San Mateo 21
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Testamenta Marra (Dieri New Testament)
1Y COMO se acercaron á Jerusalem, y vinieron á Bethfagé, al monte de las Olivas, entonces Jesús envió dos discípulos,
1Ja tana Jerusalemingu karakara nganana ja Bethphagingu mani nindri mardawanpani wokarana, jendranguta Jesujeli mili nunkani mandru jinpana wonti,
2Diciéndoles: Id á la aldea que está delante de vosotros, y luego hallaréis una asna atada, y un pollino con ella: desatad la , y traédme los .
2Ja pudlangu jatana wonti: „Wirialumai nunkangupini ngura wakani judlani mudlankari, ja nurujeli judla donki ngandri mankamankala nganai workamantraterinani kuparanto; nana dukaralumai, ja pudlana ngakangu tikalkalumai.
3Y si alguno os dijere algo, decid: El Señor los ha menester. Y luego los dejará.
3Ja kulnujeli judlana daudauanani, judla jatalumai: Kaparali pudlanaia karkai; ja nurujeli nulu pudlana jinpala nganai.“
4Y todo esto fué hecho, para que se cumpliese lo que fué dicho por el profeta, que dijo:
4Jenia pratjana kantjirina wonti, ngangau morlalu pantjinanto, mina Prophetali kaukaubana wonti, nau jatana wonti:
5Decid á la hija de Sión: He aquí, tu Rey viene á ti, manso, y sentado sobre una asna, y sobre un pollino, hijo de animal de yugo.
5„Zionani ngatamurani kaukaubanimai: Mai, Kapara jinkani jinkangu wokarala wapaia malti, ja Nau dukateriai donkini ja kuparani potowaltanietjaia wolkani.“
6Y los discípulos fueron, é hicieron como Jesús les mandó;
6Mili wulu wapana wonti ja ngankana wonti, worderu Jesujeli pudlangu jirijiribana wonti.
7Y trajeron el asna y el pollino, y pusieron sobre ellos sus mantos; y se sentó sobre ellos.
7Ja pudlali donki ja kuparu tikalkana wonti, ja kati tanani tanali nunkangu kurana wonti ja nina kurana tarana wonti.
8Y la compañía, que era muy numerosa, tendía sus mantos en el camino: y otros cortaban ramos de los árboles, y los tendían por el camino.
8Kana wolarali kati tanani paltuni jaupana wonti, ja kana ngurujeli ngunanguna wokaribana wonti pita nindrindru, ja tanana paltuni jaupana wonti.
9Y las gentes que iban delante, y las que iban detrás, aclamaban diciendo: ¡Hosanna al Hijo de David! ¡Bendito el que viene en el nombre del Señor! ¡Hosanna en las alturas!
9Ja kana wolara, tana ngopera wapana wonti ja karipaterina wonti, maritjina wonti ja jatana wonti: „Hosianna Davidani ngatamurani, ngaiani jurakokai ninaia, Nauja wokarai Kaparaia talani! Hosianna mirini!“
10Y entrando él en Jerusalem, toda la ciudad se alborotó, diciendo: ¿Quién es éste?
10Ja Nau Jerusalemingu matja wirina, ngura warupotula patijiritjina wonti ja jatana wonti: „Worana Naupini nganai?“
11Y las gentes decían: Este es Jesús, el profeta, de Nazaret de Galilea.
11Kana wolara jatana wonti: „Naupini Propheta Jesus nganai, Nazarethala, Galilaiandru.“
12Y entró Jesús en el templo de Dios, y echó fuera todos los que vendían y compraban en el templo, y trastornó las mesas de los cambiadores, y las sillas de los que vendían palomas;
12Ja Jesus Godaia pungani wirina wonti, ja Nulu pratjana narrana wonti, tanali jinkimalina wonti ja burungankana wonti Godaia pungani, ja mardatandrakaritjimalkanietjaia kurli ja mulapara burungankanietjaia ngamani piri Nulu kokulterkibana wonti;
13Y les dice: Escrito está: Mi casa, casa de oración será llamada; mas vosotros cueva de ladrones la habéis hecho.
