Матей 18
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Lutherbibel 1912
1Ын клипа ачея, ученичий с-ау апропият де Исус ши Л-ау ынтребат: „Чине есте май маре ын Ымпэрэция черурилор?”
1Zu derselben Stunde traten die Jünger zu Jesu und sprachen: Wer ist doch der Größte im Himmelreich?
2Исус а кемат ла Ел ун копилаш, л-а пус ын мижлокул лор
2Jesus rief ein Kind zu sich und stellte das mitten unter sie
3ши ле-а зис: „Адевэрат вэ спун кэ, дакэну вэ вець ынтоарче ла Думнезеу ши ну вэ вець фаче ка ниште копилашь, ку ничун кип ну вець интра ын Ымпэрэция черурилор.
3und sprach: Wahrlich ich sage euch: Es sei denn, daß ihr umkehret und werdet wie die Kinder, so werdet ihr nicht ins Himmelreich kommen.
4Де ачея, орьчинесе ва смери ка ачест копилаш ва фи чел май маре ын Ымпэрэция черурилор.
4Wer nun sich selbst erniedrigt wie dies Kind, der ist der Größte im Himmelreich.
5Ши орьчинева прими ун копилаш ка ачеста ын Нумеле Меу Мэ примеште пе Мине.
5Und wer ein solches Kind aufnimmt in meinem Namen, der nimmt mich auf.
6Дарпентру орьчине ва фаче сэ пэкэтуяскэ пе унул дин ачешть микуць каре кред ын Мине, ар фи май де фолос сэ и се атырне де гыт о пятрэ маре де моарэ ши сэ фие ынекат ын адынкул мэрий.
6Wer aber ärgert dieser Geringsten einen, die an mich glauben, dem wäre es besser, daß ein Mühlstein an seinen Hals gehängt und er ersäuft werde im Meer, da es am tiefsten ist.
7Вай де луме, дин причина прилежурилорде пэкэтуире, фииндкэ ну се поате сэ ну винэ прилежурь де пэкэтуире! Дар вайде омул ачела прин каре вине прилежул де пэкэтуире!
7Weh der Welt der Ärgernisse halben! Es muß ja Ärgernis kommen; doch weh dem Menschen, durch welchen Ärgernis kommt!
8Акум, дакэмына та сау пичорул тэу те фаче сэ казь ын пэкат, тае-л ши ляпэдэ-л де ла тине. Есте май бине пентру тине сэ интри ын вяцэ шкьоп сау чунг, декыт сэ ай доуэ мынь сау доуэ пичоаре ши сэ фий арункат ын фокул вешник.
8So aber deine Hand oder dein Fuß dich ärgert, so haue ihn ab und wirf ihn von dir. Es ist besser, daß du zum Leben lahm oder als Krüppel eingehst, denn daß du zwei Hände oder zwei Füße hast und wirst in das höllische Feuer geworfen.
9Ши, дакэ окюл тэу те фаче сэ казь ын пэкат, скоате-л ши ляпэдэ-л де ла тине. Есте май бине пентру тине сэ интри ын вяцэ нумай ку ун окь, декыт сэ ай амындой окий ши сэ фий арункат ын фокул гееней.
9Und so dich dein Auge ärgert, reiß es aus und wirf's von dir. Es ist dir besser, daß du einäugig zum Leben eingehest, denn daß du zwei Augen habest und wirst in das höllische Feuer geworfen.
10Ферици-вэ сэ ну дефэймаць нич мэкар пе унул дин ачешть микуць; кэч вэ спун кэ ынӂерий лор ын черурь вэдпурурь фаца Татэлуй Меу, каре есте ын черурь.
10Sehet zu, daß ihr nicht jemand von diesen Kleinen verachtet. Denn ich sage euch: Ihre Engel im Himmel sehen allezeit in das Angesicht meines Vaters im Himmel.
11ФииндкэФиул омулуй а венит сэ мынтуяскэ че ера пердут.
11Denn des Menschen Sohn ist gekommen, selig zu machen, das verloren ist.
