Petero II. 2
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Lutherbibel 1912
1HE poe kaula wahahee kekahi mamua iwaena o na kanaka, pela no e hiki mai auanei kekahi poe kumu wahahee iwaena o oukou, ua lakou no e hoike malu mai i na manao ku e, e make ai, e hoole ana i ka Haku nana lakou i kuai mai, a e hooili ana i ka make koke maluna o lakou iho.
1Es waren auch falsche Propheten unter dem Volk, wie auch unter euch sein werden falsche Lehrer, die nebeneinführen werden verderbliche Sekten und verleugnen den HERRN, der sie erkauft hat, und werden über sich selbst herbeiführen eine schnelle Verdammnis.
2E nui loa no hoi ka poe hahai mamuli o ko lakou aoao hewa; a no lakou o olelo hoinoia'i ka aoao oiaio.
2Und viele werden nachfolgen ihrem Verderben; um welcher willen wird der Weg der Wahrheit verlästert werden.
3A no ka puniwaiwai, e kuai no lakou ia oukou, me ka olelo wahahee; aole hoi e hookaulua loa ko lakou hoohewaia, aole e hiamoe ko lakou make.
3Und durch Geiz mit erdichteten Worten werden sie an euch Gewinn suchen; welchen das Urteil von lange her nicht säumig ist, und ihre Verdammnis schläft nicht.
4No ka mea, ina aole i aloha mai ke Akua i na anela i hewa, aka, kiola no ia lakou ilalo i ka po, me ka paa i na kaula o ka pouli, i malamaia'i no ka hoahewaia;
4Denn Gott hat die Engel, die gesündigt haben, nicht verschont, sondern hat sie mit Ketten der Finsternis zur Hölle verstoßen und übergeben, daß sie zum Gericht behalten werden;
5Aole hoi i aloha mai i kela ao kahiko, o Noa wale no kana i hoola ae, o ka walu no ia, he mea hoike ma ka pono, a hoouhi mai i ke kaiakahinalii maluna o kela ao o ka poe aia;
5und hat nicht verschont die vorige Welt, sondern bewahrte Noah, den Prediger der Gerechtigkeit, selbacht und führte die Sintflut über die Welt der Gottlosen;
6A puhi aku no hoi i na kulanakauhale o Sodoma a me Gomora a lehu, me ka hoohewa e make mainoino, e hoolilo ana ia lakou i hoailona e ao ai i ka poe aia ma ia hope;
6und hat die Städte Sodom und Gomorra zu Asche gemacht, umgekehrt und verdammt, damit ein Beispiel gesetzt den Gottlosen, die hernach kommen würden;
7Ua hoopakele no hoi ia Lota i ke kanaka pono, i uluhua i ka poe aia e noho makaleho ana;
7und hat erlöst den gerechten Lot, welchem die schändlichen Leute alles Leid taten mit ihrem unzüchtigen Wandel;
8(No ka mea, o ua kanaka pono la, i kona noho pu ana me lakou, hoehaeha oia i kona naau pono i kela la i keia la, i ka ike ana, a i ka lohe ana i ka lakou hana hewa ana;)
8denn dieweil er gerecht war und unter ihnen wohnte, daß er's sehen und hören mußte, quälten sie die gerechte Seele von Tag zu Tage mit ihren ungerechten Werken.
9Ua ike no ka Haku e hoopakele ae i ka poe haipule mai ka hoowalewaleia ae, a e hoana e hoi i ka poe hewa, no ka la hookolokolo i hoopaiia mai lakou.
9Der HERR weiß die Gottseligen aus der Versuchung zu erlösen, die Ungerechten aber zu behalten zum Tage des Gerichts, sie zu peinigen,
10O lakou mua, o ka poe hahai mamuli o ke kino, ma ke kuko i na mea haumia. me ka hoowahawaha i na'lii. He poe haanou wale lakou, a hoopaa, aole makau i ka olelo ino i na'lii.
10allermeist aber die, so da wandeln nach dem Fleisch in der unreinen Lust, und die Herrschaft verachten, frech, eigensinnig, nicht erzittern, die Majestäten zu lästern,
11Aka, o na anela, o ka poe oi aku ka ikaika, a me ka mana, aole lakou i hoike ae imua o ka Haku i ka manao hoohewa ia lakou.
11so doch die Engel, die größere Stärke und Macht haben, kein lästerlich Urteil wider sie fällen vor dem HERRN.
