Matthew 14
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1At that time Herod the tetrarch heard of the fame of Jesus,
1در آن هنگام هیرودیس تیترارخ چون شهرت عیسی را شنید،
2And said unto his servants, This is John the Baptist; he is risen from the dead; and therefore mighty works do shew forth themselves in him.
2به خادمان خود گفت: «این است یحیی تعمید‌دهنده که ازمردگان برخاسته است، و از این جهت معجزات از او صادر می‌گردد.»
3¶ For Herod had laid hold on John, and bound him, and put him in prison for Herodias’ sake, his brother Philip’s wife.
3زیرا که هیرودیس یحیی را بخاطر هیرودیا، زن برادر خود فیلپس گرفته، در بند نهاده و در زندان انداخته بود؛
4For John said unto him, It is not lawful for thee to have her.
4چون که یحیی بدو همی گفت: «نگاه داشتن وی بر تو حلال نیست.»
5And when he would have put him to death, he feared the multitude, because they counted him as a prophet.
5و وقتی که قصد قتل او کرد، از مردم ترسید زیرا که او را نبی می‌دانستند.
6But when Herod’s birthday was kept, the daughter of Herodias danced before them, and pleased Herod.
6اما چون بزم میلاد هیرودیس را می‌آراستند، دختر هیرودیا درمجلس رقص کرده، هیرودیس را شاد نمود.
7Whereupon he promised with an oath to give her whatsoever she would ask.
7از این‌رو قسم خورده، وعده داد که آنچه خواهدبدو بدهد.
8And she, being before instructed of her mother, said, Give me here John Baptist’s head in a charger.
8و او از ترغیب مادر خود گفت که «سریحیی تعمید‌دهنده را الان در طبقی به من عنایت فرما.»
9And the king was sorry: nevertheless for the oath’s sake, and them which sat with him at meat, he commanded it to be given her .
9آنگاه پادشاه برنجید، لیکن بجهت پاس قسم و خاطر همنشینان خود، فرمود که بدهند.
10And he sent, and beheaded John in the prison.
10و فرستاده، سر یحیی را در زندان از تن جدا کرد،
11And his head was brought in a charger, and given to the damsel: and she brought it to her mother.
11و سر او را در طشتی گذارده، به دختر تسلیم نمودند و او آن را نزد مادر خود برد.
12And his disciples came, and took up the body, and buried it, and went and told Jesus.
12پس شاگردانش آمده، جسد او را برداشته، به خاک سپردند و رفته، عیسی را اطلاع دادند.
13¶ When Jesus heard of it , he departed thence by ship into a desert place apart: and when the people had heard thereof , they followed him on foot out of the cities.
13و چون عیسی این را شنید، به کشتی سوارشده، از آنجا به ویرانه‌ای به خلوت رفت. و چون مردم شنیدند، از شهرها به راه خشکی از عقب وی روانه شدند.
14And Jesus went forth, and saw a great multitude, and was moved with compassion toward them, and he healed their sick.
14پس عیسی بیرون آمده، گروهی بسیار دیده، بر ایشان رحم فرمود وبیماران ایشان را شفا داد.
15¶ And when it was evening, his disciples came to him, saying, This is a desert place, and the time is now past; send the multitude away, that they may go into the villages, and buy themselves victuals.
15و در وقت عصر، شاگردانش نزد وی آمده، گفتند: «این موضع ویرانه است و وقت الان گذشته. پس این گروه رامرخص فرما تا به دهات رفته بجهت خود غذابخرند.»
16But Jesus said unto them, They need not depart; give ye them to eat.
16عیسی ایشان را گفت: «احتیاج به رفتن ندارند. شما ایشان را غذا دهید.»
17And they say unto him, We have here but five loaves, and two fishes.
17بدو گفتند: «در اینجا جز پنج نان و دو ماهی نداریم!»
18He said, Bring them hither to me.
18گفت: «آنها را اینجا به نزد من بیاورید!»
19And he commanded the multitude to sit down on the grass, and took the five loaves, and the two fishes, and looking up to heaven, he blessed, and brake, and gave the loaves to his disciples, and the disciples to the multitude.
