Ezekiela
Chapter 43
Baibala Hemolele (Hawaii…
vs Lutherbibel 1912
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Lutherbibel 1912
1MAHOPE iho, lawe mai oia ia'u i ka ipuka, i ka ipuka e nana ana i ka hikina:
1Und er führte mich wieder zum Tor gegen Morgen.
2Aia hoi, hele mai la ka nani o ke Akua o ka Iseraela mai ka aoao hikina mai; a o kona leo, ua like ia me ka halulu ana o na wai he nui; a alohilohi ae la ka honua i kona nani.
2Und siehe, die Herrlichkeit des Gottes Israels kam von Morgen und brauste, wie ein großes Wasser braust; und es ward sehr licht auf der Erde von seiner Herrlichkeit.
3Ua like hoi ia i ka nana aku me ka hihio a'u i ike ai, ka hihio a'u i ike ai i kuu hele ana mai no ka luku ana i ke kulanakauhale; a ua like na hihio, me ka hihio a'u i ike ai ma ka muliwai Kebara, a haule iho la au ilalo ke alo.
3Und es war eben wie das Gesicht, das ich sah, da ich kam, daß die Stadt sollte zerstört werden, und wie das Gesicht, das ich gesehen hatte am Wasser Chebar. Da fiel ich nieder auf mein Angesicht.
4Komo ae la ka nani o Iehova iloko o ka hale ma ka aoao o ka ipuka e nana ana i ka hikina.
4Und die Herrlichkeit des HERRN kam hinein zum Hause durchs Tor gegen Morgen.
5Kaikai ae la ka uhane ia'u, a lawe ae hoi ia'u iloko o ka pahale maloko; aia hoi, ua hoopiha ka nani o Iehova i ka hale.
5Da hob mich ein Wind auf und brachte mich in den innern Vorhof; und siehe, die Herrlichkeit des HERRN erfüllte das Haus.
6A lohe aku la au ia ia, e olelo mai ana ia'u mailoko mai o ka hale; a ku mai la he kanaka me au.
6Und ich hörte einen mit mir reden vom Hause heraus, und ein Mann stand neben mir.
7A olelo mai la oia ia'u, E ke keiki a ke kanaka, o kahi o kuu noho moi, a me kahi o na poli o kuu mau wawae, kahi e noho ai au iwaenakonu o na mamo a Iseraela a mau loa; a o ko'u inoa hoano, aole loa ka ohana a Iseraela e hoohaumia hou mai, aole o lakou, aole hoi o ko lakou mau alii, ma ko lakou moe kolohe ana, aole hoi ma na kupapau o ka lakou mau alii ma ko lakou mau wahi kiekie.
7Der sprach zu mir: Du Menschenkind, das ist der Ort meines Throns und die Stätte meiner Fußsohlen, darin ich ewiglich will wohnen unter den Kindern Israel. Und das Haus Israel soll nicht mehr meinen heiligen Namen verunreinigen, weder sie noch ihre Könige, durch ihre Abgötterei und durch die Leichen ihrer Könige in ihren Höhen,
8I ko lakou kau ana i ko lakou paepae me kuu paepae, a i ko lakou mau laau ku me kuu mau laau ku, a he pa iwaena o'u a me lakou, ua hoohaumia lakou i ko'u inoa hoano, me ko lakou mau mea inainaia a lakou i hana'i: nolaila, ua hoopau aku au ia lakou i ko'u huhu.
8welche ihre Schwelle an meine Schwelle und ihre Pfoste an meine Pfoste gesetzt haben, daß nur eine Wand zwischen mir und ihnen war; und haben also meinen heiligen Namen verunreinigt durch ihre Greuel, die sie taten, darum ich sie auch in meinem Zorn verzehrt habe.
9Ano hoi, he pono ke hookaawale ae lakou i ko lakou moe kolohe ana, a me na kupapau o ko lakou mau alii, a mamao aku mai o'u aku nei, a e noho au iwaenakonu o lakou a mau loa aku.
