Lukas 22
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Es war aber nahe das Fest der süßen Brote, das da Ostern heißt.
1A E kokoke mai ana ka ahaaina berena hu ole, i kapaia ka moliaola.
2Und die Hohenpriester und Schriftgelehrten trachteten, wie sie ihn töteten; und fürchteten sich vor dem Volk.
2A imi iho la na kahuna nui a me ka poe kakauolelo i mea e make ai oia ia lakou; no ka mea, ua hopohopo lakou i kanaka.
3Es war aber der Satanas gefahren in den Judas, genannt Ischariot, der da war aus der Zahl der Zwölf.
3Alaila komo iho la o Satana iloko o Iuda i kapaia o Isekariote, oia kekahi o ka umikumamalua.
4Und er ging hin und redete mit den Hohenpriestern und Hauptleuten, wie er ihn wollte ihnen überantworten.
4A hele aku la ia, a kuka pu me na kahuna nui, a me na luna kiai, i mea e haawi aku ai oia ia ia ia lakou.
5Und sie wurden froh und gelobten ihm Geld zu geben.
5A olioli iho la lakou, a olelo mai la e haawi i kala ia ia.
6Und er versprach es und suchte Gelegenheit, daß er ihn überantwortete ohne Lärmen.
6Hooia aku la oia, a imi aku la e kumakaia ia ia i ka wa e kaawale aku ai ka ahakanaka.
7Es kam nun der Tag der süßen Brote, an welchem man mußte opfern das Osterlamm.
7A hiki mai ka la o ka ahaaina berena hu ole, ka la e pono ai ke pepehi i ko keiki hipa moliaola;
8Und er sandte Petrus und Johannes und sprach: Gehet hin, bereitet uns das Osterlamm, auf daß wir's essen.
8Hoouna ae la hoi oia ia Petero, a me Ioane, i mai la, E hele olua e hoomakaukau no kakou i ka moliaola e ai ai kakou.
9Sie aber sprachen zu ihm: Wo willst du, daß wir's bereiten?
9Ninau aku la laua ia ia, Mahea la i kou makemake e hoomakaukau ai maua?
10Er sprach zu ihnen: Siehe, wenn ihr hineinkommt in die Stadt, wird euch ein Mensch begegnen, der trägt einen Wasserkrug; folget ihm nach in das Haus, da er hineingeht,
10A hai mai la oia ia laua, A ia hoi, i ko olua komo ana iloko o ke kulanakauhale, e halawai mai me olua kekahi kanaka e hali ana i ke kiaha ooma wai; e hahai olua ia ia iloko o ka hale ana e komo ai.
11und saget zu dem Hausherrn: Der Meister läßt dir sagen: Wo ist die Herberge, darin ich das Osterlamm essen möge mit meinen Jüngern?
11A e olelo olua i ka mea noua ka hale, Ke ninau nei ke Kumu ia oe, Auhea ke keena ahaaina, kahi e ai ai au me ka'u mau haumana i ka moliaola!
12Und er wird euch einen großen Saal zeigen, der mit Polstern versehen ist; daselbst bereitet es.
12A hoike mai no oia ia olua i ke keena nui maluna i hoolakolakoia; malaila olua e hoomakaukau ai.
13Sie gingen hin und fanden, wie er ihnen gesagt hatte, und bereiteten das Osterlamm.
13Hele aku la laua, a ike aku la e like me kana olelo ana ia lana; a hoomakaukau iho la laua i ka moliaola.
14Und da die Stunde kam, setzte er sich nieder und die zwölf Apostel mit ihm.
14A hiki mai ka hora, noho iho la ia e ai, a me ka poe lunaolelo he umikumamalua me ia.
15Und er sprach zu ihnen: Mich hat herzlich verlangt, dies Osterlamm mit euch zu essen, ehe denn ich leide.
15A olelo mai la oia ia lakou, He nui ka makemake a'u i makemake ai e ai pu me oukou i keia moliaola maraua o ko'u make ana:
16Denn ich sage euch, daß ich hinfort nicht mehr davon essen werde, bis daß es erfüllet werde im Reich Gottes.
16No ka mea, ke hai aku nei au ia oukou, aole au e ai hou aku ia, a hooko e ia mai ia iloko o ke aupuni o ke Akua.
