Matthäus 18
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Zu derselben Stunde traten die Jünger zu Jesu und sprachen: Wer ist doch der Größte im Himmelreich?
1I A manawa, hele aku la ka poe haumana io Iesu la, i aku la, Owai la ka mea nui loa iloko o ke aupuni o ka lani?
2Jesus rief ein Kind zu sich und stellte das mitten unter sie
2Kahea aku la o Iesu i wahi keiki uuku, hooku ae la ia ia iwaenakonu o lakou,
3und sprach: Wahrlich ich sage euch: Es sei denn, daß ihr umkehret und werdet wie die Kinder, so werdet ihr nicht ins Himmelreich kommen.
3I mai la, He oiaio ka'u e olelo aku nei ia oukou, ina aole oukou i hoohuliia'e, a e like hoi me na keiki uuku, aole loa oukou e komo iloko o ke aupuni o ka lani.
4Wer nun sich selbst erniedrigt wie dies Kind, der ist der Größte im Himmelreich.
4O ka mea hoohaahaa ia ia iho e like me keia keiki, oia ka nui loa iloko o ke aupuni o ka lani.
5Und wer ein solches Kind aufnimmt in meinem Namen, der nimmt mich auf.
5O ka mea launa aku i kekahi keiki e like me keia no ko'u inoa, oia ke launa mai ia'u.
6Wer aber ärgert dieser Geringsten einen, die an mich glauben, dem wäre es besser, daß ein Mühlstein an seinen Hals gehängt und er ersäuft werde im Meer, da es am tiefsten ist.
6Aka, o ka mea hoohihia aku i kekahi o keia poe mea uuku o ka poe manaoio mai ia'u, e aho nona ke nakinakiia ka pohaku wili palaoa ma kona a-i, a e hoopaholoia oia i kahi hohonu o ke kai.
7Weh der Welt der Ärgernisse halben! Es muß ja Ärgernis kommen; doch weh dem Menschen, durch welchen Ärgernis kommt!
7Auwe ko ke ao nei no na hoohihia ana! E hiki io mai no na hihia; aka, auwe ke kanaka nana e hoohihia mai!
8So aber deine Hand oder dein Fuß dich ärgert, so haue ihn ab und wirf ihn von dir. Es ist besser, daß du zum Leben lahm oder als Krüppel eingehst, denn daß du zwei Hände oder zwei Füße hast und wirst in das höllische Feuer geworfen.
8Ina e hoohibia mai kou lima a o kou wawae paha ia oe, e oki iho ia mea, a e hoolei aku; e aho nou e komo oopa oe, a mumuku paha iloko o ke ola, i ole e hoolei pu ia'ku oe me kou mau lima elua, a me na wawae elua iloko o ke ahi mau loa.
9Und so dich dein Auge ärgert, reiß es aus und wirf's von dir. Es ist dir besser, daß du einäugig zum Leben eingehest, denn daß du zwei Augen habest und wirst in das höllische Feuer geworfen.
9Ina paha e hoohihia mai kou maka ia oe, e poalo ae, a hoolei aku; e aho nou e komo makahi oe iloko o ke ola, i ole e hooleiia oe me na maka elua iloko o ke ahi o Gehena.
10Sehet zu, daß ihr nicht jemand von diesen Kleinen verachtet. Denn ich sage euch: Ihre Engel im Himmel sehen allezeit in das Angesicht meines Vaters im Himmel.
10E ao oukou, mai hoowahawaha mai i kekahi o keia poe mea uuku: no ka mea, ke olelo aku nei au ia oukou, e nana mau ana ko lakou poe anela i ka lani i ka helehelena o ko'u Makua i ka lani.
11Denn des Menschen Sohn ist gekommen, selig zu machen, das verloren ist.
11A ua hele mai nei ke Keiki a ke kanaka e hoola i ka mea i auwana.
12Was dünkt euch? Wenn irgend ein Mensch hundert Schafe hätte und eins unter ihnen sich verirrte: läßt er nicht die neunundneunzig auf den Bergen, geht hin und sucht das verirrte?
