2 Samuel 23
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Tongan Bible, Revised West Version
1Voici les dernières paroles de David. Parole de David, fils d’Isaï, Parole de l’homme haut placé, De l’oint du Dieu de Jacob, Du chantre agréable d’Israël.
1Pea ko eni, ko e ngaahi lea fakamuimui eni ʻa Tevita. Naʻe pehē ʻe Tevita ko e foha ʻo Sese, pea naʻe lea ʻo pehē ʻe he tangata naʻe hiki hake ke māʻolunga, ko ia naʻe pani ʻe he ʻOtua ʻo Sēkope, pea pehē ʻe ia naʻe fasi mālie ʻi ʻIsileli,
2L’esprit de l’Éternel parle par moi, Et sa parole est sur ma langue.
2Naʻe folofola ʻiate au ʻae Laumālie ʻo Sihova, pea ko ʻene folofola naʻe ʻi hoku ʻelelo.
3Le Dieu d’Israël a parlé, Le rocher d’Israël m’a dit: Celui qui règne parmi les hommes avec justice, Celui qui règne dans la crainte de Dieu,
3Naʻe pehē ʻe he ʻOtua ʻo ʻIsileli, “Naʻe folofola mai kiate au ʻae Makatuʻu ʻa ʻIsileli, Ke ke pule koe ki he kakai ʻi he angatonu, ʻo pule ʻi he manavahē ki he ʻOtua.
4Est pareil à la lumière du matin, quand le soleil brille Et que la matinée est sans nuages; Ses rayons après la pluie font sortir de terre la verdure.
4Ke tatau ia mo e maama ʻoe pongipongi, ʻoka hopo hake ʻae laʻā, ʻi he pongipongi ʻoku ʻikai ai ha ngaahi ʻao; pea hangē ko e mohuku maʻuiʻui ʻoku tupu mei he kelekele ʻaia ʻoku ngingila lelei ʻoka ʻosi ʻae tō ʻae ʻuha.”
5N’en est-il pas ainsi de ma maison devant Dieu, Puisqu’il a fait avec moi une alliance éternelle, En tous points bien réglée et offrant pleine sécurité? Ne fera-t-il pas germer tout mon salut et tous mes désirs?
5Neongo ʻoku ʻikai pehē ʻa hoku fale ki he ʻOtua, ka kuo ne fai mo au ha fuakava taʻengata, kuo tuʻutuʻuni lelei ʻi he meʻa kotoa pē mo maʻu: pea ko ia kotoa pē te u moʻui ai, mo ia kotoa pē ʻoku ou holi ki ai, ʻikai te ne ngaohi ia ke tupu?
6Mais les méchants sont tous comme des épines que l’on rejette, Et que l’on ne prend pas avec la main;
6Ka ʻe tatau ʻaia kotoa pē ʻoku ʻoe angakovi mo e talatalaʻi ʻakau ʻoku tekeʻi atu, koeʻuhi ʻoku ʻikai faʻa puke ʻaki ia ʻae nima:
7Celui qui les touche s’arme d’un fer ou du bois d’une lance, Et on les brûle au feu sur place.
7He ko e tangata ʻe ala ki ai ʻoku lelei ke ne mahafu ʻaki ʻae ukamea mo e kau ʻoe tao; pea ʻe tutu ʻaki ʻae afi ke ʻauha mālie kinautolu ʻi he potu pe ko ia .
8Voici les noms des vaillants hommes qui étaient au service de David. Joscheb-Basschébeth, le Tachkemonite, l’un des principaux officiers. Il brandit sa lance sur huit cents hommes, qu’il fit périr en une seule fois.
8¶ Ko e hingoa eni ʻoe kau tangata mālohi ʻaia naʻe ʻia Tevita: ko Sosepiposipati mei Takimoni, ko e tuʻukimuʻa ʻi he ʻeiki ʻe “Toko Tolu;” ko ia foki ko ʻAtino ko e Hasinate: naʻa ne tauʻi ʻae toko valungeau ʻaia naʻa ne tāmateʻi ʻi he kuonga pe taha.
