Lucangundru 19
Testamenta Marra (Dieri New Testament)Translation
Testamenta Marra (Dieri New Testament)
Reina-Valera 1909
1Ja Nau wirina wonti, ja Jericho ngurani palkingana wonti.
1Y HABIENDO entrado Jesús , iba pasando por Jericó;
2Ja mai, kana kulno tala nunkani Zachäus, nau mardatandra kampanietjaia kapara nganana wonti, ja kana poto pirna.
2Y he aquí un varón llamado Zaqueo, el cual era el principal de los publicanos, y era rico;
3Ja nulu wontina wonti Jesus najila worana nau nganai, ja nau ngandandarina wonti kana wolarandru; ngangau nau kana wordu waka nganana wonti.
3Y procuraba ver á Jesús quién fuese; mas no podía á causa de la multitud, porque era pequeño de estatura.
4Ja nau ngopera mindrina wonti ja tandra pitani katina wonti nina najila; ngangau naka Nau palkingananto.
4Y corriendo delante, subióse á un árbol sicómoro para verle; porque había de pasar por allí.
5Ja Nau nunkangupini pirini wokarana, Jesujeli nina najina tarana wonti ja nunkangu jatana wonti: „Zachäusajai, nurujeli ngariau, ngangau ngani karari jinkani pungani ngamananto.“
5Y como vino á aquel lugar Jesús, mirando, le vió, y díjole: Zaqueo, date priesa, desciende, porque hoy es necesario que pose en tu casa.
6Ja nau nurujeli ngarina wonti, ja murlali pirna nina patana wonti.
6Entonces él descendió apriesa, y le recibió gozoso.
7Ja pratjanali tanali jenia najina, buljubuljurina wonti ja jatana wonti: „Nauja kana madlentji kulnuni wirina warai jerra ngamala.“
7Y viendo esto, todos murmuraban, diciendo que había entrado á posar con un hombre pecador.
8Zachäus karakararina wonti ja Kaparani jatana wonti: „Mai, Kaparajai, poto jura ngakani ngato wangiwangini jinkiai; ja ngani kana kulnundru palpa ngukingukipaterina warai, ngato nunkangu pota mandru mandru morla jinkina tikai.“
8Entonces Zaqueo, puesto en pie, dijo al Señor: He aquí, Señor, la mitad de mis bienes doy á los pobres; y si en algo he defraudado á alguno, lo vuelvo con el cuatro tanto.
9Jesus nunkangu jatana wonti: „Karari nunkangupini pungani murla pantjina warai, ngangau nauja bakana Abrahamani ngatamura nganai.
9Y Jesús le dijo: Hoy ha venido la salvación á esta casa; por cuanto él también es hijo de Abraham.
10Ngangau Kanaia Ngatamura wokarana wonti wontila ja kulkala, mina tintaterina warai.“
10Porque el Hijo del hombre vino á buscar y á salvar lo que se había perdido.
11Tanali jenia ngarana, Nau jeribaka jaura kulno morla jatana wonti, ngangau Nau Jerusalemingu karakara nganana wonti, ja ngangau tanali ngundrana wonti Godaia milila nurujeli wondraterinanto.
11Y oyendo ellos estas cosas, prosiguió Jesús y dijo una parábola, por cuanto estaba cerca de Jerusalem, y porque pensaban que luego había de ser manifestado el reino de Dios.
12Nau jatana wonti: „Kana pirna mita woritaia palkana wonti nunkangu milila manila ja nakaldra tikala.
12Dijo pues: Un hombre noble partió á una provincia lejos, para tomar para sí un reino, y volver.
13Nulu mili nunkani marapratjana karkana wonti, ja nulu tanangu mardatandra pirna marapratjana jinkina wonti ja tanangu jatana wonti: «Jinkimalianimai ngani wokaranantulu.»
13Mas llamados diez siervos suyos, les dió diez minas, y díjoles: Negociad entre tanto que vengo.
14Kana wolara nunkani nunkangu kalakalarina wonti, ja nunkangu ngadani mili palpa jinpana wonti ja jatana wonti: «Ngaiani wata ngantjai, naupini ngaianingu kapara nganananto.»
14Empero sus ciudadanos le aborrecían, y enviaron tras de él una embajada, diciendo: No queremos que éste reine sobre nosotros.
15Ja jendranguta nau matja tikana ja milila matja manina, nulu jirijiribana wonti tananapini mili nunkangu karkala, tanangu nulu mardatandra matja jinkina; ngangau nulu ngujamananto warle palpa jinkimalinala.
15Y aconteció, que vuelto él, habiendo tomado el reino, mandó llamar á sí á aquellos siervos á los cuales había dado el dinero, para saber lo que había negociado cada uno.
