ΨΑΛΜΟΙ 118
Septuagint (Brenton Greek text, with Apocrypha)Original language
Septuagint (Brenton Greek text, with Apocrypha)
Clementine Vulgate, 1598
1Ἀλληλούϊα. Μακάριοι ἄμωμοι ἐν ὁδῷ, οἱ πορευόμενοι ἐν νόμῳ Κυρίου.
1Alleluja. [ Aleph Beati immaculati in via, qui ambulant in lege Domini.
2Μακάριοι οἱ ἐξερευνῶντες τὰ μαρτύρια αὐτοῦ, ἐν ὅλῃ καρδίᾳ ἐκζητήσουσιν αὐτόν.
2Beati qui scrutantur testimonia ejus; in toto corde exquirunt eum.
3Οὐ γὰρ οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ ἐπορεύθησαν.
3Non enim qui operantur iniquitatem in viis ejus ambulaverunt.
4Σὺ ἐνετείλω τὰς ἐντολάς σου, τοῦ φυλάξασθαι σφόδρα.
4Tu mandasti mandata tua custodiri nimis.
5Ὄφελον κατευθυνθείησαν αἱ ὁδοί μου, τοῦ φυλάξασθαι τὰ δικαιώματά σου.
5Utinam dirigantur viæ meæ ad custodiendas justificationes tuas.
6Τότε οὐ μὴ αἰσχυνθῶ, ἐν τῷ με ἐπιβλέπειν ἐπὶ πάσας τὰς ἐντολάς σου.
6Tunc non confundar, cum perspexero in omnibus mandatis tuis.
7Ἐξομολογήσομαί σοι ἐν εὐθύτητι καρδίας, ἐν τῷ μεμαθηκέναι με τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου.
7Confitebor tibi in directione cordis, in eo quod didici judicia justitiæ tuæ.
8Τὰ δικαιώματά σου φυλάξω, μή με ἐγκαταλίπῃς ἕως σφόδρα.
8Justificationes tuas custodiam; non me derelinquas usquequaque.
9Ἐν τίνι κατορθώσει νεώτερος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ; ἐν τῷ φυλάξασθαι τοὺς λόγους σου.
9Beth In quo corrigit adolescentior viam suam? in custodiendo sermones tuos.
10Ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου ἐξεζήτησά σε, μὴ ἀπώσῃ με ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου.
10In toto corde meo exquisivi te; ne repellas me a mandatis tuis.
11Ἐν τῇ καρδίᾳ μου ἔκρυψα τὰ λόγιά σου, ὅπως ἂν μὴ ἁμάρτω σοι.
11In corde meo abscondi eloquia tua, ut non peccem tibi.
12Εὐλογητὸς εἶ Κύριε, δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου.
12Benedictus es, Domine; doce me justificationes tuas.
13Ἐν τοῖς χείλεσί μου ἐξήγγειλα πάντα τὰ κρίματα τοῦ στόματός σου.
13In labiis meis pronuntiavi omnia judicia oris tui.
14Ἐν τῇ ὁδῷ τῶν μαρτυρίων σου ἐτέρφθην, ὡς ἐπὶ παντὶ πλούτῳ.
14In via testimoniorum tuorum delectatus sum, sicut in omnibus divitiis.
15Ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου ἀδολεσχήσω, καὶ κατανοήσω τὰς ὁδούς σου.
15In mandatis tuis exercebor, et considerabo vias tuas.
16Ἐν τοῖς δικαιώμασί σου μελετήσω, οὐκ ἐπιλήσομαι τῶν λόγων σου.
16In justificationibus tuis meditabor: non obliviscar sermones tuos.
17Ἀνταπόδος τῷ δούλῳ σου, ζήσομαι καὶ φυλάξω τοὺς λόγους σου.
17Ghimel Retribue servo tuo, vivifica me, et custodiam sermones tuos.
18Ἀποκάλυψον τοὺς ὀφθαλμούς μου, καὶ κατανοήσω τὰ θαυμάσια ἐκ τοῦ νόμου σου.
18Revela oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua.
19Πάροικος ἐγώ εἰμι ἐν τῇ γῇ, μὴ ἀποκρύψῃς ἀπʼ ἐμοῦ τὰς ἐντολάς σου.
19Incola ego sum in terra: non abscondas a me mandata tua.
20Ἐπεπόθησεν ἡ ψυχή μου τοῦ ἐπιθυμῆσαι τὰ κρίματά σου ἐν παντὶ καιρῷ.
20Concupivit anima mea desiderare justificationes tuas in omni tempore.
21Ἐπετίμησας ὑπερηφάνοις, ἐπικατάρατοι οἱ ἐκκλίνοντες ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου.
21Increpasti superbos; maledicti qui declinant a mandatis tuis.
22Περίελε ἀπʼ ἐμοῦ ὄνειδος καὶ ἐξουδένωσιν, ὅτι τὰ μαρτύριά σου ἐξεζήτησα.
22Aufer a me opprobrium et contemptum, quia testimonia tua exquisivi.
23Καὶ γὰρ ἐκάθισαν ἄρχοντες, καὶ κατʼ ἐμοῦ κατελάλουν, ὁ δὲ δοῦλός σου ἠδολέσχει ἐν τοῖς δικαιώμασί σου.