17Und er nahm den Kelch, dankte und sprach: Nehmet ihn und teilet ihn unter euch;
17Alaila, lalau iho la oia i ke kiaha, a hoomaikai aku la, i mai la, E lawe oukou i keia, a e kailike ia oukou iho;
18denn ich sage euch: Ich werde nicht trinken von dem Gewächs des Weinstocks, bis das Reich Gottes komme.
18No ka mea, ke olelo aku nei au ia oukou, aole au e inu i ko ke kumu waina, a hiki e mai ke aupuni o ke Akua.
19Und er nahm das Brot, dankte und brach's und gab's ihnen und sprach: Das ist mein Leib, der für euch gegeben wird; das tut zu meinem Gedächtnis.
19Alaila lalau iho la ia i ka berena, hoomaikai aku la, a wawahi iho la, a haawi mai la ia lakou, i mai la, O ko'u kino keia i haawiia no oukou; e hana hoi oukou i keia me ka hoomanao mai ia'u.
20Desgleichen auch den Kelch, nach dem Abendmahl, und sprach: Das ist der Kelch, das neue Testament in meinem Blut, das für euch vergossen wird.
20Pela no hoi i ke kiaha, mahope iho o ka aina, i mai la, O keia kiaha, o ke kauoha hou ia iloko o ko'u koko i hookaheia no oukou.
21Doch siehe, die Hand meines Verräters ist mit mir über Tische.
21Eia hoi ea, o ka lima o ka mea nana au e kumakaia, eia pu me au ma ka papa aina.
22Denn des Menschen Sohn geht zwar hin, wie es beschlossen ist; doch weh dem Menschen, durch welchen er verraten wird!
22E hele ana no hoi ke Keiki a ke kanaka e like me ka mea i hoomaopopoia'i; aka, e poino kela kanaka nana ia e kumakaia!
23Und sie fingen an, zu fragen unter sich selbst, welcher es doch wäre unter ihnen, der das tun würde.
23Alaila imi iho la lakou ia lakou iho i ko lakou mea nana e hana ia mea.
24Es erhob sich auch ein Zank unter ihnen, welcher unter ihnen sollte für den Größten gehalten werden.
24Ua hoopaapaa e lakou ia lakou iho i ko lakou mea e manaoia'na he pookela.
25Er aber sprach zu ihnen: Die weltlichen Könige herrschen, und die Gewaltigen heißt man gnädige Herren.
25A olelo mai la oia ia lakou, Ua hooalii na'lii o na lahuikanaka maluna o lakou; a o ka poe i hookoikoi maluna o lakou, ua kapaia lakou he poe hana lokomaikai.
26Ihr aber nicht also! Sondern der Größte unter euch soll sein wie der Jüngste, und der Vornehmste wie ein Diener.
26Aka, mai mea oukou pela; o ke pookela nae iwaena oukou, e like ia me ka mea uuku; a o ka luna, e like ia me ka mea lawelawe.
27Denn welcher ist größer: Der zu Tische sitzt oder der da dient? Ist's nicht also, daß der zu Tische sitzt! Ich aber bin unter euch wie ein Diener.
27Owai la ka mea nui, o ka mea e noho ana e ai, a o ka mea lawelawe anei? Aole anei o ka mea e noho ana e ai? Aka, ua like au me ka mea lawelawe iwaena o oukou.
28Ihr aber seid's, die ihr beharrt habt bei mir in meinen Anfechtungen.
28O oukou ka poe i noho pu mai me au iloko o ko'u popilikia ana.
29Und ich will euch das Reich bescheiden, wie mir's mein Vater beschieden hat,
29A ke haawi aku nei au ia oukou i ke aupuni, me ko'u Makua i haawi mai ai ia'u.
30daß ihr essen und trinken sollt an meinem Tische in meinem Reich und sitzen auf Stühlen und richten die zwölf Geschlechter Israels.
30E ai oukou a e inu hoi ma ka'u papa aina iloko o ko'u aupuni, a e noho hoi ma na nohoalii e hoopono ana i na ohana he umikumamalua a Iseraela.
