Еврей 6
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Lutherbibel 1912
1Де ачея, сэ лэсэм адевэруриле ынчепэтоаре але луй Христос ши сэ мерӂем спре челе десэвыршите, фэрэ сэ май пунем дин ноу темелия покэинцей де фаптеле моарте ши а крединцей ын Думнезеу,
1Darum wollen wir die Lehre vom Anfang christlichen Lebens jetzt lassen und zur Vollkommenheit fahren, nicht abermals Grund legen von Buße der toten Werke, vom Glauben an Gott,
2ынвэцэтура деспре ботезурь, деспре пунеря мынилор, деспре ынвиеря морцилор ши деспре жудеката вешникэ.
2von der Taufe, von der Lehre, vom Händeauflegen, von der Toten Auferstehung und vom ewigen Gericht.
3Ши вом фаче лукрул ачеста, дакэ ва вои Думнезеу.
3Und das wollen wir tun, so es Gott anders zuläßt.
4Кэч чей че ау фост луминаць одатэ ши ау густат дарул череск ши с-ау фэкут пэрташь Духулуй Сфынт
4Denn es ist unmöglich, die, so einmal erleuchtet sind und geschmeckt haben die himmlische Gabe und teilhaftig geworden sind des heiligen Geistes
5ши ау густат Кувынтул чел бун ал луй Думнезеу ши путериле вякулуй виитор,
5und geschmeckt haben das gütige Wort Gottes und die Kräfte der zukünftigen Welt,
6ши каре тотушь ау кэзут, есте ку непутинцэ сэ фие ынноиць ярэшь ши адушь ла покэинцэ, фииндкэ ей рэстигнеск дин ноу, пентру ей, пе Фиул луй Думнезеу ши-Л дау сэ фие батжокорит.
6wo sie abfallen, wiederum zu erneuern zur Buße, als die sich selbst den Sohn Gottes wiederum kreuzigen und für Spott halten.
7Кынд ун пэмынт есте адэпат де плоая каре каде адеся пе ел ши родеште о ярбэ фолоситоаре челор пентру каре есте лукрат, капэтэ бинекувынтаре де ла Думнезеу.
7Denn die Erde, die den Regen trinkt, der oft über sie kommt, und nützliches Kraut trägt denen, die sie bauen, empfängt Segen von Gott.
8Дар, дакэ адуче спинь ши мэрэчинь, есте лепэдат ши апроапе сэ фие блестемат ши сфыршеште прин а и се пуне фок.
8Welche aber Dornen und Disteln trägt, die ist untüchtig und dem Fluch nahe, daß man sie zuletzt verbrennt.
9Мэкар кэ ворбим астфел, пряюбицилор, тотушь де ла вой аштептэм лукрурь май буне ши каре ынсоцеск мынтуиря.
9Wir versehen uns aber, ihr Liebsten, eines Besseren zu euch und daß die Seligkeit näher sei, ob wir wohl also reden.
10Кэч Думнезеу ну есте недрепт ка сэ уйте остеняла воастрэ ши драгостя пе каре аць арэтат-о пентру Нумеле Луй, вой, каре аць ажуторат ши ажутораць пе сфинць.
10Denn Gott ist nicht ungerecht, daß er vergesse eures Werks und der Arbeit der Liebe, die ihr erzeigt habt an seinem Namen, da ihr den Heiligen dientet und noch dienet.
11Дорим ынсэ ка фиекаре дин вой сэ арате ачеяшь рывнэ, ка сэ пэстрезе пынэ ла сфыршит о деплинэ нэдежде,
11Wir begehren aber, daß euer jeglicher denselben Fleiß beweise, die Hoffnung festzuhalten bis ans Ende,
12аша ынкыт сэ ну вэ леневиць, чи сэ кэлкаць пе урмеле челор че, прин крединцэ ши рэбдаре, моштенеск фэгэдуинцеле.
12daß ihr nicht träge werdet, sondern Nachfolger derer, die durch Glauben und Geduld ererben die Verheißungen.
13Думнезеу, кынд а дат луй Авраам фэгэдуинца, фииндкэ ну путя сэ Се журе пе унул май маре декыт Ел, С-а журат пе Сине Ынсушь
13Denn als Gott Abraham verhieß, da er bei keinem Größeren zu schwören hatte, schwur er bei sich selbst
14ши а зис: „Ку адевэрат те вой бинекувынта ши ыць вой ынмулци фоарте мулт сэмынца.”
14und sprach: “Wahrlich, ich will dich segnen und vermehren.”
15Ши астфел, фииндкэ а аштептат ку рэбдаре, а добындит фэгэдуинца.
15Und also trug er Geduld und erlangte die Verheißung.
16Оамений, че-й дрепт, обишнуеск сэ журе пе чинева май маре; журэмынтул есте о кезэшие каре пуне капэт орькэрей неынцелеӂерь динтре ей.
16Die Menschen schwören ja bei einem Größeren, denn sie sind; und der Eid macht ein Ende alles Haders, dabei es fest bleibt unter ihnen.
17Де ачея ши Думнезеу, фииндкэ воя сэ доведяскэ ку май мултэ тэрие моштениторилор фэгэдуинцей нестрэмутаря хотэрырий Луй, а венит ку ун журэмынт,
17So hat Gott, da er wollte den Erben der Verheißung überschwenglich beweisen, daß sein Rat nicht wankte, einen Eid dazu getan,
18пентру ка, прин доуэ лукрурь каре ну се пот скимба ши ын каре есте ку непутинцэ ка Думнезеу сэ минтэ, сэ гэсим о путерникэ ымбэрбэтаре ной, а кэрор скэпаре а фост сэ апукэм нэдеждя каре не ера пусэ ынаинте,
18auf daß wir durch zwei Stücke, die nicht wanken (denn es ist unmöglich, daß Gott lüge), einen starken Trost hätten, die wir Zuflucht haben und halten an der angebotenen Hoffnung,
19пе каре о авем ка о анкорэ а суфлетулуй; о нэдежде таре ши неклинтитэ, каре пэтрунде динколо де пердяуа динэунтрул Темплулуй,
19welche wir haben als einen sichern und festen Anker unsrer Seele, der auch hineingeht in das Inwendige des Vorhangs,
20унде Исус а интрат пентру ной ка ынаинте-мергэтор, кынд а фост фэкут „Маре Преот ын вяк, дупэ рындуяла луй Мелхиседек”.
20dahin der Vorläufer für uns eingegangen, Jesus, ein Hoherpriester geworden in Ewigkeit nach der Ordnung Melchisedeks.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.