בְּרֵאשִׁית 29
Modern Hebrew BibleTranslation
Modern Hebrew Bible
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1וישא יעקב רגליו וילך ארצה בני קדם׃
1Иаков а порнит ла друм ши с-а дус ын цара челор че локуеск ла Рэсэрит.
2וירא והנה באר בשדה והנה שם שלשה עדרי צאן רבצים עליה כי מן הבאר ההוא ישקו העדרים והאבן גדלה על פי הבאר׃
2С-а уйтат ынаинте ши ятэ кэ пе кымп ера о фынтынэ, ши лынгэ еа ерау трей турме де ой каре се одихняу, кэч ла фынтына ачаста обишнуяу чобаний сэ-шь адапе турмеле. Ши пятра де пе гура фынтыний ера маре.
3ונאספו שמה כל העדרים וגללו את האבן מעל פי הבאר והשקו את הצאן והשיבו את האבן על פי הבאר למקמה׃
3Тоате турмеле се стрынӂяу аколо; чобаний прэвэляу пятра де пе гура фынтыний, адэпау турмеле ши апой пуняу пятра ярэшь ла лок пе гура фынтыний.
4ויאמר להם יעקב אחי מאין אתם ויאמרו מחרן אנחנו׃
4Иаков а зис пэсторилор: „Фрацилор, де унде сунтець?” „Дин Харан”, ау рэспунс ей.
5ויאמר להם הידעתם את לבן בן נחור ויאמרו ידענו׃
5Ел ле-а зис: „Куноаштець пе Лабан, фиул луй Нахор?” „Ыл куноаштем”, й-ау рэспунс ей.
6ויאמר להם השלום לו ויאמרו שלום והנה רחל בתו באה עם הצאן׃
6Ел ле-а зис: „Есте сэнэтос?” „Сэнэтос”, ау рэспунс ей. Ши токмай атунч веня Рахела, фата луй, ку оиле.
7ויאמר הן עוד היום גדול לא עת האסף המקנה השקו הצאן ולכו רעו׃
7Ел а зис: „Ятэ, соареле есте ынкэ сус ши-й пря девреме ка сэ стрынӂець вителе: адэпаць оиле, апой дучеци-вэ ши паштеци-ле ярэшь.”
8ויאמרו לא נוכל עד אשר יאספו כל העדרים וגללו את האבן מעל פי הבאר והשקינו הצאן׃
8Ей ау рэспунс: „Ну путем пынэ ну се вор стрынӂе тоате турмеле; атунч се прэвэлеште пятра де пе гура фынтыний ши вом адэпа оиле.”
9עודנו מדבר עמם ורחל באה עם הצאן אשר לאביה כי רעה הוא׃
9Пе кынд ле ворбя ел ынкэ, вине Рахела ку оиле татэлуй сэу, кэч еа ле пэзя.
10ויהי כאשר ראה יעקב את רחל בת לבן אחי אמו ואת צאן לבן אחי אמו ויגש יעקב ויגל את האבן מעל פי הבאר וישק את צאן לבן אחי אמו׃
10Кынд а вэзут Иаков пе Рахела, фата луй Лабан, фрателе мамей сале, ши турма луй Лабан, фрателе мамей сале, с-а апропият, а прэвэлит пятра де пе гура фынтыний ши а адэпат турма луй Лабан, фрателе мамей сале.
11וישק יעקב לרחל וישא את קלו ויבך׃
11Апой Иаков а сэрутат пе Рахела ши а ынчепут сэ плынгэ таре.
12ויגד יעקב לרחל כי אחי אביה הוא וכי בן רבקה הוא ותרץ ותגד לאביה׃
12Иаков а спус Рахелей кэ есте рудэ ку татэл ей, кэ есте фиул Ребекэй. Ши еа а дат фуга де а спус татэлуй сэу.
13ויהי כשמע לבן את שמע יעקב בן אחתו וירץ לקראתו ויחבק לו וינשק לו ויביאהו אל ביתו ויספר ללבן את כל הדברים האלה׃
13Кум а аузит Лабан де Иаков, фиул сурорий сале, й-а алергат ынаинте, л-а ымбрэцишат, л-а сэрутат ши л-а адус ын касэ. Иаков а историсит луй Лабан тоате челе ынтымплате.
14ויאמר לו לבן אך עצמי ובשרי אתה וישב עמו חדש ימים׃
14Ши Лабан й-а зис: „Ку адевэрат, ту ешть ос дин оаселе меле ши карне дин карня мя!” Иаков а стат ла Лабан о лунэ.
15ויאמר לבן ליעקב הכי אחי אתה ועבדתני חנם הגידה לי מה משכרתך׃
15Апой Лабан а зис луй Иаков: „Фииндкэ ешть рудэ ку мине, сэ-мь служешть оаре деӂяба? Спуне-мь че симбрие врей?”
16וללבן שתי בנות שם הגדלה לאה ושם הקטנה רחל׃
16Лабан ынсэ авя доуэ фете: чя май маре се нумя Лея ши чя май микэ, Рахела.
17ועיני לאה רכות ורחל היתה יפת תאר ויפת מראה׃
17Лея авя окий слабь, дар Рахела ера фрумоасэ ла статурэ ши мындрэ ла фацэ.
