Pukaana 9
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Lutherbibel 1912
1OLELO mai la o Iehova ia Mose, E hele oe io Parao la, a e i aku ia ia, ke olelo mai nei o Iehova ke Akua o na Hebera penei, E hookuu mai oe i ko'u poe kanaka, i hookauwa mai ai lakou na'u.
1Der HERR sprach zu Mose: Gehe hinein zu Pharao und sprich zu ihm: Also sagt der HERR, der Gott der Hebräer: Laß mein Volk, daß sie mir dienen.
2No ka mea, ina aole oe e hookuu mai, a e hoopaa loa ia lakou,
2Wo du dich des weigerst und sie weiter aufhältst,
3Aia hoi, e kau ana no o Iehova i kona lima maluna o kau poe holoholona ma ke kula, maluna o na lio, a maluna o na hoki, a maluna o na kamelo, a maluna o na bipi, a maluna o na hipa: he ahulau nui loa.
3siehe, so wird die Hand des HERRN sein über dein Vieh auf dem Felde, über Pferde, über Esel, über Kamele, über Ochsen, über Schafe, mit einer sehr schweren Pestilenz.
4A e hookaawale o Iehova mawaena o na holoholona a ka Iseraela, a me na holoholona a ko Aigupita. Aole no e make kekahi mea a ka poe mamo a Iseraela.
4Und der HERR wird ein Besonderes tun zwischen dem Vieh der Israeliten und der Ägypter, daß nichts sterbe aus allem, was die Kinder Israel haben.
5Haawi mai la o Iehova i wa maopopo, i mai la, Apopo e hana mai ai o Iehova i keia mea ma ka aina.
5Und der HERR bestimmte eine Zeit und sprach: Morgen wird der HERR solches auf Erden tun.
6A ia la iho no, hana mai la o Iehova i ua mea la, a make iho la na holoholona a pau o Aigupita: aka, o na holoholona a na mamo a Iseraela, aole kekahi i make.
6Und der HERR tat solches des Morgens, und es starb allerlei Vieh der Ägypter; aber des Viehs der Kinder Israel starb nicht eins.
7Hoouna aku la o Parao, aia hoi, aole i make kekahi o ka Iseraela poe holoholona. A na hoopaakikiia ka naau o Parao, aole ia i hookuu aku i na kanaka.
7Und Pharao sandte darnach, und siehe, es war des Viehs Israels nicht eins gestorben. Aber das Herz Pharaos ward verstockt, und er ließ das Volk nicht.
8Olelo mai la o Iehova ia Mose a me Aarona, E lalau olua a piha ko olua mau poho lima i ka lehu o ke kapuahi, a na Mose e lu aku ia mea ma ka lani imua o na maka o Parao.
8Da sprach der HERR zu Mose und Aaron: Nehmet eure Fäuste voll Ruß aus dem Ofen, und Mose sprenge ihn gen Himmel vor Pharao,
9A e lilo no ia i lepo makalii ma ka aina a pau o Aigupita, a e lilo ia i puupuu e poha ana i na maihehe, maluna o na Kanaka, a maluna o na holoholona, ma ka aina a pau o Aigupita.
9daß es über ganz Ägyptenland stäube und böse schwarze Blattern auffahren an den Menschen und am Vieh in ganz Ägyptenland.
10Lalau ae la laua i lehu o ke kapuahi, a ku iho la imua o Parao; a lu ae la o Mose iluna i ka lani, a lilo ae la ia mea i puupuu e poha ana i na maihehe maluna o kanaka, a maluna o na holoholona.
10Und sie nahmen Ruß aus dem Ofen und traten vor Pharao, und Mose sprengte ihn gen Himmel. Da fuhren auf böse schwarze Blattern an den Menschen und am Vieh,
11Aole i hiki i na Magoi ke ku imua o Mose, no na maihehe, no ka mea, maluna no o ka poe Magoi ua maihehe la, a maluna no o ko Aigupita a pau.
11also daß die Zauberer nicht konnten vor Mose stehen vor den bösen Blattern; denn es waren an den Zauberern ebensowohl böse Blattern als an allen Ägyptern.
12Hoopaakiki mai la o Iehova i ka naau o Parao, a hoolohe ole mai la oia ia laua, e like me ka Iehova i olelo mai ai ia Mose.
12Aber der HERR verstockte das Herz Pharaos, daß er sie nicht hörte, wie denn der HERR gesagt hatte.