23Etenim sederunt principes, et adversum me loquebantur; servus autem tuus exercebatur in justificationibus tuis.
24Καὶ γὰρ τὰ μαρτύριά σου μελέτη μου ἐστὶ, καὶ αἱ συμβουλίαι μου τὰ δικαιώματά σου.
24Nam et testimonia tua meditatio mea est, et consilium meum justificationes tuæ.
25Ἐκολλήθη τῷ ἐδάφει ἡ ψυχή μου, ζῆσόν με κατὰ τὸ λόγον σου.
25Daleth Adhæsit pavimento anima mea: vivifica me secundum verbum tuum.
26Τὰς ὁδούς σου ἐξήγγειλα καὶ ἐπήκουσάς μου, δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου.
26Vias meas enuntiavi, et exaudisti me; doce me justificationes tuas.
27Ὁδὸν δικαιωμάτων σου συνέτισόν με, καὶ ἀδολεσχήσω ἐν τοῖς θαυμασίοις σου.
27Viam justificationum tuarum instrue me, et exercebor in mirabilibus tuis.
28Ἐνύσταξεν ἡ ψυχή μου ἀπὸ ἀκηδίας, βεβαίωσόν με ἐν τοῖς λόγοις σου.
28Dormitavit anima mea præ tædio: confirma me in verbis tuis.
29Ὁδὸν ἀδικίας ἀπόστησον ἀπʼ ἐμοῦ, καὶ τῷ νόμῳ σου ἐλέησόν με.
29Viam iniquitatis amove a me, et de lege tua miserere mei.
30Ὁδὸν ἀληθείας ᾑρετισάμην, καὶ τὰ κρίματά σου οὐκ ἐπελαθόμην.
30Viam veritatis elegi; judicia tua non sum oblitus.
31Ἐκολλήθην τοῖς μαρτυρίοις σου Κύριε, μή με καταισχύνῃς.
31Adhæsi testimoniis tuis, Domine; noli me confundere.
32Ὁδὸν ἐντολῶν σου ἔδραμον, ὅταν ἐπλάτυνας τὴν καρδίαν μου.
32Viam mandatorum tuorum cucurri, cum dilatasti cor meum.
33Νομοθέτησόν με Κύριε τὴν ὁδὸν τῶν δικαιωμάτων σου, καὶ ἐκζητήσω αὐτὴν διαπαντός.
33He Legem pone mihi, Domine, viam justificationum tuarum, et exquiram eam semper.
34Συνέτισόν με, καὶ ἐξερευνήσω τὸν νόμον σου, καὶ φυλάξω αὐτὸν ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου.
34Da mihi intellectum, et scrutabor legem tuam, et custodiam illam in toto corde meo.
35Ὁδήγησόν με ἐν τῇ τρίβῳ τῶν ἐντολῶν σου, ὅτι αὐτὴν ἠθέλησα.
35Deduc me in semitam mandatorum tuorum, quia ipsam volui.
36Κλῖνον τὴν καρδίαν μου εἰς τὰ μαρτύριά σου, καὶ μὴ εἰς πλεονεξίαν.
36Inclina cor meum in testimonia tua, et non in avaritiam.
37Ἀπόστρεψον τοὺς ὀφθαλμούς μου τοῦ μὴ ἰδεῖν ματαιότητα, ἐν τῇ ὁδῷ σου ζῆσόν με.
37Averte oculos meos, ne videant vanitatem; in via tua vivifica me.
38Στῆσον τῷ δούλῳ σου τὸ λόγιόν σου εἰς τὸν φόβον σου.
38Statue servo tuo eloquium tuum in timore tuo.
39Περίελε τὸν ὄνειδισμόν μου ὃν ὑπώπτευσα, ὅτι τὰ κρίματά σου χρηστά.
39Amputa opprobrium meum quod suspicatus sum, quia judicia tua jucunda.
40Ἰδοὺ ἐπεθύμησα τὰς ἐντολάς σου, ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ζῆσόν με.
40Ecce concupivi mandata tua: in æquitate tua vivifica me.
41Καὶ ἔλθοι ἐπʼ ἐμὲ τὸ ἔλεός σου Κύριε, τὸ σωτήριόν σου κατὰ τὸν λόγον σου.
41Vau Et veniat super me misericordia tua, Domine; salutare tuum secundum eloquium tuum.
42Καὶ ἀποκριθήσομαι τοῖς ὀνειδίζουσί μοι λόγον, ὅτι ἤλπισα ἐπὶ τοῖς λόγοις σου.
42Et respondebo exprobrantibus mihi verbum, quia speravi in sermonibus tuis.
43Καὶ μὴ περιέλῃς ἐκ τοῦ στόματός μου λόγον ἀληθείας ἕως σφόδρα, ὅτι ἐπὶ τοῖς κρίμασί σου ἐπήλπισα.
43Et ne auferas de ore meo verbum veritatis usquequaque, quia in judiciis tuis supersperavi.
44Καὶ φυλάξω τὸν νόμον σου διαπαντὸς, εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.
44Et custodiam legem tuam semper, in sæculum et in sæculum sæculi.
45Καὶ ἐπορευόμην ἐν πλατυσμῷ, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐξεζήτησα.
