ΠΕΤΡΟΥ Α 4
SBL Greek New TestamentOriginal language
SBL Greek New Testament
Tongan Bible, Revised West Version
1Χριστοῦ οὖν ⸀παθόντος σαρκὶ καὶ ὑμεῖς τὴν αὐτὴν ἔννοιαν ὁπλίσασθε, ὅτι ὁ ⸀παθὼν σαρκὶ πέπαυται ⸀ἁμαρτίας,
1Pea ko e meʻa ʻi he mamahi ʻa Kalaisi ʻi he sino koeʻuhi ko kitautolu, ke teuteu ʻakimoutolu foki ʻaki ʻae loto pe ko ia: he ko ia kuo mamahi ʻi he sino, kuo tuku ʻe ia ʻae angahala;
2εἰς τὸ μηκέτι ἀνθρώπων ἐπιθυμίαις ἀλλὰ θελήματι θεοῦ τὸν ἐπίλοιπον ἐν σαρκὶ βιῶσαι χρόνον.
2Koeʻuhi ke ʻoua naʻa moʻui ia ʻi hono toe ʻoe ngaahi ʻaho ʻi he sino ki he holi ʻoe tangata, ka ki he finangalo ʻoe ʻOtua.
3ἀρκετὸς ⸀γὰρ ὁ παρεληλυθὼς ⸀χρόνος τὸ ⸀βούλημα τῶν ἐθνῶν ⸀κατειργάσθαι, πεπορευμένους ἐν ἀσελγείαις, ἐπιθυμίαις, οἰνοφλυγίαις, κώμοις, πότοις, καὶ ἀθεμίτοις εἰδωλολατρίαις.
3He kuo lahi kiate kitautolu ʻae kuonga kuo hili ange ʻo ʻetau moʻui ke fai ai ʻae loto ʻoe kakai Senitaile, ʻaia naʻa tau ʻaʻeva ai ʻi he anga fakalielia, mo e ngaahi holi kovi, mo e inu lahi ʻi he uaine, ʻi he ngaahi kātoanga kai, mo e ngaahi kātoanga inu uaine, mo e fakalielia ʻoe tauhi tamapua:
4ἐν ᾧ ξενίζονται μὴ συντρεχόντων ὑμῶν εἰς τὴν αὐτὴν τῆς ἀσωτίας ἀνάχυσιν, βλασφημοῦντες·
4ʻAia ʻoku nau ofo ʻi he ʻikai te mou kei feleleʻi ki he maveuveu lahi faufau ko ia, ʻonau lauʻikovi ʻakimoutolu :
5οἳ ἀποδώσουσιν λόγον τῷ ἑτοίμως ⸂ἔχοντι κρῖναι⸃ ζῶντας καὶ νεκρούς·
5ʻAkinautolu ʻe fakamatala kiate ia ʻoku teu ke ne fakamaauʻi ʻae moʻui mo e mate.
6εἰς τοῦτο γὰρ καὶ νεκροῖς εὐηγγελίσθη ἵνα κριθῶσι μὲν κατὰ ἀνθρώπους σαρκὶ ζῶσι δὲ κατὰ θεὸν πνεύματι.
6He ko e meʻa ko eni naʻe malangaʻaki ai ʻae ongoongolelei kiate kinautolu foki kuo mate, koeʻuhi ke fakamaau ʻakinautolu ʻi he kakano, ʻo fakatatau ki he tangata, kae moʻui ʻo fakatatau ki he ʻOtua ʻi he laumālie.
7Πάντων δὲ τὸ τέλος ἤγγικεν. σωφρονήσατε οὖν καὶ νήψατε ⸀εἰς προσευχάς·
7Ka kuo ofi ʻae ngataʻanga ʻoe meʻa kotoa pē: ko ia mou fai fakapotopoto, mo leʻo ke lotu.
8πρὸ ⸀πάντων τὴν εἰς ἑαυτοὺς ἀγάπην ἐκτενῆ ἔχοντες, ὅτι ἀγάπη ⸀καλύπτει πλῆθος ἁμαρτιῶν·
8Pea sino ʻoe meʻa ke mou maʻu ʻae ʻofa vela ʻiate kimoutolu: he ʻoku ʻufiʻufi ʻe he ʻofa ʻae ngaahi angahala lahi
9φιλόξενοι εἰς ἀλλήλους ἄνευ ⸀γογγυσμοῦ·
9Pea fai ʻae fefoakiʻaki ʻekimoutolu kiate kimoutolu ʻo taʻelāunga.
10ἕκαστος καθὼς ἔλαβεν χάρισμα, εἰς ἑαυτοὺς αὐτὸ διακονοῦντες ὡς καλοὶ οἰκονόμοι ποικίλης χάριτος θεοῦ·
10Pea hangē kuo maʻu taki taha ʻae foaki, ke pehē hono fengāueʻaki ia ʻiate kimoutolu, ʻo taau mo e kau tauhi lelei ʻoe ʻofa lahi ʻae ʻOtua.