13Ja Nau tanangu jatana wonti: „Dakanala parai: Punga ngakani tanali ngatjini punga dikananto; ja jura ninaia watawatali maninietjaia minka ngankala wapaia.“
14Entonces vinieron á él ciegos y cojos en el templo, y los sanó.
14Ja kana butju ja tjunduru nunkangu Godaia pungani wokarana wonti, ja Nulu tanana tepi ngankana wonti.
15Mas los príncipes de los sacerdotes y los escribas, viendo las maravillas que hacía, y á los muchachos aclamando en el templo y diciendo: ¡Hosanna al Hijo de David! se indignaron,
15Priesta pirnali ja jaura jinkinietjali jenia pirnala, Nulu ngankanani najina wonti, ja bakana kupa worana Godaia pungani maritjinani ja jatanani: „Hosianna Davidani ngatamurani!“ tana kuterina wonti,
16Y le dijeron: ¿Oyes lo que éstos dicen? Y Jesús les dice: Sí: ¿nunca leísteis: De la boca de los niños y de los que maman perfeccionaste la alabanza?
16Ja nunkangu jatana wonti: „Jundru ngarai, mina tanapini jatai?“ Jesus tanangu jatana wonti: „Kau, jura wata warapanala: Kupa wakawaka ja ngamatapanietja manandru jundru jurakokananto ngankingana warai?“
17Y dejándolos, se salió fuera de la ciudad, á Bethania; y posó allí.
17Ja Nulu tanana worarana wonti ja ngurandru wapana wonti Bathania nguraia ja naka tinkani turarana wonti.
18Y por la mañana volviendo á la ciudad, tuvo hambre.
18Tankubana palkara, Nau nguraia tikana, Nau mauali nganana wonti.
19Y viendo una higuera cerca del camino, vino á ella, y no halló nada en ella, sino hojas solamente; y le dijo: Nunca más para siempre nazca de ti fruto. Y luego se secó la higuera.
19Ja Nulu tandraia nindri kulno paltuni najina wonti ja nunkangu wokarana wonti, ja Nulu nunkangu panila mankamankana wonti, windri talpa; ja Nau nunkangu jatana wonti: „Ngurali wata morla jinkangu tandra punkaiatinimai.“ Ja nurujeli tandraia nindri mujarina wonti.
20Y viendo esto los discípulos, maravillados decían: ¿Cómo se secó luego la higuera?
20Ja milieli nunkanali jenia najina, tana ngaruparana wonti, ja jatana wonti: „Worderu nurujeli nauja tandraia nindri mujarina warai?“
21Y respondiendo Jesús les dijo: De cierto os digo, que si tuviereis fe, y no dudareis, no sólo haréis esto de la higuera: mas si á este monte dijereis: Quítate y échate en la mar, será hecho.
21Jesujeli kalabana wonti ja tanangu jatana wonti: „Morlalu ngani jurangu jatai: Jura morlalu ngundrana ngamalkanani ja wata mangangankanani, ngadani jura wata windri jenia tandraia nindrini ngankala nganai; bakana jura nunkangupini mardawonpani jatanani: «Dukarateriamai ja ngapa pirnani worateriamai», jenia morlalu pantjila nganai.
22Y todo lo que pidiereis en oración, creyendo, lo recibiréis.
22Ja pratjana, mina jura ngatjinani juranani ngatjiai ja morlalu ngundrai, jura jenia manila nganai.“
23Y como vino al templo, llegáronse á él cuando estaba enseñando, los príncipes de los sacerdotes y los ancianos del pueblo, diciendo: ¿Con qué autoridad haces esto? ¿y quién te dió esta autoridad?
23Ja Nau Godaia pungani wokarana wonti ja ngujangujara jinkina wonti. Ja nunkangu Priesta pirna ja kana wolaraia pinaru wokarana wonti ja jatana wonti: „Mina ngurulali jundru jenia ngankai, ja warle jinkangu ninapini ngurula jihkina warai?“
24Y respondiendo Jesús, les dijo: Yo también os preguntaré una palabra, la cual si me dijereis, también yo os diré con qué autoridad hago esto.
