Apocalipsis 16
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Bible Mutal (Kosraean)
1Y OÍ una gran voz del templo, que decía á los siete ángeles: Id, y derramad las siete copas de la ira de Dios sobre la tierra.
1Na nga lohng sie pusra lulap kasma in tempul me su fahk nu sin lipufan itkosr, “Fahla ac okoala ahlu in mulat itkosr lun God nu fin faclu!”
2Y fué el primero, y derramó su copa sobre la tierra; y vino una plaga mala y dañosa sobre los hombres que tenían la señal de la bestia, y sobre los que adoraban su imagen.
2Lipufan se meet ah som ac okoala ahlu se sel nu fin faclu. Ruf aryur ac waiok upa sikyak fin mwet ma akul lun kosro sulallal soko ah oan kaclos, ac oayapa fin mwet su tuh alu nu ke ma sruloala lal.
3Y el segundo ángel derramó su copa sobre el mar, y se convirtió en sangre como de un muerto; y toda alma viviente fué muerta en el mar.
3Na lipufan se akluo el okoala ahlu lal nu fin meoa uh, na kof uh ekla oana srahn sie mwet misa, ac ma moul nukewa in meoa uh misa.
4Y el tercer ángel derramó su copa sobre los ríos, y sobre las fuentes de las aguas, y se convirtieron en sangre.
4Na lipufan se aktolu el okoala ahlu se sel nu fin infacl ac nu ke unon in kof uh, na kof inge ekla nu ke srah.
5Y oí al ángel de las aguas, que decía: Justo eres tú, oh Señor, que eres y que eras, el Santo, porque has juzgado estas cosas:
5Ac nga lohng lipufan se ma karingin kof uh el fahk, “Nununku lom suwoswos, O Kom su Mutal, su oasr inge ac su oasr oemeet me!
6Porque ellos derramaron la sangre de los santos y de los profetas, también tú les has dado á beber sangre; pues lo merecen.
6Elos okoala srahn mwet lun God ac srahn mwet palu, ac inge kom sang nu selos srah tuh elos in nim. Elos eis ma fal nu selos!”
7Y oí á otro del altar, que decía: Ciertamente, Señor Dios Todopoderoso, tus juicios son verdaderos y justos.
7Ac nga lohng sie pusra tuku liki loang ah su fahk, “Leum God Kulana! Pwayena lah nununku lom uh suwohs ac pwaye!”
8Y el cuarto ángel derramó su copa sobre el sol; y le fué dado quemar á los hombres con fuego.
8Na lipufan se akakosr el okoala ahlu se sel nu fin faht uh, tuh in akfolye mwet uh ke fol na upa.
9Y los hombres se quemaron con el grande calor, y blasfemaron el nombre de Dios, que tiene potestad sobre estas plagas, y no se arrepintieron para darle gloria.
9Elos firriyukyak ke fol upa uh, ac elos selngawi Inen God, su pa ku fin mwe lokoalok inge. Tusruktu elos tiana forla liki ma koluk lalos, ku kaksakin fulatlana lal.
10Y el quinto ángel derramó su copa sobre la silla de la bestia; y su reino se hizo tenebroso, y se mordían sus lenguas de dolor;
10Na lipufan se aklimekosr el okoala ahlu se sel nu fin tron lun kosro sulallal soko ah. Ac tokosrai lun kosro soko inge lohsrla, ac mwet uh ngalis lohulos ke sripen keok lalos,
11Y blasfemaron del Dios del cielo por sus dolores, y por sus plagas, y no se arrepintieron de sus obras.
11ac elos selngawi God lun kusrao ke sripen keok lalos ac ke ruf aryur kaclos. Tusruktu elos tiana forla liki orekma koluk lalos.
12Y el sexto ángel derramó su copa sobre el gran río Eufrates; y el agua de él se secó, para que fuese preparado el camino de los reyes del Oriente.
12Ac lipufan akonkosr el okoala ahlu se sel nu fin infacl lulap Euphrates, na infacl uh paola in sang inkanek nu sin tokosra su tuku liki acn kutulap.
13Y vi salir de la boca del dragón, y de la boca de la bestia, y de la boca del falso profeta, tres espíritus inmundos á manera de ranas:
13Na nga liye ngun fohkfok tolu ma oana luman frog uh. Elos illa liki oalin dragon soko ah, ac liki oalin kosro sulallal soko, ac liki oalin mwet palu kikiap sac.
14Porque son espíritus de demonios, que hacen señales, para ir á los reyes de la tierra y de todo el mundo, para congregarlos para la batalla de aquel gran día del Dios Todopoderoso.
14Elos inge pa ngun lun demon su orek mwenmen. Ngun tolu inge fahsrelik nu yurin tokosra nukewa fin faclu in usaloseni nu ke sie mweun ke Len lulap lun God Kulana.
15He aquí, yo vengo como ladrón. Bienaventurado el que vela, y guarda sus vestiduras, para que no ande desnudo, y vean su vergüenza.
15Leum el fahk, “Lohng! Nga ac tuku oana sie mwet pisrapasr! Insewowo el su tawi na ac liyaung nuknuk lal, tuh el fah tia fufahsryesr koflufol ac mwekin ye mutun walil uh.”
16Y los congregó en el lugar que en hebreo se llama Armagedón.
16Na ngun inge elos usani tokosra nukewa nu in acn se pangpang Armageddon in kas Hebrew.
17Y el séptimo ángel derramó su copa por el aire; y salió una grande voz del templo del cielo, del trono, diciendo: Hecho es.
17Na lipufan se akitkosr el okoala ahlu se sel nu yen engyeng uh. Na sie pusra lulap tuku liki tron in tempul me, ac fahk, “Safla ma nukewa!”
18Entonces fueron hechos relámpagos y voces y truenos; y hubo un gran temblor de tierra, un terremoto tan grande, cual no fué jamás desde que los hombres han estado sobre la tierra.
18Oasr sarom, ac ngirngir, ac pulahl, ac kusrusr lulap. Wangin kusrusr ouinge fin faclu oemeet me ke pacl se orekla mwet uh — kusrusr se inge pa koluk emeet!
19Y la ciudad grande fué partida en tres partes, y las ciudades de las naciones cayeron; y la grande Babilonia vino en memoria delante de Dios, para darle el cáliz del vino del furor de su ira.
19Kusrusr lulap se inge oru tuh siti lulap sac in musalelik nu ke ip tolu, ac siti lun mutunfacl nukewa kunausyukla. God El esamak siti pwengpeng Babylon ac El oru tuh elan nim wain ke cup lal, aok wain in kasrkusrak lal.
20Y toda isla huyó, y los montes no fueron hallados.
20Tuka nukewa ac fineol nukewa wanginla.
21Y cayó del cielo sobre los hombres un grande granizo como del peso de un talento: y los hombres blasfemaron de Dios por la plaga del granizo; porque su plaga fué muy grande.
21Af yohk kosra kahki inkusrao me nu fin mwet uh. Kain af se inge oana eot lulap puspis, ac toasriyen kais sie kosra sun paun siofok. Mwet uh selngawi God ke sripen upala mwe lokoalok se inge ke af yohk kosra uh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.