9Après lui, Éléazar, fils de Dodo, fils d’Achochi. Il était l’un des trois guerriers qui affrontèrent avec David les Philistins rassemblés pour combattre, tandis que les hommes d’Israël se retiraient sur les hauteurs.
9Pea naʻe hoko mo ia ʻa ʻEliesa ko e foha ʻo Toto ko e tangata ʻAhoi, ko e taha ʻi he tuʻunga tangata ʻe toko tolu naʻe ʻia Tevita, ʻi he kuonga naʻa nau luki ki he kakai Filisitia naʻe tānaki fakataha ki he tau, ka kuo ʻalu mei ai ʻae kakai ʻIsileli:
10Il se leva, et frappa les Philistins jusqu’à ce que sa main fût lasse et qu’elle restât attachée à son épée. L’Éternel opéra une grande délivrance ce jour-là. Le peuple revint après Éléazar, seulement pour prendre les dépouilles.
10Naʻa ne tuʻu hake, ʻo ne taaʻi ʻae kau Filisitia, pea naʻe fai ai pe ke vaivai hono nima, pea naʻe piki maʻu hono nima ki he heletā; pea naʻe fai ʻe Sihova ʻi he ʻaho ko ia ʻae ikuna fakamanavahē; pea naʻe muimui kiate ia ʻae kakai ke vete pe ʻae koloa.
11Après lui, Schamma, fils d’Agué, d’Harar. Les Philistins s’étaient rassemblés à Léchi. Il y avait là une pièce de terre remplie de lentilles; et le peuple fuyait devant les Philistins.
11Pea naʻe hoko mo ia ʻa Sama ko e foha ʻo ʻAkii ko e tangata Halali. Pea naʻe tānaki fakataha ʻae kau Filisitia ke papani, ki he potu ngoue naʻe fonu ʻi he piini: pea naʻe feholaki ʻae kakai mei he ʻao ʻoe kau Filisitia.
12Schamma se plaça au milieu du champ, le protégea, et battit les Philistins. Et l’Éternel opéra une grande délivrance.
12Ka naʻe tuʻu pe ia ʻi he loto ngoue, ʻo ne maluʻi ia, mo ne tāmateʻi ʻae kau Filisitia: pea naʻe fai ʻe Sihova ʻae ikuna lahi.
13Trois des trente chefs descendirent au temps de la moisson et vinrent auprès de David, dans la caverne d’Adullam, lorsqu’une troupe de Philistins était campée dans la vallée des Rephaïm.
13Pea naʻe ʻalu hifo ʻae ʻeiki ʻe toko tolu naʻe pule ki he “Toko Tolungofulu” naʻe tuʻukimuʻa, ʻonau hoko mai kia Tevita ʻi he lolotonga ʻae ututaʻu, ki he ʻana ʻi ʻAtulami: pea naʻe nofo ʻae kautau ʻoe kakai Filisitia ʻi he teleʻa ʻo Lefeimi.
14David était alors dans la forteresse, et il y avait un poste de Philistins à Bethléhem.
14Pea naʻe nofo ʻa Tevita ʻi he ngaahi ʻaho ko ia ʻi he kolo mālohi, pea naʻe nofo ʻae tau ʻae kakai Filisitia ʻi he kuonga ko ia ʻi Petelihema.
15David eut un désir, et il dit: Qui me fera boire de l’eau de la citerne qui est à la porte de Bethléhem?
15Pea naʻe holi ʻa Tevita, ʻo ne pehē, “Taumaiā ke ʻomi ʻe ha tokotaha haʻaku vai ke u inu mei he vaikeli ʻo Petelihema, ʻaia ʻoku ʻi he veʻematapā!”
16Alors les trois vaillants hommes passèrent au travers du camp des Philistins, et puisèrent de l’eau de la citerne qui est à la porte de Bethléhem. Ils l’apportèrent et la présentèrent à David; mais il ne voulut pas la boire, et il la répandit devant l’Éternel.