19وبدان جماعت فرمود تا بر سبزه نشستند و پنج نان و دو ماهی را گرفته، به سوی آسمان نگریسته، برکت داد و نان را پاره کرده، به شاگردان سپرد وشاگردان بدان جماعت.
20And they did all eat, and were filled: and they took up of the fragments that remained twelve baskets full.
20و همه خورده، سیر شدند و از پاره های باقی‌مانده دوازده سبد پرکرده، برداشتند.
21And they that had eaten were about five thousand men, beside women and children.
21و خورندگان سوای زنان واطفال قریب به پنج هزار مرد بودند.
22¶ And straightway Jesus constrained his disciples to get into a ship, and to go before him unto the other side, while he sent the multitudes away.
22بی‌درنگ عیسی شاگردان خود را اصرارنمود تا به کشتی سوار شده، پیش از وی به کناره دیگر روانه شوند تا آن گروه را رخصت دهد.
23And when he had sent the multitudes away, he went up into a mountain apart to pray: and when the evening was come, he was there alone.
23وچون مردم را روانه نمود، به خلوت برای عبادت بر فراز کوهی برآمد. و وقت شام در آنجا تنها بود.
24But the ship was now in the midst of the sea, tossed with waves: for the wind was contrary.
24اما کشتی در آن وقت در میان دریا به‌سبب بادمخالف که می‌وزید، به امواج گرفتار بود.
25And in the fourth watch of the night Jesus went unto them, walking on the sea.
25و درپاس چهارم از شب، عیسی بر دریا خرامیده، به سوی ایشان روانه گردید.
26And when the disciples saw him walking on the sea, they were troubled, saying, It is a spirit; and they cried out for fear.
26اما چون شاگردان، او را بر دریا خرامان دیدند، مضطرب شده، گفتندکه خیالی است؛ و از خوف فریاد برآوردند.
27But straightway Jesus spake unto them, saying, Be of good cheer; it is I; be not afraid.
27اماعیسی ایشان را بی‌تامل خطاب کرده، گفت: «خاطر جمع دارید! منم ترسان مباشید!»
28And Peter answered him and said, Lord, if it be thou, bid me come unto thee on the water.
28پطرس در جواب او گفت: «خداوندا، اگر تویی مرا بفرما تا بر روی آب، نزد تو آیم.»
29And he said, Come. And when Peter was come down out of the ship, he walked on the water, to go to Jesus.
29گفت: «بیا!» در ساعت پطرس از کشتی فرود شده، برروی آب روانه شد تا نزد عیسی آید.
30But when he saw the wind boisterous, he was afraid; and beginning to sink, he cried, saying, Lord, save me.
30لیکن چون باد را شدید دید، ترسان گشت و مشرف به غرق شده، فریاد برآورده، گفت: «خداوندا مرادریاب.»
31And immediately Jesus stretched forth his hand, and caught him, and said unto him, O thou of little faith, wherefore didst thou doubt?
31عیسی بی‌درنگ دست آورده، او رابگرفت و گفت: «ای کم‌ایمان، چرا شک آوردی؟»
32And when they were come into the ship, the wind ceased.
32و چون به کشتی سوار شدند، بادساکن گردید.
33Then they that were in the ship came and worshipped him, saying, Of a truth thou art the Son of God.
33پس اهل کشتی آمده، او راپرستش کرده، گفتند: «فی الحقیقه تو پسر خدا هستی!»
34¶ And when they were gone over, they came into the land of Gennesaret.
34آنگاه عبور کرده، به زمین جنیسره آمدند،
35And when the men of that place had knowledge of him, they sent out into all that country round about, and brought unto him all that were diseased;
35و اهل آن موضع او را شناخته، به همگی آن نواحی فرستاده، همه بیماران را نزد او آوردند،
36And besought him that they might only touch the hem of his garment: and as many as touched were made perfectly whole.
36و از او اجازت خواستند که محض دامن ردایش را لمس کنند و هر‌که لمس کرد، صحت کامل یافت.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.