Kinohi
Chapter 26
Baibala Hemolele (Hawaii…
vs Lutherbibel 1912
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Lutherbibel 1912
1HE wi no ma ia aina, he okoa ka wi mua i hiki mai ai i ka wa ia Aberahama. A hele aku la o Isaaka io Abimeleka la, i ke alii o ko Pilisetia ma Gerara.
1Es kam aber eine Teuerung ins Land nach der vorigen, so zu Abrahams Zeiten war. Und Isaak zog zu Abimelech, der Philister König, zu Gerar.
2Ikea aku la o Iehova e ia, i mai La, Mai hele oe ilalo i Aigupita, E noho iho ma ka aina a'u e hai aku ai ia oe:
2Da erschien ihm der HERR und sprach: Ziehe nicht hinab nach Ägypten, sondern bleibe in dem Lande, das ich dir sage.
3E noho oe ma keia aina, a me oe pu no wau, a e hoopomaikai aku no wau ia oe: no ka mea, e haawi aku auanei au nou, a no kau poe mamo i keia mau aina a pau; a e hooko auanei au i ka hoohiki ana a'u i hoohiki ai i kou makuakane ia Aberahama.
3Sei ein Fremdling in diesem Lande, und ich will mit dir sein und dich segnen; denn dir und deinem Samen will ich alle diese Länder geben und will meinen Eid bestätigen, den ich deinem Vater Abraham geschworen habe,
4A e hoonui aku au i kau poe mamo e like me na hoku o ka lani, a e haawi aku. no wau i keia mau aina a pau no kau poe mamo; a i kau mamo e hoopomaikaiia'i na lahuikanaka a pau o ka honua:
4und will deinem Samen mehren wie die Sterne am Himmel und will deinem Samen alle diese Länder geben. Und durch deinen Samen sollen alle Völker auf Erden gesegnet werden,
5No ka mea, i hoolohe mai no o Aberahama i ko'u leo, a i malama hoi i ka'u mau kauoha, i ka'u mau olelo, a me ko'u mau kanawai.
5darum daß Abraham meiner Stimme gehorsam gewesen ist und hat gehalten meine Rechte, meine Gebote, meine Weise und mein Gesetz.
6A noho iho la o Isaaka ma Gerara.
6Also wohnte Isaak zu Gerar.
7Ninau mai la na kanaka o ia wahi ia ia no kana wahine; i aku la ia, O ko'u kaikuwahine no ia: no ka mea, makau iho la ia i ka i aku, Oia ka'u wahine; o pepehi mai na kanaka o ia wahi ia'u no Rebeka; no ka mea, he maikai ia ke nanaia'ku.
7Und wenn die Leute an demselben Ort fragten nach seinem Weibe, so sprach er: Sie ist meine Schwester. Denn er fürchtete sich zu sagen: Sie ist mein Weib; sie möchten mich erwürgen um Rebekkas willen, denn sie war schön von Angesicht.
8Ia ia i noho ai ma ia wahi a liuliu, nana mai la o Abimeleka o ke alii o ko Pilisetia, ma ka puka makani, ike mai la ia, aia hoi, o Isaaka e lealea ana me kana wahine, me Rebeka.
8Als er nun eine Zeitlang da war, sah Abimelech, der Philister König, durchs Fenster und ward gewahr, daß Isaak scherzte mit seinem Weibe Rebekka.
9Hea mai la o Abimeleka ia Isaaka, i mai la, Aia hoi, he oiaio no, o kau wahine no ia; a pehea hoi oe i olelo mai ai, O ko'u kaikuwahine ia? I aku la o Isaaka ia ia, No ka mea, i iho la au, E make paha uanei au nona.
9Da rief Abimelech den Isaak und sprach: Siehe, es ist dein Weib. Wie hast du denn gesagt: Sie ist meine Schwester? Isaak antwortete ihm: Ich gedachte, ich möchte vielleicht sterben müssen um ihretwillen.
10I mai la o Abimeleka, Heaha keia au i hana mai ai ia makou? Ina i moe wale paha kekahi o na kanaka me kau wahine, ina ua hooili mai oe i ka hala maluna o makou.
10Abimelech sprach: Warum hast du das getan? Es wäre leicht geschehen, daß jemand vom Volk sich zu deinem Weibe gelegt hätte, und hättest also eine Schuld auf uns gebracht.