24Jesujeli kalabana wonti ja tanangu jatana wonti: „Bakana ngato jurana jaura kulno jakalkala nganai; jura ngakangu jenia jatanani, bakana ngani jurangu jatala nganai, mina ngurulali ngato jenia ngankai.
25El bautismo de Juan, ¿de dónde era? ¿del cielo, ó de los hombres? Ellos entonces pensaron entre sí, diciendo: Si dijéremos, del cielo, nos dirá: ¿Por qué pues no le creísteis?
25Johannini multibanila, wodajerindru nau nganana wonti: Pariwilpandru kara kanandru kara?“ Tanali tjurujeli ngundrana wonti, ja jatana wonti: „Ngaiani jatanani, «pariwilpandru,» Nauja ngaianingu jatala nganai: Minandru jura nunkangu wata morlalu ngundrana wonti?
26Y si dijéremos, de los hombres, tememos al pueblo; porque todos tienen á Juan por profeta.
26Ngaiani jatanani, «kanandru,» ngaiani kana wolarandru japali nganananto, ngangau tanali marapujeli Johannes Propheta patai.“
27Y respondiendo á Jesús, dijeron: No sabemos. Y él también les dijo: Ni yo os digo con qué autoridad hago esto.
27Ja tanali Jesungu kalabana wonti ja jatana wonti: „Ngaiani ko.“ Nau bakana tanangu jatana wonti: „Bakana ngani jurangu wata jatai, mina ngurulali ngato jenia ngankai.
28Mas, ¿qué os parece? Un hombre tenía dos hijos, y llegando al primero, le dijo: Hijo, ve hoy á trabajar en mi viña.
28Mina jura ngundrai? Kana kulnujeli ngatamura mandru ngamalkana wonti, ja nau ngoperalani wokarana wonti ja jatana wonti: «Ngatamurajai, wapau, ja karari ngankau ngakani wain maruni.»
29Y respondiendo él, dijo: No quiero; mas después, arrepentido, fué.
29Nulu kalabana wonti ja jatana wonti: «Ngato wata ngantjai.» Ngadani nau burkaljerina wonti ja wapana wonti.
30Y llegando al otro, le dijo de la misma manera; y respondiendo él, dijo: Yo, señor, voy . Y no fué.
30Nau ngadalani wokarana wonti ja nunkangu jeribaka jatana wonti. Nulu kalabana wonti ja jatana wonti: «Kau, kaparajai,» ja wata wapana wonti.
31¿Cuál de los dos hizo la voluntad de su padre? Dicen ellos: El primero. Díceles Jesús: De cierto os digo, que los publicanos y las rameras os van delante al reino de Dios.
31Warle pudlangundru ngaperaia jertapaterina ngankana wonti?“ Tana jatana wonti: „Ngoperalali.“ Jesus tanangu jatana wonti: „Morlalu ngani jurangu jatai: Mardatandrakampanietja ja palakantji jurangu ngopera Godaia mililani wirila nganai.
32Porque vino á vosotros Juan en camino de justicia, y no le creísteis; y los publicanos y las rameras le creyeron; y vosotros, viendo esto, no os arrepentisteis después para creerle.
32Ngangau Johannes jurangu wokarana wonti talkulaia paltuni ja jura nunkangu wata morlalu ngundrana wonti; mardatandrakampanietjali ja palakantjieli nunkangu morlalu ngundrana wonti. Ja jura jenia najina, wata ngadani madlentjandru karitjina wonti, nunkangu morlalu ngundrala.
33Oid otra parábola: Fué un hombre, padre de familia, el cual plantó una viña; y la cercó de vallado, y cavó en ella un lagar, y edificó una torre, y la dió á renta á labradores, y se partió lejos.
