Thothueng 14
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1BOEIPA loh Moses te a voek tih,
1Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante:
2“He tah aka pahuk te ciimnah khohnin ah khosoih taengla a khuen vaengkah olkhueng ni.
2Jen estas la leĝo pri la leprulo, en la tago, kiam oni devos purigi lin: oni venigu lin al la pastro;
3Te dongah khosoih te rhaehhmuen vongvoel la cet saeh. Te phoeiah khosoih loh so saeh lamtah aka pahuk kah hmaibae tloh te a hoeih atah,
3kaj la pastro eliros ekster la tendaron, kaj la pastro rigardos, kaj se li vidos, ke la infektaĵo de la lepro saniĝis ĉe la leprulo,
4khosoih loh uen saeh lamtah caihcil sak ham aka hing vathawt phiknit a cimbit neh lamphai thing, hlampai lingdik neh pumpiding te khuen saeh.
4tiam la pastro ordonos preni por la purigoto du birdojn vivajn, purajn, kaj cedran lignon kaj ruĝan ŝnureton kaj hisopon.
5Te phoeiah khosoih loh uen saeh lamtah vathawt pakhat te lai am khuikah tui hing soah ngawn saeh.
5Kaj la pastro ordonos buĉi unu birdon super argila vazo, super fluakvo.
6Vathawt pakhat te a hing la khuen saeh lamtah lamphai thing neh, hlampai a lingdik khaw, pumpiding khaw, vathawt aka hing te khaw tui hing sokah a ngawn vathawt thii khuila nuem saeh.
6Kaj la vivan birdon li prenos kaj ankaŭ la cedran lignon kaj la ruĝan ŝnureton kaj la hisopon, kaj li trempos ilin kune kun la viva birdo en la sango de la birdo buĉita super la fluakvo.
7Te phoeiah hmaibae aka caihcil soah voei rhih haeh thil saeh lamtah caihcil coeng ti saeh. Te phoeiah vaa hing te khohmuen hoeng la tueih saeh.
7Kaj li aspergos la purigaton je la lepro sep fojojn, kaj li deklaros lin pura, kaj li lasos la vivan birdon forflugi sur la kampon.
8Te phoeiah aka caihcil coeng long te a himbai suk saeh lamtah a sam boeih vo saeh. Te phoeiah tui hlu saeh lamtah caihcil uh saeh. Te phoeiah rhaehhmuen khuila ha kun saeh. Tedae dap tol ah hnin rhih khosa saeh.
8Kaj la purigato lavos siajn vestojn kaj forrazos ĉiujn siajn harojn kaj banos sin en akvo, kaj li estos pura; kaj poste li iros en la tendaron kaj restos ekster sia tendo dum sep tagoj.
9Tedae hnin rhih a lo vaengah a lu neh a baengpae dongkah a sam boeih, a mik kong khaw vo saeh. A mul te boeih vo saeh lamtah a himbai te suk saeh. A pumsa te tui neh sil saeh lamtah caihcil saeh.
9En la sepa tago li forrazos ĉiujn siajn harojn, sian kapon kaj sian barbon kaj la brovojn de siaj okuloj, ĉiujn siajn harojn li forrazos, kaj li lavos siajn vestojn kaj banos sian korpon en akvo, kaj li fariĝos pura.
10A hnin rhet dongah tutal a hmabut pumnit neh tumanu kum khat ca a hmabut pumat, situi neh a thoek khocang vaidam doh thum, situi khap at khuen saeh.
10Kaj en la oka tago li prenos du ŝafidojn sendifektajn kaj unu ŝafidinon sendifektan, jaraĝan, kaj tri dekonojn de efo da delikata faruno, miksita kun oleo, kiel farunoferon, kaj unu log’on da oleo.
11Te phoeiah khosoih taengah nawn saeh lamtah aka caihcil hlang te tingtunnah dap thohka kah BOEIPA mikhmuh ah caihcil saeh.
11Kaj la pastro puriganta starigos la homon purigatan kaj ilin antaŭ la Eternulo, ĉe la pordo de la tabernaklo de kunveno.
