Apocalisse 18
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1E DOPO queste cose, vidi un altro angelo, che scendeva dal cielo, il quale avea gran podestà; e la terra fu illuminata dalla gloria d'esso.
1To pacoengah van hoi anghum tathuk kalah vankami maeto ka hnuk, anih loe kalen parai sakthaihaih to tawnh; anih ih aanghaih hoiah long to toeh phaeng.
2Ed egli gridò di forza, con gran voce, dicendo: Caduta, caduta è Babilonia, la grande; ed è divenuta albergo di demoni, e prigione d'ogni spirito immondo, e prigione d'ogni uccello immondo ed abbominevole.
2Anih mah Babylon vangpui loe amtim boeh, amtim boeh, taqawknawk ohhaih ahmuen ah angcoeng boeh, panuet thok kasae muithlanawk ohhaih ahmuen ah angcoeng boeh, kamhnong, panuet thok tavaanawk paunghaih ahmuen ah oh boeh.
3Perciocchè tutte le nazioni hanno bevuto del vino dell'ira della sua fornicazione, e i re della terra hanno fornicato con lei, e i mercatanti della terra sono arricchiti della dovizia delle sue delizie.
3Prae kaminawk loe anih hoi sak ih palungphuihaih misurtui mah paqui o boih boeh: long siangpahrangnawk loe anih hoiah zaehaih sak o moe, kangsum thai ai anih ih zae sak koehhaih mah hmuenmae zaw kaminawk to angraengsak aep boeh, tiah tha hoi a hang.
4Poi udii un'altra voce dal cielo, che diceva: Uscite d'essa, o popol mio; acciocchè non siate partecipi de' suoi peccati, e non riceviate delle sue piaghe.
4To pacoengah, Kai ih kaminawk, anih zaehaihnawk thungah na thum o han ai, anih mah tong ih raihaih baktiah raihaihnawk na tong o han ai ah, anih khae hoiah tacawt oh.
5Perciocchè i suoi peccati son giunti l'un dietro all'altro infino al cielo, e Iddio si è ricordato delle sue iniquità.
5Anih mah sak ih zaehaihnawk loe van khoek to phak boeh, a sak ih zaehaihnawk to Sithaw mah pahnet pae ai.
6Rendetele il cambio, al pari di ciò che ella vi ha fatto; anzi rendetele secondo le sue opere al doppio; nella coppa, nella quale ella ha mesciuto a voi , mescetele il doppio.
6Anih mah minawk nuiah sak ih hmuen baktih toengah a nuiah sah ah, a sak ih toknawk baktih toengah alet hnetto pathok ah: anih mah minawk han lawn pae ih baktih toengah, anih han doeh boengloeng alet hnetto kakoiah lawn paeh.
7Quanto ella si è glorificata, ed ha lussuriato, tanto datele tormento e cordoglio; perciocchè ella dice nel cuor suo: Io seggo regina, e non son vedova, e non vedrò giammai duolo.
7Anih loe zae sakhaih bangah kanawm acaeng moe, angmah hoi angmah to amkoeh, anih mah vaihi patangkhanghaih hoi palungsethaih to hnuk boeh: Babylon mah angmah ih palung thung hoiah, Kai loe siangpahrang zu baktiah kang hnut, lamhmai ah kaom mak ai, natuek naah doeh palungsethaih ka tongh mak ai, tiah thuih.
8Perciò, in uno stesso giorno verranno le sue piaghe: morte, e cordoglio, e fame; e sarà arsa col fuoco; perciocchè possente è il Signore Iddio, il quale la giudicherà.
8To pongah anih mah nito thungah raihaih, tiah thuih ih duekhaih, palungsethaih, khokhahaih to tong tih; hnukkhuem ah loe anih to hmai hoiah qoeng o tih: anih lokcaekkung loe Thacak Angraeng Sithaw ah oh, tiah van hoiah thuih ih kalah lok maeto ka thaih.
9E i re della terra, i quali fornicavano, e lussuriavano con lei, la piangeranno, e faranno cordoglio di lei, quando vedranno il fumo del suo incendio;
9Nongpa nongpata zaehaih to sak moe, anih hoi kanawm kacaeng long siangpahrangnawk mah anih qoenghaih hmaikhue hnuk o naah, anih to qah o haih ueloe, anih han mikkhraetui long o haih tih,
10standosene da lungi, per tema del suo tormento, dicendo: Ahi! ahi! Babilonia la gran città, la possente città; la tua condannazione è pur venuta in un momento!
10anih pacaekthlaekhaih to zit o pongah, kangthla ah angdoe o ueloe, Ala, ala, lensawk Babylon vangpui, thacak vangpui! Atue maeto thungah anih lokcaekhaih to phak boeh, tiah thui o tih.
11I mercatanti della terra ancora piangeranno, e faranno cordoglio di lei; perciocchè niuno comprerà più delle lor merci;
11Long nuiah hmuenmae zaw kaminawk loe, nihcae ih hmuenmae qan kami om ai boeh pongah, anih to qah o haih ueloe, palungsae o haih tih:
12merci d'oro e d'argento, e di pietre preziose, e di perle, e di bisso, e di porpora, e di seta, e di scarlatto, e d'ogni sorte di cedro; e d'ogni sorte di vasellamenti d'avorio, e d'ogni sorte di vasellamenti di legno preziosissimo, e di rame, e di ferro, e di marmo;
12nihcae ih sui, phoisa, atho kana thlungnawk, palenawk, kahoih kahninawk, kahni kamling, puu kahni hoi kahni kathimnawk, congca thingnawk, tasaino hoi sak ih congca hmuennawk, atho kana congca thingnawk, sum kamling, sum hoi thing kamtaknawk;
13di cinnamomo, e di odori, e di olii odoriferi, e d'incenso, e di vino, e d'olio, e di fior di farina, e di frumento, e di giumenti, e di pecore, e di cavalli, e di carri, e di schiavi, e d'anime umane.