31Der HERR aber sprach: Simon, Simon, siehe, der Satanas hat euer begehrt, daß er euch möchte sichten wie den Weizen;
31Olelo mai la hoi ka Haku, E Simona, e Simona, ea, ua noi mai o Satana e loaa oukou ia ia e kanana oia ia oukou e like me ka hua palaoa:
32ich aber habe für dich gebeten, daß dein Glaube nicht aufhöre. Und wenn du dermaleinst dich bekehrst, so stärke deine Brüder.
32Aka, ua pule au nou i pau ole kou manaoio; aia hoohuliia mai oe e hooikaika oe i kou poe hoahanau.
33Er sprach aber zu ihm: HERR, ich bin bereit, mit dir ins Gefängnis und in den Tod zu gehen.
33I aku la hoi oia ia ia, E ka Haku, ua makaukau wau e hele pu me oe i ka halepaahao, a i ka make.
34Er aber sprach: Petrus, ich sage dir: Der Hahn wird heute nicht krähen, ehe denn du dreimal verleugnet hast, daß du mich kennest.
34I mai la hoi ia, Ke olelo aku nei au i oe, e Petero, aole e kani ka mea i keia la mamua o kou hoole akolu ana i kou ike ana ia'u.
35Und er sprach zu ihnen: So oft ich euch ausgesandt habe ohne Beutel, ohne Tasche und ohne Schuhe, habt ihr auch je Mangel gehabt? Sie sprachen: Niemals.
35Alaila olelo mai la oia ia lakou, I ka wa i hoouna aku ai au ia oukou me ka aa kala ole, a me ke kieke ai ole, a me ke kamaa ole, i nele anei oukou i kekahi mea e pono ai? Hai aku la hoi lakou, Aole.
36Da sprach er zu ihnen: Aber nun, wer einen Beutel hat, der nehme ihn, desgleichen auch die Tasche; wer aber nichts hat, verkaufe sein Kleid und kaufe ein Schwert.
36Alaila olelo mai la oia ia lakou. Aka ano, o ka mea aa kala, e lawe ia, a pela hoi i ke kieke ai; a o ka mea nele i ka pahikaua, e kuai lilo aku i kona aahu, a e kuai lilo mai i ka pahikaua.
37Denn ich sage euch: Es muß noch das auch vollendet werden an mir, was geschrieben steht: “Er ist unter die Übeltäter gerechnet.” Denn was von mir geschrieben ist, das hat ein Ende.
37No ka mea, ke hai aku nei au ia oukou, ia'u no e hookoia'i ka mea i palapalaia, Ua helu pu ia oia me ka poe hana hewa; no ka mea, e pau auanei na mea no'u.
38Sie sprachen aber: HERR, siehe, hier sind zwei Schwerter. Er aber sprach zu ihnen: Es ist genug.
38Olelo aku ia hoi lakou, E ka Haku, eia hoi, na pahikaua elua. I mai la oia ia lakou, He nui iho la ia.
39Und er ging hinaus nach seiner Gewohnheit an den Ölberg. Es folgten ihm aber seine Jünger nach an den Ort.
39Alaila puka ia iwaho, a hele i ka mauna o Oliveta, me kana i hana mau ai; a hahai aku la kana mau haumana ia ia.
40Und als er dahin kam, sprach er zu ihnen: Betet, auf daß ihr nicht in Anfechtung fallet!
40A hiki aku ia ilaila, i mai la oia ia lakou, E pule oukou o lilo i ka hoowalewaleia.
41Und er riß sich von ihnen einen Steinwurf weit und kniete nieder, betete
41Mamao aku la hoi oia mai o lakou aku, me he non ana la o ka pohaku, a kukuli iho la ilalo, pule aku la ia,
42und sprach: Vater, willst du, so nehme diesen Kelch von mir, doch nicht mein, sondern dein Wille geschehe!
42I aku la, E ka Makua, ina e pono ia oe, e lawe aku oe i keia kiaha mai o'u aku nei; aole hoi o ko'u makemake, aka, o kou no ke hanaia.
43Es erschien ihm aber ein Engel vom Himmel und stärkte ihn.
43A ikeia'e la e ia ka anela, mai ka lani mai, e hooikaika ana ia ia.
44Und es kam, daß er mit dem Tode rang und betete heftiger. Es ward aber sein Schweiß wie Blutstropfen, die fielen auf die Erde.
