ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 16
Greek New Testament: Textus ReceptusOriginal language
Greek New Testament: Textus Receptus
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν, ἵνα μὴ σκανδαλισθῆτε.
1Palung na boeng o han ai ah, hae loknawk hae kang thuih o.
2Ἀποσυναγώγους ποιήσουσιν ὑμᾶς· ἀλλ᾿ ἔρχεται ὥρα, ἵνα πᾶς ὁ ἀποκτείνας ὑμᾶς δόξῃ λατρείαν προσφέρειν τῷ Θεῷ.
2Nihcae mah Sineko thung hoiah na haek o tih: ue, nangcae hum kami mah, kai loe Sithaw ih tok ni ka sak, tiah poekhaih atue to pha tih.
3Καὶ ταῦτα ποιήσουσιν ὑμῖν, ὅτι οὐκ ἔγνωσαν τὸν πατέρα οὐδὲ ἐμέ.
3Nihcae mah Pa hoi Kai to panoek o ai pongah, hae baktih toknawk nangcae nuiah sah o tih.
4Ἀλλὰ ταῦτα λελάληκα ὑμῖν, ἵνα ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα, μνημονεύητε αὐτῶν, ὅτι ἐγὼ εἶπον ὑμῖν. Ταῦτα δὲ ὑμῖν ἐξ ἀρχῆς οὐκ εἶπον, ὅτι μεθ᾿ ὑμῶν ἤμην.
4To baktih atue phak naah kang thuih o ih loknawk na panoek o thai hanah, kang thuih o coek boeh.
5Νῦν δὲ ὑπάγω πρὸς τὸν πέμψαντά με, καὶ οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ἐρωτᾷ με, Ποῦ ὑπάγεις;
5Vaihi loe kai patoehkung Anih khaeah Ka caeh han boeh; mi mah doeh naa ah maw na caeh han? tiah nang dueng o ai.
6Ἀλλ᾿ ὅτι ταῦτα λελάληκα ὑμῖν, ἡ λύπη πεπλήρωκεν ὑμῶν τὴν καρδίαν.
6Nangcae khaeah hae tiah kang thuih o pongah, palung na set o.
7Ἀλλ᾿ ἐγὼ τὴν ἀλήθειαν λέγω ὑμῖν· συμφέρει ὑμῖν ἵνα ἐγὼ ἀπέλθω· ἐὰν γὰρ μὴ ἀπέλθω, ὁ παράκλητος οὐκ ἐλεύσεται πρὸς ὑμᾶς· ἐὰν δὲ πορευθῶ, πέμψω αὐτὸν πρὸς ὑμᾶς.
7Toe loktang kang thuih o; Ka caeh ving hae nangcae hanah hoih: Ka caeh ving ai nahaeloe, Pathloepkung nangcae khaeah angzo mak ai; toe ka caeh ving nahaeloe, Anih to nangcae khaeah kang patoeh han.
8Καὶ ἐλθὼν ἐκεῖνος ἐλέγξει τὸν κόσμον περὶ ἁμαρτίας καὶ περὶ δικαιοσύνης καὶ περὶ κρίσεως·
8Anih angzoh naah anih mah long zaehaih, toenghaih hoi lokcaekhaih to panoeksak tih:
9περὶ ἁμαρτίας μέν, ὅτι οὐ πιστεύουσιν εἰς ἐμέ·
9nihcae mah Kai tang o ai pongah, zaehaih to amtuengsak tih;
10περὶ δικαιοσύνης δέ, ὅτι πρὸς τὸν πατέρα μου ὑπάγω, καὶ οὐκέτι θεωρεῖτέ με·
10kam Pa khaeah Ka caeh moe, kai nang hnuk o han ai boeh pongah, toenghaih to amtuengsak tih;
11περὶ δὲ κρίσεως, ὅτι ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου κέκριται.
11long angraeng to lokcaek boeh pongah, lokcaekhaih to amtuengsak tih.
12Ἔτι πολλὰ ἔχω λέγειν ὑμῖν, ἀλλ᾿ οὐ δύνασθε βαστάζειν ἄρτι.
12Nangcae khae thuih han ih lok oh mang vop, toe vaihi loe na panoek o thai ai vop.
13Ὅταν δὲ ἔλθῃ ἐκεῖνος, τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν· οὐ γὰρ λαλήσει ἀφ᾿ ἑαυτοῦ, ἀλλ᾿ ὅσα ἂν ἀκούσῃ λαλήσει, καὶ τὰ ἐρχόμενα ἀναγγελεῖ ὑμῖν.
13Toe loktang Muithla, Anih to angzoh naah loe, anih mah loktang boih to na patuk o tih: anih loe angmah koehah lokthui mak ai; anih mah loe a thaih ih lok to ni thui tih: to pacoengah angzo han koi hmuennawk to nangcae hanah patuek tih.
