Deuteronomium
Chapter 31
Petrus Canisius Bible, 1…
vs Asang Khongca Bibl…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Toen Moses zijn rede tot heel Israël had beëindigd,
1To pacoengah Mosi mah Israel kaminawk boih khaeah caeh moe, hae loknawk hae a thuih pae.
2vervolgde hij tot hen: Ik ben nu honderd twintig jaar oud; ik heb geen kracht meer, om op te trekken en terug te keren, en Jahweh heeft mij gezegd: “Gij zult de Jordaan niet oversteken”.
2Mosi mah nihcae khaeah, Kai loe vaihi saning cumvaito pacoeng, pumphaeto ka oh boeh pongah, nangcae zaehhoih hanah angcoeng thai ai boeh; Angraeng mah doeh kai khaeah, Nang loe hae Jordan vapui nang kat thai mak ai, tiah ang naa boeh.
3Maar Jahweh, uw God, zal voor u uit naar de overkant gaan, en deze volken voor u vernietigen, zodat gij ze zult onderwerpen. Josuë zal aan uw spits naar de overkant trekken, zoals Jahweh gezegd heeft,
3Nangmacae ih Angraeng Sithaw to nangcae hma ah caeh ueloe, haeah kaom prae kaminawk to nangmacae hma roe ah na hum pae ueloe, nihcae ih prae to na toep o tih: Angraeng mah thuih ih lok baktih toengah, Joshua loe nangcae hma ah caeh tih.
4en Jahweh zal met hen handelen, zoals Hij met Sichon en Og, de koningen der Amorieten, die Hij heeft verdelgd, en met hun land heeft gedaan.
4Amor kaminawk ih siangpahrang Sihon hoi Og ih, prae nuiah amrohaih phaksak baktih toengah, Angraeng mah to kaminawk nuiah sah toeng tih.
5Jahweh zal ze aan u overleveren, en gij moet met hen handelen, juist zoals ik het u heb bevolen!
5Nihcae to Angraeng mah nangcae khaeah paek ueloe, kang paek ih lok baktih toengah, nihcae nuiah na sah o tih.
6Weest moedig en dapper, vreest ze niet en weest niet bang! Want Jahweh, uw God, trekt zelf met u mee; Hij zal u zijn hulp niet onthouden, noch u verlaten.
6Na thacak o sak ah loe, misahoihaih hoiah om oh; mawn o hmah loe, nihcae to zii o hmah; na Angraeng Sithaw loe nangcae hoi nawnto caeh tih, anih mah na caeh o taak mak ai ueloe, pahnawt sut mak ai, tiah a naa.
7Toen riep Moses Josuë, en zei hem in tegenwoordigheid van heel Israël: Wees moedig en dapper; want gij zult dit volk het land binnenleiden, dat Jahweh onder ede hun vaderen beloofd heeft hun te geven; en het onder hen verdelen.
7To pacoengah Mosi mah Joshua to kawk moe, Israel kaminawk boih hma ah, Na thacaksak ah loe, misahoihaih hoiah om ah; nang loe hae kaminawk khaeah paek hanah, Angraeng mah ampanawk khaeah lokkam ih prae thungah, hae kaminawk hae na caeh haih ueloe, nihcae han qawk na toepsak tih.
8Jahweh zal zelf voor u uitgaan; Hij zal u bijstaan, en u zijn hulp niet onthouden, noch u verlaten. Vrees dus niet en wees niet kleinmoedig!
8Angraeng angmah roe nangcae hmaa ah caeh ueloe, anih na om o thui tih; anih mah na caehtaak mak ai ueloe, pahnawt sut mak ai; zii o hmah loe, palung doeh boeng o sak hmah, tiah a naa.
9Daarna schreef Moses deze Wet op, en gaf ze aan de priesters, de zonen van Levi, die de verbondsark van Jahweh droegen, en aan alle oudsten van Israël.
9Mosi mah hae kaaloknawk tarik pacoengah, Angraeng lokkamhaih thingkhong apu kami, Levi acaeng, qaimanawk hoi Israel kacoehtanawk khaeah paek.
10En Moses gebood hun: Om de zeven jaren, op de vastgestelde tijd in het jaar van kwijtschelding, op het loofhuttenfeest,
10To pacoengah Mosi mah nihcae khaeah, saning sarihto boeng boeh moe, misong loisakhaih saning, kahni im raenghhaih atue phak naah,
11wanneer heel Israël voor het aanschijn van Jahweh, uw God, verschijnt op de plaats, die Hij zal uitverkiezen, moet gij deze Wet in tegenwoordigheid en ten aanhoren van heel Israël voorlezen.
