San Lucas 10
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Y DESPUÉS de estas cosas, designó el Señor aun otros setenta, los cuales envió de dos en dos delante de sí, á toda ciudad y lugar á donde él había de venir.
1A MAHOPE iho o keia mau mea, hoomaopopo mai la ka Haku i kekahi poe e he kanahiku, a hoouna papalua aku la oia ia lakou mamua ona, i na wahi a pau ana i manao ai e hele aku ana.
2Y les decía: La mies á la verdad es mucha, mas los obreros pocos; por tanto, rogad al Señor de la mies que envíe obreros á su mies.
2Alaila olelo mai la oia ia lakou. He nui ka ai i oo, he uuku ka poe nana e ohi; nolaila e pule aku ai oukou i ka Haku o ke kihapai, e hoouna oia i poe hana e ohi i kana ai.
3Andad, he aquí yo os envío como corderos en medio de lobos.
3E haele oukou; eia hoi ke hoouna aku nei au ia oukou me he mau keikihipa la iwaena o na iliohae.
4No llevéis bolsa, ni alforja, ni calzado; y á nadie saludéis en el camino.
4Mai hali i aa moni, aole i kieke ai, aole hoi i kamaa; a mai uwe aku i ke kanaka ma ke alanui.
5En cualquiera casa donde entrareis, primeramente decid: Paz sea á esta casa.
5A i ka hale a oukou e komo aku ai, e olelo mua aku, Aloha keia hale.
6Y si hubiere allí algún hijo de paz, vuestra paz reposará sobre él; y si no, se volverá á vosotros.
6A ina ilaila ke keiki a ke aloha, alaila e waiho no ko oukou aloha maluna ona; aka, i ole, e hoi mai no ia maluna o oukou iho.
7Y posad en aquella misma casa, comiendo y bebiendo lo que os dieren; porque el obrero digno es de su salario. No os paséis de casa en casa.
7A ma ia hale e noho ai oukou, e ai ana a e inu ana hoi i na mea a lakou e haawi mai ai; no ka mea, e pono ke ukuia mai ka paahana. Mai hele ia hale aku ia hale aku.
8Y en cualquier ciudad donde entrareis, y os recibieren, comed lo que os pusieren delante;
8A o ke kulanakauhale a oukou e komo aku ai, a e hookipa mai lakou ia oukou, e ai oukou i na mea e waihoia ma ko oukou alo;
9Y sanad los enfermos que en ella hubiere, y decidles: Se ha llegado á vosotros el reino de Dios.
9E hoola i ko laila poe mai, a e olelo aku ia lakou, ke kokoke mai nei ke aupuni o ke Akua ia oukou.
10Mas en cualquier ciudad donde entrareis, y no os recibieren, saliendo por sus calles, decid:
10A o ke kulanakauhale a oukou e komo aku ai, aole hoi lakou e hookipa ia oukou, e hele oukou iwaho ma ko laila mau alanui, a e olelo aku;
11Aun el polvo que se nos ha pegado de vuestra ciudad á nuestros pies, sacudimos en vosotros: esto empero sabed, que el reino de los cielos se ha llegado á vosotros.
11O ka lepo o ko oukou kulanakauhale i pili mai nei ia makou, oia ka makou e holoi aku ai no oukou; aka, e ike oukou i keia, ke kokoke mai nei ke aupuni o ke Akua ia oukou.
12Y os digo que los de Sodoma tendrán más remisión aquel día, que aquella ciudad.
12Ke olelo aku nei au ia oukou, A i kela la, e aho ko Sodoma poino ana, i ko ua kulanakauhale la.
13¡Ay de ti, Corazín! ¡Ay de ti, Bethsaida! que si en Tiro y en Sidón hubieran sido hechas las maravillas que se han hecho en vosotras, ya días ha que, sentados en cilicio y ceniza, se habrían arrepentido.
13Auwe oe, e Korazina! Auwe hoi oe, e Betesaida! no ka mea, ina i hanaia iloko o Turo, a me Sidona na hana mana i hanaia iloko o olua, ina ua mihi laua mamua loa e noho ana me ke kapa ino a me ka lehu.
14Por tanto, Tiro y Sidón tendrán más remisión que vosotras en el juicio.
14Nolaila, i ka hoopai ana, e aho ko Turo a me ko Sidona i ko olua poino ana.
15Y tú, Capernaum, que hasta los cielos estás levantada, hasta los infiernos serás abajada.
15A o oe, e Kaperenauma, ka mea i hookiekieia'e i ka lani, e kiolaia uanei oe ilalo i ka po.
