مکاشفهٔ یوحنا 9
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1و چون فرشته پنجم نواخت، ستاره‌ای رادیدم که بر زمین افتاده بود و کلید چاه هاویه بدو داده شد.
1Pangato haih van kami mah mongkah ueng naah, van hoiah long ah krah tathuk cakaeh maeto ka hnuk: boeng thai ai kathuk akhaw ih cabi to anih hanah paek.
2و چاه هاویه را گشاد ودودی چون دود تنوری عظیم از چاه بالا آمد وآفتاب و هوا از دود چاه تاریک گشت.
2Anih mah boeng thai ai kathuk akhaw to paongh naah, kalen parai hmaipalai baktiah kaom hmaikhue to akhaw thung hoiah tacawt. Akhaw thung hoi tacawt hmaikhue mah ni hoi takhi to vingsak.
3و از میان دود، ملخها به زمین برآمدند و به آنها قوتی چون قوت عقربهای زمین داده شد
3Hmaikhue thung hoiah pakhunawk long nuiah tacawt o: sataai mah long nuiah sakthaihaih tawnh baktih toengah, pakhunawk khaeah doeh sakthaihaih to paek toeng.
4و بدیشان گفته شدکه ضرر نرسانند نه به گیاه زمین و نه به هیچ سبزی و نه به درختی بلکه به آن مردمانی که مهر خدا رابر پیشانی خود ندارند.
4Lu pataeh ah Sithaw ih catui daenghaih kaom ai kaminawk khue to pacaekthlaek moe, long ah kaom phrohnawk, kahing qamnawk hoi thingkungnawk amrosak han ai ah nihcae khaeah lokthuih pae.
5و به آنها داده شد که ایشان را نکشند بلکه تا مدت پنج ماه معذب بدارند و اذیت آنها مثل اذیت عقرب بود، وقتی که کسی را نیش زند.
5To baktih kaminawk hum thaihaih to pakhunawk khaeah paek ai, toe khrah pangato thung nihcae pacaekthlaek thaihaih akaa to paek: pakhunawk ih pacaekthlaekhaih loe sataai mah kami maeto ataep naah kana baktiah nat.
6و در آن ایام، مردم طلب موت خواهند کرد و آن را نخواهند یافت و تمنای موت خواهند داشت، اما موت از ایشان خواهدگریخت.
6To na niah loe kaminawk mah duekhaih to pakrong o tih, toe hnu o mak ai; nihcae mah duek han koeh o tih, toe duekhaih mah nihcae to cawntaak ving tih.
7و صورت ملخها چون اسبهای آراسته شده برای جنگ بود و بر سر ایشان مثل تاجهای شبیه طلا، و چهره های ایشان شبیه صورت انسان بود.
7To pakhunawk loe misatuk han amsakcoek hrang baktiah oh o; nihcae ih lu ah loe sui lumuek hoi kanghmong lumuek to angmuek o, nihcae ih krang loe kaminawk ih krang baktiah oh.
8و مویی داشتند چون موی زنان، و دندانهایشان مانند دندانهای شیران بود.
8Nihcae ih sam loe nongpata sam baktiah oh, nihcae ih haa loe kaipui haa baktiah oh.
9و جوشنها داشتند، چون جوشنهای آهنین و صدای بالهای ایشان، مثل صدای ارابه های اسبهای بسیار که به جنگ همی تازند.
9Nihcae loe sum hoi sak ih saoek khukhaih hmuen baktiah saoek ah angkhuk o; nihcae ih pakhraeh tuen loe misatuk han kacawn pop parai hrang mawtakanawk ih atuen baktiah oh.
10و دمها چون عقربها با نیشهاداشتند؛ و در دم آنها قدرت بود که تا مدت پنج ماه مردم را اذیت نمایند.
10Nihcae loe sataai baktiah tamaai tawnh o moe, ataephaih tamaai kamsum to tawn o: khrah pangato thung kaminawk pacaekthlaek thaihaih akaa to a tawnh o.
11و بر خود، پادشاهی داشتند که ملک الهاویه است که در عبرانی به ابدون مسمی است و در یونانی او را اپلیون خوانند.
