Естера 8
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Lutherbibel 1912
1Ын ачеяшь зи, ымпэратул Ахашверош а дат ымпэрэтесей Естера каса луй Хаман, врэжмашул иудеилор. Ши Мардохеу а венит ынаинтя ымпэратулуй, кэч Естера арэтасе легэтура ей де рудение ку ел.
1An dem Tage gab der König Ahasveros der Königin Esther das Haus Hamans, des Judenfeindes. Und Mardochai kam vor den König; denn Esther sagte an, wie er ihr zugehörte.
2Ымпэратул шь-а скос инелул пе каре-л луасе ынапой де ла Хаман ши л-а дат луй Мардохеу. Естера, дин партя ей, а пус пе Мардохеу песте каса луй Хаман.
2Und der König tat ab von seinem Fingerreif, den er von Haman hatte genommen, und gab ihn Mardochai. Und Esther setzte Mardochai über das Haus Hamans.
3Апой Естера а ворбит дин ноу ынаинтя ымпэратулуй. С-а арункат ла пичоареле луй, а плынс, л-а ругат сэ опряскэ урмэриле рэутэций луй Хаман, Агагитул, ши избында планурилор луй ымпотрива иудеилор.
3Und Esther redete weiter vor dem König und fiel ihm zu den Füßen und weinte und flehte ihn an, daß er zunichte machte die Bosheit Hamans, des Agagiters, und seine Anschläge, die er wider die Juden erdacht hatte.
4Ымпэратул а ынтинс тоягул ымпэрэтеск де аур Естерей, каре с-а ридикат ши а стат ын пичоаре ынаинтя ымпэратулуй.
4Und der König reckte das goldene Zepter gegen Esther. Da stand Esther auf und trat vor den König
5Еа а зис атунч: „Дакэ ымпэратул гэсеште ку кале ши дакэ ам кэпэтат тречеря ынаинтя луй, дакэ лукрул паре потривит ымпэратулуй ши дакэ еу сунт плэкутэ ынаинтя луй, сэ се скрие ка сэ се ынтоаркэ скрисориле фэкуте де Хаман, фиул луй Хамедата, Агагитул, ши скрисе де ел ку гынд сэ пярдэ пе иудеий каре сунт ын тоате цинутуриле ымпэратулуй.
5und sprach: Gefällt es dem König und habe ich Gnade gefunden vor ihm und ist's gelegen dem König und ich gefalle ihm, so schreibe man, daß die Briefe Hamans, des Sohnes Hammedathas, des Agagiters, widerrufen werden, die er geschrieben hat, die Juden umzubringen in allen Landen des Königs.
6Кэч кум аш путя еу сэ вэд ненорочиря каре ар атинӂе пе попорул меу ши кум аш путя сэ вэд нимичиря нямулуй меу?”
6Denn wie kann ich zusehen dem Übel, das mein Volk treffen würde? Und wie kann ich zusehen, daß mein Geschlecht umkomme?
7Ымпэратул Ахашверош а зис ымпэрэтесей Естера ши иудеулуй Мардохеу: „Ятэ, ам дат Естерей каса луй Хаман, ши ел а фост спынзурат пе спынзурэтоаре, пентру кэ ынтинсесе мына ымпотрива иудеилор.
7Da sprach der König Ahasveros zur Königin Esther und zu Mardochai, dem Juden: Siehe, ich habe Esther das Haus Hamans gegeben, und ihn hat man an einen Baum gehängt, darum daß er seine Hand hat an die Juden gelegt;
8Скриець дар ын фолосул иудеилор кум вэ ва плэчя, ын нумеле ымпэратулуй, ши печетлуиць ку инелул ымпэратулуй. Кэч о скрисоаре скрисэ ын нумеле ымпэратулуй ши печетлуитэ ку инелул ымпэратулуй ну поате фи десфиинцатэ.”
8so schreibt ihr nun für die Juden, wie es euch gefällt, in des Königs Namen und versiegelt's mit des Königs Ringe. Denn die Schriften, die in des Königs Namen geschrieben und mit des Königs Ring versiegelt wurden, durfte niemand widerrufen.
9Логофеций ымпэратулуй ау фост кемаць ын время ачея, ын а доуэзечь ши трея зи а луний а трея, адикэ луна Сиван, ши ау скрис, дупэ тот че а порунчит Мардохеу, иудеилор, кэпетениилор оштирий, дрегэторилор ши май-марилор челор о сутэ доуэзечь ши шапте де цинутурь ашезате де ла Индия ла Етиопия, фиекэруй цинут дупэ скриеря луй, фиекэруй попор дупэ лимба луй ши иудеилор дупэ скриеря ши лимба лор.