16Pea naʻe ʻoho atu ʻae kau tangata mālohi ʻe Toko Tolu ko ia, ʻo ʻasi ʻi he matatau ʻoe kau Filisitia, ke utu hake ʻae vai mei he vaikeli ʻi Petelihema, ʻaia naʻe ʻi he veʻe matanikolo, pea naʻa nau toʻo ia, ʻo ʻomi kia Tevita: ka neongo ia naʻe ʻikai te ne inu mei ai, ka naʻa ne lilingi atu ia ʻi he ʻao ʻo Sihova.
17Il dit: Loin de moi, ô Éternel, la pensée de faire cela! Boirais-je le sang de ces hommes qui sont allés au péril de leur vie? Et il ne voulut pas la boire. Voilà ce que firent ces trois vaillants hommes.
17Pea naʻa ne pehē, “Ke mamaʻo ia ʻiate au, ʻE Sihova, ke u fai ʻae meʻa ni; ʻikai ko e toto eni ʻoe kau tangata naʻe ʻalu kae tuʻutāmaki ʻenau moʻui?” Ko ia naʻe ʻikai ai te ne inu mei ai. Ko e ngaahi meʻa eni naʻe fai ʻe he kau tangata mālohi ʻe toko tolu ko ia.
18Abischaï, frère de Joab, fils de Tseruja, était le chef des trois. Il brandit sa lance sur trois cents hommes, et les tua; et il eut du renom parmi les trois.
18Pea ko ʻApisai, ko e tokoua ʻo Soape, ko e tama ʻa Seluia, naʻe ʻeiki hake ia ʻi he Toko Tolu. Pea naʻa ne apoapo ʻa ʻene tao ke tauʻi ʻae toko tolungeau, pea naʻa ne tāmateʻi kinautolu, pea naʻe ongoongo hake ʻa hono hingoa ʻi he Toko Tolu.
19Il était le plus considéré des trois, et il fut leur chef; mais il n’égala pas les trois premiers.
19ʻIkai naʻe ongoongoa lahi hake ia ʻi he Toko Tolu? Ko ia naʻa ne ʻeiki kiate kinautolu: ka naʻe ʻikai tatau ia mo e ʻuluaki Toko Tolu.
20Benaja, fils de Jehojada, fils d’un homme de Kabtseel, rempli de valeur et célèbre par ses exploits. Il frappa les deux lions de Moab. Il descendit au milieu d’une citerne, où il frappa un lion, un jour de neige.
20Pea ko Penaia, ko e foha ʻo Sehoiata, ko e foha ʻoe tangata toʻa mei Kapisili, ʻaia naʻe fai ʻae ngaahi meʻa lahi, naʻa ne tāmateʻi ʻe ia ʻae ongo tangata Moape naʻe anga fakalaione: naʻa ne ʻalu hifo foki ʻo ne tāmateʻi ha laione ʻi he takele ʻo ha luo lolotonga ʻae faʻahitaʻu ʻoe ʻuha hinehina:
21Il frappa un Égyptien d’un aspect formidable et ayant une lance à la main; il descendit contre lui avec un bâton, arracha la lance de la main de l’Égyptien, et s’en servit pour le tuer.
21Pea naʻa ne tāmateʻi ha tangata ʻIsipite, ko e tangata toulekeleka: pea naʻe toʻo ʻe he tangata ʻIsipite ha tao ʻi hono nima: ka naʻa ne ʻalu atu kiate ia mo e tokotoko pe, pea ne hamusi ʻae tao mei he nima ʻoe tangata ʻIsipite, pea ne tāmateʻi ia ʻaki ʻa ʻene tao ʻaʻana.
22Voilà ce que fit Benaja, fils de Jehojada; et il eut du renom parmi les trois vaillants hommes.
22Ko e ngaahi meʻa eni naʻe fai ʻe Penaia ko e foha ʻo Sehoiata, pea naʻe lau hono hingoa ki he Toko Tolu naʻe ongoongoa.
