Kaukaubani jaura Apostel worangundru 22
Testamenta Marra (Dieri New Testament)Translation
Testamenta Marra (Dieri New Testament)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1„Ngatata ja ngaperi worajai, ngakani kaukaubaterini jaura jurangu karari ngaranimarau!“
1Mannen, broeders en vaders, luistert naar wat ik u thans te mijner verdediging ga zeggen.
2Tanali ngaranani, nulu tanangu Juda kana talini kaukaubanani, tana morla dalpura nganana wonti. Ja nau jatana wonti:
2Toen ze hoorden, dat hij in het hebreeuws tot hen sprak, werd het nog stiller. Hij vervolgde:
3„Ngani Juda kana nganai, Tarsungu Cilicieni matja dankana, ja tanali ngakangu nunkangupini ngurani Gamalieli tidnani pirna ngankana wonti, ja ngurungurulali ngato ngaperaia jirijiribani jaurani ngujangujara maninala, ja ngani Godangu manabakapirna nganana wonti jurangu pratjanani karari jeribaka;
3Ik ben een jood, geboren te Tarsus in Cilicië, maar opgevoed in deze stad; aan de voeten van Gamáliël ben ik geschoold volgens de strenge uitleg der voorvaderlijke Wet, en werd ik een ijveraar voor God, zoals gij dat allen heden zijt.
4Ja ngani ninapini palto tirikaripaterina wonti narielu, ja ngato materi ja widla dupudupu ngankana wonti, ja tanana kanjangari pungani ngulkujeli jinkina wonti,
4Daarom heb ik deze richting ten dode toe vervolgd, mannen en vrouwen in boeien geslagen en in de gevangenis geworpen,
5Worderu ngakangu bakana Priesta pirnali ja pinaru worali pratjanali tinkari ngankai, tanangundru ngato bakana dakani jaura manina wonti ngatataia, ja Damaskuja palkana wonti, bakana tanana, naka ngamanani, dupudupu Jerusalemia wapalkala kalalaia.
5zoals ook de hogepriester en heel de Raad kan getuigen. Zelfs kreeg ik brieven van hen mee voor de broeders in Damascus; en ik reisde daarheen, om ook hen, die zich daar bevonden, geboeid naar Jerusalem te voeren, en hen te doen straffen.
6Jendranguta ngani palkanani, ja Damaskungu karakara wokaranani, todani nurujeli ngakangu pariwilpandru praitji mintjina karitjina wonti.
6Maar toen ik op mijn reis Damascus naderde, bliksemde eensklaps midden op de dag een schitterend licht uit de hemel om mij heen.
7Ja ngani mitani purina ngarina wonti, ja ngaiala kulno ngakangu jatanani ngarana wonti: «Saulujai, Saulujai, minandru jidni ngakangu tirikaripaterila wapaia?»
7Ik viel op de grond, en hoorde een stem, die mij zeide: “Saul, Saul, waarom vervolgt ge Mij?”
8Ngato kalabana wonti: Worana jidni nganai Kaparajai? Ja Nauja ngakangu jatana wonti: Ngani Jesus Nazaretala nganai, nunkangu jidni tirikaripaterila wapaia.
8Ik antwoordde: “Wie zijt Gij, Heer?” Hij sprak tot mij: “Ik ben Jesus van Názaret, dien ge vervolgt”.
9Tana ngakangunto nganana, praitji najina wonti, ja japali pirna pantjina wonti; ja nunkani ngaiala, nulungali ngankamalinani, tanali wata ngarana wonti.
9Mijn gezellen zagen wel het licht, maar de stem van Hem, die met mij sprak, hoorden ze niet
10Ngani jatana wonti: Mina ngato ngankananto Kaparajai? Kapara ngakangu jatana wonti: Terkala taramai, ja Damaskuja wapau, naka tanali jinkangu pratjana kaukaubala nganai, mina jinkangu kurana parana ngankananto.
