Johannes
Chapter 18
Lutherbibel 1912

Read in

Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)Judson Burmese Bible (1840)Chamorro: Gospels, Acts and PsalmsChinese Union Version, punctuated (Simplified)Chinese Union Version, punctuated (Traditional)Coptic New TestamentCoptic New Testament (Bohairic)Kralice Bible (1613)Testamenta Marra (Dieri New Testament)Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)Berean Standard BibleDouay-Rheims Bible, American Edition (1899)King James Version with ApocryphaWorld English BibleLondona Biblio (Esperanto, 1910)Louis Segond 1910Lutherbibel 1912Greek New Testament, word by word (STEPBible TAGNT)Greek New Testament: 1904 Patriarchal Text (Byzantine)Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)Greek New Testament: Textus ReceptusSBL Greek New TestamentBaibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)Modern Hebrew BibleDiodati Bibbia 1885Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Korean Bible, 1910 (한국어 성경)Bible Mutal (Kosraean)Clementine Vulgate, 1598Baibal Olcim (Matupi Chin)Meriam Mir GospelsOld Persian Version (ترجمه قدیم)Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptSynodal Translation (Синодальный перевод)Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicReina-Valera 1909Biblia Takatifu (Swahili): New Testament portionsFreedom Bible (Thai)Tongan Bible, Revised West VersionKulish and Puluj Bible (1905)Vietnamese Bible (1923 translation)
vs Asang Khongca Bibl…

Compare with

Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)Judson Burmese Bible (1840)Chamorro: Gospels, Acts and PsalmsChinese Union Version, punctuated (Simplified)Chinese Union Version, punctuated (Traditional)Coptic New TestamentCoptic New Testament (Bohairic)Kralice Bible (1613)Testamenta Marra (Dieri New Testament)Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)Berean Standard BibleDouay-Rheims Bible, American Edition (1899)King James Version with ApocryphaWorld English BibleLondona Biblio (Esperanto, 1910)Louis Segond 1910Greek New Testament, word by word (STEPBible TAGNT)Greek New Testament: 1904 Patriarchal Text (Byzantine)Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)Greek New Testament: Textus ReceptusSBL Greek New TestamentBaibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)Modern Hebrew BibleDiodati Bibbia 1885Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Korean Bible, 1910 (한국어 성경)Bible Mutal (Kosraean)Clementine Vulgate, 1598Baibal Olcim (Matupi Chin)Meriam Mir GospelsOld Persian Version (ترجمه قدیم)Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptSynodal Translation (Синодальный перевод)Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicReina-Valera 1909Biblia Takatifu (Swahili): New Testament portionsFreedom Bible (Thai)Tongan Bible, Revised West VersionKulish and Puluj Bible (1905)Vietnamese Bible (1923 translation)Stop comparing
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Johannes 18

Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Da Jesus solches geredet hatte, ging er hinaus mit seinen Jüngern über den Bach Kidron; da war ein Garten, darein ging Jesus und seine Jünger.
1Jesu lawkthuih pacoengah, a hnukbang kaminawk hoi nawnto Kidron tava yaeh ah caeh o, a hnukbang kaminawk hoi vapui yaeh ah kaom takha thungah akun o.
2Judas aber, der ihn verriet, wußte den Ort auch; denn Jesus versammelte sich oft daselbst mit seinen Jüngern.
2Jesu loe to ahmuen ah a hnukbang kaminawk hoi caeh o toepsoep pongah, Anih angphat taak Juda mah doeh to ahmuen to panoek toeng.
3Da nun Judas zu sich hatte genommen die Schar und der Hohenpriester und Pharisäer Diener, kommt er dahin mit Fackeln, Lampen und mit Waffen.
3Juda mah kalen koek qaima, Farasinawk mah patoeh ih misatuh kaminawk to takha thungah angzoh haih, nihcae loe hmaithaw, hmaiim, maiphawnawk hoiah ang zoh o.
4Wie nun Jesus wußte alles, was ihm begegnen sollte, ging er hinaus und sprach zu ihnen: Wen suchet ihr?
4Jesu loe a nuiah pha han koi hmuennawk to panoek boih pongah, hmaa bangah caeh moe, nihcae khaeah, mi maw na pakrong o, tiah a naa.
5Sie antworteten ihm: Jesum von Nazareth. Jesus spricht zu ihnen: Ich bin's! Judas aber, der ihn verriet, stand auch bei ihnen.
5Nihcae mah anih khaeah, Nazareth Jesu, tiah a naa o. Jesu mah nihcae khaeah, Anih loe Kai hae boeh ni, tiah a naa. Anih angphat taak Juda doeh nihcae hoi nawnto angdoet toeng.
6Als nun Jesus zu ihnen sprach: Ich bin's! wichen sie zurück und fielen zu Boden.
6Anih mah nihcae khaeah, Anih loe Kai hae boeh ni, tiah thuih pacoengah, nihcae loe hnukbang angnawn o moe, long ah amtimh o.
7Da fragte er sie abermals: Wen suchet ihr? Sie sprachen: Jesum von Nazareth.
7To pacoengah Anih mah nihcae khaeah, Mimaw na pakrong o? tiah dueng let. Nihcae mah, Nazareth Jesu, tiah a naa o.
8Jesus antwortete: Ich habe euch gesagt, daß ich es sei. Suchet ihr denn mich, so lasset diese gehen!
8Jesu mah, Anih loe Kai hae boeh ni, tiah kang thuih o boeh na ai maw: kai nang pakrong o nahaeloe, hae kaminawk hae caeh o sak ah, tiah a naa.
9(Auf daß das Wort erfüllet würde, welches er sagte: Ich habe der keinen verloren, die du mir gegeben hast.)
9Nang paek ih kaminawk maeto doeh kang hmasak ai, tiah a thuih ih lok akoep han ih ni hae tiah a thuih.
10Da hatte Simon Petrus ein Schwert und zog es aus und schlug nach des Hohenpriesters Knecht und hieb ihm sein rechtes Ohr ab. Und der Knecht hieß Malchus.
10To naah Simon Piter mah, angmah ih sumsen to aphongh moe, kalen koek qaima tamna ih bangtang naa to takroek pae pat. Tamna ih ahmin loe Malkuh.
11Da sprach Jesus zu Petrus: Stecke dein Schwert in die Scheide! Soll ich den Kelch nicht trinken, den mir mein Vater gegeben hat?
11Jesu mah Piter khaeah, Na sumsen to tabu thungah pacaeng ah: Kam Pa mah ang paek ih boengloeng hae Ka nae mak ai maw? tiah a naa.
12Die Schar aber und der Oberhauptmann und die Diener der Juden nahmen Jesum und banden ihn
12To naah misatuh kaminawk hoi Judahnawk zaehoikung angraengnawk mah Jesu to naeh o moe, taoengh o,
13und führten ihn zuerst zu Hannas; der war des Kaiphas Schwiegervater, welcher des Jahres Hoherpriester war.
13Anih to Anna khaeah caeh o haih hmaloe, anih loe Kaiapha ih amsae ah oh moe, to na saning ah kalen koek qaima ah oh.
14Es war aber Kaiphas, der den Juden riet, es wäre gut, daß EIN Mensch würde umgebracht für das Volk.
14Kaiapha loe kaminawk hanah kami maeto duek to hoih kue, tiah Judahnawk khaeah thui kami ah oh.
15Simon Petrus aber folgte Jesu nach und ein anderer Jünger. Dieser Jünger war den Hohenpriestern bekannt und ging mit Jesu hinein in des Hohenpriesters Palast.
15Simon Piter hoi a hnukbang kalah kami maeto loe Jesu hnukah bang hoi: to a hnukbang kami loe kalen koek qaima hoiah angmat hoi pongah, anih loe Jesu hoi nawnto kalen koek qaima imthung ah akunh.
16Petrus aber stand draußen vor der Tür. Da ging der andere Jünger, der dem Hohenpriester bekannt war, hinaus und redete mit der Türhüterin und führte Petrus hinein.
16Toe Piter loe tasa bang ih thok taengah angdoet sut. Kalen koek qaima hoi angmat a hnukbang kalah kami maeto loe tasa bangah tacawt, khongkha toep nongpata hoiah lok apaeh hoi pacoengah, Piter to imthung ah akunsak.