11Israel kaminawk boih Angraeng angmah qoih ih ahmuen ah, Angraeng Sithaw hmaa ah amtueng hanah nang zoh o naah, Israel kaminawk mah thaih o boih hanah, nihcae hma ah hae kaaloknawk hae kroek pae oh.
12Dan moet ge het volk, mannen, vrouwen, en kinderen met de vreemden, die binnen uw poorten zijn, bijeenroepen, opdat zij het horen en Jahweh, uw God, leren vrezen, en ieder woord van deze Wet zorgvuldig volbrengen.
12Nongpa, nongpata, nawktanawk hoi na vangpui thungah kaom angvinnawk boih mah thaih o moe, panoek o thai han, na Angraeng Sithaw to zit o moe, hae kaaloknawk hae pazui o thai boih hanah, kaminawk to nawnto amkhuengsak ah;
13Zelfs hun kinderen, die nog geen begrip hebben, moeten toehoren, en Jahweh, uw God, leren vrezen, zo lang gij leeft in het land, dat gij aan de overkant van de Jordaan in bezit gaat nemen.
13to tiah sak nahaeloe kaalok panoek ai kaminawk ih caanawk mah thaih o ueloe, Jordan vapui nang kat o moe, na toep o han ih prae thungah na oh o nathung, na Angraeng Sithaw zithaih to amtuk o tih, tiah a naa.
14Nu sprak Jahweh tot Moses: Zie, de dag van uw dood is nabij. Roep Josuë en gaat samen de openbaringstent binnen; dan zal Ik hem in zijn ambt aanstellen. Moses en Josuë gingen dus de openbaringstent binnen.
14Angraeng mah Mosi khaeah, Na duek han ih atue loe zoi boeh; Joshua to kawk ah loe kaminawk amkhuenghaih kahni im ah angzo haih ah, to ah lok ka thuih pae han, tiah a naa. To pongah Mosi hoi Joshua loe angzoh hoi moe, kaminawk amkhuenghaih kahni im ah a caeh hoi.
15En Jahweh verscheen in de tent in een wolkkolom, die aan de ingang van de tent bleef staan.
15To naah Angraeng loe kahni imthung ah tamai tung baktiah amtueng; tamai tung loe kahni im thok nuiah angdoet pae.
16Daarna sprak Jahweh tot Moses: Zie, wanneer gij bij uw vaderen zult rusten, zal dit volk in opstand komen en de vreemde goden nalopen van het land, waarheen het nu optrekt; het zal Mij verlaten, en mijn Verbond verbreken, dat Ik met hen heb gesloten.
16To naah Angraeng mah Mosi khaeah, Khenah, Nang loe nam panawk khaeah nang hak tih boeh; hae kaminawk loe angthawk o ueloe, a caeh o han ih prae thungah kaom kaminawk ih sithawnawk khaeah a takpum zaw o tih; kai to pahnawt o ueloe, nihcae hoi ka sak ih ka lokmaihaih doeh amkhraeng o taak tih.
17Dan zal mijn toorn tegen hen ontbranden; en Ik zal hen verlaten en mijn aanschijn voor hen verbergen, zodat zij tot een aas zullen worden, en talloze rampen en noden hen treffen. Op die dag zal het zeggen: Omdat mijn God niet in mijn midden vertoeft, word ik door die rampen getroffen.
17To na niah loe nihcae nuiah palung ka phui moe, nihcae to ka pahnawt sut han; nihcae khae hoi mikhmai ka hawk naah loe, nihcae to amro o tih, nihcae nuiah paroeai sethaih hoi raihaihnawk to pha tih; to naah nihcae mah aicae ih Sithaw loe aicae khaeah om ai boeh pongah na ai maw hae baktih raihaih hae aicae nuiah oh? tiah thui o tih.
18Maar op die dag zal Ik mijn aanschijn verborgen houden, om al het kwaad, dat het heeft bedreven, door zich tot vreemde goden te wenden.
18Nihcae loe kalah sithawnawk khaeah angqoi o ving moe, a sak o ih zaehaih boih pongah, to na niah loe nihcae khae hoi mikhmai ka hawk ving tangtang han.
19Nu dan, schrijf het volgende lied voor hen op, leer het Israëls zonen en leg het hun in de mond, opdat dit lied voor Mij tegen Israëls kinderen zal kunnen getuigen.
19To pongah vaihi hae laa hae tarik hoih, Israel kaminawk ih pakha thungah suem paeh loe, amtuksak ah; hae laa loe Israel kaminawk ih misa ah ka ohhaih hnukung ah om tih.
20Want Ik zal hen in het land brengen, dat Ik aan hun vaderen onder ede beloofd heb hun te geven, een land, dat druipt van melk en honing; maar wanneer het zich zat heeft gegeten en vet is geworden, zal het zich tot vreemde goden wenden, om die te dienen, doch Mij verachten en mijn Verbond verbreken.