33Jeribaka jaura kulno morla ngaranau: Kana kulno punga ngamalkanietja nganana wonti, nulu wain maru kurana wonti, ja pita terkibana karitjina wonti, ja wain nankani kutu mandrani bakuna wonti, ja punga wutju wotina wonti, ja nina marunajinajibanietja worangu worarana wonti, ja wapana wonti worita.
34Y cuando se acercó el tiempo de los frutos, envió sus siervos á los labradores, para que recibiesen sus frutos.
34Tandraia miljaru matja karakara nganana, nulu mili nunkani wain maru najinajibanietja worangu jinpana wonti, tanali tandra nunkani manijiribananto.
35Mas los labradores, tomando á los siervos, al uno hirieron, y al otro mataron, y al otro apedrearon.
35Ja wain maru najinajibanietjali mili nunkani patana wonti, ja kulno nandrana wonti, kulno nari ngankana wonti, kulno mardali dakana wonti.
36Envió de nuevo otros siervos, más que los primeros; é hicieron con ellos de la misma manera.
36Nakaldra nulu mili nguru jinpana wonti morla tanangu ngoperalani, ja tanali tanangu jeribaka ngankana wonti.
37Y á la postre les envió su hijo, diciendo: Tendrán respeto á mi hijo.
37Ngadani nulu ngatamura kunakulno jinpana wonti ja jatana wonti: Tana ngakani ngatamurani warawararila nganai.
38Mas los labradores, viendo al hijo, dijeron entre sí: Este es el heredero; venid, matémosle, y tomemos su heredad.
38Wain maru najinajibanietja worali ngatamura nunkani najina, tana ngankamalina wonti: Naupini maratunkaia; kaparanau, ninaia ngaiana naria nandrananto maratunka nunkani ngaianani nganananto.
39Y tomado, le echaron fuera de la viña, y le mataron.
39Ja tanali nina patana wonti, ja nina wain marundru narrana wonti, ja naria nandrana wonti.
40Pues cuando viniere el señor de la viña, ¿qué hará á aquellos labradores?
40Wain maruja kapara wokaranani, mina nulu tanangupara wain maru najinajibanietja worangu ngankala nganai?“
41Dícenle: á los malos destruirá miserablemente, y su viña dará á renta á otros labradores, que le paguen el fruto á sus tiempos.
41Tana nunkangu jatana wonti: „Nulu tanana madlentjietja madlentji taribala nganai, ja nulu wain maru wain maru najinajibanietja nguruni jinkila nganai, tanali nunkangu tandra jinkinanto miljaru tananani.“
42Díceles Jesús: ¿Nunca leísteis en las Escrituras: La piedra que desecharon los que edificaban, ésta fué hecha por cabeza de esquina: por el Señor es hecho esto, y es cosa maravillosa en nuestros ojos?
42Jesus tanangu jatana wonti: „Jura wata warapanala jaurani: Naupini marda, nina wotinietjali worana wonti, nau marda buru pantjina wonti. Kaparandru nau jenia pantjina wonti, ja ngaianangu milkini ngaruparana pirna nganai?
43Por tanto os digo, que el reino de Dios será quitado de vosotros, y será dado á gente que haga los frutos de él.
43Jendrania ngani jurangu jatai: Jurangundru Nulia Godaia milila manila nganai, ja kana wolara nguruni jinkila nganai, tanalipini tandra nunkani mandrai.
44Y el que cayere sobre esta piedra, será quebrantado; y sobre quien ella cayere, le desmenuzará.
44Ja worana nunkangupini mardani puriai, nina nulu nankanankala nganai; worangu nau marda purila nganai, ninapini nulu turara ngankala nganai.“
45Y oyendo los príncipes de los sacerdotes y los Fariseos sus parábolas, entendieron que hablaba de ellos.
45Ja Priesta pirnali ja Pharisaiali jeribaka jaura nunkani matja ngarana, tanali ngujamana wonti, Nau tanangundru jatai.
46Y buscando cómo echarle mano, temieron al pueblo; porque le tenían por profeta.
46Ja tanali wontjana wonti nina patala, windri tana japali nganana wonti kana wolarandru, ngangau tanali nina Propheta patana wonti.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.