تثنیه 16
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Tongan Bible, Revised West Version
1ماه ابیب را نگاهدار و فصح را به جهت یهوه، خدایت، بجا آور، زیرا که در ماه ابیب یهوه، خدایت، تو را از مصر در شب بیرون آورد.
1“Tokanga ki he māhina ko ʻApipi, pea fai ai ʻae Lakaatu kia Sihova ko ho ʻOtua: koeʻuhi naʻe ʻomi koe ʻe Sihova ko ho ʻOtua mei ʻIsipite ʻi he poʻuli ʻi he māhina ko ʻApipi.
2پس فصح را از رمه و گله برای یهوه، خدایت، ذبح کن، در مکانی که خداوند برگزیند، تا نام خود را در آن ساکن سازد.
2Ko ia ke ke feilaulau ʻaki ʻae Lakaatu kia Sihova ko ho ʻOtua, mei he fanga manu siʻi mo e fanga manu lalahi, ʻi he potu ko ia ʻe fili ʻe Sihova ke ʻai ki ai hono huafa.
3با آن، خمیرمایه مخور، هفت روز نان فطیر یعنی نان مشقت را باآن بخور، زیرا که به تعجیل از زمین مصر بیرون آمدی، تا روز خروج خود را از زمین مصر درتمامی روزهای عمرت بیاد آوری.
3ʻOua naʻa ke kai mo ia ʻae mā kuo fakalēvani: ke ke kai ia mo e mā taʻefakalēvani ʻi he ʻaho ʻe fitu, ʻio, ʻae mā ʻoe fakamamahi; he naʻa ke haʻu kituʻa mei he fonua ko ʻIsipite ʻi he fakatoʻotoʻo: koeʻuhi ke ke manatu ai ki he ʻaho naʻa ke haʻu ai mei he fonua ko ʻIsipite ʻi he ʻaho kotoa pē ʻo hoʻo moʻui ni.
4پس هفت روز هیچ خمیرمایه در تمامی حدودت دیده نشود، و از گوشتی که در شام روز اول، ذبح می‌کنی چیزی تا صبح باقی نماند.
4Pea ʻoua naʻa ʻilo ʻiate koe ha mā kuo fakalēvani ʻi ho fonua kotoa pē ʻi he ʻaho ʻe fitu; pea ko e kakano ʻoku feilaulau ʻaki ʻi he efiafi ʻoe ʻuluaki ʻaho, ʻoua naʻa tuku hono toe ʻi he pō ko ia ki he pongipongi.
5فصح را درهر یکی از دروازه هایت که یهوه خدایت به تومی دهد، ذبح نتوانی کرد.
5ʻOku ʻikai ngofua ke tāmateʻi ʻae Lakaatu ʻi ho ngaahi lotoʻā kotoa pē, ʻaia ʻoku foaki ʻe Sihova ko ho ʻOtua kiate koe:
6بلکه در مکانی که یهوه، خدایت، برگزیند تا نام خود را در آن ساکن سازد، در آنجا فصح را در شام، وقت غروب آفتاب، هنگام بیرون آمدنت از مصر ذبح کن.
6Ka ʻi he potu ko ia ʻaia ʻe fili ʻe Sihova ko ho ʻOtua ke ʻai ki ai hono huafa, ko e potu ko ia ke ke feilaulau ʻaki ʻi ai ʻae Lakaatu ʻi he efiafi, ʻi he ʻalu hifo ʻae laʻā, ʻi he feituʻu naʻa ke haʻu ai kituʻa mei ʻIsipite.
7وآن را در مکانی که یهوه، خدایت، برگزیند بپز وبخور و بامدادان برخاسته، به خیمه هایت برو.
7Pea te ke toʻo ʻo kai ia ʻi he potu ʻaia ʻe fili ʻe Sihova ko ho ʻOtua: pea te ke foki ʻi he pongipongi ʻo ʻalu ki ho ngaahi fale fehikitaki.