20Tahnutui hoi khoitui longhaih prae, ampanawk khaeah paek han lokkam ih prae thungah nihcae to ka hoih; nihcae mah zok kamhah ah buh to caak o moe, thawk o hruk naah loe, kai palungphuisak hanah, ka lokkamhaih to amkhraeng o taak ving tih, kalah sithawnawk khaeah angqoi o ueloe, a tok to sah pae o tih.
21Wanneer dan talloze rampen en noden hen treffen, zal dit lied tegen hen getuigen. Daarom mag het niet worden vergeten, niet verdwijnen uit de mond van uw kroost. Want Ik ken hun gedachten, die zij zelfs heden al koesteren, nog eer Ik ze in het land heb gebracht, dat Ik aan hun vaderen onder ede beloofd heb!
21Nihcae nuiah paroeai sethaih hoi raihaihnawk phak naah, nihcae ih misa ah ka ohhaih to hae laa mah amtuengsak tih; nihcae ih caanawk mah hae laa hae pahnet o mak ai; ka lokkamhaih prae thungah nihcae ka caeh haih ai naah, vaihi roe nihcae poekhaih to ka panoek pae boeh, tiah a naa.
22Nog op diezelfde dag schreef Moses dit lied, om het aan Israëls kinderen te leren.
22To pongah Mosi mah to na ni roe ah laa to tarik moe, Israel caanawk to patuk.
23Toen stelde Hij Josuë aan, den zoon van Noen, en sprak: Wees dapper en moedig; want gij zult de kinderen Israëls het land binnenleiden, dat Ik hun onder ede beloofd heb, en Ik zal u bijstaan.
23Angraeng mah Nun capa Joshua khaeah, Na thacaksak ah loe, misahoihaih hoiah om ah; nihcae khaeah lokkam ih prae thungah Israel kaminawk to na caeh haih tih; to naah Kai nangcae hoi nawnto ka oh han, tiah a naa.
24En toen Moses de woorden van dit lied ten einde toe te boek had gesteld,
24Mosi mah hae ih kaaloknawk boeng khoek to cabu pongah tarik pacoengah,
25gaf hij aan de levieten, die de verbondsark van Jahweh droegen, het bevel:
25Mosi mah Angraeng lokkamhaih thingkhong apu, Levi acaengnawk khaeah,
26Neemt dit boek met het lied, en legt het naast de verbondsark van Jahweh, uw God, om daar tegen u te getuigen.
26hae ih kaalok cabu hae la oh loe, na Angraeng Sithaw lokkamhaih thingkhong taengah suem oh; anih loe to ah nangcae ih misa ah ka ohhaih hnukung ah om tih.
27Want ik ken uw weerspannigheid en hardnekkigheid. Zie, terwijl ik nog levend bij u vertoefde, zijt gij al tegen Jahweh weerspannig geweest; wat zal het dan wezen na mijn dood.
27Nangcae loe lokaek thaih kami hoi palungthah kami ah na oh o, tito ka panoek; khenah, vaihniah nangcae hoi nawnto ka hing nathuem ah mataeng doeh, Angraeng ih lok to na aek o nahaeloe, ka duek pacoeng naah cae loe, kawkruk maw lok na aek o tih?
28Ontbiedt dus de oudsten van uw stammen en uw leiders bij mij; ik wil hun deze woorden verkonden, en hemel en aarde tegen hen tot getuigen nemen.
28Na caeng thung ih kacoehtanawk hoi ukkungnawk to ka hma ah amkhuengsak boih ah; nihcae thaih naah hae loknawk hae ka thuih moe, nihcae ih misa ah ka ohhaih panoekkung ah van hoi long to ka kawk han.
29Want ik weet, dat gij na mijn dood zwaar zult zondigen, en de weg zult verlaten, die ik u heb voorgeschreven, en dat u later onheil zal treffen, omdat gij kwaad zult doen in de ogen van Jahweh, en Hem zult tarten door het maaksel uwer handen.
29Nangcae loe ka duek pacoengah nam ro o ueloe, kang paek ih loklam to nang qoi o taak tih, tito ka panoek; hnukkhuem niah, Angraeng mikhnuk ah kahoih ai hmuennawk to na sah o ueloe, na ban hoi sak ih hmuennawk mah anih palung na phui o sak pongah, nangcae nuiah amrohaih to pha tih, tiah a naa.
30Toen zong Moses ten aanhoren van heel de gemeente van Israël dit lied ten einde toe:
30To pacoengah Mosi mah Israel kaminawk khaeah, hae laa loknawk hae takung hoi tadong khoek to thuih pae boih.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.