12Te vaengah tutal pakhat te khosoih loh lo saeh lamtah situi khap at neh hmaithennah la rhen nawn saeh. Te phoeiah thueng hmueih te BOEIPA mikhmuh ah thueng saeh.
12Kaj la pastro prenos unu el la ŝafidoj kaj alportos ĝin kiel kulpoferon kune kun la log’o da oleo, kaj skuos tion kiel skuoferon antaŭ la Eternulo.
13Tuca te hmaithennah boirhaem bangla khosoih ham cim tih a cim koek coeng dongah boirhaem neh hmuen cim dongkah hmueihhlutnah a ngawn nah hmuen ah ngawn saeh.
13Kaj li buĉos la ŝafidon sur la loko, sur kiu oni buĉas pekoferon kaj bruloferon, sur la sankta loko; ĉar, kiel la pekofero, la kulpofero apartenas al la pastro; ĝi estas plejsanktaĵo.
14Te vaengah hmaithennah thii te khosoih loh lo saeh. Te phoeiah aka caihcil hlang kah bantang hna, a hnapae neh bantang kut kah kutnu dongah khaw, bantang kho kah khopuei dongah khaw khosoih loh koelh pah saeh.
14Kaj la pastro prenos iom el la sango de la kulpofero, kaj la pastro metos tion sur la malsupran randon de la dekstra orelo de la purigato kaj sur la dikan fingron de lia dekstra mano kaj sur la dikan fingron de lia dekstra piedo.
15Khap dongkah situi te khaw khosoih loh lo saeh lamtah khosoih kah banvoei kutpha dongah bueih saeh.
15Kaj la pastro prenos iom el la log’o da oleo kaj verŝos sur sian maldekstran manplaton.
16Te phoeiah khosoih loh a banvoei kutpha dongkah situi khuila bantang kutdawn te nuem saeh lamtah situi te BOEIPA mikhmuh ah a kutdawn neh voei rhih haeh saeh.
16Kaj la pastro trempos sian dekstran fingron en la oleo, kiu estos sur lia maldekstra manplato, kaj li aspergos per la oleo de sia fingro sep fojojn antaŭ la Eternulo.
17A kutpha dongkah situi aka coih te khosoih loh aka caihcil kah bantang hna hnapae dongah khaw, a bantang kut kah kutnu dongah khaw, a bantang kho kah khonu dongah khaw, hmaithennah thii soah khaw koelh saeh.
17Kaj el la restaĵo de la oleo, kiu estos sur lia manplato, la pastro metos iom sur la malsupran randon de la dekstra orelo de la purigato kaj sur la dikan fingron de lia dekstra mano kaj sur la dikan fingron de lia dekstra piedo, sur la sangon de la kulpofero.
18Khosoih kutpha dongah situi aka coih te aka caihcil kah a lu dongah hluk pah saeh lamtah anih ham te khosoih loh BOEIPA mikhmuh ah dawth pah saeh.
18Kaj la restaĵon de la oleo, kiu estos sur la manplato de la pastro, ĉi tiu metos sur la kapon de la purigato; kaj la pastro pekliberigos lin antaŭ la Eternulo.
19Te vaengah boirhaem te khosoih loh nawn saeh lamtah hmueihhlutnah te a ngawn phoeiah a tihnai lamkah aka caihcil ham dawth pah saeh.
19Kaj la pastro plenumos la pekoferon, kaj li pekliberigos la purigaton koncerne lian malpurecon, kaj poste li buĉos la bruloferon.
20Hmueihtuk dongkah hmueihhlutnah neh khocang te khaw khosoih loh nawn saeh. Te phoeiah anih ham te khosoih loh dawth pah saeh lamtah caihcil saeh.
20Kaj la pastro metos la bruloferon kaj la farunoferon sur la altaron; kaj la pastro pekliberigos lin, kaj li estos pura.