23Il était le plus considéré des trente; mais il n’égala pas les trois premiers. David l’admit dans son conseil secret.
23Naʻe ongoongo lahi hake ia ʻi he Toko Tolungofulu, ka naʻe ʻikai tatau ia mo e ʻuluaki Toko Tolu. Pea naʻe fakanofo ia ʻe Tevita ke tuʻukimuʻa ʻi heʻene kau mātuʻa alea.
24Asaël, frère de Joab, du nombre des trente. Elchanan, fils de Dodo, de Bethléhem.
24Pea ko ʻAsaeli ko e tehina ʻo Soape ko e tokotaha ia ʻi he toko tolungofulu; ko Elihanani ko e foha ʻo Toto mei Petelihema,
25Schamma, de Harod. Élika, de Harod.
25Ko Sama ko e tangata Heloti, mo Elika ko e tangata Heloti,
26Hélets, de Péleth. Ira, fils d’Ikkesch, de Tekoa.
26Ko Ilesi ko e tangata Paleti, mo Ila ko e foha ʻo Ikesi ko e tangata Tikoa,
27Abiézer, d’Anathoth. Mebunnaï, de Huscha.
27Ko ʻApiesa ko e tangata ʻAnatoti, mo Mipunei ko e tangata Husati.
28Tsalmon, d’Achoach. Maharaï, de Nethopha.
28Ko Salimoni ko e tangata ʻAhoi, mo Mehelei ko e tangata Nitofa,
29Héleb, fils de Baana, de Nethopha. Ittaï, fils de Ribaï, de Guibea des fils de Benjamin.
29Ko Helepi ko e foha ʻo Peane, ko e tangata Nitofa, mo Itei ko e foha ʻo Lipei mei Kipea ʻoe fānau ʻo Penisimani,
30Benaja, de Pirathon. Hiddaï, de Nachalé-Gaasch.
30Ko Penaia ko e tangata Pilatoni, mo Itai mei he ngaahi teleʻa ʻo Keasi,
31Abi-Albon, d’Araba. Azmaveth, de Barchum.
31Ko ʻApi-ʻAliponi ko e tangata ʻAlipa, mo ʻAsimaveti ko e tangata Pahulimi,
32Éliachba, de Schaalbon. Bené-Jaschen. Jonathan.
32Ko Eliapa ko e tangata Seeliponi, ʻae fānau tangata ʻo Saseni mo Sonatane,
33Schamma, d’Harar. Achiam, fils de Scharar, d’Arar.
33Ko Sama, ko e tangata Helali, mo ʻAhiami ko e foha ʻo Sala ko e tangata Helali,
34Éliphéleth, fils d’Achasbaï, fils d’un Maacathien. Éliam, fils d’Achitophel, de Guilo.
34Ko Elifeliti ko e foha ʻo ʻAhasipai, ko e foha ʻoe tangata Meaka, mo Iliami ko e foha ʻo ʻAhitofeli ko e tangata Kilo,
35Hetsraï, de Carmel. Paaraï, d’Arab.
35Ko Hesilei ko e tangata Kameli, mo Pealei ko e tangata ʻAlipa,
36Jigueal, fils de Nathan, de Tsoba. Bani, de Gad.
36Ko Ikiali ko e foha ʻo Netane mei Sopa, mo Pani ko e tangata Kata,
37Tsélek, l’Ammonite. Naharaï, de Beéroth, qui portait les armes de Joab, fils de Tseruja.
37Ko Seleki ko e tangata ʻAmoni, mo Nahela ko e tangata Piheloti, ʻaia naʻe fua ʻae mahafutau ʻo Soape ko e tama ʻa Seluia,
38Ira, de Jéther. Gareb, de Jéther.
38Ko Ila ko e tangata Itila, mo Kalepi ko e tangata Itila,
39Urie, le Héthien. En tout, trente-sept.
39Mo ʻUlia ko e tangata Heti: ko honau lau fakataha ko e toko tolungofulu ma toko fitu.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.