ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 9
Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)Original language
Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1και παραγων ειδεν ανθρωπον τυφλον εκ γενετησ
1Ao passar, ele viu um homem cego de nascença.
2και ηρωτησαν αυτον οι μαθηται αυτου λεγοντεσ ραββι τισ ημαρτεν ουτοσ η οι γονεισ αυτου ινα τυφλοσ γεννηθη
2Seus discípulos lhe perguntaram: “Rabi, quem pecou: este homem ou seus pais, para que nascesse cego?”
3απεκριθη ιησουσ ουτε ουτοσ ημαρτεν ουτε οι γονεισ αυτου αλλ ινα φανερωθη τα εργα του θεου εν αυτω
3Jesus respondeu: “Nem este homem pecou nem seus pais; mas isso aconteceu para que as obras de Deus se manifestassem nele.
4εμε δει εργαζεσθαι τα εργα του πεμψαντοσ με εωσ ημερα εστιν ερχεται νυξ οτε ουδεισ δυναται εργαζεσθαι
4É necessário que eu faça as obras daquele que me enviou enquanto é dia. A noite vem, quando ninguém pode trabalhar.
5οταν εν τω κοσμω ω φωσ ειμι του κοσμου
5Enquanto estou no mundo, sou a luz do mundo.”
6ταυτα ειπων επτυσεν χαμαι και εποιησεν πηλον εκ του πτυσματοσ και επεχρισεν τον πηλον επι τουσ οφθαλμουσ του τυφλου
6Depois de dizer isso, ele cuspiu no chão, fez barro com a saliva e passou o barro nos olhos do cego,
7και ειπεν αυτω υπαγε νιψαι εισ την κολυμβηθραν του σιλωαμ ο ερμηνευεται απεσταλμενοσ απηλθεν ουν και ενιψατο και ηλθεν βλεπων
7e disse-lhe: “Vá, lave-se no tanque de Siloé” (que significa “Enviado”). Então ele foi, lavou-se e voltou vendo.
8οι ουν γειτονεσ και οι θεωρουντεσ αυτον το προτερον οτι τυφλοσ ην ελεγον ουχ ουτοσ εστιν ο καθημενοσ και προσαιτων
8Portanto, os vizinhos e aqueles que antes o viam cego diziam: “Não é este aquele que ficava sentado mendigando?”
9αλλοι ελεγον οτι ουτοσ εστιν αλλοι δε οτι ομοιοσ αυτω εστιν εκεινοσ ελεγεν οτι εγω ειμι
9Uns diziam: “É ele.” Outros diziam: “Ele é parecido com ele.” Ele dizia: “Sou eu.”
10ελεγον ουν αυτω πωσ ανεωχθησαν σου οι οφθαλμοι
10Então lhe perguntavam: “Como os seus olhos foram abertos?”
11απεκριθη εκεινοσ και ειπεν ανθρωποσ λεγομενοσ ιησουσ πηλον εποιησεν και επεχρισεν μου τουσ οφθαλμουσ και ειπεν μοι υπαγε εισ την κολυμβηθραν του σιλωαμ και νιψαι απελθων δε και νιψαμενοσ ανεβλεψα
11Ele respondeu: “Um homem chamado Jesus fez barro e passou nos meus olhos e me disse: ‘Vá ao tanque de Siloé e lave-se.’ Então eu fui, lavei-me e voltei a enxergar.”
12ειπον ουν αυτω που εστιν εκεινοσ λεγει ουκ οιδα
12Então lhe perguntaram: “Onde ele está?” Ele disse: “Eu não sei.”
13αγουσιν αυτον προσ τουσ φαρισαιουσ τον ποτε τυφλον
13Levaram aos fariseus aquele que antes era cego.
14ην δε σαββατον οτε τον πηλον εποιησεν ο ιησουσ και ανεωξεν αυτου τουσ οφθαλμουσ
14Era sábado o dia em que Jesus fez o barro e abriu os olhos dele.
15παλιν ουν ηρωτων αυτον και οι φαρισαιοι πωσ ανεβλεψεν ο δε ειπεν αυτοισ πηλον επεθηκεν μου επι τουσ οφθαλμουσ και ενιψαμην και βλεπω
15Novamente, os fariseus lhe perguntaram como ele havia passado a enxergar. Ele lhes disse: “Ele colocou barro nos meus olhos, eu me lavei e agora vejo.”