14Ἐκεῖνος ἐμὲ δοξάσει, ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται, καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν.
14Anih mah kai ih hmuen to la ueloe, nangcae hanah patuek tih, to tiah Anih mah Kai to pakoeh tih.
15Πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ ἐμά ἐστι· διὰ τοῦτο εἶπον, ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται, καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν.
15Pa mah tawnh ih hmuen boih loe Kai ih ni: to pongah ni anih mah Kai ih hmuen to la ueloe, nangcae hanah patuek tih, tiah ka thuih.
16Μικρὸν καὶ οὐ θεωρεῖτέ με, καὶ πάλιν μικρὸν καὶ ὄψεσθέ με, ὅτι ἐγὼ ὑπάγω πρὸς τὸν πατέρα.
16Pa khaeah Ka caeh han boeh pongah, akra ai ah nangcae mah Kai nang hnu o mak ai boeh: akra ai ah Kai nang hnu o let tih, tiah a naa.
17Εἶπον οὖν ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ πρὸς ἀλλήλους, Τί ἐστι τοῦτο ὃ λέγει ἡμῖν, Μικρὸν καὶ οὐ θεωρεῖτέ με, καὶ πάλιν μικρὸν καὶ ὄψεσθέ με; Καὶ ὅτι Ἐγὼ ὑπάγω πρὸς τὸν πατέρα;
17A hnukbang thoemto kaminawk mah, Pa khaeah Ka caeh han boeh pongah, akra ai ah Kai nang hnu o mak ai boeh: akra ai ah Kai nang hnu o let tih, tiah nang thuih ih lok loe tih thuih koehhaih ih maw?
18Ἔλεγον οὖν, Τοῦτο τί ἐστιν ὃ λέγει, τὸ μικρόν; Οὐκ οἴδαμεν τί λαλεῖ.
18Akra ai ah, tiah a thuih ih lok loe tih thuih koehhaih ih maw? A thuih koehhaih lok a panoek o thai ai, tiah maeto hoi maeto a thuih o.
19Ἔγνω οὖν ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἤθελον αὐτὸν ἐρωτᾷν, καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Περὶ τούτου ζητεῖτε μετ᾿ ἀλλήλων, ὅτι εἶπον, Μικρὸν καὶ οὐ θεωρεῖτέ με, καὶ πάλιν μικρὸν καὶ ὄψεσθέ με;
19Anih khaeah hae lok dueng han a koeh o, tiah Jesu mah panoek naah, nihcae khaeah, Akra ai ah Kai nang hnu o mak ai boeh: akra ai ah Kai nang hnu o let tih, tiah ka thuih ih lok pongah maw maeto hoi maeto lok nang dueng o?
20Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι κλαύσετε καὶ θρηνήσετε ὑμεῖς, ὁ δὲ κόσμος χαρήσεται· ὑμεῖς δὲ λυπηθήσεσθε, ἀλλ᾿ ἡ λύπη ὑμῶν εἰς χαρὰν γενήσεται.
20Loktang to, loktang ah, kang thuih o, Long palung anghoe naah, nangcae palung na sae o ueloe, na qah o tih: palung na sae o tih, toe palung na set o haih to anghoehaih ah angcoeng tih.
21Ἡ γυνὴ ὅταν τίκτῃ λύπην ἔχει, ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα αὐτῆς· ὅταν δὲ γεννήσῃ τὸ παιδίον, οὐκέτι μνημονεύει τῆς θλίψεως, διὰ τὴν χαρὰν ὅτι ἐγεννήθη ἄνθρωπος εἰς τὸν κόσμον.
21Nongpata loe zokpomh, caa tapenhaih atue phak boeh pongah, palung a set: toe nawkta tapen pacoengah loe long ah kami maeto tapen boeh pongah, anih mah patangkhanghaih to pahnet moe, anghoe.
22Καὶ ὑμεῖς οὖν λύπην μὲν νῦν ἔχετε· πάλιν δὲ ὄψομαι ὑμᾶς, καὶ χαρήσεται ὑμῶν ἡ καρδία, καὶ τὴν χαρὰν ὑμῶν οὐδεὶς αἴρει ἀφ᾿ ὑμῶν.
22To baktih toengah vaihi palung na set o, toe kang hnuk o let naah loe, palung anghoehaih na tawn o tih, nang hoe o haih loe mi mah doeh nangcae khae hoi la thai mak ai.
23Καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐμὲ οὐκ ἐρωτήσετε οὐδέν. Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὅσα ἂν αἰτήσητε τὸν πατέρα ἐν τῷ ὀνόματί μου, δώσει ὑμῖν.