16El que á vosotros oye, á mí oye; y el que á vosotros desecha, á mí desecha; y el que á mí desecha, desecha al que me envió.
16O ka mea e hoolohe ia oukou. oia ke hoolohe mai ia'u; a o ka mea e hoowahawaha ia oukou, oia ke hoowahawaha mai ia'u; a o ka mea e hoowahawaha mai ia'u, oia ko hoowahawaha i ka mea nana au i hoouna mai.
17Y volvieron los setenta con gozo, diciendo: Señor, aun los demonios se nos sujetan en tu nombre.
17A hoi mai la ua poe kanahiku la, me ka olioli, i aku la, E ka Haku, ua hoolohe mai na daimonio ia makou ma kou inoa.
18Y les dijo: Yo veía á Satanás, como un rayo, que caía del cielo.
18A i mai la oia ia lakou, Ua ike au ia Satana e haule ana e like me ka uila mai ka lani mai.
19He aquí os doy potestad de hollar sobre las serpientes y sobre los escorpiones, y sobre toda fuerza del enemigo, y nada os dañará.
19Eia hoi, ke haawi aku nei au ia oukou i ka mana e hehi maluna iho o na nahesa a me na moohueloawa, a maluna o ka mana a pau o ka euemi; aole loa he mea e eha ai oukou.
20Mas no os gocéis de esto, que los espíritus se os sujetan; antes gozaos de que vuestros nombres están escritos en los cielos.
20Mai olioli nae oukou i keia mea, i ka hoolohe ana o na uhane ia oukou; aka, e olioli oukou, no ka kakauia'na ko oukou mau inoa iloko o ka lani.
21En aquella misma hora Jesús se alegró en espíritu, y dijo: Yo te alabo, oh Padre, Señor del cielo y de la tierra, que escondiste estas cosas á los sabios y entendidos, y las has revelado á los pequeños: así, Padre, porque así te agradó.
21Ia manawa, hauoli iho la o Iesu ma ka Uhane, a olelo aku la, Ke hoomaikai nei au ia oe, e ka Makua, ka Haku o ka lani a me ka honua, no ka mea, ua huna oe i keia mau mea i ka poe naauao, a me ka poe akamai, a ua hoike mai nei oe ia i na keiki hou. Oiaio no, e ka Makua, no ka mea, o ka pono no ia ia oe.
22Todas las cosas me son entregadas de mi Padre: y nadie sabe quién sea el Hijo sino el Padre; ni quién sea el Padre, sino el Hijo, y á quien el Hijo lo quisiere revelar.
22Ua haawiia mai nei ia'u na mea a pau e ko'u Makua; aole hoi mea i ike i ke Keiki, o ka Makua wale no; a i ka Makua hoi, o ke Keiki wale no, a me ke kanaka a ke Keiki e makemake e hoike ai.
23Y vuelto particularmente á los discípulos, dijo: Bienaventurados los ojos que ven lo que vosotros veis:
23A haliu ae ia i ka poe haumana, olelo malu mai ia, Pomaikai na maka i ike i na mea a oukou e ike nei;
24Porque os digo que muchos profetas y reyes desearon ver lo que vosotros veis, y no lo vieron; y oir lo que oís, y no lo oyeron.
24No ka mea, ke hai aku nei au ia oukou, He nui no ka poe kaula a me na'lii i makemake e ike i na mea a oukou e ike nei, aole hoi lakou i ike; a e lohe i na mea a oukou e lohe nei, aole hoi lakou i lohe.
25Y he aquí, un doctor de la ley se levantó, tentándole y diciendo: Maestro, ¿haciendo qué cosa poseeré la vida eterna?
25Aia hoi, ku ae la iluna kekahi kakaolelo e hoao ana ia ia, ninau aku la, E ke Kumu, heaha ka'u e hana'i i loaa mai ai ia'u ke ola mau loa?
26Y él le dijo: ¿Qué está escrito en la ley? ¿cómo lees?
26A ninau mai la oia ia ia, Heaha ka mea i kakauia'i iloko o ke kanawai? Pehea kau heluhelu ana?
27Y él respondiendo, dijo: Amarás al Señor tu Dios de todo tu corazón, y de toda tu alma, y de todas tus fuerzas, y de todo tu entendimiento; y á tu prójimo como á ti mismo.
27Hai aku la ke kakaolelo, i aku la, E aloha aku oe i ke Haku i kou Akua me kou naau a pau, a me kou uhane a pau, a me kou ikaika a pau, a me kou manao a pau, a i kou hoalauna e like me oe iho.
28Y díjole: Bien has respondido: haz esto, y vivirás.
