Жудекэторий 3
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Lutherbibel 1912
1Ятэ нямуриле пе каре ле-а лэсат Домнул ка сэ ынчерче пе Исраел прин еле, пе тоць чей че ну куноскусерэ тоате рэзбоаеле Канаанулуй.
1Dies sind die Heiden, die der HERR ließ bleiben, daß er durch sie Israel versuchte, alle, die nicht wußten um die Kriege Kanaans,
2Ел воя нумай ка вырстеле де оамень але копиилор луй Исраел сэ куноаскэ ши сэ ынвеце рэзбоюл, ши ануме чей че ну-л куноскусерэ май ынаинте.
2und daß die Geschlechter der Kinder Israel wüßten und lernten streiten, die zuvor nichts darum wußten,
3Нямуриле ачестя ерау чей чинч домниторь ай филистенилор, тоць канааниций, сидониций ши хевиций каре локуяу ын мунтеле Либан, де ла мунтеле Баал-Хермон пынэ ла интраря Хаматулуй.
3nämlich die fünf Fürsten der Philister und alle Kanaaniter und Sidonier und Heviter, die am Berg Libanon wohnten, von dem Berg Baal-Hermon an, bis wo man kommt gen Hamath.
4Нямуриле ачестя ау служит ка сэ пунэ пе Исраел ла ынчеркаре, пентру ка Домнул сэ вадэ дакэ вор аскулта де порунчиле пе каре ле дэдусе пэринцилор лор прин Мойсе.
4Dieselben blieben, Israel durch sie zu versuchen, daß es kund würde, ob sie den Geboten des HERRN gehorchten, die er ihren Vätern geboten hatte durch Mose.
5Ши копиий луй Исраел ау локуит ын мижлокул канааницилор, хетицилор, аморицилор, ферезицилор, хевицилор ши иебусицилор;
5Da nun die Kinder Israel also wohnten unter den Kanaanitern, Hethitern, Amoritern, Pheresitern, Hevitern und Jebusitern,
6ау луат де невесте пе фетеле лор ши ау дат де невесте фиилор лор пе фетеле лор ши ау служит думнезеилор лор.
6nahmen sie jener Töchter zu Weibern und gaben ihre Töchter jener Söhnen und dienten jener Göttern.
7Копиий луй Исраел ау фэкут че ну плэчя Домнулуй, ау уйтат пе Домнул ши ау служит баалилор ши идолилор.
7Und die Kinder Israel taten übel vor dem HERRN und vergaßen des HERRN, ihres Gottes, und dienten den Baalim und den Ascheroth.
8Домнул С-а апринс де мыние ымпотрива луй Исраел ши й-а вындут ын мыниле луй Кушан-Ришеатаим, ымпэратул Месопотамией. Ши копиий луй Исраел ау фост супушь опт ань луй Кушан-Ришеатаим.
8Da ergrimmte der Zorn des HERRN über Israel, und er verkaufte sie unter die Hand Kusan-Risathaims, des Königs von Mesopotamien; und dienten also die Kinder Israel dem Kusan-Risathaim acht Jahre.
9Копиий луй Исраел ау стригат кэтре Домнул, ши Домнул ле-а ридикат ун избэвитор, каре й-а избэвит: пе Отниел, фиул луй Кеназ, фрателе чел май мик ал луй Калеб.
9Da schrieen die Kinder Israel zu dem HERRN; und der HERR erweckte ihnen einen Heiland, der sie erlöste; Othniel, den Sohn Kenas, Kalebs jüngsten Bruder.
10Духул Домнулуй а фост песте ел. Ел а ажунс жудекэтор ын Исраел ши а порнит ла рэзбой. Домнул а дат ын мыниле луй пе Кушан-Ришеатаим, ымпэратул Месопотамией, ши мына луй а фост путерникэ ымпотрива луй Кушан-Ришеатаим.