45Et ambulabam in latitudine, quia mandata tua exquisivi.
46Καὶ ἐλάλουν ἐν τοῖς μαρτυρίοις σου ἐναντίον βασιλέων, καὶ οὐκ ᾐσχυνόμην.
46Et loquebar in testimoniis tuis in conspectu regum, et non confundebar.
47Καὶ ἐμελέτων ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου, αἷς ἠγάπησα σφόδρα.
47Et meditabar in mandatis tuis, quæ dilexi.
48Καὶ ᾖρα τὰς χεῖράς μου πρὸς τὰς ἐντολάς σου ἃς ἠγάπησα, καὶ ἠδολέσχουν ἐν τοῖς δικαιώμασί σου.
48Et levavi manus meas ad mandata tua, quæ dilexi, et exercebar in justificationibus tuis.
49Μνήσθητι τῶν λόγων σου τῷ δούλῳ σου ὧν ἐπήλπισάς με.
49Zain Memor esto verbi tui servo tuo, in quo mihi spem dedisti.
50Αὕτη με παρεκάλεσεν ἐν τῇ ταπεινώσει μου, ὅτι τὸ λόγιόν σου ἔζησέ με.
50Hæc me consolata est in humilitate mea, quia eloquium tuum vivificavit me.
51Ὑπερήφανοι παρηνόμουν ἕως σφόδρα, ἀπὸ δὲ τοῦ νόμου σου οὐκ ἐξέκλινα.
51Superbi inique agebant usquequaque; a lege autem tua non declinavi.
52Ἐμνήσθην τῶν κριμάτων σου ἀπʼ αἰῶνος Κύριε, καὶ παρεκλήθην.
52Memor fui judiciorum tuorum a sæculo, Domine, et consolatus sum.
53Ἀθυμία κατέσχε με ἀπὸ ἁμαρτωλῶν τῶν ἐγκαταλιμπανόντων τὸν νόμον σου.
53Defectio tenuit me, pro peccatoribus derelinquentibus legem tuam.
54Ψαλτὰ ἦσάν μοι τὰ δικαιώματά σου, ἐν τόπῳ παροικίας μου·
54Cantabiles mihi erant justificationes tuæ in loco peregrinationis meæ.
55Ἐμνήσθην ἐν νυκτὶ τοῦ ὀνόματός σου Κύριε, καὶ ἐφύλαξα τὸν νόμον σου.
55Memor fui nocte nominis tui, Domine, et custodivi legem tuam.
56Αὕτη ἐγενήθη μοι, ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐξεζήτησα.
56Hæc facta est mihi, quia justificationes tuas exquisivi.
57Μερίς μου εἶ Κύριε, εἶπα τοῦ φυλάξασθαι τὸν νόμον σου.
57Heth Portio mea, Domine, dixi custodire legem tuam.
58Ἐδεήθην τοῦ προσώπου σου ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου, ἐλέησόν με κατὰ τὸ λόγιόν σου.
58Deprecatus sum faciem tuam in toto corde meo; miserere mei secundum eloquium tuum.
59Διελογισάμην τὰς ὁδούς σου, καὶ ἐπέστρεψα τοὺς πόδας μου εἰς τὰ μαρτύριά σου.
59Cogitavi vias meas, et converti pedes meos in testimonia tua.
60Ἡτοιμάσθην καὶ οὐκ ἐταράχθην, τοῦ φυλάξασθαι τὰς ἐντολάς σου.
60Paratus sum, et non sum turbatus, ut custodiam mandata tua.
61Σχοινία ἁμαρτωλῶν περιεπλάκησάν μοι, καὶ τοῦ νόμου σου οὐκ ἐπελαθόμην.
61Funes peccatorum circumplexi sunt me, et legem tuam non sum oblitus.
62Μεσονύκτιον ἐξεγειρόμην, τοῦ ἐξομολογεῖσθαί σοι ἐπὶ τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου.
62Media nocte surgebam ad confitendum tibi, super judicia justificationis tuæ.
63Μέτοχος ἐγώ εἰμι πάντων τῶν φοβουμένων σε, καὶ τῶν φυλασσόντων τὰς ἐντολάς σου.
63Particeps ego sum omnium timentium te, et custodientium mandata tua.
64Τοῦ ἐλέους σου Κύριε πλήρης ἡ γῆ, τὰ δικαιώματά σου δίδαξόν με.
64Misericordia tua, Domine, plena est terra; justificationes tuas doce me.
65Χρηστότητα ἐποίησας μετὰ τοῦ δούλου σου Κύριε κατὰ τὸν λόγον σου.
65Teth Bonitatem fecisti cum servo tuo, Domine, secundum verbum tuum.
66Χρηστότητα καὶ παιδείαν καὶ γνῶσιν δίδαξόν με, ὅτι ταῖς ἐντολαῖς σου ἐπίστευσα.
66Bonitatem, et disciplinam, et scientiam doce me, quia mandatis tuis credidi.
67Πρὸ τοῦ με ταπεινωθῆναι, ἐγὼ ἐπλημμέλησα, διὰ τοῦτο τὸ λόγιόν σου ἐφύλαξα.
67Priusquam humiliarer ego deliqui: propterea eloquium tuum custodivi.