12Чекредець? Дакэ ун ом аре о сутэ де ой ши се рэтэчеште уна дин еле, ну ласэ ел пе челе ноуэзечь ши ноуэ пе мунць ши се дуче сэ кауте пе чя рэтэчитэ?
12Was dünkt euch? Wenn irgend ein Mensch hundert Schafe hätte und eins unter ihnen sich verirrte: läßt er nicht die neunundneunzig auf den Bergen, geht hin und sucht das verirrte?
13Ши, дакэ и се ынтымплэ с-о гэсяскэ, адевэрат вэ спун кэ аре май мултэ букурие де еа, декыт де челе ноуэзечь ши ноуэ каре ну се рэтэчисерэ.
13Und so sich's begibt, daß er's findet, wahrlich ich sage euch, er freut sich darüber mehr denn über die neunundneunzig, die nicht verirrt sind.
14Тот аша, ну есте воя Татэлуй востру дин черурь сэ пярэ унул мэкар дин ачешть микуць.
14Also auch ist's vor eurem Vater im Himmel nicht der Wille, daß jemand von diesen Kleinen verloren werde.
15Дакэ фрателе тэу а пэкэтуит ымпотрива та, ду-те ши мустрэ-л ынтре тине ши ел сингур. Дакэ те аскултэ, ай кыштигат пе фрателе тэу.
15Sündigt aber dein Bruder an dir, so gehe hin und strafe ihn zwischen dir und ihm allein. Hört er dich, so hast du deinen Bruder gewonnen.
16Дар, дакэ ну те аскултэ, май я ку тине унул сау дой иншь, пентру ка орьче ворбэсэ фие сприжинитэ пе мэртурия а дой сау трей марторь.
16Hört er dich nicht, so nimm noch einen oder zwei zu dir, auf daß alle Sache bestehe auf zweier oder dreier Zeugen Mund.
17Дакэ ну вря сэ аскулте де ей, спуне-л Бисеричий ши, дакэ ну вря сэ аскулте нич де Бисерикэ, сэ фие пентру тине ка ун пэгынши ка ун вамеш.
17Hört er die nicht, so sage es der Gemeinde. Hört er die Gemeinde nicht, so halt ihn als einen Zöllner oder Heiden.
18Адевэрат вэ спун кэ орьчевець лега пе пэмынт ва фи легат ын чер; ши орьче вець дезлега пе пэмынт ва фи дезлегат ын чер.
18Wahrlich ich sage euch: Was ihr auf Erden binden werdet, soll auch im Himmel gebunden sein, und was ihr auf Erden lösen werdet, soll auch im Himmel los sein.
19Вэмай спун ярэшь кэ, дакэ дой динтре вой се ынвоеск пе пэмынт сэ чарэ ун лукру оарекаре, ле ва фидат де Татэл Меу, каре есте ын черурь.
19Weiter sage ich euch: wo zwei unter euch eins werden, warum es ist, daß sie bitten wollen, das soll ihnen widerfahren von meinem Vater im Himmel.
20Кэч, аколо унде сунт дой сау трей адунаць ынНумеле Меу, сунт ши Еу ын мижлокул лор.”
20Denn wo zwei oder drei versammelt sind in meinem Namen, da bin ich mitten unter ihnen.
21Атунч, Петру с-а апропият де Ел ши Й-а зис: „Доамне, де кыте орь сэ ерт пе фрателе меу кынд ва пэкэтуи ымпотрива мя? Пынэ ла шапте орь?”
21Da trat Petrus zu ihm und sprach: HERR, wie oft muß ich denn meinem Bruder, der an mir sündigt, vergeben? Ist's genug siebenmal?
22Исус й-а зис: „Еу ну-ць зик пынэ ла шапте орь, чипынэ ла шаптезечь де орь кыте шапте.
22Jesus sprach zu ihm: Ich sage dir: Nicht siebenmal, sondern siebzigmal siebenmal.