44A ua puni ia i ka eha nui, pule ikaika aku la ia; a ua like hoi kona hou me na kulu nui o ke koko e haule ana ilalo i ka lepo.
45Und er stand auf von dem Gebet und kam zu seinen Jüngern und fand sie schlafen vor Traurigkeit
45A ku ae la ia mai ka pule ana, hoi mai la ia i kana mau haumana, ike mai la ia lakou e hiamoe ana no ke kaumaha;
46und sprach zu ihnen: Was schlafet ihr? Stehet auf und betet, auf das ihr nicht in Anfechtung fallet!
46I mai la hoi oia ia lakou, No ke aha la oukou e hiamoe nei? E ala'e iluna, e pule hoi oukou, o lilo oukou i ka hoowalewaleia.
47Da er aber noch redete, siehe, da kam die Schar; und einer von den Zwölfen, genannt Judas, ging vor ihnen her und nahte sich zu Jesu, ihn zu küssen.
47A ia ia e olelo ana, aia hoi, ka lehulehu, a o ka mea i kapaia o Iuda, o kekahi o ka poe umikumamalua, hele ae ia mamua o lakou, a hookokoke no ia io Iesu la e honi ia ia.
48Jesus aber sprach zu ihm: Judas, verrätst du des Menschen Sohn mit einem Kuß?
48Ninau mai la hoi o Iesu ia ia, E Iuda, ke kumakaia nei anei oe i ke Keiki a ke kanaka me ka honi?
49Da aber sahen, die um ihn waren, was da werden wollte, sprachen sie zu ihm: HERR, sollen wir mit dem Schwert drein schlagen?
49A ike iho la ka poe me ia i ka mea e hanaia ana, ninau aku la lakou ia ia, E ka Haku, e hahau anei makou me ka pahikaua?
50Und einer aus ihnen schlug des Hohenpriesters Knecht und hieb ihm sein rechtes Ohr ab.
50A hahau iho la kekahi o lakou i ke kauwa a ke kahuna nui, a oki ae la i kona pepeiao akau.
51Jesus aber antwortete und sprach: Lasset sie doch so machen! Und er rührte sein Ohr an und heilte ihn.
51Alaila olelo mai la o Iesu, i mai la, U'oki pela! A hoopa ae la oia i kona pepeiao, hoola iho la ia ia.
52Jesus aber sprach zu den Hohenpriestern und Hauptleuten des Tempels und den Ältesten, die über ihn gekommen waren: Ihr seid, wie zu einem Mörder, mit Schwertern und mit Stangen ausgegangen.
52Alaila olelo mai la Iesu i ka poe i kii aku ia ia, i na kahuna nui, a me na luna o ka luakini, a me na lunakahiko, Ua hele mai anei oukou mawaho me na pahikaua, a me na newa, e like me ka hahai ana i ka powa?
53Ich bin täglich bei euch im Tempel gewesen, und ihr habt keine Hand an mich gelegt; aber dies ist eure Stunde und die Macht der Finsternis.
53I ko'u noho ana me oukou i kela la, a i keia la, iloko o ka luakini, aole i lalau mai ko oukou mau lima ia'u. Aka, o ko oukou hora keia, a me ka mana o ka pouli.
54Sie griffen ihn aber und führten ihn hin und brachten ihn in des Hohenpriesters Haus. Petrus aber folgte von ferne.
54Alaila lalau ae la lakou ia ia, kai aku la, a alako ia ia iloko o ka hale o ke kahuna nui; a hahai kaawale aku la o Petero mahope.
55Da zündeten sie ein Feuer an mitten im Hof und setzten sich zusammen; und Petrus setzte sich unter sie.
55A hoa iho la lakou i ke ahi mawaenakonu o ka pahale, noho nui iho la lakou ilalo, noho pu iho la o Petero iwaena o lakou.
56Da sah ihn eine Magd sitzen bei dem Licht und sah genau auf ihn und sprach: Dieser war auch mit ihm.
56A ike ae la kekahi kaikamahine ia ia e noho ana ma ke ahi, a haka pono ia ia, i ae la ia, Oia nei no kekahi me ia.
57Er aber verleugnete ihn und sprach: Weib, ich kenne ihn nicht.