11Kauoha aku o Abimeleka i na kanaka a pau, i ka i ana, O ka mea hoopa aku i keia kanaka, a i kana wahine paha, he oiaio e make ia.
11Da gebot Abimelech allem Volk und sprach: Wer diesen Mann oder sein Weib antastet, der soll des Todes sterben.
12Lulu hua iho la o Isaaka ma ia aina, a loaa pahaneri mai la ia ia ia makahiki: a hoopomaikai mai la o Iehova ia ia.
12Und Isaak säte in dem Lande und erntete desselben Jahres hundertfältig; denn der HERR segnete ihn.
13Lilo ae la ua kanaka la i mea nui, mahuahua ae la ia, ulu ae la, a lilo i kanaka nui loa:
13Und er ward ein großer Mann und nahm immer mehr zu, bis er sehr groß ward,
14No ka mea, nana na hipa, a me na bipi, a me na kanaka he nui loa: a huahuwa mai la ko Pilisetia ia ia.
14daß er viel Gut hatte an kleinem und großem Vieh und ein großes Gesinde. Darum beneideten ihn die Philister
15A o na punawai a pau i eliia e na kauwa a kona makuakane, i ka wa ia Aberahama, huna ae la ko Pilisetia ia mau mea i ka hoopiha i ka lepo.
15und verstopften alle Brunnen, die seines Vaters Knechte gegraben hatten zur Zeit Abrahams, seines Vaters, und füllten sie mit Erde;
16Olelo mai la o Abimeleka ia Isaaka, E hele aku oe mai o makou aku, no ka mea, ua nui loa aku kau, i ka makou.
16daß auch Abimelech zu ihm sprach: Ziehe von uns, denn du bist uns zu mächtig geworden.
17Hele aku la o Isaaka, a kukulu iho la i kona halelewa ma ke awawa o Gerara, a noho iho la ilaila.
17Da zog Isaak von dannen und schlug sein Gezelt auf im Grunde Gerar und wohnte allda
18Eli hou iho la o Isaaka i na luawai a lakou i eli iho ai i ka wa ia Aberahama o kona makuakane; no ka mea, ua huna iho ko Pilisetia ia mau mea mahope o ka make ana o Aberahama: a kapa iho la ia i ko lakou mau inoa, ma na inoa a kona makuakane i kapa iho ai.
18und ließ die Wasserbrunnen wieder aufgraben, die sie zu Abrahams, seines Vaters, Zeiten gegraben hatten, welche die Philister verstopft hatten nach Abrahams Tod, und nannte sie mit demselben Namen mit denen sie sein Vater genannt hatte.
19Eli iho la na kanwa a Isaaka ma ke awawa, a loaa iho la ka punawai ilaila, he wai mau.
19Auch gruben Isaaks Knechte im Grunde und fanden daselbst einen Brunnen lebendigen Wassers.
20Hakaka mai la na kahu bipi no Gerara me na kahu bipi o Isaaka, i ka i ana mai, No makou ia wai: a kapa iho la ia i ka inoa o ua luawai la, o Eseka, no ko lakou hakaka ana mai me ia.
20Aber die Hirten von Gerar zankten mit den Hirten Isaaks und sprachen: Das Wasser ist unser. Da hieß er den Brunnen Esek, darum daß sie ihm unrecht getan hatten.
21Eli iho la hoi lakou i ka luawai hou, a hakaka mai no hoi lakou no ia mea: a kapa iho la oia i kona inoa, o Sitena.
21Da gruben sie einen andern Brunnen. Darüber zankten sie auch, darum hieß er ihn Sitna.
22Neenee aku la ia mai ia wahi aku, a eli iho la i ka luawai hou; aole no lakou i hakaka mai no ia mea: a kapa iho la oia i kona inoa, o i Rehobota: i iho la ia, ano hoi, ua haawi mai o Iehova i kahi akea no kakou; a e hoohua auanei kakou ma ka aina.
22Da machte er sich von dannen und grub einen andern Brunnen. Darüber zankten sie sich nicht; darum hieß er ihn Rehoboth und sprach: Nun hat uns der HERR Raum gemacht und uns wachsen lassen im Lande.
23A mahope aku, pii aku la ia malaila aku a Beereseba.
23Darnach zog er von dannen gen Beer-Seba.