23Де ачея, Ымпэрэция черурилор се асямэнэ ку ун ымпэрат каре а врут сэ се сокотяскэ ку робий сэй.
23Darum ist das Himmelreich gleich einem König, der mit seinen Knechten rechnen wollte.
24А ынчепут сэ факэ сокотяла ши й-ау адус пе унул каре ый датора зече мий де галбень.
24Und als er anfing zu rechnen, kam ihm einer vor, der war ihm zehntausend Pfund schuldig.
25Фииндкэ ел н-авя ку че плэти, стэпынул луй а порунчит сэ-лвындэ пе ел, пе неваста луй, пе копиий луй ши тот че авя, ши сэ се плэтяскэ датория.
25Da er's nun nicht hatte, zu bezahlen, hieß der Herr verkaufen ihn und sein Weib und seine Kinder und alles, was er hatte, und bezahlen.
26Робул с-а арункат ла пэмынт, и с-а ынкинат ши а зис: ‘Доамне, май ынгэдуе-мэ, ши-ць вой плэти тот.’
26Da fiel der Knecht nieder und betete ihn an und sprach: Herr, habe Geduld mit mir, ich will dir's alles bezahlen.
27Стэпынул робулуй ачелуя, фэкынду-и-се милэ де ел, й-а дат друмул ши й-а ертат датория.
27Da jammerte den Herrn des Knechtes, und er ließ ihn los, und die Schuld erließ er ihm auch.
28Робул ачела, кынд а ешит афарэ, а ынтылнит пе унул дин товарэший луй де службэ, каре-й ера датор о сутэ де лей. А пус мына пе ел ши-л стрынӂя де гыт, зикынд: ‘Плэтеште-мь че-мь ешть датор.’
28Da ging derselbe Knecht hinaus und fand einen seiner Mitknechte, der war ihm hundert Groschen schuldig; und er griff ihn an und würgte ihn und sprach: Bezahle mir, was du mir schuldig bist!
29Товарэшул луй с-а арункат ла пэмынт, ыл руга ши зичя: ‘Май ынгэдуе-мэ, ши-ць вой плэти.’
29Da fiel sein Mitknecht nieder und bat ihn und sprach: Habe Geduld mit mir; ich will dir's alles bezahlen.
30Дар ел н-а врут, чи с-а дус ши л-а арункат ын темницэ пынэ ва плэти датория.
30Er wollte aber nicht, sondern ging hin und warf ihn ins Gefängnis, bis daß er bezahlte, was er schuldig war.
31Кынд ау вэзут товарэший луй челе ынтымплате, с-ау ынтристат фоарте мулт ши с-ау дус де ау спус стэпынулуй лор тоате челе петрекуте.
31Da aber seine Mitknechte solches sahen, wurden sie sehr betrübt und kamen und brachten vor ihren Herrn alles, was sich begeben hatte.
32Атунч, стэпынул а кемат ла ел пе робул ачеста ши й-а зис: ‘Роб виклян! Еу ць-ам ертат тоатэ датория, фииндкэ м-ай ругат.
32Da forderte ihn sein Herr vor sich und sprach zu ihm: Du Schalksknecht, alle diese Schuld habe ich dir erlassen, dieweil du mich batest;
33Оаре ну се кэдя сэ ай ши ту милэ де товарэшул тэу, кум ам авут еу милэ де тине?’
33solltest du denn dich nicht auch erbarmen über deinen Mitknecht, wie ich mich über dich erbarmt habe?
34Ши стэпынул с-а мыният ши л-а дат пе мына кинуиторилор пынэ ва плэти тот че датора.
34Und sein Herr ward sehr zornig und überantwortete ihn den Peinigern, bis daß er bezahlte alles, was er ihm schuldig war.
35Тот ашавэ ва фаче ши Татэл Меу чел череск, дакэ фиекаре дин вой ну яртэ дин тоатэ инима пе фрателе сэу.”
35Also wird euch mein himmlischer Vater auch tun, so ihr nicht vergebt von eurem Herzen, ein jeglicher seinem Bruder seine Fehler.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.