57A hoole aku la oia ia Iesu, i aku la, E ka wahine, aole au i ike ia ia.
58Und über eine kleine Weile sah ihn ein anderer und sprach: Du bist auch deren einer. Petrus aber sprach: Mensch ich bin's nicht.
58A liuliu iki ae la, ike mai la kekahi mea e ia ia, i mai la ia, O oe no kekahi o lakou. I aku la Petero, E ke kanaka, aole au.
59Und über eine Weile, bei einer Stunde, bekräftigte es ein anderer und sprach: Wahrlich dieser war auch mit ihm; denn er ist ein Galiläer.
59A hookahi paha hora ma ia hope iho, hooiaio ae la kekahi, i ae la, Oiaio, oia nei no hoi kekahi me ia, no ka mea, no Galilaia ia nei.
60Petrus aber sprach: Mensch, ich weiß nicht, was du sagst. Und alsbald, als er noch redete, krähte der Hahn.
60Olelo aku la hoi o Petero, E ke kanaka, aole au i ike i kau i olelo mai nei. A i kana olelo ana, kani koke iho la ka mea.
61Und der HERR wandte sich um und sah Petrus an. Und Petrus gedachte an des HERRN Wort, wie er zu ihm gesagt hatte: Ehe denn der Hahn kräht, wirst du mich dreimal verleugnen.
61Haliu mai la no hoi ka Haku, nana mai la ia Petero; a hoomanao iho la o Petero i ka olelo a ka Haku i olelo mai ai ia ia, Mamua o ke kani ana o ka mea, akolu ou hoole ana mai ia'u.
62Und Petrus ging hinaus und weinte bitterlich.
62A hele aku la o Petero iwaho, uwe mihi nui iho la ia.
63Die Männer aber, die Jesum hielten, verspotteten ihn und schlugen ihn,
63O ka poe kanaka hoi e paa ana ia Iesu, hoomaewaewa aku la lakou ia ia, me ka pepehi ia ia.
64verdeckten ihn und schlugen ihn ins Angesicht und fragten ihn und sprachen: Weissage, wer ist's, der dich schlug?
64A pani ae la lakou i kona mau maka, pepehi aku la ma kona wahi maka, a ninau aku la ia ia, i aku la, E koho oe, na wai oe i pepehi?
65Und viele andere Lästerungen sagten sie wider ihn.
65He nui no hoi na olelo e ae a lakou i hoino aku ai ia ia.
66Und als es Tag ward, sammelten sich die Ältesten des Volks, die Hohenpriester und Schriftgelehrten und führten ihn hinauf vor ihren Rat
66A ao ae la, akoakoa koke mai la ka poe lunakahiko o kanaka, a me na kahuna nui, a me ka poe kakauolelo, a lawe ae la lakou ia ia iloko o ko lakou ahalunakanawai, i aku la,
67und sprachen: Bist du Christus, sage es uns! Er aber sprach zu ihnen: Sage ich's euch, so glaubt ihr's nicht;
67O oe anei ka Mesia? e hai mai ia makou. I mai la hoi oia ia lakou, Ina e hai aku au ia oukou, aole no oukou e manaoio mai.
68frage ich aber, so antwortet ihr nicht und laßt mich doch nicht los.
68A ina e ninau aku au ia oukou, aole oukou e hai mai ia'u, aole hoi e hookuu ia'u.
69Darum von nun an wird des Menschen Sohn sitzen zur rechten Hand der Kraft Gottes.
69Mahope aku nei hoi, e noho no ke Keiki a ko kanaka ma ka lima akau o ka mana o ke Akua.
70Da sprachen sie alle: Bist du denn Gottes Sohn? Er aber sprach zu ihnen: Ihr sagt es, denn ich bin's.
70Ninau aku la lakou a pau, O oe no anei ke Keiki a ke Akua? Hai mai la hoi oia, Owau no o ka oukou e olelo nei.
71Sie aber sprachen: Was bedürfen wir weiteres Zeugnis? Wir haben's selbst gehört aus seinem Munde.
71I ae la no hoi lakou, He aha ka kakou hemahema e pono ai ka mea hou e maopopo ai? no ka mea, ua lohe kakou no loko mai o kona waha pouoi.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.