16ελεγον ουν εκ των φαρισαιων τινεσ ουτοσ ο ανθρωποσ ουκ εστιν παρα του θεου οτι το σαββατον ου τηρει αλλοι ελεγον πωσ δυναται ανθρωποσ αμαρτωλοσ τοιαυτα σημεια ποιειν και σχισμα ην εν αυτοισ
16Por isso, alguns dos fariseus diziam: “Este homem não é de Deus, porque não guarda o sábado.” Outros diziam: “Como pode um homem pecador fazer tais sinais?” E havia divisão entre eles.
17λεγουσιν τω τυφλω παλιν συ τι λεγεισ περι αυτου οτι ηνοιξεν σου τουσ οφθαλμουσ ο δε ειπεν οτι προφητησ εστιν
17Portanto, perguntaram novamente ao cego: “O que você diz a respeito dele, já que ele abriu os seus olhos?” Ele disse: “Ele é um profeta.”
18ουκ επιστευσαν ουν οι ιουδαιοι περι αυτου οτι τυφλοσ ην και ανεβλεψεν εωσ οτου εφωνησαν τουσ γονεισ αυτου του αναβλεψαντοσ
18Os judeus, portanto, não acreditaram que ele tivesse sido cego e passado a enxergar, até que chamaram os pais daquele que havia recebido a visão,
19και ηρωτησαν αυτουσ λεγοντεσ ουτοσ εστιν ο υιοσ υμων ον υμεισ λεγετε οτι τυφλοσ εγεννηθη πωσ ουν αρτι βλεπει
19e lhes perguntaram: “É este o seu filho, o qual vocês dizem que nasceu cego? Como, então, ele enxerga agora?”
20απεκριθησαν δε αυτοισ οι γονεισ αυτου και ειπον οιδαμεν οτι ουτοσ εστιν ο υιοσ ημων και οτι τυφλοσ εγεννηθη
20Seus pais lhes responderam: “Sabemos que este é o nosso filho e que nasceu cego;
21πωσ δε νυν βλεπει ουκ οιδαμεν η τισ ηνοιξεν αυτου τουσ οφθαλμουσ ημεισ ουκ οιδαμεν αυτοσ ηλικιαν εχει αυτον ερωτησατε αυτοσ περι εαυτου λαλησει
21mas como ele agora vê, não sabemos; ou quem abriu os seus olhos, nós não sabemos. Ele é maior de idade. Perguntem a ele. Ele falará por si mesmo.”
22ταυτα ειπον οι γονεισ αυτου οτι εφοβουντο τουσ ιουδαιουσ ηδη γαρ συνετεθειντο οι ιουδαιοι ινα εαν τισ αυτον ομολογηση χριστον αποσυναγωγοσ γενηται
22Seus pais disseram essas coisas porque temiam os judeus; pois os judeus já haviam concordado que, se alguém o confessasse como Cristo, seria expulso da sinagoga.
23δια τουτο οι γονεισ αυτου ειπον οτι ηλικιαν εχει αυτον ερωτησατε
23Por isso seus pais disseram: “Ele é maior de idade. Perguntem a ele.”
24εφωνησαν ουν εκ δευτερου τον ανθρωπον οσ ην τυφλοσ και ειπον αυτω δοσ δοξαν τω θεω ημεισ οιδαμεν οτι ο ανθρωποσ ουτοσ αμαρτωλοσ εστιν
24Então chamaram pela segunda vez o homem que fora cego, e lhe disseram: “Dê glória a Deus. Nós sabemos que este homem é pecador.”
25απεκριθη ουν εκεινοσ και ειπεν ει αμαρτωλοσ εστιν ουκ οιδα εν οιδα οτι τυφλοσ ων αρτι βλεπω
25Ele, portanto, respondeu: “Se ele é pecador, não sei. Uma coisa eu sei: eu era cego e agora vejo.”
26ειπον δε αυτω παλιν τι εποιησεν σοι πωσ ηνοιξεν σου τουσ οφθαλμουσ
26Disseram-lhe novamente: “O que ele fez a você? Como ele abriu os seus olhos?”