21Tedae anih te tattloel oeh tih a kut loh a na pawt atah anih ham a dawth pah vaengkah thueng hmueih la hmaithennah tuca pakhat, khocang ham situi neh a thoek vaidam doh at neh situi khap at,
21Se li estas malriĉa kaj ne havas sufiĉe da bonstato, tiam li prenu unu ŝafidon, kiel pekoferon-skuataĵon, por pekliberiĝi, kaj unu dekonon de efo da delikata faruno, miksita kun oleo, kiel farunoferon, kaj log’on da oleo;
22vahu phiknit mai khaw, vahui ca phiknit mai khaw a kut loh a na thai te tah khuen van saeh lamtah pakhat te boirhaem la, pakhat te hmueihhlutnah la om saeh.
22kaj du turtojn aŭ du kolombidojn, kiel lia stato permesos, kaj unu el ili estos pekofero kaj la dua estos brulofero.
23Te te a rhet hnin dongah tah amah kah a ciimnah ham te tingtunnah dap thohka kah BOEIPA mikhmuh ah khosoih taengla khuen saeh.
23Kaj li alportos ilin en la oka tago de sia purigado al la pastro, al la pordo de la tabernaklo de kunveno, antaŭ la Eternulon.
24Te vaengah hmaithennah tuca neh situi khap at te khosoih loh lo saeh lamtah BOEIPA mikhmuh ah thueng hmueih la khosoih loh thueng saeh.
24Kaj la pastro prenos la ŝafidon de la kulpofero kaj la log’on da oleo, kaj la pastro skuos ilin kiel skuoferon antaŭ la Eternulo.
25Hmaithennah tuca te khaw ngawn saeh. Te phoeiah hmaithennah thii te khosoih loh lo saeh lamtah aka caihcil kah bantang hna hnapae neh bantang kut kah kutnu dongah khaw, bantang kho kah khonu dongah khaw koelh pah saeh.
25Kaj li buĉos la ŝafidon de la kulpofero, kaj la pastro prenos iom el la sango de la kulpofero kaj metos ĝin sur la malsupran randon de la dekstra orelo de la purigato kaj sur la dikan fingron de lia dekstra mano kaj sur la dikan fingron de lia dekstra piedo.
26Situi te khaw khosoih loh khosoih kah banvoei kutpha dongah bueih saeh.
26Kaj el la oleo la pastro verŝos sur sian maldekstran manplaton.
27banvoei kutpha dongkah situi te BOEIPA mikhmuh ah khosoih loh a bantang kutdawn neh voei rhih haeh saeh.
27Kaj la pastro aspergos per sia dekstra fingro, per la oleo, kiu estos sur lia maldekstra manplato, sep fojojn antaŭ la Eternulo.
28A kutpha dongkah situi te khosoih loh a caihcil sak hlang kah bantang hna hnapae dongah, bantang kut kah kutnu dongah khaw, bantang kho kah khonu dongah khaw, hmaithennah thii hmuen ah khaw koelh saeh.
28Kaj la pastro metos iom el la oleo, kiu estos sur lia manplato, sur la malsupran randon de la dekstra orelo de la purigato kaj sur la dikan fingron de lia dekstra mano kaj sur la dikan fingron de lia dekstra piedo, sur la lokon de la sango de la kulpofero.
29Khosoih kutpha dongkah situi aka coih te a caihcil sak kah a lu soah hluk pah saeh lamtah anih ham te BOEIPA mikhmuh ah dawth pah saeh.
29Kaj la restaĵon de la oleo, kiu estos sur la manplato de la pastro, li metos sur la kapon de la purigato, por pekliberigi lin antaŭ la Eternulo.
30Te phoeiah amah kut loh a na van te vahu neh vahui ca khuikah khat khat te nawn saeh.
30Kaj li faros el unu el la turtoj aŭ el la kolombidoj, laŭ la grado de lia bonstato,
31A kut loh a na dong kah pakhat te boirhaem la, pakhat te hmueihhlutnah la khocang neh rhen khueh saeh. Te phoeiah BOEIPA mikhmuh ah a caihcil sak hlang ham te khosoih loh dawth pah saeh.
31kiom permesos lia bonstato — el unu li faros pekoferon kaj el la dua li faros bruloferon kune kun la farunofero; kaj la pastro pekliberigos la purigaton antaŭ la Eternulo.
