Esdræ 9
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Postquam autem hæc completa sunt, accesserunt ad me principes, dicentes: Non est separatus populus Israël, sacerdotes et Levitæ, a populis terrarum et abominationibus eorum: Chananæi videlicet, et Hethæi, et Pherezæi, et Jebusæi, et Ammonitarum, et Moabitarum, et Ægyptiorum, et Amorrhæorum:
1Дупэ че с-а сфыршит лукрул ачеста, кэпетенииле с-ау апропият де мине ши ау зис: „Попорул луй Исраел, преоций ши левиций ну с-ау деспэрцит де попоареле ачестор цэрь ши ау фэкут урычуниле лор, але канааницилор, хетицилор, ферезицилор, иебусицилор, амоницилор, моабицилор, еӂиптенилор ши аморицилор.
2tulerunt enim de filiabus eorum sibi et filiis suis, et commiscuerunt semen sanctum cum populis terrarum: manus etiam principum et magistratuum fuit in transgressione hac prima.
2Кэч шь-ау луат невесте дин фетеле лор пентру ей ши пентру фиий лор ши ау аместекат нямул сфынт ку попоареле цэрилор ачестора. Ши кэпетенииле ши дрегэторий ау фост чей динтый каре ау сэвыршит пэкатул ачеста.”
3Cumque audissem sermonem istum, scidi pallium meum et tunicam, et evelli capillos capitis mei et barbæ, et sedi mœrens.
3Кынд ам аузит лукрул ачеста, мь-ам сфышият хайнеле ши мантауа, мь-ам смулс пэрул дин кап ши перий дин барбэ ши ам стат жос мыхнит.
4Convenerunt autem ad me omnes qui timebant verbum Dei Israël, pro transgressione eorum qui de captivitate venerant, et ego sedebam tristis usque ad sacrificium vespertinum:
4Атунч с-ау стрынс ла мине тоць чей че се темяу де кувинтеле Думнезеулуй луй Исраел, дин причина пэкатулуй фиилор робией. Ши еу ам стат жос мыхнит пынэ ла жертфа де сярэ.
5et in sacrificio vespertino, surrexi de afflictione mea, et scisso pallio et tunica, curvavi genua mea, et expandi manus meas ad Dominum Deum meum.
5Апой, ын клипа жертфей де сярэ, м-ам скулат дин смериря мя, ку хайнеле ши мантауа сфышияте, ам кэзут ын ӂенункь, ам ынтинс мыниле спре Домнул Думнезеул меу ши ам зис:
6Et dixi: Deus meus, confundor et erubesco levare faciem meam ad te: quoniam iniquitates nostræ multiplicatæ sunt super caput nostrum, et delicta nostra creverunt usque ad cælum,
6„Думнезеуле, сунт улуит ши мь-е рушине, Думнезеуле, сэ-мь ридик фаца спре Тине. Кэч фэрэделеӂиле ноастре с-ау ынмулцит дясупра капетелор ноастре ши грешелиле ноастре ау ажунс пынэ ла черурь.
7a diebus patrum nostrorum: sed et nos ipsi peccavimus graviter usque ad diem hanc, et in iniquitatibus nostris traditi sumus ipsi, et reges nostri, et sacerdotes nostri, in manum regum terrarum, et in gladium, et in captivitatem, et in rapinam, et in confusionem vultus, sicut et die hac.
7Дин зилеле пэринцилор ноштри, ам фост фоарте виноваць пынэ ын зиуа де азь ши дин причина фэрэделеӂилор ноастре ам фост даць ной, ымпэраций ноштри ши преоций ноштри ын мыниле ымпэрацилор стрэинь, прадэ сабией, робией, жафулуй ши рушиний каре не акоперэ астэзь фаца.
8Et nunc quasi parum et ad momentum facta est deprecatio nostra apud Dominum Deum nostrum, ut dimitterentur nobis reliquiæ, et daretur nobis paxillus in loco sancto ejus, et illuminaret oculos nostros Deus noster, et daret nobis vitam modicam in servitute nostra:
8Ши тотушь Домнул Думнезеул ностру С-а ындурат де ной, лэсынду-не кыцьва оамень скэпаць ши дынду-не ун адэпост ын локул Луй чел сфынт, ка сэ не луминезе окий ши сэ не дя пуцинэ рэсуфларе ын мижлокул робией ноастре.