68Χρηστὸς εἶ σὺ Κύριε· καὶ ἐν τῇ χρηστότητί σου δίδαξόν με τὰ δικαιωματά σου.
68Bonus es tu, et in bonitate tua doce me justificationes tuas.
69Ἐπληθύνθη ἐπʼ ἐμὲ ἀδικία ὑπερηφάνων, ἐγὼ δὲ ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου ἐξερευνήσω τὰς ἐντολάς σου.
69Multiplicata est super me iniquitas superborum; ego autem in toto corde meo scrutabor mandata tua.
70Ἐτυρώθη ὡς γάλα ἡ καρδία αὐτῶν, ἐγὼ δὲ τὸν νόμον σου ἐμελέτησα.
70Coagulatum est sicut lac cor eorum; ego vero legem tuam meditatus sum.
71Ἀγαθόν μοι ὅτι ἐταπείνωσάς με, ὅπως ἂν μάθω τὰ δικαιώματά σου.
71Bonum mihi quia humiliasti me, ut discam justificationes tuas.
72Ἀγαθόν μοι ὁ νόμος τοῦ στόματός σου, ὑπὲρ χιλιάδας χρυσίου καὶ ἀργυρίου.
72Bonum mihi lex oris tui, super millia auri et argenti.
73Αἱ χεῖρές σου ἔποίησάν με καὶ ἐπλασάν με, συνέτισόν με καὶ μαθήσομαι τὰς ἐντολάς σου.
73Jod Manus tuæ fecerunt me, et plasmaverunt me: da mihi intellectum, et discam mandata tua.
74Οἱ φοβούμενοί σε ὄψονταί με καὶ εὐφρανθήσονται, ὅτι εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα.
74Qui timent te videbunt me et lætabuntur, quia in verba tua supersperavi.
75Ἔγνων Κύριε ὅτι δικαιοσύνη τὰ κρίματά σου, καὶ ἀληθείᾳ ἐταπείνωσάς με.
75Cognovi, Domine, quia æquitas judicia tua, et in veritate tua humiliasti me.
76Γενηθήτω δὴ τὸ ἔλεός σου τοῦ παρακαλέσαι με, κατὰ τὸ λόγιόν σου τῷ δούλῳ σου.
76Fiat misericordia tua ut consoletur me, secundum eloquium tuum servo tuo.
77Ἐλθέτωσάν μοι οἱ οἰκτιρμοί σου, καὶ ζήσομαι, ὅτι ὁ νόμος σου μελέτη μου ἐστίν.
77Veniant mihi miserationes tuæ, et vivam, quia lex tua meditatio mea est.
78Αἰσχυνθήτωσαν ὑπερήφανοι, ὅτι ἀδίκως ἠνόμησαν εἰς ἐμὲ, ἐγὼ δὲ ἀδολεσχήσω ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου.
78Confundantur superbi, quia injuste iniquitatem fecerunt in me; ego autem exercebor in mandatis tuis.
79Ἐπιστρεψάτωσάν με οἱ φοβούμενοί σε, καὶ οἱ γινώσκοντες τὰ μαρτύριά σου.
79Convertantur mihi timentes te, et qui noverunt testimonia tua.
80Γενηθήτω ἡ καρδία μου ἄμωμος ἐν τοῖς δικαιώμασί σου, ὅπως ἂν μὴ αἰσχυνθῶ.
80Fiat cor meum immaculatum in justificationibus tuis, ut non confundar.
81Ἐκλείπει εἰς τὸ σωτήριόν σου ἡ ψυχή μου, εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα.
81Caph Defecit in salutare tuum anima mea, et in verbum tuum supersperavi.
82Ἐξέλιπον οἱ ὀφθαλμοί μου εἰς τὸ λόγιόν σου, λέγοντες, πότε παρακαλέσεις με;
82Defecerunt oculi mei in eloquium tuum, dicentes: Quando consolaberis me?
83Ὅτι ἐγενήθην ὡς ἀσκὸς ἐν πάχνῃ· τὰ δικαιώματά σου οὐκ ἐπελαθόμην.
83Quia factus sum sicut uter in pruina; justificationes tuas non sum oblitus.
84Πόσαι εἰσὶν αἱ ἡμέραι τοῦ δούλου σου; πότε ποιήσεις μοι ἐκ τῶν καταδιωκόντων με κρίσιν;
84Quot sunt dies servi tui? quando facies de persequentibus me judicium?
85Διηγήσαντό μοι παράνομοι ἀδολεσχίας, ἀλλʼ οὐχ ὡς ὁ νόμος σου Κύριε.
85Narraverunt mihi iniqui fabulationes, sed non ut lex tua.
86Πᾶσαι αἱ ἐντολαί σου ἀλήθεια· ἀδίκως κατεδίωξάν με, βοήθησόν μοι.
86Omnia mandata tua veritas: inique persecuti sunt me, adjuva me.
87Παρὰ βραχὺ συνετέλεσάν με ἐν τῇ γῇ, ἐγὼ δὲ οὐκ ἐγκατέλιπον τὰς ἐντολάς σου.
87Paulominus consummaverunt me in terra; ego autem non dereliqui mandata tua.
88Κατὰ τὸ ἔλεός σου ζῆσόν με, καὶ φυλάξω τὰ μαρτύρια τοῦ στόματός σου.