24Ikea ae la o Iehova e ia ia po iho, i mai la, Owau no ke Akua o Aberahama o kou makuakane: mai makau oe, owau no me oe, a e hoopomaikai no au ia oe a e hoonui hoi i kau poe mamo no ka'u kauwa, no Aberahama.
24Und der HERR erschien ihm in derselben Nacht und sprach: Ich bin deines Vaters Abrahams Gott. Fürchte dich nicht; denn ich bin mit dir und will dich segnen und deinen Samen mehren um meines Knechtes Abraham willen.
25Hana iho la ia i kuahu malaila, a kahea aku la ia i ka inoa o Iehova, a kukulu iho la i kona halelewa ilaila: ilaila hoi na kauwa a Isaaka i eli iho ai i ka luawai.
25Da baute er einen Altar daselbst und predigte von dem Namen des HERRN und richtete daselbst seine Hütte auf, und seine Knechte gruben daselbst einen Brunnen.
26Alaila, hele mai la io na la o Abimeleka mai Gerara mai, oia me Ahuzata kekahi hoalauna ona, a me Pikola ka luna koa o kona poe kaua.
26Und Abimelech ging zu ihm von Gerar, und Ahussat, sein Freund, und Phichol, sein Feldhauptmann.
27I aku la o Isaaka ia lakou, Heaha ka oukou i hele mai ai io'u nei, no ka mea, ke inaina mai nei oukou ia'u, a ua hookuke mai nei oukou ia'u mai o oukou aku.
27Aber Isaak sprach zu ihnen: Warum kommt ihr zu mir? Haßt ihr mich doch und habt mich von euch getrieben.
28Olelo mai la lakou, Ua ike io makou, aia no o Iehova me oe: olelo ae la makou, I hoohiki ana mawaena o kakou, o makou nei, a on la, a e hoopaa makou i berita me oe;
28Sie sprachen: Wir sehen mit sehenden Augen, daß der HERR mit dir ist. Darum sprachen wir: Es soll ein Eid zwischen uns und dir sein, und wir wollen einen Bund mit dir machen,
29I hana ino ole mai oe ia makou, me makou i hoopa ole aku ai ia oe, o ka maikai wale no ka makou i hana aku ai ia oe, a ua hoihoi aku ia oe me ka maluhia: o oe io no ka mea i hoopomaikaiia e Iehova.
29daß du uns keinen Schaden tust, gleichwie wir dir nichts denn alles Gute getan haben und dich mit Frieden haben ziehen lassen. Du aber bist nun der Gesegnete des HERRN.
30Hana iho la ia i ahaaina na lakou, ai iho la lakou a inu hoi.
30Da machte er ihnen ein Mahl, und sie aßen und tranken.
31Ala ae la lakou i kakahiaka nui, a hoohiki iho la laua, i kekahi i kekahi: hookuu aku la o Isaaka ia lakou, a hoi hou aku la lakou mai ona aku la me ke kuikahi.
31Und des Morgens früh standen sie auf und schwur einer dem andern; und Isaak ließ sie gehen, und sie zogen von ihm mit Frieden.
32Ia la hookahi no, hele mai la na kauwa a Isaaka, a hai mai la ia ia no ka luawai a lakou i eli iho ai, i mai la ia ia, Ua loaa ia makou ka wai.
32Desselben Tages aber kamen Isaaks Knechte und sagten ihm an von dem Brunnen, den sie gegraben hatten, und sprachen zu ihm: Wir haben Wasser gefunden.
33Kapa iho la oia ia wahi, o Seba: nolaila, o Beereseba ka inoa o ia kulanakauhale a hiki i keia la.
33Und er nannte ihn Seba; daher heißt die Stadt Beer-Seba bis auf den heutigen Tag.
34Hookahi kanaha na makahiki o Esau ia ia i lawe ai ia Iehudita ke kaikamahine a Beeri no ka Heta, a me Basemata ke kaikamahine a Elona no ka Heta, i mau wahine nana:
34Da Esau vierzig Jahre alt war, nahm er zum Weibe Judith, die Tochter Beeris, des Hethiters, und Basmath, die Tochter Elons, des Hethiters.
35He mau mea ehaeha laua no ka naau o Isaaka a me Rebeka.
35Die machten beide Isaak und Rebekka eitel Herzeleid.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.