarado para bien, dijo á José: También yo soñaba que veía tres canastillos blancos sobre mi cabeza;
17Pea naʻe ʻi he kato ʻi ʻolunga ʻae ngaahi meʻakai, kuo taʻo kia Felo; pea naʻe kai ia ʻe he fanga manupuna mei he kato, ʻi hoku ʻulu.”
17Y en el canastillo más alto había de todas las viandas de Faraón, obra de panadero; y que las aves las comían del canastillo de sobre mi cabeza.
18Pea lea ʻa Siosefa, ʻo pehē: “Ko hono ʻuhinga, eni: ko e kato ʻe tolu ko e ʻaho ia ʻe tolu.
18Entonces respondió José, y dijo: Esta es su declaración: Los tres canastillos tres días son;
19Pea ʻi he teʻeki ke ʻosi ʻae ʻaho ʻe tolu, ʻe hiki ʻe Felo ho ʻulu meiate koe, pea te ne tautau koe ki he ʻakau; pea ʻe kai ʻe he fanga manupuna, ʻae kakano meiate koe.”
19Al cabo de tres días quitará Faraón tu cabeza de sobre ti, y te hará colgar en la horca, y las aves comerán tu carne de sobre ti.
20¶ Pea ʻi heʻene hokosia hono ʻaho tolu, ko e ʻaho fakamanatu ki he fanauʻi ʻo Felo, naʻa ne fai ʻae kātoanga ki heʻene kau nofoʻanga kotoa pē, pea naʻa ne lau hake ʻae tauhi lahi, mo e tangata taʻo mā, ʻi heʻene kau nofoʻanga.
20Y fué el tercero día el día del nacimiento de Faraón, é hizo banquete á todos sus sirvientes: y alzó la cabeza del principal de los coperos, y la cabeza del principal de los panaderos, entre sus servidores.
21Pea ne toe tuku ki he tauhi lahi ʻa ʻene ngāue: pea toe ʻatu ʻe ia ʻae ipu ki he nima ʻo Felo;
21E hizo volver á su oficio al principal de los coperos; y dió él la copa en mano de Faraón.
22Ka naʻa ne tautau ʻae tangata taʻo mā; ʻo hangē ko e fakamatala, ʻa Siosefa,
22Mas hizo ahorcar al principal de los panaderos, como le había declarado José.
23Ka naʻe ʻikai manatu ʻe he tauhi lahi kia Siosefa, ka naʻa ne fakangaloʻi ia.
23Y el principal de los coperos no se acordó de José, sino que le olvidó.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.