2 Petro 3
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Tongan Bible, Revised West Version
1Jam ĉi tiun duan epistolon, amataj, mi skribas al vi; en ambaŭ mi instigas vian sinceran menson per rememorigo;
1ʻE Kāinga, ʻoku ou tohi eni ʻa hono ua ʻoe tohi ni kiate kimoutolu, ʻaia ʻoku ou fai ʻi ai ke langaki hake homou loto maʻa ki he fakamanatu:
2por ke vi memoru la antaŭdirojn de la sanktaj profetoj, kaj la ordonon de la Sinjoro kaj Savanto per viaj apostoloj;
2Koeʻuhi ke mou manatu ki he ngaahi lea naʻe lea ʻaki ʻi muʻa ʻe he kau palōfita māʻoniʻoni, pea mo e fekau ʻamautolu ko e kau ʻaposetolo ʻoe ʻEiki mo e Fakamoʻui:
3unue sciante, ke en la lastaj tagoj mokemuloj venos kun mokado, irante laŭ siaj propraj voluptoj,
3ʻO tomuʻa ʻilo eni, ʻe haʻu ʻae kau manuki ʻi he ngaahi ʻaho ki mui, ʻo ʻaʻeva ʻi heʻenau ngaahi holi kovi ʻanautolu,
4kaj dirante: Kie estas la anonco de lia alveno? ĉar de kiam la patroj endormiĝis, ĉio restas kiel de post la komenco de la kreo.
4ʻO nau pehē, “Kofaʻā koā ʻae talaʻofa ki heʻene haʻu? He kuo talu ʻae mohe ʻae ngaahi tamai, mo e pehē ai pe ʻae meʻa kotoa pē ʻo hangē pe ʻi hono ʻuluaki fakatupu.”
5Ĉar ili volonte forgesas, ke ĉielo ekzistis de antikve, kaj tero kunmetita el akvo kaj meze de akvo, laŭ la vorto de Dio;
5He ko honau loto ke nau vale ʻi he meʻa ni, ko e meʻa ʻi he folofola ʻae ʻOtua, naʻe ʻi muʻa ʻae ngaahi langi, pea tuʻu mei he vai pea ʻi he vai ʻa māmani:
6per kio la tiama mondo, diluvite, pereis;
6ʻAia naʻe lōfia ai ʻae maama ko ia ʻaki ʻae vai, pea ʻauha ia:
7sed la nuna ĉielo kaj la tero per la sama vorto estas destinitaj por fajro, rezervate ĝis la tago de juĝo kaj pereo de malpiuloj.
7Ka ko e ngaahi langi mo e fonua ʻoku tuʻu ni, kuo fokotuʻu ia ʻaki ʻa ʻene folofola pe ko ia, ʻo fakatolonga ki he afi ʻi he ʻaho fakamaau mo e fakaʻauha ʻoe kakai angahala.
8Sed ne forgesu ĉi tiun unu aferon, amataj, ke ĉe la Sinjoro unu tago estas kiel mil jaroj, kaj mil jaroj kiel unu tago.
8Ka ko eni, ʻe kāinga, ke ʻoua te mou taʻeʻilo ki he meʻa ni ʻe taha, koeʻuhi ko e ʻaho ʻe taha ʻoku tatau ki he ʻEiki mo e taʻu ʻe afe, pea ko e taʻu ʻe afe ʻoku tatau mo e ʻaho pe taha.
9La Sinjoro ne malrapidas pri la promeso, kiel iuj malrapidecon kalkulas; sed paciencas al vi, volante, ne ke iuj pereu, sed ke ĉiuj venu al pento.
9ʻOku ʻikai fakatuotuai ʻe he ʻEiki ki heʻene talaʻofa, ʻo hangē ko e lau ʻae niʻihi ko e tuotuai; ka ʻoku kātaki fuoloa kiate kitautolu, ʻo ʻikai finangalo ke ʻauha ha tokotaha, ka koeʻuhi ke hoko ʻo fakatomala kotoa pē.
10Sed la tago de la Sinjoro venos, kvazaŭ ŝtelisto; en tiu tago la ĉielo forpasos kun muĝa bruego, kaj la elementoj brulante solviĝos, kaj la tero kaj la faritaĵoj en ĝi forbrulos.