12Aka, o keia poe, e Mike me na holoholona maoli, i hanaia i mea e hopuia'i e pepehiia, pela lakou e olelo iho nei i na mea a lakou i hoomaopopo ole ai; a e make hoi lakou iloko o ko lakou hewa iho:
12Aber sie sind wie die unvernünftigen Tiere, die von Natur dazu geboren sind, daß sie gefangen und geschlachtet werden, lästern, davon sie nichts wissen, und werden in ihrem verderblichen Wissen umkommen
13E ukuia hoi lakou i ka uku o ka hewa; no ka mea, ua manao lakou he mea lealea ke hoohaunaele i ke ao; he palahea lakou, a he kikohukohu, ua olioli lakou i ko lakou wahahee ana, i ka lakou ahaaina pu ana me oukou.
13und den Lohn der Ungerechtigkeit davonbringen. Sie achten für Wollust das zeitliche Wohlleben, sie sind Schandflecken und Laster, prangen von euren Almosen, prassen mit dem Euren,
14Ua niua na maka i na wahine moe kolohe, aole hiki ke hooki i ka hewa, e kumakaia ana i na uhane ku kapekepeke; ua maa loa ko lakou naau i ka puni waiwai; he poe keiki i ahewaia.
14haben Augen voll Ehebruchs, lassen sich die Sünde nicht wehren, locken an sich die leichtfertigen Seelen, haben ein Herz, durchtrieben mit Geiz, verfluchte Leute.
15Ua haalele lakou i ko ala o ka pono ua hele hewa me ka hahai aku ma ka aoao o Balaama a Bosora, ka mea i makemake i ka uku o ka hewa;
15Sie haben verlassen den richtigen Weg und gehen irre und folgen nach dem Wege Bileams, des Sohnes Beors, welcher liebte den Lohn der Ungerechtigkeit,
16Aka, ua aoia mai oia no kona hewa; na ka hoki leo ole i olelo mai me ka leo kanaka, a papa mai la i ka pupule o ua kaula la.
16hatte aber eine Strafe seiner Übertretung: das stumme lastbare Tier redete mit Menschenstimme und wehrte des Propheten Torheit.
17He poe punawai wai ole lakou, he poe ao lakou i lele ino i ka makani; no lakou i malamaia'i ka poeleele o ka pouli mau loa.
17Das sind Brunnen ohne Wasser, und Wolken, vom Windwirbel umgetrieben, welchen behalten ist eine dunkle Finsternis in Ewigkeit.
18No ka mea, i ko lakou haanui ana ma ka mea lapuwale, ke hoowalewale nei lakou iloko o ke kuko o ke kino a me ka makaleho wale, i na mea i haalele aku i ka poe e noho ana ma ka hewa.
18Denn sie reden stolze Worte, dahinter nichts ist, und reizen durch Unzucht zur fleischlichen Lust diejenigen, die recht entronnen waren denen, die im Irrtum wandeln,
19Hai mai la lakou, he luhi ole ia no lakou la, aka, e luhi ana lakou iho malalo o ka hewa; no ka mea, ma ka mea i pio ai kekahi, ua hooluhiia oia malaila.
19und verheißen ihnen Freiheit, ob sie wohl selbst Knechte des Verderbens sind. Denn von wem jemand überwunden ist, des Knecht ist er geworden.
20No ka mea, ina lakou i haalele i ka paumaele o ke ao nei, no ka ike ana i ka Haku a me ka Hoola, o Iesu Kristo, a mahope iho, hihia hou, a lilo ilaila, ua oi aku ka ino o ko lakou hope, i ko ka mua.
20Denn so sie entflohen sind dem Unflat der Welt durch die Erkenntnis des HERRN und Heilandes Jesu Christi, werden aber wiederum in denselben verflochten und überwunden, ist mit ihnen das Letzte ärger geworden denn das Erste.
21Ina ua ike ole lakou i ka aoao o ka pono, e aho no ia, mamua o ko lakou ike ana, a mahope iho haalele i ka olelo hemolele i haawiia mai na lakou.
21Denn es wäre ihnen besser, daß sie den Weg der Gerechtigkeit nicht erkannt hätten, als daß sie erkennen und sich kehren von dem heiligen Gebot, das ihnen gegeben ist.
22Aka, ua hookoia ia lakou ka olelo oiaio, Ua hoi hou ka ilio i kona luai iho, a me ka puaa hoi i holoiia, i kona haluku ana iloko o ke kiolepo.
22Es ist ihnen widerfahren das wahre Sprichwort: “Der Hund frißt wieder, was er gespieen hat;” und: “Die Sau wälzt sich nach der Schwemme wieder im Kot.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.