1 Pedro 2
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1DEJANDO pues toda malicia, y todo engaño, y fingimientos, y envidias, y todas las detracciones,
1Tahmenhaih hoiah kakoi Sithaw to na pataengh o boeh pongah, sethaihnawk, alinghaihnawk, angsakcophaih,
2Desead, como niños recién nacidos, la leche espiritual, sin engaño, para que por ella crezcáis en salud:
2uthaih hoi loksae apaehhaihnawk to takhoe o boih ah loe, tapen kangtha nawkta baktih toengah,
3Si empero habéis gustado que el Señor es benigno;
3kaciim tahnutui Sithaw lok to koeh oh, to tiah ni na qoeng o thai tih.
4Al cual allegándoos, piedra viva, reprobada cierto de los hombres, empero elegida de Dios, preciosa,
4Kaminawk mah pahnawt o sut, toe Sithaw mah qoih ih atho kaom, kahing thlung khaeah nang zoh o pongah,
5Vosotros también, como piedras vivas, sed edificados una casa espiritual, y un sacerdocio santo, para ofrecer sacrificios espirituales, agradables á Dios por Jesucristo.
5nangcae doeh Muithla qoeng hanah im sakhaih kahing thlung baktih, ciimcai qaima baktiah na oh o boeh moe, Jesu Kri rang hoiah Sithaw mah talawk ih muithla angbawnhaih hmuen tathlang kami ah na oh o toeng boeh.
6Por lo cual también contiene la Escritura: He aquí, pongo en Sión la principal piedra del ángulo, escogida, preciosa; y el que creyere en ella, no será confundido.
6To pongah Cabu thungah doeh, Khenah, atho kaom qoih ih im takii ih thlung to Zion mae nuiah ka suek: anih tang kami loe azathaih tong mak ai, tiah oh.
7Ella es pues honor á vosotros que creéis: mas para los desobedientes, la piedra que los edificadores reprobaron, ésta fué hecha la cabeza del ángulo;
7To pongah tanghaih tawn nangcae hanah, anih loe kating ai atho oh: toe tang ai kaminawk hanah loe atho om ai, Im sah kaminawk mah pahnawt o sut ih thlung loe, kalen koek im takii ih thlung ah oh boeh,
8Y Piedra de tropiezo, y roca de escándalo á aquellos que tropiezan en la palabra, siendo desobedientes; para lo cual fueron también ordenados.
8lok tahngai ai kaminawk hanah loe amthaekhaih thlung hoi amtimhaih lungsong ah oh.
9Mas vosotros sois linaje escogido, real sacerdocio, gente santa, pueblo adquirido, para que anunciéis las virtudes de aquel que os ha llamado de las tinieblas á su luz admirable:
9Toe vinghaih thung hoi aanghaih thungah kakawk, Anih to na pakoeh o thai hanah, nangcae loe qoih ih kami, siangpahrang ih qaima toksah kami, kaciim acaeng, pahoe ih kami ah na oh o:
10Vosotros, que en el tiempo pasado no erais pueblo, mas ahora sois pueblo de Dios; que en el tiempo pasado no habíais alcanzado misericordia, mas ahora habéis alcanzado misericordia.
10canghniah loe anih ih kami ah na om o ai, toe vaihi loe Sithaw kami ah na oh o boeh: canghniah loe anih palungnathaih to na hnu o ai, toe vaihi loe a palungnathaih to na hnuk o boeh.
11Amados, yo os ruego como á extranjeros y peregrinos, os abstengáis de los deseos carnales que batallan contra el alma,
11Palung ih kaminawk, Angvin hoi kholong caeh kami baktiah na oh o pongah, hinghaih pakhra misa ah kaom taksa koehhaih hmuennawk to ayae hanah kang pacae o;
12Teniendo vuestra conversación honesta entre los Gentiles; para que, en lo que ellos murmuran de vosotros como de malhechores, glorifiquen á Dios en el día de la visitación, estimándoos por las buenas obras.
12nihcae mah nangcae to kahoih ai hmuen sah kami ah poek o cadoeh, aicae khae Sithaw angzoh na niah, nihcae mah na sak o ih kahoih hmuen to hnuk o thai hanah, Gentelnawk salakah kahoih tuinuen hoiah khosah oh.