10Toen zei ik: “Heer, wat moet ik doen?” En de Heer sprak tot mij: “Sta op, en ga naar Damascus; daar zal men u alles zeggen, wat u gelast wordt”.
11Ngangau ngani ngandandarinani najila nunkanaia praitjaia mintjinandru, kamanelieli ngakanali ngana marali wapalkana wonti, ja jeruja ngani Damaskungu wokarana wonti.
11En daar ik niet meer kon zien door de glans van dat licht, namen mijn gezellen me bij de hand, en zó kwam ik te Damascus aan.
12Ananias kulno, nau Godaia jirijiribani jaurandru japali, nunkangu Juda kana pratjanali naka ngamanali pirna ngundrana wonti,
12Een zekere Ananias, een vroom man naar de Wet, en in aanzien bij alle Joden, die daar woonden,
13Nau ngakangu wokarana wonti, ja ngakangu karakararina wonti ja jatana wonti: Ngatata Saulujai, najina tarau! ja nunkangupini ditjini ngato nunkangu najina tarana wonti.
13kwam naar mij toe, ging voor mij staan, en sprak: “Saul, broeder, zie op”. En op hetzelfde ogenblik zag ik hem.
14Nau jatana wonti: Ngaiananaia ngaperaia Godali jidna ngopera kurana wonti, jidni jertapaterini nunkani ngujamananto, ja ninaia Talkupirna najinanto, ja ngaiala nunkani nunkani manandru ngarananto.
14Hij vervolgde: De God onzer vaderen heeft u voorbestemd, om zijn wil te leren kennen, den Gerechte te zien, en de stem uit zijn mond te vernemen.
15Ngangau jidni tinkari ngankanietja nganala nganai nunkangu, kanani warupotuni, nunkangundru, mina jundru najina warai ja ngarana warai.
15Want ge zult voor Hem bij alle mensen moeten getuigen, wat ge gezien en gehoord hebt.
16Ja karari, minandru jundru ngujawakai? Terkala tarau, ja multibanila madlentjandru kulirkala maniau, ja Kaparaia tala karkau!
16Nu dan, wat draalt ge? Sta op, laat u dopen, en uw zonden afwassen onder aanroeping van zijn Naam.
17Jendranguta ngani Jerusalemia matja tikana, ja ngani Godaia pungani ngatjinani, ngani ngaramarlarina wonti.
17Toen ik te Jerusalem was teruggekeerd, en eens in de tempel aan het bidden was, geraakte ik in geestverrukking.
18Ja ngato ninaia najina wonti, Nauja ngakangu jatanani: Mindriau, ja nurujeli Jerusalemingundru puntiau, ngangau tanali jinkani tinkari ngankani ngakangundru wata patala nganai.
18Ik zag Hem, en Hij sprak tot mij: “Haast u, en vertrek aanstonds uit Jerusalem; want van u zal men geen getuigenis over Mij aanvaarden”.
19Ja ngani jatana wonti: Kaparajai, tana munta milkila, ngato tanana, jinkangu morlalu ngundrana, jaura pungani wirrieli mandrana wonti, ja kanjangari pungani widmana wonti.
19Ik zeide: Heer, ze weten toch, dat ik het was, die allen, die in U geloofden, gevangen liet nemen en in de synagogen liet geselen;
20Ja jendranguta Stephanani jinkanaia tinkari ngankanietjaia kumari matja ngakana, bakana ngani munta naka terkana wonti, ja nunkani nari ngantjana wonti, ja tanani kati ngamalkiribamalina wonti, tanali nina nari ngankana wonti.
20en dat ik er bij stond, toen het bloed werd vergoten van Stéfanus, uw getuige; dat ik er behagen in had, en de kleren bewaarde van hen, die hem doodden.