23To na niah loe Kai khaeah tidoeh nang hni o mak ai boeh. Loktang to, loktang ah, kang thuih o, Kai ih ahmin hoi Pa khaeah na hnik o ih hmuen boih Anih mah na paek o tih.
24Ἕως ἄρτι οὐκ ᾐτήσατε οὐδὲν ἐν τῷ ὀνόματί μου· αἰτεῖτε, καὶ λήψεσθε, ἵνα ἡ χαρὰ ὑμῶν ᾖ πεπληρωμένη.
24Nangcae mah vaihi khoek to Kai ih ahmin hoiah tidoeh na hni o ai vop: nangcae anghoehaih akoep thai hanah, hni oh, na hnu o tih.
25Ταῦτα ἐν παροιμίαις λελάληκα ὑμῖν· ἀλλ᾿ ἔρχεται ὥρα ὅτε οὐκέτι ἐν παροιμίαις λαλήσω ὑμῖν, ἀλλὰ παρρησίᾳ περὶ τοῦ πατρὸς ἀναγγελῶ ὑμῖν.
25Patahhaih lok hoiah ni hae loknawk hae kang thuih o: toe patahhaih lok patoh ai ah, nangcae khaeah Pa kawng kamtueng ah thuihaih atue to pha tih.
26Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐν τῷ ὀνόματί μου αἰτήσεσθε· καὶ οὐ λέγω ὑμῖν ὅτι ἐγὼ ἐρωτήσω τὸν πατέρα περὶ ὑμῶν·
26To na niah loe Ka hmin hoiah nang hni o tih: nangcae han Pa khaeah kang hnik pae o han, tiah ka thuih koehhaih ih na ai ni.
27αὐτὸς γὰρ ὁ πατὴρ φιλεῖ ὑμᾶς, ὅτι ὑμεῖς ἐμὲ πεφιλήκατε, καὶ πεπιστεύκατε ὅτι ἐγὼ παρὰ τοῦ Θεοῦ ἐξῆλθον.
27Kai loe Sithaw khae hoiah ni kang zoh, tiah na tang o moe, kai nang palung o pongah, Pa angmah roe nangcae to palung.
28Ἐξῆλθον παρὰ τοῦ πατρός, καὶ ἐλήλυθα εἰς τὸν κόσμον· πάλιν ἀφίημι τὸν κόσμον, καὶ πορεύομαι πρὸς τὸν πατέρα.
28Kai loe Pa khae hoiah tacawt moe, long ah kang zoh: long hae Ka caehtaak moe, Pa khaeah Ka caeh let han, tiah a naa.
29Λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, Ἴδε, νῦν παρρησίᾳ λαλεῖς, καὶ παροιμίαν οὐδεμίαν λέγεις.
29A hnukbang kaminawk mah anih khaeah, Khenah, vaihi loe patahhaih lok hoi thui ai ah, kamtueng ah na thuih boeh.
30Νῦν οἴδαμεν ὅτι οἶδας πάντα, καὶ οὐ χρείαν ἔχεις ἵνα τίς σε ἐρωτᾷ· ἐν τούτῳ πιστεύομεν ὅτι ἀπὸ Θεοῦ ἐξῆλθες.
30Hmuennawk boih na panoek, mi mah doeh nang khaeah lokdueng han angaih ai boeh, tiah vaihi ka panoek o boeh: hae kawng pongah nang loe Sithaw khae hoiah ni nang zoh, tiah ka tang o, tiah a naa o.
31Ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἄρτι πιστεύετε;
31Jesu mah nihcae khaeah, Vaihi loe na tang o boeh maw?
32Ἰδού, ἔρχεται ὥρα καὶ νῦν ἐλήλυθεν, ἵνα σκορπισθῆτε ἕκαστος εἰς τὰ ἴδια, καὶ ἐμὲ μόνον ἀφῆτε· καὶ οὐκ εἰμὶ μόνος, ὅτι ὁ πατὴρ μετ᾿ ἐμοῦ ἐστι.
32Khenah, nam praek o phang tih, nangmacae im ah na cawn o ueloe, kai nang caeh o taak suthaih atue to pha tih, ue, vaihi roe phak boeh: toe kai loe kaimah buengah ka om ai, Pa loe kai hoi nawnto oh.
33Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν, ἵνα ἐν ἐμοὶ εἰρήνην ἔχητε. Ἐν τῷ κόσμῳ θλίψιν ἕξετε· ἀλλὰ θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον.
33Kai ah monghaih na tawnh o thai hanah, hae hmuennawk hae kang thuih o. Long nuiah raihaih na tong o tih: toe mawn o hmah, long hae ka pazawk boeh, tiah a naa.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.