12Heaha ko oukou manao? Ina paha hookahi haneri hipa a kekahi kanaka, a ua auwana kekahi o lakou, aole anei ia e waiho i ka poe kanaiwakumamaiwa, a hele aku ma na mauna e imi i ka mea i nalowale?
13Und so sich's begibt, daß er's findet, wahrlich ich sage euch, er freut sich darüber mehr denn über die neunundneunzig, die nicht verirrt sind.
13Ina paha e loaa oia ia ia, he oiaio ka'u e olelo aku nei ia oukou, ua oi aku kona olioli no ua hipa la, i ka olioli no na hipa he kanaiwakumamaiwa aole i auwana.
14Also auch ist's vor eurem Vater im Himmel nicht der Wille, daß jemand von diesen Kleinen verloren werde.
14Pela hoi, aole e makemake ko oukou Makua i ka lani e lilo aku kekahi o keia poe mea uuku.
15Sündigt aber dein Bruder an dir, so gehe hin und strafe ihn zwischen dir und ihm allein. Hört er dich, so hast du deinen Bruder gewonnen.
15Ina e hana hewa mai kou hoahanau ia oe, e hele oe e ao aku ia ia olua wale no. A i hoolohe mai oia ia oe, ua loaa ia oe kou hoahanau.
16Hört er dich nicht, so nimm noch einen oder zwei zu dir, auf daß alle Sache bestehe auf zweier oder dreier Zeugen Mund.
16A i hoolohe ole mai oia ia oe, e kono aku me oe i hookahi i elua paha, i maopopo ai kela olelo keia olelo ma ka waha o na mea ike maka elua a ekolu paha.
17Hört er die nicht, so sage es der Gemeinde. Hört er die Gemeinde nicht, so halt ihn als einen Zöllner oder Heiden.
17Ina paha e hoolohe ole kela ia laua, alaila, e hai aku ia mea i ka ekalesia; a ina paha e hoolohe ole ia i ka ekalesia no hoi, e hoohalike oe ia ia me ke kanaka e, a me ka lunaauhau.
18Wahrlich ich sage euch: Was ihr auf Erden binden werdet, soll auch im Himmel gebunden sein, und was ihr auf Erden lösen werdet, soll auch im Himmel los sein.
18He oiaio ka'u e olelo aku nei ia oukou, O na mea a oukou e hoopaa ai ma ka honua nei, e hoopaaia hoi lakou ma ka lani; a o na mea a oukou e kala ai ma ka honua nei, e kalaia no hoi lakou ma ka lani.
19Weiter sage ich euch: wo zwei unter euch eins werden, warum es ist, daß sie bitten wollen, das soll ihnen widerfahren von meinem Vater im Himmel.
19Eia hou, Ke olelo aku nei hoi au ia oukou, ina paha elua o oukou ma ka honua nei e manao like i kekahi mea a laua e noi ai, e haawiia'ku hoi ia na laua e ko'u Makua i ka lani.
20Denn wo zwei oder drei versammelt sind in meinem Namen, da bin ich mitten unter ihnen.
20No ka mea, ma kahi e halawai ai na mea elua a ekolu paha ma ko'u inoa, malaila hoi au iwaena pu me lakou.
21Da trat Petrus zu ihm und sprach: HERR, wie oft muß ich denn meinem Bruder, der an mir sündigt, vergeben? Ist's genug siebenmal?
21Alaila, hele aku la o Petero io na la, i aku la, E ka Haku, ehia na hana hewa ana mai a ko'u hoahanau ia'u, a kala aku au ia ia? ehiku anei?
22Jesus sprach zu ihm: Ich sage dir: Nicht siebenmal, sondern siebzigmal siebenmal.
22Olelo mai la o Iesu ia ia, Ke i aku nei au ia oe, Aole ehiku wale no; aka, he kanahiku hiku.
23Darum ist das Himmelreich gleich einem König, der mit seinen Knechten rechnen wollte.