27απεκριθη αυτοισ ειπον υμιν ηδη και ουκ ηκουσατε τι παλιν θελετε ακουειν μη και υμεισ θελετε αυτου μαθηται γενεσθαι
27Ele lhes respondeu: “Eu já lhes disse, e vocês não ouviram. Por que querem ouvir outra vez? Por acaso vocês também querem se tornar discípulos dele?”
28ελοιδορησαν αυτον και ειπον συ ει μαθητησ εκεινου ημεισ δε του μωσεωσ εσμεν μαθηται
28Eles o insultaram e disseram: “Você é discípulo dele, mas nós somos discípulos de Moisés.
29ημεισ οιδαμεν οτι μωση λελαληκεν ο θεοσ τουτον δε ουκ οιδαμεν ποθεν εστιν
29Sabemos que Deus falou a Moisés. Mas quanto a este homem, não sabemos de onde ele é.”
30απεκριθη ο ανθρωποσ και ειπεν αυτοισ εν γαρ τουτω θαυμαστον εστιν οτι υμεισ ουκ οιδατε ποθεν εστιν και ανεωξεν μου τουσ οφθαλμουσ
30O homem lhes respondeu: “Que coisa impressionante! Vocês não sabem de onde ele é, e no entanto ele abriu os meus olhos.
31οιδαμεν δε οτι αμαρτωλων ο θεοσ ουκ ακουει αλλ εαν τισ θεοσεβησ η και το θελημα αυτου ποιη τουτου ακουει
31Sabemos que Deus não ouve a pecadores, mas se alguém é adorador de Deus e faz a sua vontade, a esse ele ouve.
32εκ του αιωνοσ ουκ ηκουσθη οτι ηνοιξεν τισ οφθαλμουσ τυφλου γεγεννημενου
32Desde o princípio do mundo, nunca se ouviu falar que alguém tenha aberto os olhos de um cego de nascença.
33ει μη ην ουτοσ παρα θεου ουκ ηδυνατο ποιειν ουδεν
33Se este homem não fosse de Deus, nada poderia fazer.”
34απεκριθησαν και ειπον αυτω εν αμαρτιαισ συ εγεννηθησ ολοσ και συ διδασκεισ ημασ και εξεβαλον αυτον εξω
34Eles lhe responderam: “Você nasceu completamente em pecados, e quer nos ensinar?” Então o expulsaram.
35ηκουσεν ο ιησουσ οτι εξεβαλον αυτον εξω και ευρων αυτον ειπεν αυτω συ πιστευεισ εισ τον υιον του θεου
35Jesus ouviu que o haviam expulso e, ao encontrá-lo, disse: “Você crê no Filho de Deus?”
36απεκριθη εκεινοσ και ειπεν και τισ εστιν κυριε ινα πιστευσω εισ αυτον
36Ele respondeu: “Quem é ele, Senhor, para que eu creia nele?”
37ειπεν δε αυτω ο ιησουσ και εωρακασ αυτον και ο λαλων μετα σου εκεινοσ εστιν
37Jesus lhe disse: “Você já o viu, e é ele quem fala com você.”
38ο δε εφη πιστευω κυριε και προσεκυνησεν αυτω
38Ele disse: “Senhor, eu creio!” E o adorou.
39και ειπεν ο ιησουσ εισ κριμα εγω εισ τον κοσμον τουτον ηλθον ινα οι μη βλεποντεσ βλεπωσιν και οι βλεποντεσ τυφλοι γενωνται
39Jesus disse: “Eu vim a este mundo para juízo, a fim de que os que não veem vejam; e os que veem se tornem cegos.”
40και ηκουσαν εκ των φαρισαιων ταυτα οι οντεσ μετ αυτου και ειπον αυτω μη και ημεισ τυφλοι εσμεν
40Aqueles dos fariseus que estavam com ele ouviram essas coisas e lhe disseram: “Por acaso nós também somos cegos?”
41ειπεν αυτοισ ο ιησουσ ει τυφλοι ητε ουκ αν ειχετε αμαρτιαν νυν δε λεγετε οτι βλεπομεν η ουν αμαρτια υμων μενει
41Jesus lhes disse: “Se vocês fossem cegos, não teriam pecado; mas agora vocês dizem: ‘Nós vemos’. Portanto, o pecado de vocês permanece.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.