18ויאהב יעקב את רחל ויאמר אעבדך שבע שנים ברחל בתך הקטנה׃
18Иаков юбя пе Рахела ши а зис: „Ыць вой служи шапте ань пентру Рахела, фата та чя май микэ.”
19ויאמר לבן טוב תתי אתה לך מתתי אתה לאיש אחר שבה עמדי׃
19Ши Лабан а рэспунс: „Май бине сэ ць-о дау цие, декыт с-о дау алтуя. Рэмый ла мине!”
20ויעבד יעקב ברחל שבע שנים ויהיו בעיניו כימים אחדים באהבתו אתה׃
20Астфел, Иаков а служит шапте ань пентру Рахела; ши аний ачештя и с-ау пэрут ка врео кытева зиле, пентру кэ о юбя.
21ויאמר יעקב אל לבן הבה את אשתי כי מלאו ימי ואבואה אליה׃
21Ын урмэ, Иаков а зис луй Лабан: „Дэ-мь неваста, кэч ми с-а ымплинит сорокул, ка сэ интру ла еа.”
22ויאסף לבן את כל אנשי המקום ויעש משתה׃
22Лабан а адунат пе тоць оамений локулуй ши а фэкут ун оспэц.
23ויהי בערב ויקח את לאה בתו ויבא אתה אליו ויבא אליה׃
23Сяра, а луат пе фийкэ-са Лея ши а адус-о ла Иаков, каре с-а кулкат ку еа.
24ויתן לבן לה את זלפה שפחתו ללאה בתו שפחה׃
24Ши Лабан а дат ка роабэ фетей сале Лея пе роаба са Зилпа.
25ויהי בבקר והנה הוא לאה ויאמר אל לבן מה זאת עשית לי הלא ברחל עבדתי עמך ולמה רמיתני׃
25А доуа зи диминяцэ, ятэ кэ ера Лея. Атунч, Иаков а зис луй Лабан: „Че мь-ай фэкут? Ну ць-ам служит оаре пентру Рахела? Пентру че м-ай ыншелат?”
26ויאמר לבן לא יעשה כן במקומנו לתת הצעירה לפני הבכירה׃
26Лабан а рэспунс: „Ын локул ачеста ну-й обичей сэ се дя чя май тынэрэ ынаинтя челей май марь.
27מלא שבע זאת ונתנה לך גם את זאת בעבדה אשר תעבד עמדי עוד שבע שנים אחרות׃
27Испрэвеште сэптэмына ку ачаста, ши-ць вом да ши пе чялалтэ пентру служба пе каре о вей май фаче ла мине алць шапте ань.”
28ויעש יעקב כן וימלא שבע זאת ויתן לו את רחל בתו לו לאשה׃
28Иаков а фэкут аша ши а испрэвит сэптэмына ку Лея; апой, Лабан й-а дат де невастэ пе фийкэ-са Рахела.
29ויתן לבן לרחל בתו את בלהה שפחתו לה לשפחה׃
29Ши Лабан а дат ка роабэ фетей сале Рахела пе роаба са Билха.
30ויבא גם אל רחל ויאהב גם את רחל מלאה ויעבד עמו עוד שבע שנים אחרות׃
30Иаков а интрат ши ла Рахела, пе каре о юбя май мулт декыт пе Лея, ши а май служит ла Лабан алць шапте ань.
31וירא יהוה כי שנואה לאה ויפתח את רחמה ורחל עקרה׃
31Домнул а вэзут кэ Лея ну ера юбитэ ши а фэкут-о сэ айбэ копий, пе кынд Рахела ера стярпэ.
32ותהר לאה ותלד בן ותקרא שמו ראובן כי אמרה כי ראה יהוה בעניי כי עתה יאהבני אישי׃
32Лея а рэмас ынсэрчинатэ ши а нэскут ун фиу, кэруя й-а пус нумеле Рубен; „кэч”, а зис еа, „Домнул а вэзут мыхниря мя, ши акум бэрбатул меу аре сэ мэ юбяскэ негрешит”.
33ותהר עוד ותלד בן ותאמר כי שמע יהוה כי שנואה אנכי ויתן לי גם את זה ותקרא שמו שמעון׃
33А рэмас ярэшь ынсэрчинатэ ши а нэскут ун фиу ши а зис: „Домнул а аузит кэ ну ерам юбитэ ши мь-а дат ши пе ачеста.” Де ачея, й-а пус нумеле Симеон.
34ותהר עוד ותלד בן ותאמר עתה הפעם ילוה אישי אלי כי ילדתי לו שלשה בנים על כן קרא שמו לוי׃
34Яр а рэмас ынсэрчинатэ ши а нэскут ун фиу ши а зис: „Де дата ачаста, бэрбатул меу се ва алипи де мине, кэч й-ам нэскут трей фий.” Де ачея й-а пус нумеле Леви.
35ותהר עוד ותלד בן ותאמר הפעם אודה את יהוה על כן קראה שמו יהודה ותעמד מלדת׃
35А рэмас ярэшь ынсэрчинатэ ши а нэскут ун фиу, ши а зис: „Де дата ачаста, вой лэуда пе Домнул.” Де ачея й-а пус нумеле Иуда. Ши а ынчетат сэ май наскэ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.