13cinamon hoi hmuihoih thingnawk, hmuihoih tui hoi hmuihoih tui kamkhawk, misurtui hoi situi, takaw dip hoi takaw sakhaih cangnawk, maitawnawk, tuunawk, hrangnawk, hrang mawtakanawk, misongnawk hoi kami hinghaihnawk to mi mah doeh qan pae o mak ai boeh.
14E i frutti dell'appetito dell'anima tua si son partiti da te; e tutte le cose grasse e splendide ti sono perite, e tu non le troverai giammai più.
14Na koeh ih thingthai loe nang khae hoiah cawnh ving boeh; khosak na hoihhaih hoi na lensawkhaihnawk doeh nang khae hoi anghmat o boih boeh, to hmuennawk to natuek naah doeh na hnu let mak ai boeh.
15I mercatanti di queste cose, i quali erano arricchiti di lei, se ne staranno da lungi, per tema del suo tormento, piangendo, e facendo cordoglio, e dicendo:
15To nongpata rang hoiah hmuenmae zaw kaminawk loe angraeng o boeh. Toe anih patangkhanghaih to a zit o pongah, ahmuen kangthla ah angdoe o ueloe, palungset hoiah qah o tih.
16Ahi! ahi! la gran città, ch'era vestita di bisso, e di porpora, e di scarlatto, e adorna d'oro, e di pietre preziose, e di perle; una cotanta ricchezza è stata pur distrutta in un momento!
16Nihcae mah, Ala, ala, kahoih kahni, kahni kamling, kahni kathim angkhuk, sui, atho kana thlungnawk, palenawk hoi kamthoep, lensawk vangpui!
17Ogni padrone di nave ancora, ed ogni ciurma di navi, e i marinai, e tutti coloro che fanno arte marinaresca, se ne staranno da lungi;
17Kawbangmaw to tiah lensawk angraenghaihnawk loe atue maeto thungah anghmat o boih halat! tiah thui o tih. Palong tawnkung, palongpui hoi kholong caeh kaminawk boih, palong thoek kaminawk boih, tuipui hoi hmuenmae zaw kaminawk loe ahmuen kangthla ah angdoe o tih,
18e sclameranno, veggendo il fumo dell'incendio d'essa, dicendo: Qual città era simile a questa gran città?
18anih qoenghaih hmaikhue to hnuk o naah, Hae vangpui hoi kanghmong vangpui oh vop maw? tiah hang o tih.
19E si getteranno della polvere in su le teste, e grideranno, piangendo, e facendo cordoglio, e dicendo: Ahi! Ahi! la gran città, nella quale tutti coloro che aveano navi nel mare erano arricchiti della sua magnificenza; ella è pure stata deserta in un momento!
19Nihcae mah angmacae lu nuiah maiphu to angphuih o ueloe, palungset hoiah qah o pacoeng ah, Ala, ala, tuipui caehhaih palongpui tawn kaminawk han angraenghaih paekkung, lensawk vangpui loe atue maeto thungah anghmat boih boeh! tiah hang o tih.
20Rallegrati d'essa, o cielo; e voi santi apostoli e profeti; poichè Iddio ha giudicata la causa vostra, facendo la vendetta sopra lei.
20Nangcae pacaekthlaekhaih atho, Sithaw mah anih nuiah lu lak boeh pongah, Aw van nang, patoeh ih kaciim kaminawk, tahmaanawk hoi nawnto anghoe o ah.
21Poi un possente angelo levò una pietra grande, come una macina; e la gettò nel mare, dicendo: Così sarà con impeto gettata Babilonia, la gran città, e non sarà più ritrovata.
21To pacoengah thacak vankami maeto mah kalen pui cang kaehhaih thlung baktiah kaom thlung maeto lak moe, tuipui thungah vah pacoengah, Thacakhaih hoiah Babylon vangpui to hae tiah va ueloe, natuek naah doeh hnu let mak ai boeh.
22E suon di ceteratori, nè di musici, nè di sonatori di flauti, e di tromba, non sarà più udito in te: parimente non sarà più trovato in te artefice alcuno, e non si udirà più in te suono di macina.
22Nang khae hoiah katoeng kruek kaminawk, katoeng kruek kop kaminawk, tamoi ueng kaminawk hoi mongkah ueng kaminawk mah uengh o ih atuen apawk to natuek naah doeh thaih mak ai boeh; nang khae hoiah ban tok sak kop kaminawk to natuek naah doeh hnu mak ai boeh; nang khae hoiah cang kaehhaih atuen natuek naah doeh thaih mak ai boeh.
23E non lucerà più in te lume di lampana; e non si udirà più in te voce di sposo, nè di sposa; perciocchè i tuoi mercatanti erano i principi della terra; perciocchè tutte le genti sono state sedotte per le tue malie.
23Nang khae hoiah natuek naah doeh hmaiim paaanghaih om mak ai boeh; nang khae hoiah natuek naah doeh zu kala thendoeng tangla ih lok to thaih mak ai boeh: nang ih hmuenmae zaw kaminawk loe long nui ih kalen kami ah oh o; miklet na sakhaih hoiah prae kaminawk to na ling boih boeh.
24E in essa è stato trovato il sangue de' profeti, e de' santi, e di tutti coloro che sono stati uccisi sopra la terra.
24To vangpui thungah long nuiah hum ih, tahmaanawk hoi kaciim kaminawk ih athii longhaih to oh, tiah thuih.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.