Lucas 17
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)
1Ele disse aos discípulos: “É impossível que não venham motivos de tropeço, mas ai daquele por quem eles vêm!
1Jezuz a lavaras d'e ziskibien: Ret eo e c'hoarvezfe skouerioù fall; met gwalleur d'an hini ma teuint drezañ.
2Melhor lhe seria se uma pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço, e ele fosse lançado ao mar, do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
2Gwelloc'h eo dezhañ e vefe staget ouzh e c'houzoug ur maen-milin, hag e vefe taolet er mor, eget ma rofe skouer fall da unan eus ar re vihan-mañ.
3Tenham cuidado. Se o seu irmão pecar contra você, repreenda-o. Se ele se arrepender, perdoe-lhe.
3Lakait evezh ouzhoc'h. Mar en deus da vreur pec'het [a-enep dit], tamall anezhañ; ha mar en deus keuz, pardon dezhañ.
4Se ele pecar contra você sete vezes no dia, e sete vezes voltar, dizendo: ‘Eu me arrependo’, você deverá perdoá-lo.”
4Mar pec'h seizh gwech an deiz en da enep, ha mar distro seizh gwech an deiz da'z kavout, o lavarout: Keuz am eus, pardon dezhañ.
5Os apóstolos disseram ao Senhor: “Aumenta a nossa fé.”
5An ebestel a lavaras d'an Aotrou: Kresk deomp hor feiz.
6O Senhor disse: “Se vocês tivessem fé como um grão de mostarda, diriam a este sicômoro: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ele lhes obedeceria.
6Hag an Aotrou a lavaras: Mar ho pije feiz kement hag ur c'hreunenn sezo, e lavarfec'h d'ar wezenn-sikomor-se: En em ziwrizienn alese, hag en em blant er mor; hag e sentfe ouzhoc'h.
7Mas quem de vocês, tendo um servo lavrando ou apascentando ovelhas, lhe dirá quando ele voltar do campo: ‘Venha imediatamente e sente-se à mesa’?
7Piv ac'hanoc'h, mar en deus ur mevel oc'h arat, pe o vesa al loened, a lavaro dezhañ kerkent ha ma tistroio eus ar parkeier: Tost amañ, hag en em laka ouzh taol?
8Não lhe dirá antes: ‘Prepare a minha ceia, vista-se adequadamente e sirva-me enquanto eu como e bebo. Depois você comerá e beberá’?
8Ha ne lavaro ket kentoc'h dezhañ: Aoz koan din, en em c'houriz ha servij ac'hanon, betek ma em bo debret hag evet; ha goude-se e tebri hag ec'h evi.
9Porventura ele agradece a esse servo porque fez as coisas que lhe foram ordenadas? Creio que não.
9Ha trugarez en devo d'ar mevel-se, abalamour m'en deus graet ar pezh en deus gourc'hemennet dezhañ? [Ne gredan ket.]
10Assim também vocês, quando tiverem feito todas as coisas que lhes foram ordenadas, digam: ‘Somos servos indignos. Fizemos apenas o nosso dever.’”
10C'hwi ivez, pa ho po graet kement a zo gourc'hemennet deoc'h, lavarit: Mevelien didalvoudek omp, abalamour n'hon eus graet nemet ar pezh a oa ret deomp ober.
11Estando ele a caminho de Jerusalém, passava pelas fronteiras de Samaria e da Galileia.
11Evel ma'z ae da Jeruzalem, e tremene war harzoù Samaria ha Galilea,
12Ao entrar em uma certa aldeia, dez homens leprosos vieram ao seu encontro, os quais pararam de longe.
12hag evel ma'z antree en ur vourc'h, e voe diarbennet gant dek den lovr en em zalc'he pell dioutañ.
13Eles levantaram a voz, dizendo: “Jesus, Mestre, tem misericórdia de nós!”
13Int, o sevel o mouezh, a grias: Jezuz, mestr, az pez truez ouzhimp!
14Quando ele os viu, disse-lhes: “Vão e mostrem-se aos sacerdotes.” E aconteceu que, enquanto iam, foram purificados.
14O vezañ o gwelet, e lavaras dezho: It, hag en em ziskouezit d'ar veleien. Hag e c'hoarvezas pa oant o vont kuit, e voent naetaet.
15Um deles, vendo que estava curado, voltou, glorificando a Deus em alta voz.
15Unan anezho, o welout e oa yac'haet, a zistroas o reiñ gloar da Zoue a vouezh uhel.
16Ele prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, dando-lhe graças; e ele era samaritano.
16Hag en em daolas ouzh treid Jezuz, e c'henou d'an douar, o trugarekaat. Hemañ a oa Samaritan.
17Jesus respondeu: “Não foram purificados os dez? Mas onde estão os nove?
17Jezuz, o kemer ar gomz, a lavaras: An holl zek, ha n'int ket bet yac'haet? Pelec'h eta emañ an dek all?