28I mai la oia ia ia, Ua hai pololei mai nei oe; o kau ia e hana'i, a e ola no oe.
29Mas él, queriéndose justificar á sí mismo, dijo á Jesús: ¿Y quién es mi prójimo?
29Aka, i kona makemake ana e hoapono ia ia iho, ninau aku la oia ia Iesu, Owai la hoi ko'u hoalauna?
30Y respondiendo Jesús, dijo: Un hombre descendía de Jerusalem á Jericó, y cayó en manos de ladrones, los cuales le despojaron; é hiriéndole, se fueron, dejándole medio muerto.
30Olelo hou mai la o Iesu, i mai la, O kekahi kanaka e iho ana mai Ierusalema i Ieriko, a haule iho la iwaena o na powa, kaili ae la lakou i kona kapa, pepehi iho la, a haalele aku la ia ia, e waiho ana me ka aneane make.
31Y aconteció, que descendió un sacerdote por aquel camino, y viéndole, se pasó de un lado.
31A iho no kekahi kahuna pule ma ia alanui, a ike aku la ia ia, maalo wale ae la ma kekahi aoao.
32Y asimismo un Levita, llegando cerca de aquel lugar, y viéndole, se pasó de un lado.
32Pela no hoi kekahi pua na Levi, i kona hiki ana ma ia wahi, hele ia a nana aku la, maalo ae la ia ma kekahi aoao.
33Mas un Samaritano que transitaba, viniendo cerca de él, y viéndole, fué movido á misericordia;
33Aka, o kekahi kanaka no Samaria, i kona hele ana, hiki aku la ia i kahi ona e waiho ana; a ike aku la ia ia, hu ae la koua aloha ia ia.
34Y llegándose, vendó sus heridas, echándo les aceite y vino; y poniéndole sobre su cabalgadura, llevóle al mesón, y cuidó de él.
34Hele iho la io na la, a wahi iho la i kona mau eha e ninini ana i ka aila a me ka waina iloko, a kau ae la ia ia maluna o kona holoholona iho, a lawe ae la ia ia i ka halehookipa, a malama iho la ia ia.
35Y otro día al partir, sacó dos denarios, y diólos al huésped, y le dijo: Cuídamele; y todo lo que de más gastares, yo cuando vuelva te lo pagaré.
35A ia la ae, i kona hele ana'ku, unuhi ae la ia i na denari elua, a haawi aku i ka mea nona ka hale, i aku la ia ia, E malama oe ia ia nei; a oi aku kau mea lilo, a hoi mai au, na'u e uku aku ia oe.
36¿Quién, pues, de estos tres te parece que fué el prójimo de aquél que cayó en manos de los ladrones?
36A o keia mau kanaka a ekolu, owai la ka hoalauna, i kou manao, no ke kanaka i haule iwaena o na powa?
37Y él dijo: El que usó con él de misericordia. Entonces Jesús le dijo: Ve, y haz tú lo mismo.
37Hai aku la ia, O ka mea i hana lokomaikai ia ia. I mai la o Iesu, E hele oe a e hoohalike me ia.
38Y aconteció que yendo, entró él en una aldea: y una mujer llamada Marta, le recibió en su casa.
38Eia kekahi, i ko lakou hele ana, komo aku la ia iloko o kekahi kauhale; a o kekahi wahine, o Mareta kona inoa, i hookipa ia ia i kona hale.
39Y ésta tenía una hermana que se llamaba María, la cual sentándose á los pies de Jesús, oía su palabra.
39A he kaikaina kona i kapaia o Maria, ua noho ia ma na wawae o Iesu, e hoolohe ana i kana olelo.
40Empero Marta se distraía en muchos servicios; y sobreviniendo, dice: Señor, ¿no tienes cuidado que mi hermana me deja servir sola? Dile pues, que me ayude.
40Aka o Mareta, ua paapu ia i ka lawelawe nui ana, a hele ia, a olelo aku, E ka Haku, he mea ole anei ia oe ka haalele ana mai o ko'u kaikaina ia'u e lawelawe hookahi au? Nolaila, e olelo oe ia ia e kokua mai ia ia'u.
41Pero respondiendo Jesús, le dijo: Marta, Marta, cuidadosa estás, y con las muchas cosas estás turbada:
41Olelo mai la o Iesu, i mai la ia ia, E Mareta, e Mareta, ua nui kou manao a me kou pihoihoi, i na mea he nui;
42Empero una cosa es necesaria; y María escogió la buena parte, la cual no le será quitada.
42Aka, hookahi no mea e pono ai. A ua koho mai nei o Maria ia mea maikai, aole loa ia o laweia'ku mai ona aku.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.