16Ngoperala terkana wonti ja jatana wonti: «Kaparajai, mardatandra pirnali jinkanali mardatandra pirna marapratjana morla ngokana warai.»
16Y vino el primero, diciendo: Señor, tu mina ha ganado diez minas.
17Ja nau nunkangu jatana wonti: «Matja, jidni mili ngumu, ngangau jidni talku nganana warai wakawakani, ngurula ngamalkau ngura marapratjanani.»
17Y él le dice: Está bien, buen siervo; pues que en lo poco has sido fiel, tendrás potestad sobre diez ciudades.
18Mili mandrula wokarana wonti ja jatana wonti: «Kaparajai, mardatandra pirnali jinkanali mardatandra pirna mara wora morla ngokana warai.»
18Y vino otro, diciendo: Señor, tu mina ha hecho cinco minas.
19Nau bakana nunkangu jatana wonti: «Bakana jidni kapara nganananto ngura mara worani.»
19Y también á éste dijo: Tú también sé sobre cinco ciudades.
20Ja kulno morla wokarana wonti ja jatana wonti: «Kaparajai, najiau mardatandra pirna jinkani, ninapini ngato katieli karana ngamalkana warai;
20Y vino otro, diciendo: Señor, he aquí tu mina, la cual he tenido guardada en un pañizuelo:
21Ngangau ngani jinkangundru japali nganana warai, ngangau jidni kana ngurunguru nganai; jundru maniai, mina jundru wata kuranala, ja kampai, mina jundru wata jaupanala.»
21Porque tuve miedo de ti, que eres hombre recio; tomas lo que no pusiste, y siegas lo que no sembraste.
22Nau nunkangu jatana wonti: «Jinkani manandru ngani jinkangu kalala jatai, jidni mili madlentji! Jidni milkila nganana warai ngani kana ngurunguru nganai, ngato maniai, mina ngato wata kuranala, ja kampai, mina ngato wata jaupanala.
22Entonces él le dijo: Mal siervo, de tu boca te juzgo. Sabías que yo era hombre recio, que tomo lo que no puse, y que siego lo que no sembré;
23Ja minandru jundru mardatandra ngakani wata mardatandrajinkimalinietjani jinkina warai? Ngangau ngato wokaranani nina kalalanto maninanto.»
23¿Por qué, pues, no diste mi dinero al banco, y yo viniendo lo demandara con el logro?
24Ja tanangu naka terkanani Nau jatana wonti: «Nunkangundru ninaia mardatandra pirna manianau, ja ninaia nunkangu jinkianau, nulia mardatandra pirna marapratjana ngamalkai!»
24Y dijo á los que estaban presentes: Quitadle la mina, y dadla al que tiene las diez minas.
25Ja tana nunkangu jatana wonti: «Kaparajai, nulia mardatandra pirna marapratjana ngamalkai!»
25Y ellos le dijeron: Señor, tiene diez minas.
26Ngangau ngani jurangu jatai: «Nunkangu, nulu ngamalkai, tanali jinkila nganai; nunkangundru, nulu wata ngamalkai, tanali bakana jenia manila nganai, mina nulu ngamalkai.
26Pues yo os digo que á cualquiera que tuviere, le será dado; mas al que no tuviere, aun lo que tiene le será quitado.
27Tanapini talpala ngakani, tanali wata ngantjana warai, ngani tanangu kapara nganananto, ninkida wokaralkanimai, ja ngakangu milkini nandranimai!»“
27Y también á aquellos mis enemigos que no querían que yo reinase sobre ellos, traedlos acá, y degolladlos delante de mí.
28Ja Nau jenia matja jatana, Nau ngopera Jerusalemia taringana wonti.
28Y dicho esto, iba delante subiendo á Jerusalem.
29Jendranguta Nau Bethphage ja Bathania ngurani wokarana, nunkangu mardawonpani, nina tanali dikai maninindri mardawonpa, nulu mili mandru nunkani jinpana wonti,
29Y aconteció, que llegando cerca de Bethfagé, y de Bethania, al monte que se llama de las Olivas, envió dos de sus discípulos,
30Ja jatana wonti: „Wapalumai nunkangu ngura wakankari, ja judla jerra wirina, judla donki kuparu workamantraterinani mankamankala nganai, nunkangu wata kana kulno dukaterinala; nina dukaralumai ja tikalkalumai!
30Diciendo: Id á la aldea de enfrente; en la cual como entrareis, hallaréis un pollino atado, en el que ningún hombre se ha sentado jamás; desatadlo, y traedlo.
31Ja kulnujeli judlana jakalkanani: «Minandru judla ninaia dukarai?» Jeruja judla nunkangu jatala nganai: «Kaparali ninaia ngamalkananto».“
31Y si alguien os preguntare, ¿por qué lo desatáis? le responderéis así: Porque el Señor lo ha menester.
