لاویان 4
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت:
1Angraeng mah Mosi khaeah,
2«بنی‌اسرائیل را خطاب کرده، بگو: اگرکسی سهو گناه کند، در هر کدام از نواهی خداوند که نباید کرد، و به خلاف هریک از آنهاعمل کند،
2Israel kaminawk khaeah, Angraeng mah thuih ih lok to na tahngai o ai pongah, sak han ai a thuih ih lok to na aek o moe, zaehaih na sak o moeng,
3اگر کاهن که مسح شده است گناهی ورزد و قوم را مجرم سازد، پس برای گناهی که کرده است، گوساله‌ای بی‌عیب از رمه برای قربانی گناه نزد خداوند بگذراند.
3situi bawh tangcae qaima doeh kaminawk mah sak o ih zaehaih sah pazae moeng nahaeloe, a sak ih zae angbawn haih hanah, coek koi kaom ai saning kanawk maitaw tae to Angraeng hmaa ah sin nasoe.
4و گوساله را به درخیمه اجتماع به حضور خداوند بیاورد، و دست خود را بر سر گوساله بنهد و گوساله را به حضورخداوند ذبح نماید.
4Anih mah maitaw tae to amkhuenghaih kahni im thok taengah Angraeng hmaa ah hoi ueloe, maitaw tae lu nuiah a ban to koeng pacoengah, Angraeng hmaa ah bop tih.
5و کاهن مسح شده از خون گوساله گرفته، آن را به خیمه اجتماع درآورد.
5To pacoengah situi bawh tangcae ih qaima mah athii to la ueloe, amkhuenghaih kahni im ah sin tih;
6وکاهن انگشت خود را در خون فرو برد، و به حضور خداوند پیش حجاب قدس قدری ازخون را هفت مرتبه بپاشد.
6qaima mah a banpazung to athii thungah nup pacoengah, hmuenciim ah payang ih kahni hma hoi Angraeng hmaa ah, vai sarihto haeh tih.
7و کاهن قدری ازخون را بر شاخه های مذبح بخور معطر که درخیمه اجتماع است، به حضور خداوند بپاشد، و همه خون گوساله را بر بنیان مذبح قربانی سوختنی که به در خیمه اجتماع است بریزد.
7To pacoengah qaima mah kaminawk amkhuenghaih kahni imthung ih Angraeng hmaa ah kaom, hmuihoih thlaekhaih hmaicam takii thungah thoemto maitaw thii to thaeng ueloe, athii to amkhuenghaih kahni im thok taengah kaom, hmai angbawnhaih hmaicam kung ah krai tih.
8وتمامی پیه گوساله قربانی گناه، یعنی پیهی که احشا را می‌پوشاند و همه پیه را که بر احشاست ازآن بردارد.
8Tazae taqawn kakhuk athawknawk hoi tazae taqawn nui ih athawknawk boih, maitaw tae ih athawknawk boih,
9و دو گرده و پیهی که بر آنهاست که بردو تهیگاه است و سفیدی را که بر جگر است باگرده‌ها جدا کند.
9pakae hnetto hoi a nuiah kaom athawknawk, panak taeng ih athawknawk, pathin nui ih athawknawk hoi pakaenawk doeh, zae angbawnhaih sak hanah la boih tih,
10چنانکه از گاو ذبیحه سلامتی برداشته می‌شود و کاهن آنها را بر مذبح قربانی سوختنی بسوزاند.
10angdaeh angbawnhaih maitaw thawk to lak boih pacoengah, qaima mah hmai angbawnhaih sak hanah hmaicam nuiah hmai pakhaem tih.
11و پوست گوساله و تمامی گوشتش با سرش و پاچه هایش و احشایش وسرگینش،
11Toe maitaw tae ih ahin, angan, lu, khoknawk, tazae taqawnnawk hoiah a aek,
12یعنی تمامی گوساله را بیرون لشکرگاه در مکان پاک جایی که خاکستر رامی ریزند ببرد، و آن را بر هیزم به آتش بسوزاند. در جایی که خاکستر را می‌ریزند سوخته شود.
12maitaw takpum boih im tasa bang ih, maiphu kraihaih ahmuen, hmuenciim ah maiphu nuiah, hmai to tik ueloe, hmai hoiah qoeng tih.
13«و هرگاه تمامی جماعت اسرائیل سهو گناه کنند و آن امر از چشمان جماعت مخفی باشد، و کاری را که نباید کرد از جمیع نواهی خداوند کرده، مجرم شده باشند.
