Apocalipse 10
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Vi um anjo poderoso descendo do céu, envolto numa nuvem. Um arco-íris estava sobre a sua cabeça. Seu rosto era como o sol, e seus pés como colunas de fogo.
1Te phoeiah puencawn aka tlung pakhat tah vaan lamkah ha rhum te ka hmuh. Khomai a bai tih a lu ah tampacung te a khuem. A maelhmai tah khomik bangla om tih a kho te hmai tung bangla om.
2Ele tinha em sua mão um livrinho aberto. Ele colocou o seu pé direito sobre o mar, e o esquerdo sobre a terra.
2A kut ah cayolca a ong te a pom. A bantang kho te tuitunli ah a khueh tih banvoei kho te lan ah a khueh.
3Ele clamou em alta voz, como um leão ruge. Quando ele clamou, os sete trovões fizeram ouvir as suas vozes.
3Sathueng a kawk bangla ol a len la kawk. A kawk vaengah rhaek parhih loh amamih ol a thui.
4Quando os sete trovões soaram, eu estava prestes a escrever; mas ouvi uma voz do céu dizendo: “Sele as coisas que os sete trovões disseram, e não as escreva.”
4Rhaek parhih loh a thui vaengah daek ham ka cai. Tedae vaan lamkah ol ka yaak tih, “Rhaek parhih loh a thui te kutnoek daeng lamtah daek boeh,” a ti.
5O anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a sua mão direita para o céu
5Te vaengah puencawn ka hmuh loh tuitunli neh lan ah pai tih a bantang kut te vaan la a phuel.
6e jurou por aquele que vive para todo o sempre, que criou o céu e as coisas que nele há, a terra e as coisas que nela há, e o mar e as coisas que nele há, que não haverá mais demora,
6Te phoeiah kumhal ah kumhal duela aka hing rhangneh a toemngam coeng. Amah loh vaan neh a khuikah te khaw, diklai neh a khuiah te khaw, tuitunli neh a khuiah te khaw a suen coeng.A tue loh om voel mahpawh.
7mas nos dias da voz do sétimo anjo, quando ele estiver prestes a tocar, então se cumprirá o mistério de Deus, conforme ele declarou aos seus servos, os profetas.
7Tedae puencawn a parhih kah olueng ol te ueng ham a cai vaengkah khohnin ah Pathen kah olhuep te khaw amah kah sal tonghma rhoek taengah a phong vanbangla soep bitni.
8A voz que ouvi do céu falou novamente comigo e disse: “Vá, pegue o livro que está aberto na mão do anjo que está em pé sobre o mar e sobre a terra.”
8Te phoeiah vaan lamkah ol te ka yaak coeng. Kamah taengah koep a thui tih, “Cet lamtah tuitunli neh lan soah aka pai puencawn kut ah a ong cayol te lo,” a ti.
9Fui até o anjo, pedindo-lhe que me desse o livrinho. Ele me disse: “Pegue-o e coma-o. Ele amargará o seu estômago, mas em sua boca será doce como o mel.”
9Te dongah puencawn taengla ka cet tih, “Cayolca te kai m'pae,” ka ti nah hatah, “Lo lamtah dolh lah. Na bung te khahing ni. Tedae na ka ah khoitui a didip vanbangla om ni,” a ti.
10Peguei o livrinho da mão do anjo e o comi. Ele era doce como o mel em minha boca. Quando o comi, meu estômago ficou amargo.
10Te phoeiah puencawn kut lamkah cayol a yit te ka loh tih ka cak vaengah khoitui a didip bangla ka ka ah om dae ka dolh phoeiah ka bung te a khahing sak.
11Eles me disseram: “É necessário que você profetize novamente a respeito de muitos povos, nações, línguas e reis.”
11Te phoeiah kai taengah, “Pilnam rhoek ham khaw, namtom rhoek ham khaw, ol com ol cae ham khaw, manghai rhoek a yet ham khaw koep phong pah nang n'kuek,” a ti.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.