9quia servi sumus, et in servitute nostra non dereliquit nos Deus noster, sed inclinavit super nos misericordiam coram rege Persarum, ut daret nobis vitam, et sublimaret domum Dei nostri, et exstrueret solitudines ejus, et daret nobis sepem in Juda et Jerusalem.
9Кэч сунтем робь, дар Думнезеу ну не-а пэрэсит ын робия ноастрэ. А ындрептат спре ной бунэвоинца ымпэрацилор першилор ши ей не-ау дат о ноуэ путере де вяцэ, ка сэ путем зиди Каса Думнезеулуй ностру ши сэ-й дреӂем дэрымэтуриле, фэкынду-не астфел рост де ун лок де адэпост ын Иуда ши ла Иерусалим.
10Et nunc quid dicemus, Deus noster, post hæc? Quia dereliquimus mandata tua,
10Акум, че сэ май зичем ной дупэ ачесте лукрурь, Думнезеуле? Кэч ам пэрэсит порунчиле Тале,
11quæ præcepisti in manu servorum tuorum prophetarum, dicens: Terra, ad quam vos ingredimini ut possideatis eam, terra immunda est juxta immunditiam populorum, ceterarumque terrarum, abominationibus eorum qui repleverunt eam ab ore usque ad os in coinquinatione sua.
11пе каре ни ле порунчисешь прин робий Тэй, пророчий, зикынд: ‘Цара ын каре интраць с-о стэпыниць есте о царэ ынтинатэ де некурэцииле попоарелор дин ачесте цинутурь, де урычуниле ку каре ау умплут-о де ла ун капэт ла алтул, ку некурэцииле лор.
12Nunc ergo filias vestras ne detis filiis eorum, et filias eorum ne accipiatis filiis vestris, et non quæratis pacem eorum et prosperitatem eorum usque in æternum: ut confortemini, et comedatis quæ bona sunt terræ, et hæredes habeatis filios vestros usque in sæculum.
12Сэ ну даць деч пе фетеле воастре дупэ фиий лор, нич сэ ну луаць пе фетеле лор де невесте пентру фиий воштри ши сэ ну вэ песе ничодатэ нич де пропэширя лор, нич де бунэстаря лор. Ын кипул ачеста вець ажунӂе тарь, вець мынка челе май буне роаде але цэрий ши о вець лэса пе вечь моштенире фиилор воштри.’
13Et post omnia quæ venerunt super nos in operibus nostris pessimis, et in delicto nostro magno, quia tu, Deus noster, liberasti nos de iniquitate nostra, et dedisti nobis salutem sicut est hodie,
13Дупэ тот че ни с-а ынтымплат дин причина фаптелор реле ши а марилор грешель пе каре ле-ам фэкут, мэкар кэ Ту, Думнезеуле, ну не-ай педепсит дупэ фэрэделеӂиле ноастре, се кувине ка, акум, кынд не-ай пэстрат пе ачешть оамень скэпаць,
14ut non converteremur, et irrita faceremus mandata tua, neque matrimonia jungeremus cum populis abominationum istarum. Numquid iratus es nobis usque ad consummationem, ne dimitteres nobis reliquias ad salutem?
14сэ ынчепем ярэшь сэ кэлкэм порунчиле Тале ши сэ не ынкускрим ку ачесте попоаре урычоасе? Н-ар избукни атунч ярэшь мыния Та ымпотрива ноастрэ, пынэ аколо ынкыт не-ар нимичи, фэрэ сэ ласе нич рэмэшицэ, нич робь избэвиць?
15Domine Deus Israël, justus es tu: quoniam derelicti sumus, qui salvaremur sicut die hac. Ecce coram te sumus in delicto nostro: non enim stari potest coram te super hoc.
15Доамне, Думнезеул луй Исраел, Ту ешть дрепт, кэч астэзь ной сунтем о рэмэшицэ де робь избэвиць. Ятэ-не ынаинтя Та ка ниште виноваць ши дин ачастэ причинэ ну путем ста ынаинтя Та.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.