Jeremias 11
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1A palavra que veio a Jeremias da parte do SENHOR, dizendo:
1این است کلامی که از جانب خداوند به ارمیا نازل شده، گفت:
2“Ouçam as palavras desta aliança, e falem aos homens de Judá e aos habitantes de Jerusalém;
2«کلام این عهدرا بشنوید و به مردان یهودا و ساکنان اورشلیم بگویید.
3e digam a eles: Assim diz o SENHOR, o Deus de Israel: ‘Maldito é o homem que não ouve as palavras desta aliança,
3و تو به ایشان بگو یهوه خدای اسرائیل چنین می‌گوید: ملعون باد کسی‌که کلام این عهدرا نشنود.
4que ordenei aos seus antepassados no dia em que os tirei da terra do Egito, da fornalha de ferro’, dizendo: ‘Obedeçam à minha voz e pratiquem-nas, de acordo com tudo o que eu lhes ordeno; assim vocês serão o meu povo, e eu serei o seu Deus;
4که آن را به پدران شما در روزی که ایشان را از زمین مصر از کوره آهنین بیرون آوردم امر فرموده، گفتم قول مرا بشنوید و موافق هر آنچه به شما امر بفرمایم آن را بجا بیاورید تا شماقوم من باشید و من خدای شما باشم.
5para que eu possa confirmar o juramento que fiz aos seus antepassados, de dar a eles uma terra que mana leite e mel’, como se vê no dia de hoje.” Então eu respondi e disse: “Amém, SENHOR.”
5و تا قسمی را که برای پدران شما خوردم وفا نمایم که زمینی را که به شیر و عسل جاری است چنانکه امروزشده است به ایشان بدهم.» پس من در جواب گفتم: «ای خداوند آمین.»
6O SENHOR me disse: “Proclame todas estas palavras nas cidades de Judá e nas ruas de Jerusalém, dizendo: ‘Ouçam as palavras desta aliança e as pratiquem.
6پس خداوند مرا گفت: «تمام این سخنان رادر شهرهای یهودا و کوچه های اورشلیم نداکرده، بگو که سخنان این عهد را بشنوید و آنها رابجا آورید.
7Pois eu adverti solenemente aos seus antepassados no dia em que os tirei da terra do Egito, e até o dia de hoje, levantando-me cedo e advertindo, dizendo: “Obedeçam à minha voz.”
7زیرا از روزی که پدران شما را اززمین مصر برآوردم تا امروز ایشان را تاکید سخت نمودم و صبح زود برخاسته، تاکید نموده، گفتم قول مرا بشنوید.
8Contudo, eles não obedeceram, nem inclinaram os seus ouvidos, mas cada um andou na teimosia do seu coração mau. Por isso, eu trouxe sobre eles todas as palavras desta aliança, que lhes ordenei que cumprissem, mas que eles não cumpriram.’”
8اما نشنیدند و گوش خود را فرانداشتند بلکه پیروی سرکشی دل شریر خود رانمودند. پس تمام سخنان این عهد را بر ایشان وارد آوردم چونکه امر فرموده بودم که آن را وفانمایند اما وفا ننمودند.»
9O SENHOR me disse: “Encontrou-se uma conspiração entre os homens de Judá e entre os habitantes de Jerusalém.
9و خداوند مرا گفت: «فتنه‌ای در میان مردان یهودا و ساکنان اورشلیم پیدا شده است.
10Eles voltaram às iniquidades dos seus antepassados, que se recusaram a ouvir as minhas palavras. Eles foram atrás de outros deuses para servi-los. A casa de Israel e a casa de Judá quebraram a minha aliança que fiz com os antepassados deles.
10به خطایای پدران پیشین خود که از شنیدن این سخنان ابا نمودند برگشتند و ایشان خدایان غیر راپیروی نموده، آنها را عبادت نمودند. و خاندان اسرائیل و خاندان یهودا عهدی را که با پدران ایشان بسته بودم شکستند.»
11Portanto, assim diz o SENHOR: ‘Eis que trarei sobre eles um mal do qual não poderão escapar; e eles clamarão a mim, mas eu não os ouvirei.
11بنابراین خداوندچنین می‌گوید: «اینک من بلایی را که از آن نتوانندرست بر ایشان خواهم آورد. و نزد من استغاثه خواهند کرد اما ایشان را اجابت نخواهم نمود.
12Então as cidades de Judá e os habitantes de Jerusalém irão e clamarão aos deuses aos quais eles oferecem incenso, mas eles de modo algum os salvarão no tempo da sua angústia.
12و شهرهای یهودا و ساکنان اورشلیم رفته، نزدخدایانی که برای آنها بخور می‌سوزانیدند فریادخواهند کرد اما آنها در وقت مصیبت ایشان هرگزایشان را نجات نخواهند داد.
