Marcos 2
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)
1Quando ele entrou novamente em Cafarnaum, após alguns dias, ouviu-se que ele estava em casa.
1Un devezh bennak goude, Jezuz a zistroas da Gafarnaoum, hag e voe klevet e oa en ti.
2Imediatamente muitos se reuniram, de modo que não havia mais lugar, nem mesmo perto da porta; e ele lhes anunciava a palavra.
2Ha kerkent kement a dud en em zastumas eno, en hevelep doare ma ne oa ket a lec'h a-walc'h dirak an nor evit o derc'hel; eñ a brezege dezho ger Doue.
3Vieram quatro pessoas, trazendo-lhe um paralítico.
3Neuze e teuas d'e gavout tud o tegas dezhañ un den seizet, douget gant pevar den.
4Como não podiam aproximar-se dele por causa da multidão, removeram o telhado onde ele estava. Depois de o terem rompido, baixaram a maca em que o paralítico estava deitado.
4Met evel na c'hellent ket tostaat ouzh an nor abalamour d'an dud niverus, e tistojont an ti ma oa ennañ; hag o vezañ e doullet, e tiskennjont ar gwele war ma oa gourvezet an den seizet warnañ.
5Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: “Filho, os seus pecados estão perdoados.”
5Neuze Jezuz, o welout o feiz, a lavaras d'an den seizet: Va mab, da bec'hedoù a zo pardonet dit.
6Mas estavam ali sentados alguns dos escribas, que pensavam consigo mesmos:
6Ur re eus ar skribed a oa azezet eno, a soñje en o c'halonoù:
7“Por que este homem fala blasfêmias assim? Quem pode perdoar pecados senão somente Deus?”
7Perak e lavar hemañ gwallgomzoù? Piv a c'hell pardoniñ ar pec'hedoù nemet Doue hepken?
8Imediatamente Jesus, percebendo em seu espírito que eles pensavam assim consigo mesmos, disse-lhes: “Por que vocês pensam essas coisas em seu coração?
8Jezuz, o vezañ anavezet raktal dre e spered e lavarent evel-se enno o-unan, a lavaras dezho: Perak hoc'h eus ar soñjoù-se en ho kalonoù?
9Qual é mais fácil, dizer ao paralítico: ‘Os seus pecados estão perdoados’; ou dizer: ‘Levante-se, pegue a sua maca e ande’?
9Petra eo an aesoc'h, lavarout d'an den seizet- mañ: Da bec'hedoù a zo pardonet dit, pe lavarout: Sav, kemer da wele, ha bale?
10Mas, para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados” — disse ao paralítico —
10Met evit ma ouiot penaos Mab an den en deus war an douar ar galloud da bardoniñ ar pec'hedoù, -e lavaras d'an den seizet-:
11“Eu lhe digo: levante-se, pegue a sua maca e vá para a sua casa.”
11Me a lavar dit, sav, kemer da wele, ha kae da'z ti.
12Ele se levantou, pegou imediatamente a maca e saiu diante de todos, de modo que todos ficaram maravilhados e glorificaram a Deus, dizendo: “Nunca vimos nada como isso!”
12Ha kerkent e savas, hag o vezañ kemeret e wele, ez eas er-maez, dirak an holl, en hevelep doare ma oant holl souezhet, ha ma roent gloar da Zoue, o lavarout: Biskoazh n'hon eus gwelet kemend-all.
13Ele saiu novamente para a beira-mar. Toda a multidão ia até ele, e ele os ensinava.
13Neuze Jezuz a zistroas war-zu ar mor; an holl bobl a zeue d'e gavout, hag eñ o c'helenne.
14Ao passar, ele viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria de impostos. Ele lhe disse: “Siga-me.” E ele se levantou e o seguiu.
14En ur dremen, e welas Levi, mab Alfe, azezet e ti ar gwirioù, hag e lavaras dezhañ: Deus war va lerc'h. Eñ, o vezañ savet, en heulias.
15Enquanto Jesus estava à mesa na casa de Levi, muitos publicanos e pecadores sentaram-se com Jesus e seus discípulos, pois eram muitos, e eles o seguiam.
15Jezuz o vezañ ouzh taol e ti an den-mañ, kalz a bublikaned hag a dud a vuhez fall en em lakaas ivez ouzh taol gantañ ha gant e ziskibien; rak kalz anezho o devoa heuliet anezhañ.