32He tah a pum dongah hmaibae tloh om dae a ciimnah ham a kut loh aka na pawt ham olkhueng ni,” a ti nah.
32Tio estas la leĝo pri persono, kiu havas infektaĵon de lepro kaj kiu ne estas sufiĉe bonstata dum sia puriĝado.
33BOEIPA loh Moses neh Aaron te a voek tih,
33Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo kaj al Aaron, dirante:
34“Kai loh nangmih taengah khohut la kam paek Kanaan kho la na kun uh vaengah na khohut, im lo ah hmaibae tloh ka khueh atah,
34Kiam vi venos en la landon Kanaanan, kiun Mi donas al vi kiel posedaĵon, kaj Mi ĵetus infektaĵon de lepro sur iun domon en la lando, kiun vi posedos,
35Im kung amah te cet saeh lamtah khosoih taengah puen saeh. Te vaengah, 'Ka im khuiah tloh bangla puek coeng,’ ti nah saeh.
35tiam tiu, al kiu apartenas la domo, devas veni, kaj diri al la pastro jene: Sur mia domo aperis io simila al infektaĵo.
36Te vaengah khosoih loh uen saeh lamtah tloh te sawt ham khosoih a kun hlan ah a im te saekboe saeh. Te daengah ni im khuikah boeih te a poeih uh pawt eh. Te phoeiah im te sawt ham khosoih kun saeh.
36Tiam la pastro ordonos, ke oni malplenigu la domon, antaŭ ol venos la pastro, por rigardi la infektaĵon, por ke ne malpuriĝu ĉio, kio estas en la domo; kaj post tio eniros la pastro, por ĉirkaŭrigardi la domon.
37Te phoeiah tloh te so saeh. Tloh te im pangbueng dongah a hma a hing neh a ling la om tih a hmuethma khaw pangbueng khuila dung mai ni.
37Kaj li rigardos la infektaĵon, kaj se li vidos, ke estas infektaĵo sur la muroj de la domo, kavetoj verdetaj aŭ ruĝetaj, kaj ili aspektas pli profundaj ol la supraĵo de la muro,
38Te phoeiah khosoih te imkhui lamkah im thohka la cet saeh lamtah im te hnin rhih parhaeng pah saeh.
38tiam la pastro eliros el la domo antaŭ la pordon de la domo, kaj li ŝlosos la domon por sep tagoj.
39A hnin rhih dongah khosoih loh koep mael saeh lamtah so saeh. Te vaengah a tloh te im pangbueng dongah a phoei mai thai.
39Kaj revenos la pastro en la sepa tago kaj rigardos; kaj se li vidos, ke la infektaĵo disvastiĝis sur la muroj de la domo,
40Tedae khosoih loh uen saeh lamtah tloh aka om lungto te phil uh saeh. Te phoeiah khopuei vongvoel kah rhalawt hmuen la voei uh saeh.
40tiam la pastro ordonos, ke oni elrompu la ŝtonojn, sur kiuj estas la infektaĵo, kaj oni ĵetu ilin ekster la urbon, sur lokon malpuran.
41Te phoeiah im te a khui khaw, a kaepvai khaw kuet saeh lamtah a kuet dongkah a laipi te khopuei vongvoel kah rhalawt hmuen ah hawk uh saeh.
41Kaj la domon oni priskrapu interne ĉirkaŭe, kaj la kalkaĵon, kiun oni deskrapis, oni ĵetu ekster la urbon, sur lokon malpuran.
42Te phoeiah lungto a thai lo uh saeh lamtah lamhma lungto yuneg la khueh uh saeh. Dikpo khaw a thai lo saeh lamtah im te bol saeh.
42Kaj oni prenu aliajn ŝtonojn kaj enmetu ilin sur la lokon de tiuj ŝtonoj, kaj oni prenu alian kalkaĵon kaj kalku la domon.
43Lungto te a phil tih im a kuet phoeikah a bol hnukah khaw tloh te puek im dongla a phoei mai thai.
43Se la infektaĵo reaperos kaj floros sur la domo, post kiam oni elrompis la ŝtonojn kaj ĉirkaŭskrapis la domon kaj kalkis,
44Tedae khosoih te cet lamtah so saeh. Te vaengah tloh te im khuiah a pung atah hmaibae loh a dom im khui te rhalawt coeng.