13Pois segundo o número das suas cidades são os seus deuses, ó Judá; e segundo o número das ruas de Jerusalém vocês ergueram altares para a coisa vergonhosa, sim, altares para queimar incenso a Baal.’
13زیرا که‌ای یهوداشماره خدایان تو بقدر شهرهای تو می‌باشد و برحسب شماره کوچه های اورشلیم مذبح های رسوایی برپا داشتید یعنی مذبح‌ها به جهت بخورسوزانیدن برای بعل.
14“Portanto, não ore por este povo. Não levante clamor nem oração por eles; pois eu não os ouvirei no tempo em que clamarem a mim por causa da sua angústia.
14پس تو برای این قوم دعامکن و به جهت ایشان آواز تضرع و استغاثه بلندمنما زیرا که چون در وقت مصیبت خویش مرابخوانند ایشان را اجابت نخواهم نمود.
15O que a minha amada tem a fazer na minha casa, visto que ela agiu com lascívia com muitos, e a carne santa foi afastada de você? Quando você faz o mal, então você se alegra.”
15محبوبه مرا در خانه من چه‌کار است چونکه شرارت ورزیده است. آیا تضرعات و گوشت مقدس می‌تواند گناه تو را از تو دور بکند؟ آنگاه می‌توانستی وجد نمایی.»
16O SENHOR chamou o seu nome de “Oliveira verde, formosa e de bons frutos.” Com o estrondo de um grande tumulto, ele acendeu fogo nela, e os seus ramos estão quebrados.
16خداوند تو را زیتون شاداب که به میوه نیکوخوشنما باشد مسمی نموده. اما به آواز غوغای عظیم آتش در آن افروخته است که شاخه هایش شکسته گردید.
17Pois o SENHOR dos Exércitos, que a plantou, pronunciou o mal contra você, por causa da maldade da casa de Israel e da casa de Judá, que eles fizeram a si mesmos, provocando-me à ira ao oferecer incenso a Baal.
17زیرا یهوه صبایوت که تو راغرس نموده بود بلایی بر تو فرموده است به‌سبب شرارتی که خاندان اسرائیل و خاندان یهودا به ضد خویشتن کردند و برای بعل بخور‌سوزانیده، خشم مرا به هیجان آوردند.
18O SENHOR me deu conhecimento disso, e eu soube. Então o Senhor me mostrou as suas ações.
18و خداوند مرا تعلیم داد پس دانستم. آنگاه اعمال ایشان را به من نشان دادی.
19Mas eu era como um cordeiro manso que é levado ao matadouro. Eu não sabia que eles haviam tramado planos contra mim, dizendo: “Vamos destruir a árvore com o seu fruto, e vamos cortá-lo da terra dos viventes, para que o seu nome não seja mais lembrado.”
19و من مثل بره دست آموز که به مذبح برند بودم. و نمی دانستم که تدبیرات به ضد من نموده، می‌گفتند: «درخت را بامیوه‌اش ضایع سازیم و آن را از زمین زندگان قطع نماییم تا اسمش دیگر مذکور نشود.»
20Mas, ó SENHOR dos Exércitos, que julga com justiça, que prova o coração e a mente, eu verei a sua vingança sobre eles; pois ao Senhor revelei a minha causa.
20اما‌ای یهوه صبایوت که داور عادل و امتحان کننده باطن و دل هستی، بشود که انتقام کشیدن تو را از ایشان ببینم زیرا که دعوی خود را نزد تو ظاهر ساختم.
21“Portanto, assim diz o SENHOR a respeito dos homens de Anatote, que buscam a sua vida, dizendo: ‘Você não profetizará no nome do SENHOR, para que não morra por nossas mãos’ —
21لهذا خداوند چنین می‌گوید: «درباره اهل عناتوت که قصد جان تو دارند و می‌گویند به نام یهوه نبوت مکن مبادا از دست ما کشته شوی.
22portanto, assim diz o SENHOR dos Exércitos: ‘Eis que eu os punirei. Os jovens morrerão à espada. Os seus filhos e as suas filhas morrerão de fome.
22از این جهت یهوه صبایوت چنین می‌گوید: اینک بر ایشان عقوبت خواهم رسانید. و جوانان ایشان به شمشیر خواهند مرد و پسران و دختران ایشان از گرسنگی هلاک خواهند شد.
23Não haverá remanescente para eles, pois trarei o mal sobre os homens de Anatote, no ano da sua visitação.’”
23و برای ایشان بقیه‌ای نخواهد ماند زیرا که من بر اهل عناتوت در سال عقوبت ایشان بلایی خواهم رسانید.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.