88Secundum misericordiam tuam vivifica me, et custodiam testimonia oris tui.
89Εἰς τὸν αἰῶνα, Κύριε, ὁ λόγος σου διαμένει ἐν τῷ οὐρανῷ,
89Lamed In æternum, Domine, verbum tuum permanet in cælo.
90εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν ἡ ἀλήθειά σου· ἐθεμελίωσας τὴν γῆν καὶ διαμένει.
90In generationem et generationem veritas tua; fundasti terram, et permanet.
91Τῇ διατάξει σου διαμένει ἡμέρα, ὅτι τὰ σύμπαντα δοῦλα σά.
91Ordinatione tua perseverat dies, quoniam omnia serviunt tibi.
92Εἰ μὴ ὅτι ὁ νόμος σου μελέτη μου ἐστὶ, τότε ἂν ἀπωλόμην ἐν τῇ ταπεινώσει μου.
92Nisi quod lex tua meditatio mea est, tunc forte periissem in humilitate mea.
93Εἰς τὸν αἰῶνα οὐ μὴ ἐπιλάθωμαι τῶν δικαιωμάτων σου, ὅτι ἐν αὐτοῖς ἔζησάς με.
93In æternum non obliviscar justificationes tuas, quia in ipsis vivificasti me.
94Σός εἰμι ἐγὼ, σῶσόν με, ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐξεζήτησα.
94Tuus sum ego; salvum me fac: quoniam justificationes tuas exquisivi.
95Ἐμὲ ὑπέμειναν ἁμαρτωλοὶ τοῦ ἀπολέσαι με, τὰ μαρτύριά σου συνῆκα.
95Me exspectaverunt peccatores ut perderent me; testimonia tua intellexi.
96Πάσης συντελείας εἶδον πέρας, πλατεία ἡ ἐντολή σου σφόδρα.
96Omnis consummationis vidi finem, latum mandatum tuum nimis.
97Ὡς ἠγάπησα τὸν νόμον σου Κύριε; ὅλην τὴν ἡμέραν μελέτη μου ἐστίν.
97Mem Quomodo dilexi legem tuam, Domine ! tota die meditatio mea est.
98Ὑπὲρ τοὺς ἐχθρούς μου ἐσόφισάς με τὴν ἐντολήν σου, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα ἐμή ἐστιν.
98Super inimicos meos prudentem me fecisti mandato tuo, quia in æternum mihi est.
99Ὑπὲρ πάντας τοὺς διδάσκοντάς με συνῆκα, ὅτι τὰ μαρτύριά σου μελέτη μου ἐστίν.
99Super omnes docentes me intellexi, quia testimonia tua meditatio mea est.
100Ὑπὲρ πρεσβυτέρους συνῆκα, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐξεζήτησα.
100Super senes intellexi, quia mandata tua quæsivi.
101Ἐκ πάσης ὁδοῦ πονηρᾶς ἐκώλυσα τοὺς πόδας μου, ὅπως ἂν φυλάξω τοὺς λόγους σου.
101Ab omni via mala prohibui pedes meos, ut custodiam verba tua.
102Ἀπὸ τῶν κριμάτων σου οὐκ ἐξέκλινα, ὅτι σὺ ἐνομοθέτησάς με.
102A judiciis tuis non declinavi, quia tu legem posuisti mihi.
103Ὡς γλυκέα τῷ λάρυγγί μου τὰ λόγιά σου, ὑπὲρ μέλι τῷ στόματί μου.
103Quam dulcia faucibus meis eloquia tua ! super mel ori meo.
104Ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου συνῆκα, διὰ τοῦτο ἐμίσησα πᾶσαν ὁδὸν ἀδικίας.
104A mandatis tuis intellexi; propterea odivi omnem viam iniquitatis.
105Λύχνος τοῖς ποσί μου ὁ νόμος σου, καὶ φῶς ταῖς τρίβοις μου.
105Nun Lucerna pedibus meis verbum tuum, et lumen semitis meis.
106Ὤμοσα καὶ ἔστησα τοῦ φυλάξασθαι τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου.
106Juravi et statui custodire judicia justitiæ tuæ.
107Ἐταπεινώθην ἕως σφόδρα Κύριε, ζῆσόν με κατὰ τὸν λόγον σου.
107Humiliatus sum usquequaque, Domine; vivifica me secundum verbum tuum.
108Τὰ ἑκούσια τοῦ στόματός μου εὐλόκησον δὴ Κύριε, καὶ τὰ κρίματά σου δίδαξόν με.
108Voluntaria oris mei beneplacita fac, Domine, et judicia tua doce me.
109Ἡ ψυχή μου ἐν ταῖς χερσὶ σου διαπαντὸς, καὶ τὸν νόμον σου οὐκ ἐπελαθόμην.
109Anima mea in manibus meis semper, et legem tuam non sum oblitus.
110Ἔθεντο ἁμαρτωλοὶ παγίδα μοι, καὶ ἐκ τῶν ἐντολῶν σου οὐκ ἐπλανήθην.
110Posuerunt peccatores laqueum mihi, et de mandatis tuis non erravi.
111Ἐκληρονόμησα τὰ μαρτύριά σου εἰς τὸν αἰῶνα, ὅτι ἀγαλλιάμα τῆς καρδίας μού εἰσιν.
