2 Pita 2
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Greek New Testament: Textus Receptus
1Ka naʻe ai foki ʻae kau palōfita loi ʻi he kakai, ʻo hangē ʻe ʻiate kimoutolu ʻae kau akonaki loi, ʻakinautolu ʻe ʻomi fakafufū ʻae ngaahi hē fakamalaʻia, ʻo fakafisiʻi ʻae ʻEiki naʻa ne fakatauʻakinautolu, ʻo ʻomi ai kiate kinautolu ʻae fakaʻauha fakatoʻotoʻo.
1Ἐγένοντο δὲ καὶ ψευδοπροφῆται ἐν τῷ λαῷ, ὡς καὶ ἐν ὑμῖν ἔσονται ψευδοδιδάσκαλοι, οἵτινες παρεισάξουσιν αἱρέσεις ἀπωλείας, καὶ τὸν ἀγοράσαντα αὐτοὺς δεσπότην ἀρνούμενοι, ἐπάγοντες ἑαυτοῖς ταχινὴν ἀπώλειαν.
2Pea ʻe muimui ʻae tokolahi ki honau hala fakamalaʻia; pea ko e meʻa ʻiate kinautolu ʻe lauʻikoviʻi ai ʻae hala ʻoe moʻoni.
2Καὶ πολλοὶ ἐξακολουθήσουσιν αὐτῶν ταῖς ἀπωλείαις, δι᾿ οὓς ἡ ὁδὸς τῆς ἀληθείας βλασφημηθήσεται.
3Pea ko e meʻa ʻi he manumanu tenau meʻa fakatauʻaki ʻakimoutolu ʻi he ngaahi lea kākā: ko honau tautea kuo tala fuoloa ʻoku ʻikai fakatuai, pea ko ʻenau malaʻia ʻoku ʻikai tulemohe.
3Καὶ ἐν πλεονεξίᾳ πλαστοῖς λόγοις ὑμᾶς ἐμπορεύσονται· οἷς τὸ κρίμα ἔκπαλαι οὐκ ἀργεῖ, καὶ ἡ ἀπώλεια αὐτῶν οὐ νυστάζει.
4He kapau naʻe ʻikai mamae ʻae ʻOtua ki he kau ʻāngelo naʻe angahala, ka naʻe lī hifo ʻakinautolu ki heli, ʻo tuku ki he ngaahi haʻihaʻi ʻoe fakapoʻuli, ke tatali ki he fakamaau;
4Εἰ γὰρ ὁ Θεὸς ἀγγέλων ἁμαρτησάντων οὐκ ἐφείσατο, ἀλλὰ σειραῖς ζόφου ταρταρώσας παρέδωκεν εἰς κρίσιν τετηρημένους·
5Pea naʻe ʻikai te ne mamae ki he maama motuʻa, ka naʻe fakamoʻui ʻa Noa, ʻaia naʻa ne malangaʻaki ʻae māʻoniʻoni, mo e toko fitu, ʻo ne ʻomi ʻae lōmaki ki he maama ʻoe kakai angahala;
5καὶ ἀρχαίου κόσμου οὐκ ἐφείσατο, ἀλλ᾿ ὄγδοον Νῶε δικαιοσύνης κήρυκα ἐφύλαξε, κατακλυσμὸν κόσμῳ ἀσεβῶν ἐπάξας·
6ʻO ne tuku ʻae ongo kolo ko Sotoma mo Komola ki he fakaʻauha, ʻo ne liliu ia ko e efuefu, pea ne ngaohi ia ko e fakaʻilonga kiate kinautolu ʻe moʻui fai angahala ki mui;
6καὶ πόλεις Σοδόμων καὶ Γομόρρας τεφρώσας καταστροφῇ κατέκρινεν, ὑπόδειγμα μελλόντων ἀσεβεῖν τεθεικώς·
7ʻO ne fakamoʻui ʻa Lote angatonu, ʻaia naʻe mamahi ʻi he ʻulungāanga fakalielia ʻae kau angahala:
7καὶ δίκαιον Λώτ, καταπονούμενον ὑπὸ τῆς τῶν ἀθέσμων ἐν ἀσελγείᾳ ἀναστροφῆς, ἐρρύσατο·
8(He naʻe nofo ʻae tangata māʻoniʻoni ko ia ʻiate kinautolu, pea ʻi heʻene mamata mo fanongo, naʻe fakamamahi ʻa hono laumālie māʻoniʻoni, ʻi he ʻaho kotoa pē, ʻaki ʻenau ngaahi faianga taʻetotonu;)
8βλέμματι γὰρ καὶ ἀκοῇ ὁ δίκαιος, ἐγκατοικῶν ἐν αὐτοῖς, ἡμέραν ἐξ ἡμέρας ψυχὴν δικαίαν ἀνόμοις ἔργοις ἐβασάνιζεν·
9ʻOku ʻilo ʻe he ʻEiki ke fakamoʻui ʻae kakai angafakaʻotua mei he ngaahi ʻahiʻahi, pea ke tuku ʻae taʻeangatonu ki he ʻaho ʻoe fakamaau ke tautea:
9οἶδε Κύριος εὐσεβεῖς ἐκ πειρασμοῦ ῥύεσθαι, ἀδίκους δὲ εἰς ἡμέραν κρίσεως κολαζομένους τηρεῖν·
10Ka ʻe lahi kiate kinautolu ʻoku ʻaʻeva ʻo fakatatau ki he kakano ʻi he holi fakalielia, pea nau manukiʻi ʻae pule. Ko e kau angamālohi, mo e kau angafefeka, ʻoku ʻikai te nau manavahē ke lauʻikovi ʻae kau pule.