21Ja Nauja jatana wonti ngakangu: «Wapau, ngangau ngato jidna kana koni jinpala nganai.»“
21Maar Hij sprak tot mij: “Ga heen; want Ik zal u zenden ver weg naar de heidenen”.
22Tanali nina ngarana wonti nunkangupini jauranilu, ja tana ngaiala tanani miririna wonti ja jatana wonti: „Ninapini mitandru teribanau, ngangau jenia wata talku nganai, nauja tepi ngamananto!“
22Tot zo ver hadden ze naar hem geluisterd; maar nu schreeuwden ze het uit: Weg met hem van de aarde; want hij is niet waard, dat hij leeft.
23Tana maritjinani, ja tanani kati woraranani, ja puturu miri teribanani,
23Ze huilden, rukten zich de kleren af, en wierpen stof in de lucht.
24Jendranguta juljaia kaparali jirijiribana wonti, tanali nina juljaia pirini wapalkananto, ja jatana wonti, tanali nina wirrieli nandranali jakalkananto, ngangau nulu ngujamananto, minandru tana nunkangundru jenia miritja ngankai.
24Nu gaf de hoofdman bevel, hem in de burcht te voeren, en hem door geselen tot bekentenis te brengen, opdat hij te weten zou komen, waarom ze zo tegen hem te keer bleven gaan.
25Tanali nina ngutana ngurakatibinani wirria, Paulus nunkangu juljaia kapakaparani, nau karakara terkanani jatana wonti: „Jenia jurangu manuni kurala wapaia, kana kulno, nau Romala nganai, kalala kurani panini nandrala?“
25Maar toen men Paulus had uitgestrekt, om hem te binden, zei hij tot den aanwezigen honderdman: Is het u geoorloofd, een romeins burger te geselen, die zelfs niet eens veroordeeld is?
26Juljaia kapakaparali jenia matja ngarana, nau juljaia kaparani wapana wonti ja nunkangu kaukaubana wonti ja jatana wonti: „Mina jundru ngundrai ngankala? Naupini kana Romala nganai.“
26Toen de honderdman dit hoorde, ging hij den hoofdman berichten, en zeide: Wat gaat ge beginnen; die man is een Romein!
27Juljaia kapara karakararina wonti ja nunkangu jatana wonti: „Jatau ngakangu, jidni Romala?“ Nau jatana wonti: „Kau.“
27De hoofdman ging er naar toe, en zei hem: Zeg me, zijt ge een Romein? Hij antwoordde: Ja!
28Juljaia kaparali kalabana wonti: „Ngato kalala pirnali ninata ngurala burungankanala“. Paulus jatana wonti: „Ngani bakana Romala dankana wonti.“
28De hoofdman hernam: Ik heb me dat burgerrecht voor veel geld moeten kopen. Welnu, sprak Paulus, en ik heb het door geboorte verkregen.
29Nurujeli tanali nina worarana wonti, tanali nina jakalkananto; ja juljaia kapara japali pantjina wonti, nulu matja ngarana, nau Romala nganai, ja ngangau nulu nina dupupu ngankana wonti.
29Nu lieten zijn pijnigers hem aanstonds met rust; en nu de hoofdman wist, dat hij Romein was, werd hij bang, ook omdat hij hem had laten boeien.
30Ditji kulnuni nulu ngantjana wonti morlalu ngujamala, minandru Juda kanali nunkangu ngulkuterkala wiri, ja nulu nina dukarana wonti ja jirijiribana wonti, Priesta pirna ja kapara pratjana jurborinanto; ja nulu Paulus ngarilkana wonti, ja nina tanangu terkibana wonti.
30Daar hij echter nauwkeurig wilde weten, waarvan hij door de Joden beschuldigd werd, liet hij hem de volgende dag uit de gevangenis halen, en gaf hij bevel, dat de opperpriesters en heel de Hoge Raad bijeen zouden komen. Toen bracht hij Paulus er heen, en stelde hem in hun midden.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.