8شش روز نان فطیر بخور، و در روز هفتم، جشن مقدس برای یهوه خدایت باشد، در آن هیچ کارمکن.
8Ko e ʻaho ʻe ono ke ke kai mā taʻefakalēvani: pea ke fai ʻi hono fitu ʻoe ʻaho ʻae fakataha māʻoniʻoni kia Sihova ko ho ʻOtua: ʻoua naʻa ke fai ai ha ngāue ʻe taha.
9هفت هفته برای خود بشمار. از ابتدای نهادن داس در زرع خود، شمردن هفت هفته را شروع کن.
9¶ “Ke ke lau kiate koe ʻae uike ʻe fitu ke ke kamata hoʻo lau ʻae uike ʻe fitu mei he ʻaho ʻoku ke fuofua ʻai ʻae helepiko ke tuʻusi ʻae uite.
10و عید هفته‌ها را با هدیه نوافل دست خودنگاهدار و آن را به اندازه برکتی که یهوه خدایت به تو دهد، بده.
10Pea ke tauhi ʻae kātoanga ʻoe ngaahi uike kia Sihova ko ho ʻOtua ʻaki ʻae feilaulau ʻoe meʻa loto lelei mei ho nima, ʻaia ke ke ʻatu ʻo fakatatau ki he tāpuakiʻi koe ʻe Sihova ko ho ʻOtua:
11و به حضور یهوه، خدایت، شادی نما تو و پسرت و دخترت و غلامت و کنیزت ولاوی که درون دروازه هایت باشد و غریب و یتیم و بیوه‌زنی که در میان تو باشند، در مکانی که یهوه خدایت برگزیند تا نام خود را در آن ساکن گرداند.
11Pea te ke fiefia ko e ʻi he ʻao ʻo Sihova ko ho ʻOtua, ʻa koe, mo ho foha, mo ho ʻofefine, mo hoʻo tamaioʻeiki, mo hoʻo kaunanga, mo e Livai ʻaia ʻoku ʻi hoʻo kolo, mo e muli, mo e tamai mate, mo e uitou, ʻaia ʻoku ʻiate kimoutolu, ʻi he potu ʻaia ʻe fili ʻe Sihova ko ho ʻOtua ke ʻai ki ai hono huafa.
12و بیاد آور که در مصر غلام بودی، پس متوجه شده، این فرایض را بجا آور.
12Pea te ke manatu naʻa ke pōpula koe ʻi ʻIsipite: pea te ke tokanga mo fai ʻae ngaahi tuʻutuʻuni ko eni.
13عید خیمه‌ها را بعد از جمع کردن حاصل ازخرمن، و چرخشت خود هفت روز نگاهدار.
13¶ “Ke ke tokanga ki he kātoanga ʻoe ngaahi fale fehikitaki ʻi he ʻaho ʻe fitu, ʻi he hili hoʻo tānaki hoʻo uite mo hoʻo uaine.
14ودر عید خود شادی نما، تو و پسرت و دخترت وغلامت و کنیزت و لاوی و غریب و یتیم وبیوه‌زنی که درون دروازه هایت باشند.
14Pea te ke fiefia ʻi hoʻo kātoanga, ʻa koe, mo ho foha, mo ho ʻofefine, mo hoʻo tamaioʻeiki, mo hoʻo kaunanga, mo e Livai, mo e muli, mo e tamai mate, mo e fefine paea, ʻaia ʻoku ʻi ho lotoʻā.
15هفت روز در مکانی که خداوند برگزیند، برای یهوه خدایت عید نگاه دار، زیرا که یهوه خدایت تو رادر همه محصولت و در تمامی اعمال دستت برکت خواهد داد، و بسیار شادمان خواهی بود.