18Não se achou nenhum que voltasse para dar glória a Deus, exceto este estrangeiro?”
18N'eus en em gavet nemet an diavaeziad-mañ hag a zo distroet da reiñ gloar da Zoue?
19Então ele lhe disse: “Levante-se e siga o seu caminho. A sua fé o curou.”
19Neuze e lavaras dezhañ: Sav, kae, da feiz en deus da yac'haet.
20Sendo interrogado pelos fariseus sobre quando viria o Reino de Deus, ele lhes respondeu: “O Reino de Deus não vem com aparência visível;
20Ar farizianed, o vezañ goulennet outañ pegoulz e teuje rouantelezh Doue, e respontas dezho: Rouantelezh Doue ne zeuio ket en un doare sebezus.
21nem dirão: ‘Vejam, aqui está!’ ou: ‘Vejam, ali está!’, pois eis que o Reino de Deus está dentro de vocês.”
21Ne vo ket lavaret: Emañ amañ, pe: Emañ aze; rak setu, emañ rouantelezh Doue en ho touez.
22Ele disse aos discípulos: “Dias virão em que vocês desejarão ver um dos dias do Filho do Homem, e não o verão.
22Hag e lavaras d'e ziskibien: Dont a raio un amzer ma ho po c'hoant da welout unan eus deizioù Mab an den, ha n'en gwelot ket.
23Dirão a vocês: ‘Vejam, aqui!’ ou ‘Vejam, ali!’ Não saiam, nem os sigam,
23Hag e vo lavaret deoc'h: Setu emañ amañ, pe: Setu emañ aze. N'it ket, ha na heuilhit ket anezho.
24pois assim como o relâmpago, quando brilha de uma extremidade do céu até a outra, assim também será o Filho do Homem no seu dia.
24Rak evel ma teu ul luc'hedenn da lugerniñ eus ur penn d'an oabl betek ur penn all, evel-se e teuio Mab an den en e zeiz.
25Mas primeiro é necessário que ele sofra muitas coisas e seja rejeitado por esta geração.
25Met ret eo dezhañ kent-se gouzañv kalz a draoù, ha bezañ taolet kuit gant ar rummad-mañ.
26Como foi nos dias de Noé, assim também será nos dias do Filho do Homem.
26Ar pezh a erruas en amzer Noe, a erruo en hevelep doare en amzer Mab an den.
27Eles comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e destruiu a todos.
27An dud a zebre, a eve, a zimeze hag a roe e dimeziñ, betek an deiz ma'z eas Noe en arc'h, hag an dour-beuz a zeuas hag o distrujas holl.
28Da mesma forma, como foi nos dias de Ló: eles comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e construíam;
28Kement-se a erruas c'hoazh en amzer Lot; an dud a zebre, a eve, a brene, a werzhe, a blante hag a save tiez;
29mas no dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu fogo e enxofre do céu e destruiu a todos.
29met en deiz ma'z eas Lot kuit eus Sodom, e teuas glav tan ha soufr eus an neñv hag o distrujas holl.
30Será da mesma maneira no dia em que o Filho do Homem for revelado.
30Evel-se e vo ivez en deiz ma teuio Mab an den.
31Naquele dia, quem estiver no telhado e tiver os seus bens na casa não desça para tirá-los. Da mesma forma, quem estiver no campo não volte.
31En deiz-se, an hini a vo war an doenn hag en devo e draoù e-barzh an ti, arabat e vo dezhañ diskenn evit o c'has gantañ; en hevelep doare, an hini a vo er parkeier, arabat e vo dezhañ mont war-dreñv.
32Lembrem-se da mulher de Ló!
32Ho pet soñj eus gwreg Lot.
33Quem buscar salvar a sua vida a perderá, mas quem perder a sua vida a preservará.
33Piv bennak a glasko saveteiñ e vuhez, he c'hollo, ha piv bennak he c'hollo, he c'havo.
34Eu lhes digo: naquela noite haverá duas pessoas numa cama. Uma será levada e a outra será deixada.
34Me a lavar deoc'h, penaos en noz-se, eus daou den a vo en un hevelep gwele, unan a vo kemeret hag egile lezet,
35Haverá duas mulheres moendo grãos juntas. Uma será levada e a outra será deixada.”
35eus div wreg a valo a-gevret, unan a vo kemeret hag eben lezet,
no verse 36 in this text
36[eus daou den a vo er parkeier, unan a vo kemeret hag egile lezet].
37Eles, respondendo, perguntaram-lhe: “Onde, Senhor?” Ele lhes disse: “Onde estiver o corpo, ali também se ajuntarão os abutres.”
37O respont, e lavarjont dezhañ: Pelec'h e vo, Aotrou? Eñ a lavaras dezho: E-lec'h ma vo ar c'horf, en em zastumo an erered.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.