โรม 2
Chamorro: Gospels, Acts and Psalms has no text for this chapter yet.
1เพราะฉะนั้น ท่านที่ตัดสินคนอื่น ไม่ว่าท่านจะเป็นใคร ก็ไม่มีข้อแก้ตัว เพราะเมื่อท่านตัดสินคนอื่น ท่านก็ตัดสินตนเอง เพราะท่านผู้ตัดสินก็ทำสิ่งเดียวกัน
2พวกเรารู้ว่า การพิพากษาของพระเจ้าต่อคนที่ทำสิ่งเหล่านี้เป็นไปตามความจริง
3ท่านที่ตัดสินคนซึ่งทำสิ่งเหล่านี้ แต่ตัวท่านเองก็ทำเหมือนกัน ท่านคิดหรือว่าจะหนีพ้นการพิพากษาของพระเจ้าได้
4หรือท่านดูหมิ่นความดีอันมากมาย ความอดกลั้น และความอดทนของพระองค์ โดยไม่รู้ว่าความดีของพระเจ้ากำลังนำท่านไปสู่การกลับใจ
5แต่เพราะใจแข็งกระด้างและไม่ยอมกลับใจ ท่านกำลังสะสมความโกรธไว้ให้ตนเอง สำหรับวันแห่งความโกรธ เมื่อการพิพากษาอันชอบธรรมของพระเจ้าจะถูกเปิดเผย
6พระองค์ “จะตอบแทนทุกคนตามการกระทำของเขา”
7สำหรับผู้ที่พากเพียรทำความดี และแสวงหาพระสิริ เกียรติ และความไม่เสื่อมสลาย พระองค์จะประทานชีวิตนิรันดร์
8แต่สำหรับผู้ที่เห็นแก่ตัว ไม่เชื่อฟังความจริง แต่เชื่อฟังความไม่ชอบธรรม จะได้รับความโกรธและความเดือดดาล
9ความทุกข์ยากและความคับแค้นจะเกิดแก่ทุกคนที่ทำชั่ว แก่ชาวยิวก่อน และแก่ชาวกรีกด้วย
10แต่พระสิริ เกียรติ และสันติสุข จะมีแก่ทุกคนที่ทำดี แก่ชาวยิวก่อน และแก่ชาวกรีกด้วย
11เพราะพระเจ้าไม่ทรงลำเอียง
12ทุกคนที่ทำบาปโดยไม่มีธรรมบัญญัติ ก็จะพินาศโดยไม่มีธรรมบัญญัติ และทุกคนที่ทำบาปขณะอยู่ใต้ธรรมบัญญัติ ก็จะถูกพิพากษาโดยธรรมบัญญัติ
13เพราะผู้ที่เพียงฟังธรรมบัญญัติไม่ใช่คนชอบธรรมต่อหน้าพระเจ้า แต่ผู้ที่ปฏิบัติตามธรรมบัญญัติต่างหากที่จะได้รับความชอบธรรม
14เพราะเมื่อคนต่างชาติที่ไม่มีธรรมบัญญัติ ทำสิ่งที่ธรรมบัญญัติกำหนดโดยธรรมชาติ พวกเขาแม้ไม่มีธรรมบัญญัติ ก็เป็นธรรมบัญญัติให้แก่ตนเอง
15พวกเขาแสดงให้เห็นว่า การกระทำที่ธรรมบัญญัติกำหนดนั้นถูกเขียนไว้ในใจของพวกเขา มโนธรรมของพวกเขาก็เป็นพยานร่วมด้วย และความคิดของพวกเขาก็กล่าวโทษหรือแก้ต่างกันเอง
16ทั้งหมดนี้จะปรากฏในวันที่พระเจ้าทรงพิพากษาความลับของมนุษย์ผ่านพระเยซูคริสต์ ตามข่าวดีของข้าพเจ้า
17แต่ถ้าท่านเรียกตนเองว่าชาวยิว พึ่งพาธรรมบัญญัติ และภูมิใจในพระเจ้า
18รู้ความประสงค์ของพระองค์ และเห็นชอบกับสิ่งที่ดีเลิศ เพราะได้รับการสั่งสอนจากธรรมบัญญัติ
19และมั่นใจว่าตนเองเป็นผู้นำทางคนตาบอด เป็นความสว่างแก่คนที่อยู่ในความมืด
20เป็นผู้แก้ไขคนโง่ เป็นครูของเด็กเล็ก เพราะมีแบบแผนแห่งความรู้และความจริงอยู่ในธรรมบัญญัติ
21แล้วท่านผู้สอนคนอื่น ไม่สอนตนเองหรือ ท่านผู้ประกาศว่าไม่ควรขโมย ตัวท่านขโมยหรือ
22ท่านผู้กล่าวว่าไม่ควรล่วงประเวณี ตัวท่านล่วงประเวณีหรือ ท่านผู้รังเกียจรูปเคารพ ตัวท่านปล้นวิหารหรือ
23ท่านผู้ภูมิใจในธรรมบัญญัติ กลับทำให้พระเจ้าเสื่อมเกียรติด้วยการละเมิดธรรมบัญญัติหรือ
24เพราะมีเขียนไว้ว่า “พระนามของพระเจ้าถูกหมิ่นประมาทท่ามกลางคนต่างชาติเพราะพวกคุณ”
25การเข้าสุหนัตมีประโยชน์จริง ถ้าท่านปฏิบัติตามธรรมบัญญัติ แต่ถ้าท่านละเมิดธรรมบัญญัติ การเข้าสุหนัตของท่านก็ไม่ต่างจากการไม่ได้เข้าสุหนัต
26ดังนั้น ถ้าคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัตรักษาข้อกำหนดของธรรมบัญญัติ การที่เขาไม่ได้เข้าสุหนัตจะไม่ถูกนับว่าเป็นการเข้าสุหนัตหรือ
27คนที่ร่างกายไม่ได้เข้าสุหนัต แต่ปฏิบัติตามธรรมบัญญัติ จะไม่ตัดสินท่านหรือ ท่านผู้มีทั้งตัวบทและการเข้าสุหนัต แต่ยังละเมิดธรรมบัญญัติ
28เพราะคนที่เป็นยิวเพียงภายนอก ไม่ใช่ยิวที่แท้ และการเข้าสุหนัตที่เห็นเพียงภายนอกบนร่างกาย ก็ไม่ใช่การเข้าสุหนัตที่แท้
29แต่คนที่เป็นยิวภายในต่างหากคือยิวที่แท้ และการเข้าสุหนัตที่แท้คือการเข้าสุหนัตของใจ โดยวิญญาณ ไม่ใช่โดยตัวบท คนเช่นนี้ได้รับคำยกย่อง ไม่ใช่จากมนุษย์ แต่จากพระเจ้า
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.