9Nun aber sollen sie ihre Abgötterei und die Leichen ihrer Könige fern von mir wegtun; und ich will ewiglich unter ihnen wohnen.
10O oe, e ke keiki a ke kanaka, e hoike i ka hale i ka ohana a Iseraela, i hilahila lakou i ko lakou lawelawe ana; a e ana lakou i ke ano.
10Und du, Menschenkind, zeige dem Haus Israel den Tempel an, daß sie sich schämen ihrer Missetaten, und laß sie ein reinliches Muster davon nehmen.
11A ina e hilahila lakou i ka mea a pau a lakou i hana'i, e hoike ia lakou i ke kino o ka hale, a me kona ano, a me kona mau wahi e puka ai, a me kona mau wahi e komo ai, a me kona mau ano a pau, a me kona mau oihana a pau, a o kona ano a pau, a me kona mau kanawai a pau; a e kakau iho oe ia imua o ko lakou mau maka, i malama lakou i kona ano a pau, a me kona mau oihana a pau, a e hana hoi malaila.
11Und wenn sie sich nun alles ihres Tuns schämen, so zeige ihnen die Gestalt und das Muster des Hauses und seine Ausgänge und Eingänge und alle seine Weise und alle seine Sitten und alle seine Weise und alle seine Gesetze; und schreibe es ihnen vor, daß sie alle seine Weise und alle seine Sitten halten und darnach tun.
12Eia ke kanawai o ka hale; ma ka piko o ka mauna, e hoano loa kona palena a puni. Ea, oia ke kanawai o ka hale.
12Das soll aber das Gesetz des Hauses sein: Auf der Höhe des Berges, soweit ihr Umfang ist, soll das Allerheiligste sein; das ist das Gesetz des Hauses.
13Eia na ana o ke kuahu, mamuli o na kubita; o ke kubita he kubita ia a me ka peahi lima; o kona kumu, hookahi kubita ia, a o kona laula he kubita ia, a o kona kae ma kona lehelehe a puni hookahi peahi lima no ia; oia hoi kahi kiekie o ke kuahu.
13Das aber ist das Maß des Altars nach der Elle, welche eine handbreit länger ist den die gemeine Elle: sein Fuß ist eine Elle hoch und eine Elle breit; und die Leiste an seinem Rand ist eine Spanne breit umher.
14A mai ke kumu ma ka honua ae a hiki i ke anuu puni lalo, elua kubita, a o ka laula hookahi kubita; a mai ke anuu iki a hiki i ke anuu nui eha kubita, a o ka laula hookahi kubita.
14Und das ist die Höhe: Von dem Fuße auf der Erde bis an den untern Absatz sind zwei Ellen hoch und eine Elle breit; aber von demselben kleineren Absatz sind's vier Ellen hoch und eine Elle breit.
15Oia kuahu o ke Akua eha kubita, a mai ke kuahu iluna ae eha pepeiaohao.
15Und der Harel (der Gottesberg) vier Ellen hoch, und vom Ariel (dem Gottesherd) überwärts die vier Hörner.
16A he umikumamalua kabita ka loa o ke kuahu, a he umikumamalua ka laula, he ahalike ma kona mau huina ha.
16Der Ariel aber war zwölf Ellen lang und zwölf Ellen breit ins Geviert.
17A o ke anuu puni he umikumamaha ka loa, a he umikumamaha ka laula, i kona mau huinaha; a o ke kae a puni he hapalua o ke kubita, a kona lalo he kubita a puni, a e nana kona mau anuu pii ma ka hikina.
17Und der oberste Absatz war vierzehn Ellen lang und vierzehn Ellen breit ins Geviert; und eine Leiste ging allenthalben umher, eine halbe Elle breit; und sein Fuß war eine Elle hoch, und seine Stufen waren gegen Morgen.
