Johannini tinkari ngankani 16
Testamenta Marra (Dieri New Testament)Translation
Testamenta Marra (Dieri New Testament)
Reina-Valera 1909
1Ja ngato ngarana wonti ngaiala pirna Godaia pungandru, angela mara wora ja mandruni jatanani: „Wapanau, ja Godaia tiria koko mara wora ja mandru nanganau mitani!“
1Y OÍ una gran voz del templo, que decía á los siete ángeles: Id, y derramad las siete copas de la ira de Dios sobre la tierra.
2Ja ngoperala dunkana wonti, ja nulu koko nunkani mitani nangana wonti. Ja tanangupini kanani kima madlentji ja ketjaketjani pantjina wonti, tanali ngantia malka ngamalkai, ja tana nunkani mudlamalkani ngatjiai.
2Y fué el primero, y derramó su copa sobre la tierra; y vino una plaga mala y dañosa sobre los hombres que tenían la señal de la bestia, y sobre los que adoraban su imagen.
3Ja angela mandrulali koko nunkani nangana wonti panto pirnani, ja nau kumari pantjina wonti kana narindru jeribaka, ja nganti tepi warupoto panto pirnani palina wonti.
3Y el segundo ángel derramó su copa sobre el mar, y se convirtió en sangre como de un muerto; y toda alma viviente fué muerta en el mar.
4Ja angela parkulali koko nunkani nangana wonti ngapa kaiarani ja ngapa jukarani, ja jenia kumari pantjina wonti.
4Y el tercer ángel derramó su copa sobre los ríos, y sobre las fuentes de las aguas, y se convirtieron en sangre.
5Ja ngato ngapaia angela jatanani ngarana wonti: „Talku jidni nganai, jidni nganala wapaia, ja jidni nganana wonti, jidni Kulikiriai, ngangau jundru jenipara kalala jinkina warai,
5Y oí al ángel de las aguas, que decía: Justo eres tú, oh Señor, que eres y que eras, el Santo, porque has juzgado estas cosas:
6Ngangau tanali kulikiria ja Prophetaia kumari nangana wonti, jendrangundruja jundru tanangu kumari jinkina warai tapananto, jenia tanangu talku nganai.“
6Porque ellos derramaron la sangre de los santos y de los profetas, también tú les has dado á beber sangre; pues lo merecen.
7Ja ngato Altara jatanani ngarana wonti: „Kau, Kaparajai, Goda ngurungurujai, morlalu ja talku kalala jinkani nganai.“
7Y oí á otro del altar, que decía: Ciertamente, Señor Dios Todopoderoso, tus juicios son verdaderos y justos.
8Ja angela mandru ja mandrulali koko nunkani nangana wonti ditji pirnani, ja kulnujeli nunkangu jinkina wonti kana turujeli wiriwiribananto.
8Y el cuarto ángel derramó su copa sobre el sol; y le fué dado quemar á los hombres con fuego.
9Ja turu pirnali kana wiriwirina wonti, ja tanali Godaia tala ngirkibana wonti, Nulia ngurula ngamalkai tanangupini ketjaketjanani, ja tana wata madlentjandru karitjina wonti, nunkangu pirna ngundrala.
9Y los hombres se quemaron con el grande calor, y blasfemaron el nombre de Dios, que tiene potestad sobre estas plagas, y no se arrepintieron para darle gloria.
10Ja angela mara woralali koko nunkani nangana wonti nganti ngamani pirini, ja milila nunkani ngalpuru nganana wonti, ja tana tali mataterina wonti ketjaketjanandru,
10Y el quinto ángel derramó su copa sobre la silla de la bestia; y su reino se hizo tenebroso, y se mordían sus lenguas de dolor;
11Ja tanali pariwilpaia Goda ngirkibana wonti tanani ketjaketjanandru ja tanani kimandru, ja tanali wata madlentjandru karitjina wonti tanani ngankanandru.
11Y blasfemaron del Dios del cielo por sus dolores, y por sus plagas, y no se arrepintieron de sus obras.
12Ja angela mara wora ja kulnulali koko nunkani nangana wonti Euphrat kaiari pirnani, ja ngapa nunkani mujarina wonti, ngangau mitaia kaparaia palto ditji dunkanandru ngankingananto.
12Y el sexto ángel derramó su copa sobre el gran río Eufrates; y el agua de él se secó, para que fuese preparado el camino de los reyes del Oriente.
13Ja ngato najina wonti Drachaia manandru ja ngantia manandru ja jedikantji Prophetaia manandru kutji murumuru parkulu kalatiri jeribaka dunkana wonti.
13Y vi salir de la boca del dragón, y de la boca de la bestia, y de la boca del falso profeta, tres espíritus inmundos á manera de ranas:
14Tana kutjia jaola nganai, tanali malka ngankai, ja tana dunkai mita maruja mitaia kaparani, tanana kampala Godaia ngurunguruja ditji pirnaia, tirimalinaia.
14Porque son espíritus de demonios, que hacen señales, para ir á los reyes de la tierra y de todo el mundo, para congregarlos para la batalla de aquel gran día del Dios Todopoderoso.
15Mai, ngani wokarai kurikantji jeribaka. Murlali pirna naupini nganai, nau tepi ngamai, ja kati nunkani ngamalkijiribai, nau wata balu wirarinanto, ja tanali ninta nunkani wata najinanto.
15He aquí, yo vengo como ladrón. Bienaventurado el que vela, y guarda sus vestiduras, para que no ande desnudo, y vean su vergüenza.
16Ja Nulia tanana mapana wonti nunkangupini pirini, nina tanali Juda kana talini dikai: Harmageddon.
16Y los congregó en el lugar que en hebreo se llama Armagedón.
17Ja angela mara wora ja mandrulali koko nunkani nangana wonti ngaranani, ja ngaiala pirna Godaia pungandru ja ngamani pirindru dunkana wonti jatanani: „Matja mudana warai.“
17Y el séptimo ángel derramó su copa por el aire; y salió una grande voz del templo del cielo, del trono, diciendo: Hecho es.
18Ja talara praitji ja ngaiala ja piltripiltri wora pantjina wonti, ja mita wiltjiwiltjina pirna pantjina wonti, jenipara wata pota kulno pantjina wonti jendrangutandru kana mitani ngamai, jeruja pirna naupini wiltjiwiltjina nganana wonti.
18Entonces fueron hechos relámpagos y voces y truenos; y hubo un gran temblor de tierra, un terremoto tan grande, cual no fué jamás desde que los hombres han estado sobre la tierra.
19Ja ngura pirna buru parkulu pantjina wonti, ja kana wolaraia ngura tampurina wonti, ja Godali Babylon pirna ngundrana wonti, nunkangu tiri pirnaia waina koko nunkani jinkila.
19Y la ciudad grande fué partida en tres partes, y las ciudades de las naciones cayeron; y la grande Babilonia vino en memoria delante de Dios, para darle el cáliz del vino del furor de su ira.
20Ja watiwati warupoto japa mindrina wonti, ja mardawonpa warupoto wata morla parana wonti.
20Y toda isla huyó, y los montes no fueron hallados.
21Ja marda buru Talenta jeribaka pariwilpandru godana wonti kanani; ja kanali Goda ngirkibana wonti marda buruja ketjaketjanandru, ngangau ketjaketjana nunkani pirna nganana wonti.
21Y cayó del cielo sobre los hombres un grande granizo como del peso de un talento: y los hombres blasfemaron de Dios por la plaga del granizo; porque su plaga fué muy grande.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.