Ester
Chapter 8
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Reina-Valera 1909
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Reina-Valera 1909
1Naquele dia, o rei Assuero deu a casa de Hamã, o inimigo dos judeus, à rainha Ester. Mardoqueu apresentou-se perante o rei, pois Ester havia revelado o que ele era para ela.
1EL MISMO día dió el rey Assuero á la reina Esther la casa de Amán enemigo de los Judíos; y Mardochêo vino delante del rey, porque Esther le declaró lo que era respecto de ella.
2O rei tirou o seu anel, que havia tomado de Hamã, e o deu a Mardoqueu. Ester colocou Mardoqueu sobre a casa de Hamã.
2Y quitóse el rey su anillo que había vuelto á tomar de Amán, y diólo á Mardochêo. Y Esther puso á Mardochêo sobre la casa de Amán.
3Ester falou mais uma vez perante o rei, prostrou-se aos seus pés e implorou-lhe com lágrimas que anulasse a maldade de Hamã, o agagita, e o plano que ele havia tramado contra os judeus.
3Volvió luego Esther á hablar delante del rey, y echóse á sus pies, llorando y rogándole que hiciese nula la maldad de Amán Agageo, y su designio que había formado contra los Judíos.
4Então o rei estendeu o cetro de ouro para Ester. Assim, Ester se levantou e pôs-se em pé perante o rei.
4Entonces extendió el rey á Esther el cetro de oro, y Esther se levantó, y púsose en pie delante del rey.
5Ela disse: “Se for do agrado do rei, e se eu tiver achado favor em sua presença, e se a questão parecer reta ao rei, e se eu agradar aos seus olhos, que se escreva uma ordem para revogar as cartas tramadas por Hamã, filho de Hamedata, o agagita, as quais ele escreveu para destruir os judeus que estão em todas as províncias do rei.
5Y dijo: Si place al rey, y si he hallado gracia delante de él, y si la cosa es recta delante del rey, y agradable yo en sus ojos, sea escrito para revocar las letras del designio de Amán hijo de Amadatha Agageo, que escribió para destruir á los Judíos que están en todas las provincias del rey.
6Pois como poderei suportar ver o mal que sobrevirá ao meu povo? Como poderei suportar ver a destruição dos meus parentes?”
6Porque ¿cómo podré yo ver el mal que alcanzará á mi pueblo? ¿cómo podré yo ver la destrucción de mi nación?
7Então o rei Assuero disse à rainha Ester e ao judeu Mardoqueu: “Vejam, eu dei a Ester a casa de Hamã, e eles o enforcaram na forca porque ele estendeu a mão contra os judeus.
7Y respondió el rey Assuero á la reina Esther, y á Mardochêo Judío: He aquí yo he dado á Esther la casa de Amán, y á él han colgado en la horca, por cuanto extendió su mano contra los Judíos.
8Escrevam também aos judeus como bem lhes parecer, em nome do rei, e selem com o anel do rei; pois o documento que é escrito em nome do rei, e selado com o anel do rei, não pode ser revogado por homem algum.”
8Escribid pues vosotros á los Judíos como bien os pareciere en el nombre del rey, y sellad lo con el anillo del rey; porque la escritura que se escribe en nombre del rey, y se sella con el anillo del rey, no es para revocarla.
9Então os escribas do rei foram convocados naquele momento, no terceiro mês, que é o mês de Sivã, no vigésimo terceiro dia do mês; e escreveu-se conforme tudo o que Mardoqueu ordenou aos judeus, e aos governadores locais, e aos governadores e príncipes das províncias que se estendem da Índia até a Etiópia, cento e vinte e sete províncias, a cada província segundo a sua escrita, e a cada povo na sua língua, e aos judeus na sua escrita e na sua língua.
9Entonces fueron llamados los escribanos del rey en el mes tercero, que es Siván, á veintitrés del mismo; y escribióse conforme á todo lo que mandó Mardochêo, á los Judíos, y á los sátrapas, y á los capitanes, y á los príncipes de las provincias que había desde la India hasta la Ethiopía, ciento veintisiete provincias; á cada provincia según su escribir, y á cada pueblo conforme á su lengua, á los Judíos también conforme á su escritura y lengua.
10Ele escreveu em nome do rei Assuero, selou com o anel do rei, e enviou cartas por mensageiros a cavalo, montados em cavalos reais, nascidos de ginetes velozes.
10Y escribió en nombre del rey Assuero, y selló con el anillo del rey, y envió letras por correos de á caballo, montados en dromedarios, y en mulos hijos de yeguas;
11Nessas cartas, o rei concedeu aos judeus que estavam em cada cidade o direito de se reunirem e de defenderem as suas vidas — para destruir, matar e aniquilar todo o poder do povo e da província que os atacassem, incluindo suas crianças e mulheres, e para saquear os seus bens,
11Con intimación de que el rey concedía á los Judíos que estaban en todas las ciudades, que se juntasen y estuviesen á la defensa de su vida, prontos á destruir, y matar, y acabar con todo ejército de pueblo ó provincia que viniese contra ellos, aun niños y mujeres, y su despojo para presa,
12em um único dia, em todas as províncias do rei Assuero, no décimo terceiro dia do décimo segundo mês, que é o mês de Adar.
12En un mismo día en todas las provincias del rey Assuero, en el trece del mes duodécimo, que es el mes de Adar.
13Uma cópia da carta, para que o decreto fosse promulgado em cada província, foi publicada a todos os povos, para que os judeus estivessem preparados para aquele dia, a fim de se vingarem dos seus inimigos.
13La copia de la escritura que había de darse por ordenanza en cada provincia, para que fuese manifiesta á todos los pueblos, decía que los Judíos estuviesen apercibidos para aquel día, para vengarse de sus enemigos.
14Assim, os mensageiros que montavam os cavalos reais saíram, apressados e impulsionados pela ordem do rei. E o decreto foi promulgado na cidadela de Susã.
14Los correos pues, cabalgando en dromedarios y en mulos, salieron apresurados y constreñidos por el mandamiento del rey: y la ley fué dada en Susán capital del reino.
15Mardoqueu saiu da presença do rei com vestes reais de azul e branco, com uma grande coroa de ouro, e com um manto de linho fino e púrpura; e a cidade de Susã deu gritos de alegria e se alegrou.
15Y salió Mardochêo de delante del rey con vestido real de cárdeno y blanco, y una gran corona de oro, y un manto de lino y púrpura: y la ciudad de Susán se alegró y regocijó.
16Para os judeus houve luz, alegria, regozijo e honra.
16Los Judíos tuvieron luz y alegría, y gozo y honra.
17Em cada província e em cada cidade, aonde quer que chegasse a ordem do rei e o seu decreto, havia alegria e regozijo entre os judeus, com banquetes e dias de festa. E muitos dentre os povos da terra se tornaram judeus, pois o temor dos judeus havia caído sobre eles.
17Y en cada provincia y en cada ciudad donde llegó el mandamiento del rey, los Judíos tuvieron alegría y gozo, banquete y día de placer. Y muchos de los pueblos de la tierra se hacían Judíos, porque el temor de los Judíos había caído sobre ellos.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.