10μάλιστα δὲ τοὺς ὀπίσω σαρκὸς ἐν ἐπιθυμίᾳ μιασμοῦ πορευομένους, καὶ κυριότητος καταφρονοῦντας. Τολμηταί, αὐθάδεις, δόξας οὐ τρέμουσι βλασφημοῦντες·
11Ka ko e kau ʻāngelo, ʻoku nau lahi hake ʻi he mālohi mo e mafai, ʻoku ʻikai te nau lauʻikovi ʻakinautolu ʻi he ʻao ʻoe ʻEiki.
11ὅπου ἄγγελοι, ἰσχύϊ καὶ δυνάμει μείζονες ὄντες, οὐ φέρουσι κατ᾿ αὐτῶν παρὰ Κυρίῳ βλάσφημον κρίσιν.
12Ka ko kinautolu ni ʻoku fakakakano, ʻo hangē ko e fanga manu taʻeloto, kuo ngaohi ke moʻua mo fakaʻauha, ʻoku nau lea kovi ki he ngaahi meʻa ʻoku ʻikai te nau ʻiloʻi; pea ʻe ʻauha ʻaupito ʻakinautolu ʻi heʻenau kovi ʻanautolu;
12Οὗτοι δέ, ὡς ἄλογα ζῷα φυσικὰ γεγενημένα εἰς ἅλωσιν καὶ φθοράν, ἐν οἷς ἀγνοοῦσι βλασφημοῦντες, ἐν τῇ φθορᾷ αὐτῶν καταφθαρήσονται,
13Pea te nau maʻu ʻae totongi ʻoe taʻemāʻoniʻoni; ʻakinautolu ʻoku pehē ko e meʻa mālie ke fai kovi ʻoku kei ʻaho. Ko e ngaahi ʻila mo e ngaahi mele ʻakinautolu , ʻoku nau vaʻinga ʻaki ʻa honau kākaaʻi lolotonga ʻenau kātoanga pe mo kimoutolu;
13κομιούμενοι μισθὸν ἀδικίας, ἡδονὴν ἡγούμενοι τὴν ἐν ἡμέρᾳ τρυφήν, σπίλοι καὶ μῶμοι, ἐντρυφῶντες ἐν ταῖς ἀπάταις αὐτῶν συνευωχούμενοι ὑμῖν,
14Ko honau mata ʻoku fonu ʻi he tono fefine, pea ʻoku ʻikai faʻa tuku ʻae angahala; ʻoku nau tauhele ʻae kau laumālie taʻemaau: ʻoku ʻiate kinautolu ʻae loto kuo poto ʻi he ngaahi ngāue manumanu; ko e fānau malaʻia:
14ὀφθαλμοὺς ἔχοντες μεστοὺς μοιχαλίδος καὶ ἀκαταπαύστους ἁμαρτίας, δελεάζοντες ψυχὰς ἀστηρίκτους, καρδίαν γεγυμνασμένην πλεονεξίαις ἔχοντες, κατάρας τέκνα·
15Kuo nau siʻaki ʻae hala totonu, pea ʻalu hēhē, ʻo muimui ʻi he hala ʻo Pelami ko e foha ʻo Posoa, ʻaia naʻa ne manako ki he totongi ʻoe taʻemāʻoniʻoni:
15καταλιπόντες τὴν εὐθεῖαν ὁδὸν ἐπλανήθησαν, ἐξακολουθήσαντες τῇ ὁδῷ τοῦ Βαλαὰμ τοῦ Βοσόρ, ὃς μισθὸν ἀδικίας ἠγάπησεν,
16Ka naʻe valoki ia ʻi heʻene angahala ʻi he lea ʻae ʻasi noa ʻaki ʻae leʻo ʻoe tangata, ʻo ne taʻofi ki he vale ʻae palōfita.