23No ia mea, ua like ke aupuni o ka lani me kekahi alii, ka i manao iho e olelo hoakaka me kana poe kauwa no ka lakou aie ana.
24Und als er anfing zu rechnen, kam ihm einer vor, der war ihm zehntausend Pfund schuldig.
24I ka hoomaka ana e hoakaka ai, ua kaiia mai kekahi mea aie io na la, he umi tausani na talena kana i aie ai.
25Da er's nun nicht hatte, zu bezahlen, hieß der Herr verkaufen ihn und sein Weib und seine Kinder und alles, was er hatte, und bezahlen.
25Aole hoi ana mea e uku aku ai; kauoha aku la kona haku e kuai lilo ia'ku oia me kana wahine, a me kana mau keiki, a me kana mea a pau loa, i loaa'i ka uku.
26Da fiel der Knecht nieder und betete ihn an und sprach: Herr, habe Geduld mit mir, ich will dir's alles bezahlen.
26Moe iho la ua kauwa la, hoomaikai aku la ia ia, i aku la, E ka haku, e ahonui mai oe ia'u, a e uku aku au ia oe ia mea a pau loa.
27Da jammerte den Herrn des Knechtes, und er ließ ihn los, und die Schuld erließ er ihm auch.
27Aloha mai la ka haku i ua kauwa la, kuu mai la ia ia, a kala mai la i kana aie.
28Da ging derselbe Knecht hinaus und fand einen seiner Mitknechte, der war ihm hundert Groschen schuldig; und er griff ihn an und würgte ihn und sprach: Bezahle mir, was du mir schuldig bist!
28Hele aku la ua kauwa la iwaho, a halawai me kekahi hoakauwa ona, i aie mai i kana i hookahi haneri denari, lalau aku la ia ia, a umi iho la i kona a-i, i aku la, E uku mai oe ia'u i kau mea i aie.
29Da fiel sein Mitknecht nieder und bat ihn und sprach: Habe Geduld mit mir; ich will dir's alles bezahlen.
29Moe iho la kona hoakauwa ma kona wawae, noi mai la ia ia, i mai la, E ahonui mai oe ia'u, a e uku aku au ia oe ia mea a pau loa.
30Er wollte aber nicht, sondern ging hin und warf ihn ins Gefängnis, bis daß er bezahlte, was er schuldig war.
30Aole ia i ae aku; aka, hele aku la ia, a hoolei aku la ia ia iloko o ka halepaahao, a pau loa ka aie i ka ukuia.
31Da aber seine Mitknechte solches sahen, wurden sie sehr betrübt und kamen und brachten vor ihren Herrn alles, was sich begeben hatte.
31A ike ae la kona mau hoakauwa i ka mea ana i hana'i, minamina loa iho la lakou; a hele lakou, hai aku la i ko lakou haku i na mea a pau i hanaia.
32Da forderte ihn sein Herr vor sich und sprach zu ihm: Du Schalksknecht, alle diese Schuld habe ich dir erlassen, dieweil du mich batest;
32Alaila, kahea aku la kona haku ia ia, i aku la, E ke kauwa ino, ua kala aku no au i kau aie a pau, i kou noi ana mai ia'u;
33solltest du denn dich nicht auch erbarmen über deinen Mitknecht, wie ich mich über dich erbarmt habe?
33Aole anei i pono nou ke aloha aku i kou hoakauwa, me a'u i aloha aku ai ia oe?
34Und sein Herr ward sehr zornig und überantwortete ihn den Peinigern, bis daß er bezahlte alles, was er ihm schuldig war.
34Huhu aku la kona haku, a haawi aku la ia ia i ka poe kiai halepaahao, a pau loa ae la kana aie i ka ukuia.
35Also wird euch mein himmlischer Vater auch tun, so ihr nicht vergebt von eurem Herzen, ein jeglicher seinem Bruder seine Fehler.
35Pela hoi i ko'u Makua i ka lani e hana aku ai ia oukou, ina aole oukou a pau e kala aku me ko oukou naau i na hala o ko oukou poe hoahanau.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.