13I mai la o Iehova ia Mose, E ala ae oe i kakahiaka nui, a e ku imua o Parao, a e olelo aku ia ia, Ke i mai nei o Iehova ke Akua o ka poe Hebera penei, E hookuu mai i ko'u poe kanaka i hookauwa mai lakou na'u.
13Da sprach der HERR zu Mose: Mache dich morgen früh auf und tritt vor Pharao und sprich zu ihm: So sagt der HERR, der Hebräer Gott: Laß mein Volk, daß mir's diene;
14No ka mea, ma keia hope aku, e hoouna aku no wau i ko'u mau mea hoino a pau maluna o kou naau, a maluna o kau poe kauwa, a maluna o kou poe kanaka, i ike pono ai oe, ohe mea e ae e like me au ma ka honua a pau.
14ich will sonst diesmal alle meine Plagen über dich selbst senden, über deine Knechte und über dein Volk, daß du innewerden sollst, daß meinesgleichen nicht ist in allen Landen.
15No ka mea, ano e o aku ana ko'u lima, i hahau aku ai au ia oe, a me kou poe kanaka i ke ahulau, a e hookiia'e oe mai ka honua aku.
15Denn ich hätte schon jetzt meine Hand ausgereckt und dich und dein Volk mit Pestilenz geschlagen, daß du von der Erde vertilgt würdest.
16Aka, no keia mea, i hooku ae au ia oe, i mea e holke aku ai au i ko'u mana ma ou la, a i kaulana aku ai ko'u inoa ma ka honua a pau.
16Aber darum habe ich dich erhalten, daß meine Kraft an dir erscheine und mein Name verkündigt werde in allen Landen.
17Ke hookiekie nei anei oe ia oe iho a hiki i keia wa, e ku e i ko'u poe kanaka, i ole ai e hookuu aku ia lakou?
17Du trittst mein Volk noch unter dich und willst's nicht lassen.
18Aia hoi, a hiki i keia hora o ka la apopo, alaila e hooua iho no au i ka huahekili he nui loa, aole lua e like me ia ma Aigupita nei, mai kona wa i hookumuia'i a hiki i keia manawa.
18Siehe, ich will morgen um diese Zeit einen sehr großen Hagel regnen lassen, desgleichen in Ägypten nicht gewesen ist, seitdem es gegründet ist, bis her.
19Nolaila la, e hoouna aku oe e hoakoakoa ae i kau poe holoholona a me kau mau mea a pau ma ke kula: o na kanaka a me na holoholona a pau e koe ma ke kula, aole e hoihoiia maloko o ka hale, e haule mai no ka huahekili maluna iho o lakou, a e make lakou.
19Und nun sende hin und verwahre dein Vieh, und alles, was du auf dem Felde hast. Denn alle Menschen und das Vieh, das auf dem Felde gefunden wird und nicht in die Häuser versammelt ist, so der Hagel auf sie fällt, werden sterben.
20A o ka mea iwaena o na kauwa a Parao i makau i ka olelo a Iehova, hoakoakoa iho la ia i kana poe kauwa, a me kana poe holoholona iloko o na hale.
20Wer nun unter den Knechten Pharaos des HERRN Wort fürchtete, der ließ seine Knechte und sein Vieh in die Häuser fliehen.
21A o ka mea huli ole i kona naau ma ka olelo a Iehova, waiho iho la ia i kana poe kauwa a me kana poe holoholona ma ke kula.
21Welcher Herz aber sich nicht kehrte an des HERRN Wort, die ließen ihre Knechte und ihr Vieh auf dem Felde.
22I mai la o Iehova ia Mose, E o aku i kou lima ma ka lani, i hiki mai ai ka huahekili ma ka aina a pau o Aigupita, maluna o na kanaka, a maluna o na holoholona, a maluna o na mea uliuli a pau o ke kula, a puni ka aina o Aigupita.
22Da sprach der Herr zu Mose: Recke deine Hand aus gen Himmel, daß es hagle über ganz Ägyptenland, über Menschen, über Vieh und über alles Kraut auf dem Felde in Ägyptenland.
23O aku la o Mose i kona kookoo ma ka lani; a hoouka mai la o Iehova i ke hekili a me ka huahekili, a naholo mai la ka uila maluna o ka honua; a hooua mai la o Iehova i ka huahekili maluna o ka aina o Aigupita.