13Israel kaminawk loe Angraeng mah thuih ih lok to tahngai o ai, sak han ai a thuih pae ih lok to aek o moe, zaehaih a sak o, toe sakpazaehaih to rangpui hma ah amtueng ai,
14چون گناهی که کردند معلوم شود، آنگاه جماعت گوساله‌ای ازرمه برای قربانی گناه بگذرانند و آن را پیش خیمه اجتماع بیاورند.
14toe sakpazae moeng ih zaehaih to panoek o naah, sakpazaehaih hmuen pongah zae angbawnhaih to sah o nahaeloe, kami rangpui mah saning kanawk maitaw tae maeto kaminawk amkhuenghaih kahni im hma ah sin moe, paek o han angaih.
15و مشایخ جماعت دستهای خود را بر سر گوساله به حضور خداوند بنهند، وگوساله به حضور خداوند ذبح شود.
15Rangpui kacoehtanawk mah, Angraeng hmaa ah paek o ih maitaw tae lu nuiah ban to koeng o nasoe loe, Angraeng hmaa ah bop o nasoe.
16و کاهن مسح شده، قدری از خون گوساله را به خیمه اجتماع درآورد.
16To pacoengah situi hoi bawh tangcae qaima mah maitaw tae ih athii to rangpui amkhuenghaih kahni im ah sin tih.
17و کاهن انگشت خود را درخون فروبرد و آن را به حضور خداوند پیش حجاب هفت مرتبه بپاشد.
17Qaima mah maitaw thii thungah a banpazung to nup ueloe, kahni payang ih, Angraeng hmaa ah vai sarihto haeh tih.
18و قدری از خون رابر شاخه های مذبح که به حضور خداوند درخیمه اجتماع است بگذارد، و همه خون را بربنیان مذبح قربانی سوختنی که نزد در خیمه اجتماع است بریزد.
18To pacoengah qaima mah amkhuenghaih kahni imthung ih Angraeng hmaa ah kaom, hmaicam takii thungah thoemto maitaw thii to lawn ueloe, amkhuenghaih kahni im thok taengah kaom, hmai angbawnhaih hmaicam kung ah krai tih.
19و همه پیه آن را از آن برداشته، بر مذبح بسوزاند.
19Athawknawk to la boih ueloe, hmaicam nuiah hmai pakhaem tih.
20و با گوساله عمل نماید چنانکه با گوساله قربانی گناه عمل کرد، همچنان با این بکند و کاهن برای ایشان کفاره کند، و آمرزیده خواهند شد.
20Zae angbawnhaih maitaw tae hoi sak ih baktih toengah, hae maitaw tae doeh sah toeng ah; to naah qaima mah kaminawk zaehaih loih thai hanah angbawnhaih to sah pae ueloe, nihcae zaehaih to tahmen pae tih.
21و گوساله را بیرون لشکرگاه برده، آن را بسوزاند چنانکه گوساله اول را سوزانید. این قربانی گناه جماعت است.
21To pacoengah a ohhaih im tasa bangah maitaw tae to hoi ueloe, hmaloe ih maitaw tae pakhaem baktih toengah, hmai pakhaem toeng tih; to loe kaminawk zaehaih loih hanah sak ih angbawnhaih ah om tih.
22«و هرگاه رئیس گناه کند، و کاری را که نباید کرد از جمیع نواهی یهوه خدای خود سهو بکند و مجرم شود،
22Zaehoikung loe angmah Angraeng Sithaw ih lok to tahngai ai, sak han ai a thuih ih lok to aek moe, poek ai pui hoi zaehaih to a sak moeng pongah, zae kami ah oh,
23چون گناهی که کرده است بر او معلوم شود، آنگاه بز نر بی‌عیب برای قربانی خود بیاورد.
23toe a zaehaih hoi a sakpazae moeng ih hmuen to panoek naah, a sak ih zae angbawn haih hanah, coek koi kaom ai maeh caa atae to sin han oh,
24و دست خود را بر سر بز بنهد وآن را در جایی که قربانی سوختنی را ذبح کنند به حضور خداوند ذبح نماید. این قربانی گناه است.
24a paek ih maeh lu nuiah a ban to koeng ueloe, Angraeng hmaa ah hmai angbawnhaih sak ih ahmuen ah bop tih; to loe zae angbawnhaih sak ih hmuen ah oh.
25و کاهن قدری از خون قربانی گناه را به انگشت خود گرفته، بر شاخهای مذبح قربانی سوختنی بگذارد، و خونش را بر بنیان مذبح سوختنی بریزد.