44kaj la pastro venos, kaj vidos, ke la infektaĵo disvastiĝis sur la domo, tiam tio estas pereiga lepro sur la domo; ĝi estas malpura.
45Te dongah im dongkah lungto neh thing khaw, im dongkah laipi boeih te khaw palet saeh lamtah khopuei vongvoel kah rhalawt hmuen la thak saeh.
45Kaj oni detruu la domon, ĝiajn ŝtonojn kaj lignon kaj la tutan kalkaĵon de la domo, kaj oni elportu tion ekster la urbon, sur lokon malpuran.
46Te te parhaeng hnin khuiah a im khuila aka kun tah kholaeh due poeih uhla om saeh.
46Kaj kiu eniros en la domon, dum la tuta tempo, en kiu ĝi estos ŝlosita, tiu estos malpura ĝis la vespero.
47Im khuiah aka yalh tah a himbai te suk saeh. Im khuiah caak aka ca long khaw a himbai te suk saeh.
47Kaj kiu dormis en tiu domo, tiu lavu siajn vestojn; kaj kiu manĝis en tiu domo, tiu lavu siajn vestojn.
48Tedae khosoih ha pawk la ha pawk tih a sawt vaengah a im ah tloh a pung voel pawt atah im te koep bol saeh. Tloh a hoeih coeng dongah im te khaw khosoih loh caihcil coeng ti saeh.
48Sed se la pastro venos, kaj vidos, ke la infektaĵo ne disvastiĝis sur la domo, post kiam oni kalkis la domon, tiam la pastro deklaros la domon pura, ĉar la infektaĵo saniĝis.
49Te dongah im ciim ham vaa phiknit, lamphai thing, hlampai a lingdik neh pumpiding te khuen saeh.
49Tiam, por senpekigi la domon, li prenu du birdojn kaj cedran lignon kaj ruĝan ŝnureton kaj hisopon;
50Te phoeiah vaa pakhat te lai am dongkah tui hing soah ngawn saeh.
50kaj li buĉu unu el la birdoj super argila vazo, super fluakvo;
51Lamphai thing neh pumpiding te khaw, hlampai a lingdik te khaw, vaa hing te khaw lo bal saeh lamtah tui hing soah a ngawn vaa thii khuiah nuem saeh. Te phoeiah im dongla voei rhih haeh saeh.
51kaj li prenu la cedran lignon kaj la hisopon kaj la ruĝan ŝnureton kaj la vivan birdon, kaj li trempu ilin en la sango de la birdo buĉita kaj en la fluakvo kaj aspergu la domon sep fojojn.
52Im te khaw vaa thii, tui hing, vaa hing, lamphai thing, pumpiding, hlampai a lingdik neh ciim saeh.
52Kaj li senpekigos la domon per la sango de la birdo kaj per la fluakvo kaj per la viva birdo kaj per la cedra ligno kaj per la hisopo kaj per la ruĝa ŝnureto.
53Tedae vaa hing te khopuei vongvoel kah khohmuen hoeng la a hlah phoeiah im ham dawth pah saeh lamtah caihcil sak saeh.
53Kaj li lasos la vivan birdon forflugi ekster la urbon, sur la kampon; kaj li pekliberigos la domon, kaj ĝi estos pura.
54He tah hmaibae tloh neh thak cungkuem ham khaw,
54Tio estas la leĝo pri ĉiu infektaĵo de lepro kaj pri favo,
55himbai neh im khuikah hmaibae ham khaw,
55kaj pri lepro sur vesto kaj sur domo,
56a phuem, vinhna, a dikdak ham khaw,
56kaj pri ŝvelaĵo kaj pri likeno kaj pri makulo;
57He hmaibae olkhueng he rhalawt hnin neh cuemcaih hnin ah khaw aka thuinuet ham olkhueng ni, ' a ti nah.
57por instrui, kiam oni devas deklari malpura kaj kiam oni devas deklari pura. Tio estas la leĝo pri la lepro.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.