11Kathuk longkhaw thung ih vankami loe nihcae ukkung siangpahrang ah oh. Anih ih ahmuin loe Hebru lok ah Abaddon, Grik lok ah Apollyon, tiah oh.
12یک وای گذشته است. اینک دو وای دیگر بعد از این می‌آید.
12Khosak binghaih maeto loe laemh boeh; toe khenah, hae pacoengah khosak binghaih hnetto angzo vop tih.
13و فرشته ششم بنواخت که ناگاه آوازی از میان چهار شاخ مذبح طلایی که در حضور خداست شنیدم
13Tarukto haih vankami mah mongkah ueng naah, Sithaw hmaa ah kaom, sui hmaicam hmuen ih takii palito khae hoiah tacawt lok to ka thaih.
14که به آن فرشته ششم که صاحب کرنابود می‌گوید: «آن چهار فرشته را که بر نهر عظیم فرات بسته‌اند، خلاص کن.»
14Anih mah mongkah sin tarukto haih vankami khaeah, Kalen Euphrates vapui taengah taoengh ih vankami palitonawk to khram ah, tiah thuih ih lok to ka thaih.
15پس آن چهارفرشته که برای ساعت و روز و ماه و سال معین مهیا شده‌اند تا اینکه ثلث مردم را بکشند، خلاصی یافتند.
15To pongah hae atue, ni, khrah, saning thungah ahmuen thumto thungah ahmuen maeto kami hum hanah kamsak, vankami palitonawk to loihsak.
16و عدد جنود سواران، دویست هزار هزار بود که عدد ایشان را شنیدم.
16Hrang angthueng kaminawk loe sang cumvai hnet, sangto oh o: nihcae nazetto maw oh o, tiah kroekhaih lok to ka thaih.
17و به اینطور اسبان و سواران ایشان را دررویا دیدم که جوشنهای آتشین و آسمانجونی وکبریتی دارند و سرهای اسبان چون سر شیران است و از دهانشان آتش و دود و کبریت بیرون می‌آید.
17Hnuksakhaih hoiah hrangnawk to ka hnuk, hrang nui angthueng kaminawk loe hmai kamngaeh baktiah kathim, jacinth thlung baktiah kamiing, kaat baktiah amsen saoek khukhaih to a tawnh o boih: hrang ih lu loe kaipui lu baktiah oh o; nihcae ih pakha thung hoiah hmai, hmaikhue hoi kaat hmai to tacawt.
18از این سه بلا یعنی آتش و دود وکبریت که از دهانشان برمی آید، ثلث مردم هلاک شدند.
18Nihcae ih pakha thung hoi tacawt, raihaih paek thaih hmai, hmaikhue hoi kaat hmai mah ahmuen thumto thungah ahmuen maeto kaminawk to dueksak.
19زیرا که قدرت اسبان در دهان و دم ایشان است، زیرا که دمهای آنها چون مارهاست که سرها دارد و به آنها اذیت می‌کنند.
19Nihcae sakthaihaih tha loe pakha hoi tamaai ah oh: nihcae ih tamaai loe pahui baktiah lu oh moe, tamaai hoiah nganbawh kana paek thaih.
20و سایرمردم که به این بلایا کشته نگشتند، از اعمال دستهای خود توبه نکردند تا آنکه عبادت دیوها وبتهای طلا و نقره و برنج و سنگ و چوب را که طاقت دیدن و شنیدن و خرامیدن ندارند، ترک کنند؛
20Hae nathaih mah paduek ai ih kanghmat kaminawk loe angmacae ban hoi sak o ih kahoih ai hmuen hoiah dawnpakhuemhaih to tawn o ai, taqawk bokhaih doeh caeh o taak ai: nihcae loe sui hoi sak ih krang, sum hoi sak ih krang, sumkamling hoi sak ih krang, thlung hoi sak ih krang, thing hoi sak ih krangnawk to bok o; to krangnawk loe hnu o thai ai, thaih o thai ai moe, caeh o thai ai.
21و از قتل‌ها و جادوگریها و زنا و دزدیهای خود توبه نکردند.
21Nihcae loe kami humhaih, miklet khethaih, nongpa nongpata zae sakhaih, paqukhaihnawk thung hoiah dawnpakhuem o ai.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.