16ἔλεγξιν δὲ ἔσχεν ἰδίας παρανομίας· ὑποζύγιον ἄφωνον, ἐν ἀνθρώπου φωνῇ φθεγξάμενον, ἐκώλυσε τὴν τοῦ προφήτου παραφρονίαν.
17Ko e ngaahi luo taʻeaihavai ʻakinautolu ni, ko e ngaahi ʻao ʻoku vilingia ʻe he afā; ʻakinautolu kuo tuku tolonga ki ai ʻae ʻuliʻuli ʻoe fakapoʻuli taʻengata.
17Οὗτοί εἰσι πηγαὶ ἄνυδροι, νεφέλαι ὑπὸ λαίλαπος ἐλαυνόμεναι, οἷς ὁ ζόφος τοῦ σκότους εἰς αἰῶνα τετήρηται.
18Koeʻuhi ʻoka nau ka lea ʻaki ʻae ngaahi lea fakafuofuolahi ʻoe loi, ʻoku nau tauhele ʻi he ngaahi holi fakakakano, mo e anga fakalielia, ʻakinautolu naʻe hao moʻoni meiate kinautolu ʻoku moʻui hēhē pe.
18Ὑπέρογκα γὰρ ματαιότητος φθεγγόμενοι, δελεάζουσιν ἐν ἐπιθυμίαις σαρκός, ἐν ἀσελγείαις, τοὺς ὄντως ἀποφυγόντας τοὺς ἐν πλάνῃ ἀναστρεφομένους,
19Lolotonga ʻenau fakaʻilo kiate kinautolu ʻae tauʻatāina, kae ta ʻoku nau pōpula ʻakinautolu ki he fakalielia: he ko ia kuo ikuna ai ʻae tangata ko ia kuo ne fakapōpula ai.
19ἐλευθερίαν αὐτοῖς ἐπαγγελλόμενοι, αὐτοὶ δοῦλοι ὑπάρχοντες τῆς φθορᾶς· ᾧ γάρ τις ἥττηται, τούτῳ καὶ δεδούλωται.
20He kapau ko eni, kuo hili ʻenau hao mei he ngaahi ʻuli ʻo māmani ʻi he ʻiloʻi ʻae ʻEiki mo e Fakamoʻui ko Sisu Kalaisi, ʻe toe fihituʻu ai, mo ikuna ʻakinautolu, pea ʻe kovi lahi ʻae ngataʻanga kiate kinautolu ʻi he kamataʻanga.
20Εἰ γὰρ ἀποφυγόντες τὰ μιάσματα τοῦ κόσμου ἐν ἐπιγνώσει τοῦ Κυρίου καὶ σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ, τούτοις δὲ πάλιν ἐμπλακέντες ἡττῶνται, γέγονεν αὐτοῖς τὰ ἔσχατα χείρονα τῶν πρώτων.
21He ko e meʻa ʻe lelei kiate kinautolu ʻoka ne ʻikai te nau ʻilo ʻae hala ʻoe māʻoniʻoni, ka ʻi heʻenau ʻilo ia, pea toe tafoki mei he fekau māʻoniʻoni naʻe tuku kiate kinautolu.
21Κρεῖττον γὰρ ἦν αὐτοῖς μὴ ἐπεγνωκέναι τὴν ὁδὸν τῆς δικαιοσύνης, ἢ ἐπιγνοῦσιν ἐπιστρέψαι ἐκ τῆς παραδοθείσης αὐτοῖς ἁγίας ἐντολῆς.
22Ka kuo hoko kiate kinautolu ʻo hangē ko e fakatātā moʻoni, “Kuo toe foki ʻae kulī ki heʻene lua ʻaʻana;” mo e “Sinamanu naʻe kaukau ki heʻene fetafokifokiaki ʻi he pelepela.”
22Συμβέβηκε δὲ αὐτοῖς τὸ τῆς ἀληθοῦς παροιμίας, Κύων ἐπιστρέψας ἐπὶ τὸ ἴδιον ἐξέραμα, καὶ ὗς λουσαμένη εἰς κύλισμα βορβόρου.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.