10Und der Geist des HERRN kam auf ihn, und er ward Richter in Israel und zog aus zum Streit. Und der HERR gab den König von Mesopotamien, Kusan-Risathaim, in seine Hand, daß seine Hand über ihn zu stark ward.
11Цара а авут одихнэ патрузечь де ань. Ши Отниел, фиул луй Кеназ, а мурит.
11Da ward das Land still vierzig Jahre. Und Othniel, der Sohn Kenas, starb.
12Копиий луй Исраел ау фэкут ярэшь че ну плэчя Домнулуй, ши Домнул а ынтэрит пе Еглон, ымпэратул Моабулуй, ымпотрива луй Исраел, пентру кэ фэкусерэ че ну плэчя Домнулуй.
12Aber die Kinder Israel taten fürder übel vor dem HERRN. Da stärkte der HERR den Eglon, den König der Moabiter, wider Israel, darum daß sie übel taten vor dem HERRN.
13Еглон а стрынс ла ел пе фиий луй Амон ши пе амалечиць ши а порнит. А бэтут пе Исраел ши а луат четатя финичилор.
13Und er sammelte zu sich die Kinder Ammon und die Amalekiter und zog hin und schlug Israel und nahm ein die Palmenstadt.
14Ши копиий луй Исраел ау фост супушь оптспрезече ань луй Еглон, ымпэратул Моабулуй.
14Und die Kinder Israel dienten Eglon, dem König der Moabiter, achtzehn Jahre.
15Копиий луй Исраел ау стригат кэтре Домнул, ши Домнул ле-а ридикат ун избэвитор, пе Ехуд, фиул луй Гера, Бениамитул, каре ну се служя де мына дряптэ. Копиий луй Исраел ау тримис прин ел ун дар луй Еглон, ымпэратул Моабулуй.
15Da schrieen sie zu dem HERRN; und der HERR erweckte ihnen einen Heiland: Ehud, den Sohn Geras, den Benjaminiten, der war links. Und da die Kinder Israel durch ihn Geschenk sandten Eglon, dem König der Moabiter,
16Ехуд шь-а фэкут о сабие ку доуэ тэишурь, лунгэ де ун кот, ши а ынчинс-о пе суб хайне, ын партя дряптэ.
16machte sich Ehud ein zweischneidig Schwert, eine Elle lang, und gürtete es unter sein Kleid auf seine rechte Hüfte
17А дат дарул луй Еглон, ымпэратул Моабулуй: Еглон ера ун ом фоарте грас.
17und brachte das Geschenk dem Eglon, dem König der Moabiter. Eglon aber war ein sehr fetter Mann.
18Кынд а испрэвит де дат дарул, а дат друмул оаменилор каре-л адусесерэ.
18Und da er das Geschenk hatte überantwortet, ließ er das Volk von sich, die das Geschenk getragen hatten,
19Ел ынсушь с-а ынторс де ла петрэрииле де лынгэ Гилгал ши а зис: „Ымпэрате, ам сэ-ць спун чева ын тайнэ.” Ымпэратул а зис: „Тэчере!” Ши тоць чей че ерау лынгэ ел ау ешит афарэ.
19und kehrte um von den Götzen zu Gilgal und ließ ansagen: Ich habe, o König, dir was Heimliches zu sagen. Er aber hieß schweigen, und gingen aus von ihm alle, die um ihn standen.
20Ехуд а ынчепут ворба ку ел пе кынд стэтя сингур ын одая луй де варэ ши а зис: „Ам ун кувынт дин партя луй Думнезеу пентру тине.” Еглон с-а скулат де пе скаун.
20Und Ehud kam zu ihm hinein. Er aber saß oben in der Sommerlaube, die für ihn allein war. Und Ehud sprach: Ich habe Gottes Wort an dich. Da stand er auf vom Stuhl.
21Атунч, Ехуд а ынтинс мына стынгэ, а скос сабия дин партя дряптэ ши й-а ымплынтат-о ын пынтече.