111Hæreditate acquisivi testimonia tua in æternum, quia exsultatio cordis mei sunt.
112Ἔκλινα τὴν καρδίαν μου τοῦ ποιῆσαι τὰ δικαιώματά σου εἰς τὸν αἰῶνα διʼ ἀντάμειψιν.
112Inclinavi cor meum ad faciendas justificationes tuas in æternum, propter retributionem.
113Παρανόμους ἐμίσησα, τὸν δὲ νόμον σου ἠγάπησα.
113Samech Iniquos odio habui, et legem tuam dilexi.
114Βοηθός μου, καὶ ἀντιλήπτωρ μου εἶ σὺ, εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα.
114Adjutor et susceptor meus es tu, et in verbum tuum supersperavi.
115Ἐκκλίνατε ἀπʼ ἐμοῦ οἱ πονηρευόμενοι, καὶ ἐξεραυνήσω τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ μου.
115Declinate a me, maligni, et scrutabor mandata Dei mei.
116Ἀντιλαβοῦ μου κατὰ τὸ λόγιόν σου, καὶ ζῆσόν με, καὶ μὴ καταισχύνῃς με ἀπὸ τῆς προσδοκίας μου.
116Suscipe me secundum eloquium tuum, et vivam, et non confundas me ab exspectatione mea.
117Βοήθησόν μοι, καὶ σωθήσομαι, καὶ μελετήσω ἐν τοῖς δικαιώμασί σου διαπαντός.
117Adjuva me, et salvus ero, et meditabor in justificationibus tuis semper.
118Ἐξουδένωσας πάντας τοὺς ἀποστατοῦντας ἀπὸ τῶν δικαιωμάτων σου, ὅτι ἄδικον τὸ ἐνθύμημα αὐτῶν.
118Sprevisti omnes discedentes a judiciis tuis, quia injusta cogitatio eorum.
119Παραβαίνοντας ἐλογισάμην πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς τῆς γῆς, διὰ τοῦτο ἠγάπησα τὰ μαρτύριά σου.
119Prævaricantes reputavi omnes peccatores terræ; ideo dilexi testimonia tua.
120Καθήλωσον ἐκ τοῦ φόβου σου τὰς σάρκας μου, ἀπὸ γὰρ τῶν κριμάτων σου ἐφοβήθην.
120Confige timore tuo carnes meas; a judiciis enim tuis timui.
121Ἐποίησα κρίμα καὶ δικαιοσύνην, μὴ παραδῷς με τοῖς ἀδικοῦσί με.
121Ain Feci judicium et justitiam: non tradas me calumniantibus me.
122Ἔνδεξαι τὸν δοῦλόν σου εἰς ἀγαθὸν, μὴ συκοφαντησάτωσάν με ὑπερήφανοι.
122Suscipe servum tuum in bonum: non calumnientur me superbi.
123Οἱ ὀφθαλμοί μου ἐξέλιπον εἰς τὸ σωτήριόν σου, καὶ εἰς τὸ λόγιον τῆς δικαιοσύνης σου.
123Oculi mei defecerunt in salutare tuum, et in eloquium justitiæ tuæ.
124Ποίησον μετὰ τοῦ δούλου σου κατὰ τὸ ἔλεός σου, καὶ τὰ δικαιώματά σου δίδαξόν με.
124Fac cum servo tuo secundum misericordiam tuam, et justificationes tuas doce me.
125Δοῦλός σου εἰμὶ ἐγὼ, συνέτισόν με καὶ γνώσομαι τὰ μαρτύριά σου.
125Servus tuus sum ego: da mihi intellectum, ut sciam testimonia tua.
126Καιρὸς τοῦ ποιῆσαι τῷ Κυρίῳ, διεσκέδασαν τὸν νόμον σου.
126Tempus faciendi, Domine: dissipaverunt legem tuam.
127Διὰ τοῦτο ἠγάπησα τὰς ἐντολάς σου ὑπὲρ χρυσίον καὶ τοπάζιον.
127Ideo dilexi mandata tua super aurum et topazion.
128Διὰ τοῦτο πρὸς πάσας τὰς ἐντολάς σου κατωρθούμην, πᾶσαν ὁδὸν ἄδικον ἐμίσησα.
128Propterea ad omnia mandata tua dirigebar; omnem viam iniquam odio habui.
129Θαυμαστὰ τὰ μαρτύριά σου, διὰ τοῦτο ἐξηρεύνησεν αὐτὰ ἡ ψυχή μου.
129Phe Mirabilia testimonia tua: ideo scrutata est ea anima mea.
130Ἡ δήλωσις τῶν λόγων σου φωτιεῖ καὶ συνετιεῖ νηπίους.
130Declaratio sermonum tuorum illuminat, et intellectum dat parvulis.
131Τὸ στόμα μου ἤνοιξα, καὶ εἵλκυσα πνεῦμα, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐπεπόθουν.
131Os meum aperui, et attraxi spiritum: quia mandata tua desiderabam.
132Ἐπίβλεψον ἐπʼ ἐμὲ καὶ ἐλέησόν με, κατὰ τὸ κρίμα τῶν ἀγαπώντων τὸ ὄνομά σου.
132Aspice in me, et miserere mei, secundum judicium diligentium nomen tuum.