9Da wurden berufen des Königs Schreiber zu der Zeit im dritten Monat, das ist der Monat Sivan, am dreiundzwanzigsten Tage, und wurde geschrieben, wie Mardochai gebot, an die Juden und an die Fürsten, Landpfleger und Hauptleute in den Landen von Indien bis an das Mohrenland, nämlich hundert und siebenundzwanzig Länder, einem jeglichen Lande nach seiner Schrift, einem jeglichen Volk nach seiner Sprache, und den Juden nach ihrer Schrift und Sprache.
10Ау скрис ын нумеле ымпэратулуй Ахашверош ши ау печетлуит ку инелул ымпэратулуй. Ау тримис скрисориле прин алергэторь кэлэрь пе кай ши катырь нэскуць дин епе.
10Und es war geschrieben in des Königs Ahasveros Namen und mit des Königs Ring versiegelt. Und er sandte die Briefe durch die reitenden Boten auf jungen Maultieren,
11Прин ачесте скрисорь, ымпэратул дэдя вое иудеилор, ын орькаре четате ар фи фост, сэ се адуне ши сэ-шь апере вяца, сэ нимичяскэ, сэ омоаре ши сэ пярдэ, ымпреунэ ку прунчий ши фемеиле лор, пе тоць ачея дин фиекаре попор ши дин фиекаре цинут каре ар луа армеле сэ-й ловяскэ ши сэ ле праде авериле.
11darin der König den Juden Macht gab, in welchen Städten sie auch waren, sich zu versammeln und zu stehen für ihr Leben und zu vertilgen, zu erwürgen und umzubringen alle Macht des Volkes und Landes, die sie ängsteten, samt den Kindern und Weibern, und ihr Gut zu rauben
12Ачаста сэ се факэ ынтр-о сингурэ зи ын тоате цинутуриле ымпэратулуй Ахашверош, ши ануме ын а трейспрезечя зи а луний а доуэспрезечя, адикэ луна Адар.
12auf einen Tag in allen Ländern des Königs Ahasveros, nämlich am dreizehnten Tage des zwölften Monats, das ist der Monat Adar.
13Ачесте скрисорь куприндяу хотэрыря каре требуя веститэ ын фиекаре цинут ши дэдяу де штире тутурор попоарелор кэ иудеий стау гата пентру зиуа ачея, ка сэ се рэзбуне пе врэжмаший лор.
13Der Inhalt aber der Schrift war, daß ein Gebot gegeben wäre in allen Landen, zu eröffnen allen Völkern, daß die Juden bereit sein sollten, sich zu rächen an ihren Feinden.
14Алергэторий кэлэрь пе кай ши пе катырь ау плекат ындатэ ши ын тоатэ граба, дупэ порунка ымпэратулуй. Хотэрыря а фост веститэ ши ын капитала Суса.
14Und die reitenden Boten auf den Maultieren ritten aus schnell und eilend nach dem Wort des Königs, und das Gebot ward zu Schloß Susan angeschlagen.
15Мардохеу а ешит де ла ымпэрат ку о хайнэ ымпэрэтяскэ албастрэ ши албэ, ку о маре кунунэ де аур ши ку о мантие де ин субцире ши де пурпурэ. Четатя Суса стрига ши се букура.
15Mardochai aber ging aus von dem König in königlichen Kleidern, blau und weiß, und mit einer großen goldenen Krone, angetan mit einem Leinen-und Purpur-mantel; und die Stadt Susan jauchzte und war fröhlich.
16Пентру иудей ну ера декыт феричире ши букурие, веселие ши славэ.
16Den Juden aber war Licht und Freude und Wonne und Ehre gekommen.
17Ын фиекаре цинут ши ын фиекаре четате, претутиндень унде ажунӂяу порунка ымпэратулуй ши хотэрыря луй, ау фост ынтре иудей букурие ши веселие, оспеце ши зиле де сэрбэтоаре. Ши мулць оамень динтре попоареле цэрий с-ау фэкут иудей, кэч ый апукасе фрика де иудей.
17Und in allen Landen und Städten, an welchen Ort des Königs Wort und Gebot gelangte, da war Freude und Wonne unter den Juden, Wohlleben und gute Tage, daß viele aus den Völkern im Lande Juden wurden; denn die Furcht vor den Juden war über sie gekommen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.