23Also reckte Mose seinen Stab gen Himmel, und der HERR ließ donnern und hageln, daß das Feuer auf die Erde schoß. Also ließ der HERR Hagel regnen über Ägyptenland,
24He huahekili no, a ua hui pu ka uila me ka huahekili, he nui loa, aohe mea e like ai ma ka aina a pau o Aigupita, mai ka manawa i lilo ai ia i aupuni.
24daß Hagel und Feuer untereinander fuhren, so grausam, daß desgleichen in ganz Ägyptenland nie gewesen war, seitdem Leute darin gewesen sind.
25Paopao mai la ka huahekili ma ka aina a pau o Aigupita, i na mea a pau ma ke kula, i na kanaka a me na holoholona: paopao mai la ka huahekili i na mea uliuli a pau o ke kula, a weluwelu iho la na laau a pau ma ke kula.
25Und der Hagel schlug in ganz Ägyptenland alles, was auf dem Felde war, Menschen und Vieh, und schlug alles Kraut auf dem Felde und zerbrach alle Bäume auf dem Felde.
26O ka aina i Gosena wale no, o kahi i noho ai na mamo a Iseraela, aohe huahekili ilaila.
26Allein im Lande Gosen, da die Kinder Israel wohnten, da hagelte es nicht.
27Hoouna mai la o Parao, hea mai la ia Mose a me Aarona, i mai la ia laua, Ua hewa no wau i keia manawa; ua hemolele o Iehova, aka, owau a me ko'u poe kanaka, ua hewa makou.
27Da schickte Pharao hin und ließ Mose und Aaron rufen und sprach zu ihnen: Ich habe dasmal mich versündigt; der HERR ist gerecht, ich aber und mein Volk sind Gottlose.
28E nonoi aku olua ia Iehova, U'oki; i ole ai e kui hou ke hekili o ke Akua, a i pau hoi ka huahekili: a e hookuu aku no wau ia oukou, aole oukou e kali hou aku.
28Bittet aber den Herrn, daß er aufhöre solch Donnern und Hageln Gottes, so will ich euch lassen, daß ihr nicht länger hier bleibet.
29I aku la o Mose ia ia, I ko'u puka ana aku mawaho o ke kulanakauhale, e kikoo aku no wau i ko'u mau lima ia Iehova; a e pau no ke hekili, aole hoi e huahekili hou, i ike ai oe, no Iehova ka honua.
29Mose sprach: Wenn ich zur Stadt hinauskomme, so will ich meine Hände ausbreiten gegen den HERRN; so wird der Donner aufhören und kein Hagel mehr sein, daß du innewerdest, daß die Erde des HERRN sei.
30Aka o oe, a me kau poe kauwa, ua ike no au, aole no oukou e makau i keia manawa ia Iehova ke Akua.
30Ich weiß aber, daß du und deine Knechte euch noch nicht fürchtet vor Gott dem HERRN.
31A make iho la ke olona, a me ka palaoa huluhulu, no ka mea, ua pua ae la ka palaoa huluhulu, a ua pua ke olona.
31Also ward geschlagen der Flachs und die Gerste; denn die Gerste hatte geschoßt und der Flachs Knoten gewonnen.
32Aka, o ka palaoa, a me ka palaoa eleele, aole i make, no ka mea, ua opiopio.
32Aber der Weizen und Spelt ward nicht geschlagen, denn es war Spätgetreide.
33Hele aku la o Mose mawaho o ke kulanakauhale, mai o Parao aku, a kikoo aku la i kona mau lima imua o Iehova; a ua pau iho la ke hekili a me ka huahekili, aole i ninini hou ia mai ka ua maluna o ka honua.
33So ging nun Mose von Pharao zur Stadt hinaus und breitete seine Hände gegen den HERRN, und der Donner und Hagel hörten auf, und der Regen troff nicht mehr auf die Erde.
34A ike iho la o Parao, ua pau ka ua, a me ke hekili, hewa hou iho la no ia, a hoopaakiki iho la i kona naau, oia a me kana poe kauwa.
34Da aber Pharao sah, daß der Regen und Donner und Hagel aufhörte, versündigte er sich weiter und verhärtete sein Herz, er und seine Knechte.
35Ua hoopaakikiia ka naau o Parao, aole hoi ia i hookuu aku i na mamo a Iseraela, e like me ka Iehova i olelo mai ai ma o Mose la.
35Also ward des Pharao Herz verstockt, daß er die Kinder Israel nicht ließ, wie denn der HERR geredet hatte durch Mose.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.