18Olelo mai la hoi oia ia'u, E ke keiki a ke kanaka, Ke i mai nei Iehova ka Haku, Eia na oihana o ke kuahu, i ka la e hana'i lakou ia mea, e kaumaha ai i na mohaikuni maluna iho, a e pipi hoi i ke koko maluna iho ona.
18Und er sprach zu mir: Du Menschenkind, so spricht der Herr HERR: Dies sollen die Sitten des Altars sein des Tages, da er gemacht ist, daß man Brandopfer darauf lege und Blut darauf sprenge.
19A e haawi aku oe i na kahuna, o na Levi, no na hua a Zadoka, na mea i hookokoke mai ia'u, wahi a Iehova ka Haku, e lawelawe no'u, i bipi opiopio i mohailawehala.
19Und den Priestern von Levi aus dem Samen Zadoks, die da vor mich treten, daß sie mir dienen, spricht der Herr HERR, sollst du geben einen jungen Farren zum Sündopfer.
20A e lawe oe i ke kauwahi o kona koko, a e kau aku ma kona mau pepeiaohao eha, a ma na kihi eha o ke anuu puni, a ma kona kae a puni; pela no oe e hoomaemae ai a e huikala ai ia mea.
20Und von desselben Blut sollst du nehmen und seine vier Hörner damit besprengen und die vier Ecken an dem obersten Absatz und um die Leiste herum; damit sollst du ihn entsündigen und versöhnen.
21E lawe hoi oe i ka bipi mohailawehala, a e puhi oia ia mea i ke ahi ma kahi i hoomaopopoia o ka hale, mawaho ae o kahi hoano.
21Und sollst den Farren des Sündopfers nehmen und ihn verbrennen an einem Ort am Hause, der dazu verordnet ist außerhalb des Heiligtums.
22A i ka lua o ka la, e kaumaha aku oe i ke keiki a na kao kina ole, i mohailawehala; a e hoomaemae lakou i ke kuahu me lakou i hoomaemae ai ia me ka bipi.
22Aber am andern Tage sollst du einen Ziegenbock opfern, der ohne Fehl sei, zu einem Sündopfer und den Altar damit entsündigen, wie er mit dem Farren entsündigt ist.
23A pau ia oe ka hoomaemae ana, e kaumaha oe i ka bipi opiopio kina ole, a me ka hipakane kina ole no ka ohana.
23Und wenn das Entsündigen vollendet ist, sollst du einen jungen Farren opfern, der ohne Fehl sei, und einen Widder von der Herde ohne Fehl.
24A e kaumaha oe ia mau mea ma ke alo o Iehova, a e hoolei na kahuna i ka paakai maluna o ia mau mea, a e kaumaha ia mau mea i mohaikuni no Iehova.
24Und sollst sie beide vor dem HERRN opfern; und die Priester sollen Salz darauf streuen und sollen sie also opfern dem HERRN zum Brandopfer.
25I na la ehiku e hoomakaukau no oe i ke kao i kela la i keia la i mohailawehala; a e hoomakaukau hoi lakou i ka bipi opiopio, a me ka hipakane no loko o ka ohana, he kina ole.
25Also sollst du sieben Tage nacheinander täglich einen Bock zum Sündopfer opfern; und sie sollen einen jungen Farren und einen Widder von der Herde, die beide ohne Fehl sind, opfern.
26I na la ehiku e huikala lakou i ke kuahu a e hoomaemae ia mea; a e hoolaa ia lakou iho.
26Und sollen also sieben Tage lang den Altar versöhnen und ihn reinigen und ihre Hände füllen.
27A pau ae ia mau la, e hiki no keia, ma ka walu o ka la a malaila aku, e kaumaha no ke kahuna i ka oukou mau mohaikuni maluna o ke kuahu, a me ka oukou mau mohaihoomalu; a e maliu aku au ia oukou, wahi a Iehova ka Haku.
27Und nach denselben Tagen sollen die Priester am achten Tag und hernach für und für auf dem Altar opfern eure Brandopfer und eure Dankopfer, so will ich euch gnädig sein, spricht der Herr HERR.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.