13Sed pues sujetos á toda ordenación humana por respeto á Dios: ya sea al rey, como á superior;
13Angraeng koehhaih baktiah, ukkungnawk tlim ah khosah oh; kasang koek siangpahrang maw,
14Ya á los gobernadores, como de él enviados para venganza de los malhechores, y para loor de los que hacen bien.
14to tih ai boeh loe kasae hmuen sah kaminawk to danpaek moe, kahoih hmuen sah kaminawk pakoeh hanah, kaminawk uk hanah Anih mah patoeh ih, ukkungnawk tlim ah khosah oh.
15Porque esta es la voluntad de Dios; que haciendo bien, hagáis callar la ignorancia de los hombres vanos:
15Tidoeh panoek ai kamthunawk to na ngam o sak duem hanah, hmuen kahoih sak hanah Sithaw mah koeh haih.
16Como libres, y no como teniendo la libertad por cobertura de malicia, sino como siervos de Dios.
16Na loih o boeh, toe to loihhaih to zae sak aephaih bangah patoh ai ah, Sithaw ih tamna ah om oh.
17Honrad á todos. Amad la fraternidad. Temed á Dios. Honrad al rey.
17Kami boih khingya oh. Nawkamyanawk to palung oh. Siangpahrang to khingya oh.
18Siervos, sed sujetos con todo temor á vuestros amos; no solamente á los buenos y humanos, sino también á los rigurosos.
18Tamnanawk, zithaih hoiah nangmacae ukkungnawk khaeah angpaek oh; kahoih moe, poeknaem ukkungnawk khae khue ah na ai, poek kaham ukkungnawk khaeah doeh angpaek oh.
19Porque esto es agradable, si alguno á causa de la conciencia delante de Dios, sufre molestias padeciendo injustamente.
19Sithaw poekhaih tawnh pongah, sakpazaehaih om ai ah pacaekthlaekhaih hoi patangkhanghaih tongh kami loe pakoeh han krak.
20Porque ¿qué gloria es, si pecando vosotros sois abofeteados, y lo sufrís? mas si haciendo bien sois afligidos, y lo sufrís, esto ciertamente es agradable delante de Dios.
20Hmuen na sakpazae o pongah ang boh o naah, palung na sawk o nahaeloe, pakoehhaih timaw na hnu o tih? Toe kahoih hmuen na sak o naah raihaih na tong o nahaeloe, palungsawkhaih hoiah pauep oh, Sithaw hmaa ah talawk thaikoi hmuen ah ni oh.
21Porque para esto sois llamados; pues que también Cristo padeció por nosotros, dejándonos ejemplo, para que vosotros sigáis sus pisadas:
21Hae tiah oh han ih ni ang kawk o: Kri doeh aicae hanah patangkhang toeng, anih ih khok tangkanh na pazui o hanah, aicae khet koi kaom ah a sak boeh:
22El cual no hizo pecado; ni fué hallado engaño en su boca:
22Anih loe zaehaih sah ai, Anih pakhaa ah amsawnlok thuihaih om ai:
23Quien cuando le maldecían, no retornaba maldición; cuando padecía, no amenazaba, sino remitía la causa al que juzga justamente:
23minawk mah anih kasae thuih o naah, anih mah kasaethuihaih hoiah pathok let ai; anih patangkhang naah, minawk to pazih ai; toe katoengah lokcaekkung khaeah angmah hoi angmah to angpaek:
24El cual mismo llevó nuestros pecados en su cuerpo sobre el madero, para que nosotros siendo muertos á los pecados, vivamos á la justicia: por la herida del cual habéis sido sanados.
24zae pongah duek han kaom kaminawk toenghaih hoiah hing o thai hanah, aicae zaehaih to a tak pum hoiah phawh moe, thinglam nuiah angbangh: anih ih kana ahmaa rang hoiah nangcae ngan na tui o.
25Porque vosotros erais como ovejas descarriadas; mas ahora habéis vuelto al Pastor y Obispo de vuestras almas.
25Nangcae loe lam kamkhraeng tuu baktiah na oh o; toe vaihi loe nangcae ih pakhra khenzawnkung hoi tuutoepkung khaeah nam laem o let boeh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.