133Τὰ διαβήματά μου κατεύθυνον κατὰ τὸ λόγιόν σου, καὶ μὴ κατακυριευσάτω μου πᾶσα ἀνομία.
133Gressus meos dirige secundum eloquium tuum, et non dominetur mei omnis injustitia.
134Λύτρωσαί με ἀπὸ συκοφαντίας ἀνθρώπων, καὶ φυλάξω τὰς ἐντολάς σου.
134Redime me a calumniis hominum ut custodiam mandata tua.
135Τὸ πρόσωπόν σου ἐπίφανον ἐπὶ τὸν δοῦλόν σου, καὶ δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου.
135Faciem tuam illumina super servum tuum, et doce me justificationes tuas.
136Διεξόδους ὑδάτων κατέβησαν οἱ ὀφθαλμοί μου, ἐπεὶ οὐκ ἐφύλαξα τὸν νόμον σου.
136Exitus aquarum deduxerunt oculi mei, quia non custodierunt legem tuam.
137Δίκαιος εἶ Κύριε, καὶ εὐθεῖς αἱ κρίσεις σου.
137Sade Justus es, Domine, et rectum judicium tuum.
138Ἐνετείλω δικαιοσύνην τὰ μαρτύριά σου, καὶ ἀλήθειαν σφόδρα.
138Mandasti justitiam testimonia tua, et veritatem tuam nimis.
139Ἐξέτηξέ με ὁ ζῆλός σου, ὅτι ἐπελάθοντο τῶν λόγων σου οἱ ἐχθροί μου.
139Tabescere me fecit zelus meus, quia obliti sunt verba tua inimici mei.
140Πεπυρωμένον τὸ λόγιόν σου σφόδρα, καὶ ὁ δοῦλός σου ἠγάπησεν αὐτό.
140Ignitum eloquium tuum vehementer, et servus tuus dilexit illud.
141Νεώτερος ἐγὼ εἰμι καὶ ἐξουδενωμένος, τὰ δικαιώματά σου οὐκ ἐπελαθόμην.
141Adolescentulus sum ego et contemptus; justificationes tuas non sum oblitus.
142Ἡ δικαιοσύνη σου δικαιοσύνη εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ ὁ νόυος σου ἀλήθεια.
142Justitia tua, justitia in æternum, et lex tua veritas.
143Θλίψεις καὶ ἀνάγκαι εὕροσάν με, ἐντολαί σου μελέτη μου.
143Tribulatio et angustia invenerunt me; mandata tua meditatio mea est.
144Δικαιοσύνη τὰ μαρτύριά σου εἰς τὸν αἰῶνα· συνέτισόν με, καὶ ζήσομαι.
144Æquitas testimonia tua in æternum: intellectum da mihi, et vivam.
145Ἐκέκραξα ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου, ἐπάκουσόν μου Κύριε, τὰ δικαιώματά σου ἐκζητήσω.
145Coph Clamavi in toto corde meo: exaudi me, Domine; justificationes tuas requiram.
146Ἐκέκραξά σοι, σῶσόν με, καὶ φυλάξω τὰ μαρτύριά σου.
146Clamavi ad te; salvum me fac: ut custodiam mandata tua.
147Προέφθασα ἐν ἀωρίᾳ καὶ ἐκέκραξα, εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα.
147Præveni in maturitate, et clamavi: quia in verba tua supersperavi.
148Προέφθασαν οἱ ὀφθαλμοί μου πρὸς ὄρθρον, τοῦ μελετᾷν τὰ λόγιά σου.
148Prævenerunt oculi mei ad te diluculo, ut meditarer eloquia tua.
149Τῆς φωνῆς μου ἄκουσον Κύριε κατὰ τὸ ἔλεός σου, κατὰ τὸ κρίμα σου ζῆσόν με.
149Vocem meam audi secundum misericordiam tuam, Domine, et secundum judicium tuum vivifica me.
150Προσήγγισαν οἱ καταδιώκοντές με ἀνομίᾳ, ἀπὸ δὲ τοῦ νόμου σου ἐμακρύνθησαν.
150Appropinquaverunt persequentes me iniquitati: a lege autem tua longe facti sunt.
151Ἐγγὺς εἶ Κύριε, καὶ πᾶσαι αἱ ὁδοί σου ἀλήθεια.
151Prope es tu, Domine, et omnes viæ tuæ veritas.
152Κατʼ ἀρχὰς ἔγνων ἐκ τῶν μαρτυρίων σου, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα ἐθεμελίωσας αὐτά.
152Initio cognovi de testimoniis tuis, quia in æternum fundasti ea.
153Ἴδε τὴν ταπείνωσίν μου καὶ ἐξελοῦ με, ὅτι τοῦ νόμου σου οὐκ ἐπελαθόμην.
153Res Vide humilitatem meam, et eripe me, quia legem tuam non sum oblitus.
154Κρῖνον τὴν κρίσιν μου καὶ λύτρωσαί με, διὰ τὸν λόγον σου ζῆσόν με.
154Judica judicium meum, et redime me: propter eloquium tuum vivifica me.
155Μακρὰν ἀπὸ ἁμαρτωλῶν σωτηρία, ὅτι τὰ δικαιώματά σου οὐκ ἐξεζήτησαν.