16Os escribas e os fariseus, quando viram que ele estava comendo com os pecadores e publicanos, disseram aos seus discípulos: “Por que ele come e bebe com publicanos e pecadores?”
16Ar skribed hag ar farizianed, o welout penaos e tebre gant ar bublikaned ha gant an dud a vuhez fall, a lavaras d'e ziskibien: Perak e tebr hag ec'h ev-eñ gant ar bublikaned ha gant an dud a vuhez fall?
17Quando Jesus ouviu isso, disse-lhes: “Os sãos não precisam de médico, mas sim os doentes. Eu não vim para chamar os justos, mas os pecadores ao arrependimento.”
17Jezuz o vezañ klevet-se a lavaras dezho: N'eo ket ar re a zo yac'h o deus ezhomm a vedisin, met ar re a zo klañv; n'on ket deuet evit gervel ar re reizh [d'ar geuzidigezh], met ar bec'herien.
18Os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando, e vieram e lhe perguntaram: “Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?”
18Diskibien Yann ha re ar farizianed a yune alies, hag e teujont hag e lavarjont dezhañ: A-belec'h e teu, ma yun diskibien Yann ha re ar farizianed, ha da ziskibien-te ne yunont ket?
19Jesus lhes disse: “Podem os amigos do noivo jejuar enquanto o noivo está com eles? Enquanto têm o noivo consigo, eles não podem jejuar.
19Jezuz a lavaras dezho: Mignoned ar pried, ha gallout a reont yunañ e-pad ma'z emañ ar pried ganto? E-pad an holl amzer ma emañ ar pried ganto, ne c'hellont ket yunañ.
20Mas virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então eles jejuarão naquele dia.
20Met deizioù a zeuio ma vo lamet ar pried diganto, ha neuze e yunint, en deizioù-se.
21Ninguém costura um remendo de pano novo em uma roupa velha; do contrário, o remendo novo encolhe, repuxa o tecido velho e o rasgo fica ainda maior.
21Den ne wri un tamm mezher nevez ouzh un dilhad kozh, pe an tamm nevez a ziframmfe an hini kozh, hag ar rog a vefe brasoc'h.
22Ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo arrebentará os odres, e o vinho se derramará, e os odres se estragarão; mas vinho novo deve ser colocado em odres novos.”
22Den kennebeut ne lak gwin nevez e seier-lêr kozh; rak ar gwin [nevez] a dorrfe ar seier, ar gwin en em skuilhfe, hag ar seier-lêr a vefe kollet; met ar gwin nevez a zle bezañ lakaet e seier nevez.
23Ele estava passando no dia de sábado pelas searas; e os seus discípulos começaram, enquanto caminhavam, a colher as espigas.
23C'hoarvezout a reas, evel ma tremene Jezuz dre barkeier ed un deiz sabad, penaos e ziskibien, en ur vale, en em lakaas da ziframmañ tañvouezennoù.
24Os fariseus lhe disseram: “Veja, por que eles fazem o que não é lícito no dia de sábado?”
24Ar farizianed a lavaras dezhañ: Sell, perak e reont ar pezh n'eo ket aotreet ober deizioù ar sabad?
25Ele lhes disse: “Vocês nunca leram o que Davi fez quando passou necessidade e teve fome — ele e os que estavam com ele?
25Eñ a lavaras dezho: N'hoc'h eus ket biskoazh lennet ar pezh a reas David, p'en devoa ezhomm, ha p'en devoa naon, eñ hag ar re a oa gantañ?
26Como ele entrou na casa de Deus, no tempo de Abiatar, o sumo sacerdote, e comeu os pães da proposição, que não é lícito comer senão aos sacerdotes, e deu também aos que estavam com ele?”
26Penaos ez eas e ti Doue, e amzer Abiazar, beleg-meur, hag e tebras baraoù a ginnig, evit ne oa nemet ar veleien a dlee o debriñ, hag e roas lod ivez d'ar re a oa gantañ?
27Ele lhes disse: “O sábado foi feito para o homem, e não o homem para o sábado.
27Neuze e lavaras dezho: Ar sabad a zo bet graet evit an den, neket an den evit ar sabad.
28Portanto, o Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado.”
28Dre-se Mab an den a zo mestr memes war ar sabad.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.