15Ke ke tauhi ʻae kātoanga māʻoniʻoni ʻi he ʻaho ʻe fitu kia Sihova ko ho ʻOtua ʻi he potu ʻaia ʻe fili ʻe Sihova: koeʻuhi ʻe tāpuakiʻi koe ʻe Sihova ko ho ʻOtua ʻi hoʻo tupu meʻa kotoa pē, pea ʻi he ngaahi ngāue kotoa pē ʻa ho nima, ko ia ke ke fiefia moʻoni ai.
16سه مرتبه در سال جمیع ذکورانت به حضوریهوه خدایت در مکانی که او برگزیند حاضرشوند، یعنی در عید فطیر و عید هفته‌ها و عیدخیمه‌ها و به حضور خداوند تهی‌دست حاضرنشوند.
16¶ “ʻE liunga tolu ʻi he taʻu ʻae fakahā ʻa hoʻo kakai tangata kotoa pē ʻi he ʻao ʻo Sihova ko ho ʻOtua ʻi he potu ʻaia ʻe fili ʻe ia; ʻi ho kātoanga ʻoe mā taʻefakalēvani, pea ʻi he kātoanga ʻoe ngaahi uike, pea ʻi he kātoanga ʻoe ngaahi fale fehikitaki: pea ʻoua naʻa mou haʻu mola pe ʻakimoutolu ʻi he ʻao ʻo Sihova:
17هر کس به قدر قوه خود به اندازه برکتی که یهوه، خدایت، به تو عطا فرماید، بدهد.
17ʻE foaki ʻe he tangata kotoa pē ʻo fakatatau mo ʻene mafai, ʻo taau mo e tāpuaki ʻa Sihova ko ho ʻOtua ʻaia kuo ne foaki kiate koe.
18داوران و سروران در جمیع دروازه هایی که یهوه، خدایت، به تو می‌دهد برحسب اسباط خود برایت تعیین نما، تا قوم را به حکم عدل، داوری نمایند.
18¶ “Ke ke fakanofo ʻae kau fakamaau mo e kau matāpule kiate koe ʻi hoʻo ngaahi kolo kotoa pē, ʻaia ʻoku tuku kiate koe ʻe Sihova ko ho ʻOtua, ʻi ho ngaahi faʻahinga kotoa pē: pea kenau fakamaau ʻae kakai ʻi he fakamaau angatonu.
19داوری را منحرف مساز و طرفداری منما و رشوه مگیر، زیرا که رشوه چشمان حکمارا کور می‌سازد و سخنان عادلان را کج می‌نماید.
19ʻOua naʻa ke fakahalaʻi ʻae fakamaau; ʻoua naʻa ke filifilimānako ki he tangata, pe maʻu ha tukungoue: he ʻoku fakakui ʻe he meʻa foaki ʻae mata ʻoe poto, mo ne fakahalaʻi ʻae lea ʻae angatonu.
20انصاف کامل را پیروی نما تا زنده مانی وزمینی را که یهوه خدایت به تو می‌دهد، مالک شوی.
20Ko ia ʻoku mātuʻaki angatonu ke ke muimui ki ai, koeʻuhi ke ke moʻui ai koe, pea maʻu ʻae fonua ʻaia ʻoku foaki ʻe Sihova ko ho ʻOtua kiate koe.
21اشیره‌ای از هیچ نوع درخت نزد مذبح یهوه، خدایت، که برای خود خواهی ساخت غرس منما.
21¶ “ʻE ʻikai te ke tō ʻe koe ha ngaahi ʻakau ke ofi ki he feilaulauʻanga ʻo Sihova ko ho ʻOtua, ʻaia te ke ngaohi kiate koe.
22و ستونی برای خود نصب مکن زیرا یهوه خدایت آن را مکروه می‌دارد.
22Pea ʻe ʻikai te ke fokotuʻu kiate koe ha meʻa fakatātā; ʻaia ʻoku fehiʻa ki ai ʻa Sihova ko ho ʻOtua.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.