21Ehud aber reckte seine linke Hand aus und nahm das Schwert von seiner rechten Hüfte und stieß es ihm in seinen Bauch,
22Кяр ши мынерул а интрат дупэ фер, ши грэсимя с-а стрынс ын журул ферулуй, кэч н-а путут скоате сабия дин пынтече, чи а лэсат-о ын труп, аша кум о ынфипсесе.
22daß auch das Heft der Schneide nach hineinfuhr und das Fett das Heft verschloß; denn er zog das Schwert nicht aus seinem Bauch.
23Ехуд а ешит прин тиндэ, а ынкис ушиле де ла одая де сус дупэ ел ши а трас зэворул.
23Aber Ehud ging zum Saal hinaus und tat die Tür der Sommerlaube hinter sich zu und verschloß sie.
24Дупэ че а ешит ел, ау венит служиторий ымпэратулуй ши с-ау уйтат ши ятэ кэ ушиле одэий де сус ерау ынкисе ку зэворул. Ей ау зис: „Фэрэ ындоялэ, ышь акоперэ пичоареле ын одая де варэ.”
24Da er nun hinaus war, kamen seine Knechte und sahen, daß die Tür verschlossen war, und sprachen: Er ist vielleicht zu Stuhl gegangen in der Kammer an der Sommerlaube.
25Ау аштептат мултэ време ши, фииндкэ ел ну дескидя ушиле одэий де сус, ау луат кея ши ау дескуят ши ятэ кэ стэпынул лор ера морт, ынтинс пе пэмынт.
25Da sie aber so lange harrten, bis sie sich schämten (denn niemand tat die Tür der Laube auf), nahmen sie den Schlüssel und schlossen auf; siehe, da lag ihr Herr auf der Erde tot.
26Пынэ сэ се думиряскэ ей, Ехуд а луат-о ла фугэ, а трекут де петрэрий ши а скэпат ын Сеира.
26Ehud aber war entronnen, dieweil sie verzogen, und ging an den Götzen vorüber und entrann bis gen Seira.
27Кум а ажунс, а сунат дин трымбицэ ын мунтеле луй Ефраим. Копиий луй Исраел с-ау коборыт ку ел дин мунте ши ел с-а пус ын фрунтя лор.
27Und da er hineinkam, blies er die Posaune auf dem Gebirge Ephraim. Und die Kinder Israel zogen mit ihm vom Gebirge und er vor ihnen her,
28Ел ле-а зис: „Вениць дупэ мине, кэч Домнул а дат ын мыниле воастре пе врэжмаший воштри моабиць.” Ей с-ау коборыт дупэ ел, ау пус стэпынире пе вадуриле Йорданулуй, ын фаца Моабулуй, ши н-ау лэсат пе нимень сэ трякэ.
28und sprach zu ihnen: Jagt mir nach; denn der HERR hat euch die Moabiter, eure Feinde, in eure Hände gegeben! Und sie jagten ihm nach und gewannen die Furten am Jordan, die gen Moab gehen, und ließen niemand hinüber
29Ау учис атунч апроапе зече мий де оамень дин Моаб, тоць войничь ши витежь, ши н-а скэпат унул.
29und schlugen die Moabiter zu der Zeit, bei zehntausend Mann, allzumal die besten und streitbare Männer, daß nicht einer entrann.
30Ын зиуа ачея, Моабул а фост смерит суб мына луй Исраел. Ши цара а авут одихнэ оптзечь де ань.
30Also wurden die Moabiter zu der Zeit unter die Hand der Kinder Israel gedämpft. Und das Land war still achtzig Jahre.
31Дупэ ел, а урмат Шамгар, фиул луй Анат. Ел а учис шасе суте де оамень динтре филистень ку ун отиг де плуг. Ши ел а фост ун избэвитор ал луй Исраел.
31Darnach war Samgar, der Sohn Anaths; der schlug sechshundert Philister mit einem Ochsenstecken, und auch er erlöste Israel.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.