25To pacoengah qaima mah zae angbawnhaih athii to banpazung hoiah la ueloe, hmai angbawnhaih hmaicam ih takiinawk thungah lawn pacoengah, athii to hmaicam kung ah krai tih.
26و همه پیه آن را مثل پیه ذبیحه سلامتی بر مذبح بسوزاند، و کاهن برای او گناهش را کفاره خواهد کرد و آمرزیده خواهد شد.
26Angdaeh angbawnhaih athawk to hmai pakhaem baktih toengah, athawknawk boih hmaicam ah hmai pakhaem toeng tih; zaehaih loih hanah qaima mah to tiah angbawnhaih to sah pae ueloe, a zaehaih to tahmen pae tih.
27«و هرگاه کسی از اهل زمین سهو گناه ورزدو کاری را که نباید کرد از همه نواهی خداوندبکند و مجرم شود،
27Rangpui thung ih kamtang kami maeto loe, Angraeng mah thuih ih lok to tahngai ai, sak han ai a thuih ih lok to aek, poek ai pui hoiah hmuen to a sakpazae moeng pongah, kazae kami ah a oh,
28چون گناهی که کرده است بر او معلوم شود، آنگاه برای قربانی خود بز ماده بی‌عیب بجهت گناهی که کرده است بیاورد.
28toe a zaehaih hoi a sakpazae moenghaih to panoek naah, a sak ih zaehaih to angbawn haih hanah, coek koi kaom ai maeh caa tala to sin han oh.
29ودست خود را بر سر قربانی گناه بنهد و قربانی گناه را در جای قربانی سوختنی ذبح نماید.
29Zae angbawnhaih sak hanah a paek ih maeh lu nuiah a ban to koeng ueloe, hmai hoi sak ih angbawnhaih ahmuen ah zae angbawnhaih moi to bop tih.
30و کاهن قدری از خونش را به انگشت خود گرفته، آن را برشاخهای مذبح قربانی سوختنی بگذارد، و همه خونش را بر بنیان مذبح بریزد.
30To pacoengah qaima mah zae angbawnhaih moi thii to banpazung hoiah la tih, hmai angbawnhaih hmaicam pong ih takiinawk thungah lawn ueloe, athii to hmaicam kung ah krai boih tih.
31و همه پیه آن راجدا کند چنانکه پیه از ذبیحه سلامتی جدامی شود، و کاهن آن را بر مذبح بسوزاند برای عطر خوشبو بجهت خداوند و کاهن برای او کفاره خواهد کرد و آمرزیده خواهد شد.
31Angdaeh angbawnhaih moi thung hoiah athawk to lak baktih toengah, athawknawk to lak boih pacoengah, Angraeng han hmuihoih paek ih hmaicam nuiah hmai hoi pakhaem tih; to tiah zae loih hanah qaima mah angbawnhaih to sah ueloe, a zaehaih to tahmen pae tih.
32و اگر برای قربانی خود بره‌ای بجهت قربانی گناه بیاورد آن راماده بی‌عیب بیاورد.
32Tuucaa hoi angbawnhaih sah nahaeloe, coek koi kaom ai tuucaa tala to sin han oh.
33و دست خود را بر سرقربانی گناه بنهد و آن را برای قربانی گناه در جایی که قربانی سوختنی ذبح می‌شود ذبح نماید.
33Zae angbawnhaih tuucaa lu nuiah a ban to koeng ueloe, hmai hoi angbawnhaih sak ih ahmuen ah, zae angbawnhaih moi to bop tih.
34وکاهن قدری از خون قربانی گناه را به انگشت خودگرفته، بر شاخهای مذبح قربانی سوختنی بگذاردو همه خونش را بر بنیان مذبح بریزد.
34To pacoengah qaima mah zae angbawnhaih athii to banpazung hoiah la tih, hmai angbawnhaih hmaicam pong ih takiinawk thungah lawn ueloe, hmaicam kung ah krai tih.
35و همه پیه آن را جدا کند، چنانکه پیه بره ذبیحه سلامتی جدا می‌شود، و کاهن آن را بر مذبح بر هدایای آتشین خداوند بسوزاند، و کاهن برای او بجهت گناهی که کرده است کفاره خواهد کرد و آمرزیده خواهد شد.
35Angdaeh angbawnhaih moi thung hoiah athawk to lak baktih toengah, athawknawk to lak boih pacoengah, Angraeng khaeah hmai hoi sak ih angbawnhaih hoi nawnto hmaicam nuiah hmai pakhaem tih; to tiah anih zae loih hanah qaima mah angbawnhaih to sah pae ueloe, a zaehaih to tahmenhaih pae tih.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.