32Pudla mili wulu wapana wonti, ja jeruja mankamankana wonti, worderu Nau pudlangu jatana warai.
32Y fueron los que habían sido enviados, y hallaron como les dijo.
33Pudlali nina kuparu dukarana, kapara wora nunkani pudlangu jatana wonti: „Minandru judla ninaia kuparu dukarai?“
33Y desatando ellos el pollino, sus dueños les dijeron: ¿Por qué desatáis el pollino?
34Pudla jatana wonti: „Kaparali ninaia ngamalkananto.“
34Y ellos dijeron: Porque el Señor lo ha menester.
35Ja pudlali nina Jesungu tikalkana wonti, ja tanali kati tanani nunkangu kuparani kurana wonti, ja Jesus nankangu kurana tarana wonti.
35Y trajéronlo á Jesús; y habiendo echado sus vestidos sobre el pollino, pusieron á Jesús encima.
36Nau palkanani, tanali kati tanani paltuni jaupana wonti.
36Y yendo él tendían sus capas por el camino.
37Nau maninindri mardawonpaia kalikalini karakara wokarana, mili wolarali wonina wonti mankina Goda ngaiala pirnali jurakokala pirnala pratjanandru, tanali matja najina.
37Y como llegasen ya cerca de la bajada del monte de las Olivas, toda la multitud de los discípulos, gozándose, comenzaron á alabar á Dios á gran voz por todas las maravillas que habían visto,
38Ja tana jatana wonti: „Ngaiani Kapara jurakokai, Nauja wokarai Kaparaia talani! Murla pariwilpani, ja pirnala mirini!“
38Diciendo: ¡Bendito el rey que viene en el nombre del Señor: paz en el cielo, y gloria en lo altísimo!
39Ja Pharisaia palpa kana wolarandru nunkangu jatana wonti: „Ngujangujara jinkinietjajai; milini jinkanani daudauamai!“
39Entonces algunos de los Fariseos de la compañía, le dijeron: Maestro, reprende á tus discípulos.
40Ja Nulu kalabana wonti ja jatana wonti: „Ngani jurangu jatai: Tanapini ngapu ngananani, marda maritjila nganai.“ (Ngantjani‐jaura G. D. 10. Trinitatis.)
40Y él respondiendo, les dijo: Os digo que si éstos callaren, las piedras clamarán.
41Ja Nau matja karakara wokarana, Nulu ngura najina wonti ja jindrana wonti nunkangundru,
41Y como llegó cerca, viendo la ciudad, lloró sobre ella,
42Ja jatana wonti: „Jundru jenia ngujamanani nunkangupini ditjini jinkanani, mina murlani jinkanani nganananto! Ja jenipara jinkangu milkini kurukuru nganala wapaia.
42Diciendo: ¡Oh si también tú conocieses, á lo menos en este tu día, lo que toca á tu paz! mas ahora está encubierto de tus ojos.
43Ngangau ditji wokarala nganai jinkangu, ja talpalali jinkanali wondiri wotina karitjila nganai ja jidna kapikapila nganai, ja paruparu tanali jidna jupala nganai;
43Porque vendrán días sobre ti, que tus enemigos te cercarán con baluarte, y te pondrán cerco, y de todas partes te pondrán en estrecho,
44Ja tanali jidna ja kupa jinkani dakangandrala nganai, ja tanali wata marda kulno kulnuni parananto worarala nganai; ngangau jundru ngantjani ditji jinkani wata ngujamanala.“
44Y te derribarán á tierra, y á tus hijos dentro de ti; y no dejarán sobre ti piedra sobre piedra; por cuanto no conociste el tiempo de tu visitación.
45Ja Nau Godaia pungani wirina wonti, ja Nulu wonina wonti tanana narrala, tana nunkangu jinkimalina wonti ja tanali burungankana wonti,
45Y entrando en el templo, comenzó á echar fuera á todos los que vendían y compraban en él.
46Ja Nau tanangu jatana wonti: „Dakanala parai: Punga ngakani ngatjini punga nganai, ja jura ninaia watawatali maninietjaia minka ngankanala.“
46Diciéndoles: Escrito está: Mi casa, casa de oración es; mas vosotros la habéis hecho cueva de ladrones.
47Ja Nulu ditji pratjanani ngujangujara jinkina wonti Godaia pungani. Ja Priesta pirnali ja jaura jinkinietjali ja pinarali wontina wonti nina nandrala,
47Y enseñaba cada día en el templo; mas los príncipes de los sacerdotes, y los escribas, y los principales del pueblo procuraban matarle.
48Ja tanali wata mankamankana wonti mina tanali ngankananto; ngangau kana wolarali nina ngantjana wonti ja nina ngarana wonti.
48Y no hallaban qué hacerle, porque todo el pueblo estaba suspenso oyéndole.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.