Johannini tinkari ngankani
Chapter 6

Johannini tinkari ngankani

Testamenta Marra (Dieri …
vs Louis Segond 1910
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Johannini tinkari ngankani 6

Testamenta Marra (Dieri New Testament)
Louis Segond 1910
1Ja ngato najina wonti, Tjipi kuparali kandri malka kulno mara wora ja mandrundru walto ngankanani, ja ngato ngarana wonti, nganti mandru ja mandrundru kulno jatanani piltripiltria ngaiala pirnali jeribaka: „Kaparau, ja najiau!“
1Je regardai, quand l’agneau ouvrit un des sept sceaux, et j’entendis l’un des quatre êtres vivants qui disait comme d’une voix de tonnerre: Viens.
2Ja ngato najina wonti, ja mai, nanto bulu, ja dukaterinietjali wara ngamalkana wonti, ja kulnujeli nunkangu pirapira jinkina wonti, ja nau dunkana wonti kalalu ngankani jeribaka, kalalu ngankala.
2Je regardai, et voici, parut un cheval blanc. Celui qui le montait avait un arc; une couronne lui fut donnée, et il partit en vainqueur et pour vaincre.
3Ja Nulia kandri malka mandrula walto ngankanani, ngato ngarana wonti nganti mandrula jatanani: „Kaparau!“
3Quand il ouvrit le second sceau, j’entendis le second être vivant qui disait: Viens.
4Ja nanto nguru dunkana wonti, nau maralje nganana wonti, ja kulnujeli dukaterinietjani jinkina wonti murla mitandru manila, tana naria nandramalinanto; ja kulnujeli nunkangu mardakirra pirna jinkina wonti.
4Et il sortit un autre cheval, roux. Celui qui le montait reçut le pouvoir d’enlever la paix de la terre, afin que les hommes s’égorgeassent les uns les autres; et une grande épée lui fut donnée.
5Ja Nulia kandri malka parkulula walto ngankanani, ngato ngarana wonti nganti parkulula jatanani: „Kaparau!“ Ja ngato najina wonti, ja mai, nanto maru, ja dukaterinietjali marali wontjani pita ngamalkana wonti.
5Quand il ouvrit le troisième sceau, j’entendis le troisième être vivant qui disait: Viens. Je regardai, et voici, parut un cheval noir. Celui qui le montait tenait une balance dans sa main.
6Ja ngato ngarana wonti ngaiala kulno nganti mandru ja mandruni terti jatanani: „Koko kulno buka tandra pilki mardatandra kulnundru, ja koko parkulu buka tandra pilki mardatandra kulnundru, ja gildi ja waina wata patibamai!“
6Et j’entendis au milieu des quatre êtres vivants une voix qui disait: Une mesure de blé pour un denier, et trois mesures d’orge pour un denier; mais ne fais point de mal à l’huile et au vin.
7Ja Nulia kandri malka mandru ja mandrula walto ngankanani, ngato nganti mandru ja mandrulaia ngaiala ngarana wonti jatanani: „Kaparau!“
7Quand il ouvrit le quatrième sceau, j’entendis la voix du quatrième être vivant qui disait: Viens.
8Ja ngato najina wonti, ja mai, nanto putuputuru; ja dukaterinietjaia tala „nari“ nganai, ja turu nunkangu karipateriai. Ja kulnujeli tanangu ngurula jinkina wonti mitaia buru mandru ja mandrundru kulno mardakirrali ja mauali ja narieli ja mitaia ngantieli nandrala.
8Je regardai, et voici, parut un cheval d’une couleur pâle. Celui qui le montait se nommait la mort, et le séjour des morts l’accompagnait. Le pouvoir leur fut donné sur le quart de la terre, pour faire périr les hommes par l’épée, par la famine, par la mortalité, et par les bêtes sauvages de la terre.
9Ja Nulia kandri malka mara worala walto ngankanani, ngato najina wonti Altarani ngarinalu tanani mungara, tanali tanana nandrana wonti Godaia jaurandru ja tinkari ngankanandru, nina tanali ngamalkana wonti.
9Quand il ouvrit le cinquième sceau, je vis sous l’autel les âmes de ceux qui avaient été immolés à cause de la parole de Dieu et à cause du témoignage qu’ils avaient rendu.
10Ja tanali ngaiala pirnali maritjina wonti ja jatana wonti: „Wintaranaia, jidni Kaparajai, jidni Kulikirilajai ja Morlalulajai, jundru wata kalala ngundrai, ja ngaianani kumarandru wata kalala jinkiai tanangu, tana mitani ngamai?“
10Ils crièrent d’une voix forte, en disant: Jusques à quand, Maître saint et véritable, tardes-tu à juger, et à tirer vengeance de notre sang sur les habitants de la terre?
11Ja kulnujeli tanangu pratjanani kati bulu jinkina wonti, ja tanangu jatana wonti, tana miljaru wordu morla ngara ngamananto, tanangu ngokanantulu, tanani jelamili ja tanani ngatata, tanana tanali bakana naria nandrananto, tanangu jeribaka.
11Une robe blanche fut donnée à chacun d’eux; et il leur fut dit de se tenir en repos quelque temps encore, jusqu’à ce que fût complet le nombre de leurs compagnons de service et de leurs frères qui devaient être mis à mort comme eux.
12Ja ngato najina wonti, Nulia kandri malka mara wora ja kulnula walto ngankanani, mita wiltjiwiltjina pirna pantjina wonti, ja ditji pirna maru pantjina wonti billi parala jeribaka, ja pira kumari jeribaka pantjina wonti,
12Je regardai, quand il ouvrit le sixième sceau; et il y eut un grand tremblement de terre, le soleil devint noir comme un sac de crin, la lune entière devint comme du sang,
13Ja pariwilpala ditji waka wolara wora mitani purina wonti, worderu tandra pitali tandra nunkani worai, watara pirnali nina wijiawijiabanani.
13et les étoiles du ciel tombèrent sur la terre, comme lorsqu’un figuier secoué par un vent violent jette ses figues vertes.
14Ja pariwilpa tildaterina wonti, worderu kanali dakani jaura piltai; ja mardawonpa pratjana ja watiwati pratjana tanani pirindru tiringana wonti.
14Le ciel se retira comme un livre qu’on roule; et toutes les montagnes et les îles furent remuées de leurs places.
15Ja mitaia kapara wora, ja kana pirna wora, ja kapara wora, ja kana poto pirnanto, ja kana ngurunguru, ja mili pratjana, ja kurakanila pratjana minkani, ja mardawonpaia taltani kurukurumalkaterina wonti.
15Les rois de la terre, les grands, les chefs militaires, les riches, les puissants, tous les esclaves et les hommes libres, se cachèrent dans les cavernes et dans les rochers des montagnes.
16Ja tana mardawonpani ja marda taldrani jatai: „Ngaianingu purianau, ja ngaianina walpadakanau nunkangupini mudlandru, Nauja ngamani pirini ngamai, ja Tjipi kuparaia tirindru;
16Et ils disaient aux montagnes et aux rochers: Tombez sur nous, et cachez-nous devant la face de celui qui est assis sur le trône, et devant la colère de l’agneau;
17Ngangau pudlani tiria ditji pirna wokarana warai, ja worana terkala nganai?“
17car le grand jour de sa colère est venu, et qui peut subsister?

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.