11εἴ τις λαλεῖ, ὡς λόγια θεοῦ· εἴ τις διακονεῖ, ὡς ἐξ ἰσχύος ⸀ἧς χορηγεῖ ὁ θεός· ἵνα ἐν πᾶσιν δοξάζηται ὁ θεὸς διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἐστιν ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.
11Kapau ʻoku lea ʻe ha taha, ke fakatatau ia mo e folofola ʻae ʻOtua; kapau ʻoku tauhi ʻe ha taha, ke tatau ia mo e mafai ko ia ʻoku foaki ʻe he ʻOtua: koeʻuhi ke ongoongolelei ʻae ʻOtua ʻi he meʻa kotoa pē ʻia Sisu Kalaisi, ke ʻiate ia ʻae fakafetaʻi mo e pule ʻo taʻengata pea taʻengata. ʻEmeni.
12Ἀγαπητοί, μὴ ξενίζεσθε τῇ ἐν ὑμῖν πυρώσει πρὸς πειρασμὸν ὑμῖν γινομένῃ ὡς ξένου ὑμῖν συμβαίνοντος,
12ʻE kāinga, ʻoua te mou ofo ʻi he ʻahiʻahi vela ʻaia ʻe ʻahiʻahi ʻaki ʻakimoutolu, ʻo hangē kuo hoko ha meʻa foʻou kiate kimoutolu:
13ἀλλὰ καθὸ κοινωνεῖτε τοῖς τοῦ Χριστοῦ παθήμασιν χαίρετε, ἵνα καὶ ἐν τῇ ἀποκαλύψει τῆς δόξης αὐτοῦ χαρῆτε ἀγαλλιώμενοι.
13Kae fiefia, ko e meʻa ʻi hoʻomou kau ʻi he ngaahi mamahi ʻa Kalaisi; koeʻuhi ʻoka fakahā mai hono nāunau, te mou fiefia foki ʻaki ʻae fiefia lahi ʻaupito.
14εἰ ὀνειδίζεσθε ἐν ὀνόματι Χριστοῦ, μακάριοι, ὅτι τὸ τῆς δόξης καὶ τὸ τοῦ θεοῦ πνεῦμα ἐφʼ ὑμᾶς ⸀ἀναπαύεται.
14Kapau ʻoku manukia ʻakimoutolu koeʻuhi ko e huafa ʻo Kalaisi, ʻoku mou monūʻia; he ʻoku nofo kiate kimoutolu ʻae Laumālie ʻoe ongoongolelei mo e ʻOtua: ʻoku lauʻikovi ia ʻekinautolu, kae ongoongolelei ia ʻiate kimoutolu.
15μὴ γάρ τις ὑμῶν πασχέτω ὡς φονεὺς ἢ κλέπτης ἢ κακοποιὸς ἢ ὡς ἀλλοτριεπίσκοπος·
15Kaeʻoua naʻa ʻiloange ʻoku tautea hamou taha koeʻuhi ko e fakapō, pe ko e kaihaʻa, pe ko e fai kovi, pe koeʻuhi ko e kaunoa ʻi he meʻa ʻae kakai kehe.
16εἰ δὲ ὡς Χριστιανός, μὴ αἰσχυνέσθω, δοξαζέτω δὲ τὸν θεὸν ἐν τῷ ⸀ὀνόματι τούτῳ.
16Ka ʻoka tautea ha taha koeʻuhi ko ʻene anga fakaKalisitiane, ke ʻoua naʻa mā ai ia; kae tuku muʻa ʻae fakaongoongolelei ki he ʻOtua koeʻuhi ko ia.
17ὅτι ὁ καιρὸς τοῦ ἄρξασθαι τὸ κρίμα ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ θεοῦ· εἰ δὲ πρῶτον ἀφʼ ἡμῶν, τί τὸ τέλος τῶν ἀπειθούντων τῷ τοῦ θεοῦ εὐαγγελίῳ;
17He ko e kuonga eni ke fuofua fai ʻae tautea ki he fale ʻoe ʻOtua: pea ka kamata kiate kitautolu, pea ʻe fēfē ʻae ngataʻanga ʻokinautolu ʻoku ʻikai talangofua ki he ongoongolelei ʻoe ʻOtua?
18καὶ εἰ ὁ δίκαιος μόλις σῴζεται, ⸀ὁ ἀσεβὴς καὶ ἁμαρτωλὸς ποῦ φανεῖται;
18“Pea kapau kuo meimei ʻikai hao ʻae māʻoniʻoni, ʻe hā ki fē ʻae taʻelotu mo e angahala?”
19ὥστε καὶ οἱ πάσχοντες κατὰ τὸ θέλημα τοῦ ⸀θεοῦ πιστῷ κτίστῃ παρατιθέσθωσαν τὰς ψυχὰς ⸀αὐτῶν ἐν ἀγαθοποιΐᾳ.
19Ko ia ke ʻilonga ʻakinautolu ʻoku mamahi ʻo taau mo e finangalo ʻoe ʻOtua, ke tukupau honau laumālie ʻi he fai lelei, ʻo hangē ki he Tupuʻi ʻOtua ʻoku fai angatonu.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.