10Ka ʻe hoko ʻae ʻaho ʻoe ʻEiki ʻo hangē ha kaihaʻa ʻi he pō; ʻaia ʻe mole ai ʻae ngaahi langi ʻi he longoaʻa lahi, pea ʻe vela ʻo ʻauha ʻae ngaahi tefitoʻi meʻa, pea ko e fonua foki mo e ngaahi ngāue ʻoku ʻi ai ʻe vela ʻo ʻosi ia.
11Ĉar tiamaniere ĉio tio solviĝos, kiaj homoj vi do devus esti en sankta konduto kaj pieco,
11Ko ia ʻi heʻene pau pe ke ʻauha ʻae ngaahi meʻa ni kotoa pē, ko e hā ʻae anga ʻoku taau mo kimoutolu ʻi he ʻulungāanga māʻoniʻoni mo e angafakaʻotua;
12atendante kaj akcelante la alvenon de la tago de Dio, pro kio la ĉielo flamanta solviĝos, kaj la elementoj per fajra brulado fluidiĝos?
12ʻO ʻamanaki mo holi atu ki he hoko mai ʻoe ʻaho ʻoe ʻOtua, ʻaia ʻe vela ʻo ʻauha ai ʻae ngaahi langi, pea ʻe vai ʻi he vela lahi ʻae ngaahi tefitoʻi meʻa?
13Sed laŭ Lia promeso ni atendas novan ĉielon kaj novan teron, en kiuj loĝas justeco.
13Ka ʻoku tau ʻamanaki ki he ngaahi langi foʻou mo e fonua foʻou, ʻaia ʻoku nofo ai ʻae māʻoniʻoni, ʻo fakatatau ki heʻene talaʻofa.
14Tial, amataj, tion atendante, klopodu troviĝi en paco, senmakulaj kaj neriproĉindaj antaŭ Li.
14Ko ia, ʻe kāinga, ko e meʻa ʻi hoʻomou ʻamanaki ki he ngaahi meʻa pehē, mou hangahanga fai pe koeʻuhi ke ʻilo ʻe ia ʻakimoutolu ʻoku mou melino taʻehaʻila, mo taʻehalaia.
15Kaj rigardu la paciencon de nia Sinjoro kiel savon; kiel ankaŭ nia amata frato Paŭlo, laŭ la saĝeco donita al li, jam skribis al vi,
15Pea lau ʻae kātaki fuoloa ʻa hotau ʻEiki ko e fakamoʻui; ʻo hangē ko e tohi kiate kimoutolu foki ʻe hotau kāinga ʻofeina ko Paula, ʻo fakatatau ki he poto kuo foaki kiate ia;
16kiel ankaŭ en ĉiuj siaj epistoloj, parolante en ili pri ĉi tio; en kiuj estas iuj aferoj malfacile kompreneblaj, kiujn la malkleruloj kaj malkonstantuloj tordas, kiel ankaŭ la ceterajn skribaĵojn, al sia propra pereo.
16Pea ʻoku pehē foki ʻa ʻene lea ai ki he ngaahi meʻa ni ʻi heʻene tohi kotoa pē; ʻaia ʻoku ʻi ai ʻae meʻa niʻihi ʻoku ʻilongataʻa, ʻaia ʻoku fai ʻe he kau taʻepoto mo lotolotoua ke fakaʻuhinga kehe, ʻo hangē foki ko e ngaahi tohi kehe, ka nau malaʻia ai.
17Vi do, amataj, ĉi tion antaŭsciante, gardu vin, por ke vi ne forlogiĝu per la eraro de la pekuloj, kaj ne defalu de via propra konstanteco.
17Ko ia, ʻe kāinga, ko e meʻa ʻi hoʻomou sinaki ʻilo, vakai telia naʻa takiekina foki ʻakimoutolu ʻe he hē ʻoe kakai fai kovi, pea mou hinga mei hoʻomou tuʻumaʻu ʻamoutolu.
18Sed kresku en graco kaj scio de nia Sinjoro kaj Savanto Jesuo Kristo. Al li estu la gloro nun kaj ĝis la tago de eterneco. Amen.
18Kae tupulekina ʻi he ʻofa, pea mo e ʻilo ki hotau ʻEiki mo e Fakamoʻui ko Sisu Kalaisi. Ke ʻiate ia ni ʻae ongoongolelei pea taʻengata. ʻEmeni.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.