155Longe a peccatoribus salus, quia justificationes tuas non exquisierunt.
156Οἱ οἰκτιρμοί σου πολλοὶ Κύριε, κατὰ τὸ κρίμα σου ζῆσόν με.
156Misericordiæ tuæ multæ, Domine; secundum judicium tuum vivifica me.
157Πολλοὶ οἱ ἐκδιώκοντές με καὶ θλίβοντές με· ἐκ τῶν μαρτυρίων σου οὐκ ἐξέκλινα.
157Multi qui persequuntur me, et tribulant me; a testimoniis tuis non declinavi.
158Εἶδον ἀσυνετοῦντας καὶ ἐξετηκόμην, ὅτι τὰ λόγιά σου οὐκ ἐφυλάξαντο.
158Vidi prævaricantes et tabescebam, quia eloquia tua non custodierunt.
159Ἴδε ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἠγάπησα Κύριε, ἐν τῷ ἐλέει σου ζῆσόν με.
159Vide quoniam mandata tua dilexi, Domine: in misericordia tua vivifica me.
160Ἀρχὴ τῶν λόγων σου ἀλήθεια, καὶ εἰς τὸν αἰῶνα πάντα τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου.
160Principium verborum tuorum veritas; in æternum omnia judicia justitiæ tuæ.
161Ἄρχοντες κατεδίωξάν με δωρεὰν, καὶ ἀπὸ τῶν λόγων σου ἐδειλίασεν ἡ καρδία μου.
161Sin Principes persecuti sunt me gratis, et a verbis tuis formidavit cor meum.
162Ἀγαλλιάσομαι ἐγὼ ἐπὶ τὰ λόγιά σου, ὡς ὁ εὑρίσκων σκῦλα πολλά.
162Lætabor ego super eloquia tua, sicut qui invenit spolia multa.
163Ἀδικίαν ἐμίσησα καὶ ἐβδελυξάμην, τὸν δὲ νόμον σου ἠγάπησα.
163Iniquitatem odio habui, et abominatus sum, legem autem tuam dilexi.
164Ἑπτάκις τῆς ἡμέρας ᾔνεσά σε ἐπὶ τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου.
164Septies in die laudem dixi tibi, super judicia justitiæ tuæ.
165Εἰρήνη πολλὴ τοῖς ἀγαπῶσι τὸν νόμον σου, καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοῖς σκάνδαλον.
165Pax multa diligentibus legem tuam, et non est illis scandalum.
166Προσεδόκων τὸ σωτήριόν σου Κύριε, καὶ τὰς ἐντολάς σου ἠγάπησα.
166Exspectabam salutare tuum, Domine, et mandata tua dilexi.
167Ἐφύλαξεν ἡ ψυχή μου τὰ μαρτύριά σου, καὶ ἠγάπησεν αὐτὰ σφόδρα.
167Custodivit anima mea testimonia tua, et dilexit ea vehementer.
168Ἐφύλαξα τὰς ἐντολάς σου καὶ τὰ μαρτύριά σου, ὅτι πᾶσαι αἱ ὁδοί μου ἐναντίον σου Κύριε.
168Servavi mandata tua et testimonia tua, quia omnes viæ meæ in conspectu tuo.
169Ἐγγυσάτω ἡ δέησίς μου ἐνώπιόν σου Κύριε, κατὰ τὸ λόγιόν σου συνέτισόν με.
169Tau Appropinquet deprecatio mea in conspectu tuo, Domine; juxta eloquium tuum da mihi intellectum.
170Εἰσέλθοι τὸ ἀξίωμά μου ἐνώπιόν σου Κύριε, κατὰ τὸ λόγιόν σου ῥῦσαί με.
170Intret postulatio mea in conspectu tuo; secundum eloquium tuum eripe me.
171Ἐξερεύξαιντο τὰ χείλη μου ὕμνον, ὅταν διδάξῃς με τὰ δικαιώματά σου.
171Eructabunt labia mea hymnum, cum docueris me justificationes tuas.
172Φθέγξαιτο ἡ γλῶσσά μου τὰ λόγιά σου, ὅτι πᾶσαι αἱ ἐντολαί σου δικαιοσύνη.
172Pronuntiabit lingua mea eloquium tuum, quia omnia mandata tua æquitas.
173Γενέσθω ἡ χείρ σου τοῦ σῶσαί με, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ᾑρετισάμην.
173Fiat manus tua ut salvet me, quoniam mandata tua elegi.
174Ἐπεπόθησα τὸ σωτήριόν σου Κύριε, καὶ ὁ νόμος σου μελέτη μου ἐστί.
174Concupivi salutare tuum, Domine, et lex tua meditatio mea est.
175Ζήσεται ἡ ψυχή μου καὶ αἰνέσει σε, καὶ τὰ κρίματά σου βοηθήσει μοι.
175Vivet anima mea, et laudabit te, et judicia tua adjuvabunt me.
176Ἐπλανήθην ὡς πρόβατον ἀπολωλὸς, ζήτησον τὸν δοῦλόν σου, ὅτι τὰς ἐντολάς σου οὐκ ἐπελαθόμην.
176Erravi sicut ovis quæ periit: quære servum tuum, quia mandata tua non sum oblitus.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.