17Da sprach die Magd, die Türhüterin, zu Petrus: Bist du nicht auch dieses Menschen Jünger einer? Er sprach: Ich bin's nicht.
17Khongkha toep nongpata mah Piter khaeah, Nang doeh hae kami hnukbang kaminawk thung ih maeto ah na oh toeng na ai maw? tiah a naa. To naah Piter mah, Kai na ai ni, tiah a naa.
18Es standen aber die Knechte und Diener und hatten ein Kohlenfeuer gemacht, denn es war kalt, und wärmten sich. Petrus aber stand bei ihnen und wärmte sich.
18Angqai pongah, tamnanawk hoi toksah angraengnawk loe hmaitik o moe, hmai angawt o: Piter doeh nihcae khaeah angdoet moe, hmai angawt toeng.
19Aber der Hohepriester fragte Jesum um seine Jünger und um seine Lehre.
19Kalen koek qaima mah Jesu khaeah a hnubang kaminawk hoi anih mah patuk ih hmuennawk kawng to dueng.
20Jesus antwortete ihm: Ich habe frei öffentlich geredet vor der Welt; ich habe allezeit gelehrt in der Schule und in dem Tempel, da alle Juden zusammenkommen, und habe nichts im Verborgenen geredet.
20Jesu mah anih khaeah, Kai loe long khaeah kamtuengah lok ka thuih; Judahnawk amkhueng o haih sineko hoi tempul ah patukhaih ka sak toepsoep; tih lok doeh tamquta ah ka thui vai ai.
21Was fragst du mich darum? Frage die darum, die gehört haben, was ich zu ihnen geredet habe; siehe, diese wissen, was ich gesagt habe.
21Tih han ih kai lok nang dueng loe? Ka thuih ih lok thaih kaminawk khaeah dueng oh, khenah, nihcae khaeah tih lok maw ka thuih, ka thuih ih lok loe nihcae mah panoek o.
22Als er aber solches redete, gab der Diener einer, die dabeistanden, Jesu einen Backenstreich und sprach: Sollst du dem Hohenpriester also antworten?
22To tiah lok a thuih pacoengah, to ahmuen ah angdoe toksah angraeng maeto mah Jesu to tabaeng, kalen koek qaima ih lok to hae tiah maw na pathim? tiah a naa.
23Jesus antwortete: Habe ich übel geredet, so beweise es, daß es böse sei; habe ich aber recht geredet, was schlägst du mich?
23Jesu mah anih khaeah, Kasae ka thuih nahaeloe, ka sethaih to na thui ah: loktang lok ni ka thuih, tikhoe kai nang tabaeng loe? tiah a naa.
24Und Hannas sandte ihn gebunden zu dem Hohenpriester Kaiphas.
24To pacoengah Anna mah anih to taoengh moe, kalen koek qaima, Kaiapha khaeah patoeh.
25Simon Petrus aber stand und wärmte sich. Da sprachen sie zu ihm: Bist du nicht seiner Jünger einer? Er leugnete aber und sprach: Ich bin's nicht!
25Simon Piter loe angdoet moe, hmai angawt. To naah nihcae mah anih khaeah, Nang doeh anih hnukbang kaminawk thung ih maeto toeng na ai maw? tiah a naa o. Anih mah angphat taak, kai na ai ni, tiah a naa.
26Spricht einer von des Hohenpriesters Knechten, ein Gefreunder des, dem Petrus ein Ohr abgehauen hatte: Sah ich dich nicht im Garten bei Ihm?
26Kalen koek qaima ih tamna maeto ah kaom, Piter mah naa takroek pae pat ih tamna ih canawk maeto mah, nang loe Anih hoi nawnto takha thungah kaom kang hnuk ih kami na ai maw? tiah a naa.
27Da leugnete Petrus abermals, und alsbald krähte der Hahn.
27Toe Piter mah, angphat taak let bae: akra ai ah aakhong roep.
28Da führten sie Jesum von Kaiphas vor das Richthaus. Und es war früh; und sie gingen nicht in das Richthaus, auf das sie nicht unrein würden, sondern Ostern essen möchten.
28To pacoengah nihcae mah khawnthaw ah Jesu to Kaiapha im hoi lokcaekhaih im bangah caeh o haih: nihcae loe amhnong moeng tih, tiah poek o pongah, lokcaekhaih imthung ah caeh o ai; amhnong kaminawk loe misong loihaih poihkung ih buh to caa o thai mak ai.
29Da ging Pilatus zu ihnen heraus und sprach: Was bringet ihr für Klage wider diesen Menschen?
29To pongah Pilat mah nihcae khaeah caeh moe, Tih zae nethaih maw oh moe, hae kami hae kai khaeah nang hoih o? tiah a naa.
30Sie antworteten und sprachen zu ihm: Wäre dieser nicht ein Übeltäter, wir hätten dir ihn nicht überantwortet.
30Nihcae mah anih khaeah, Sethaih sah kami ah om ai nahaeloe, anih hae nang khaeah kang hoi o tih maw? tiah a naa o.
31Da sprach Pilatus zu ihnen: So nehmet ihr ihn hin und richtet ihn nach eurem Gesetz. Da sprachen die Juden zu ihm: Wir dürfen niemand töten.
31Pilat mah nihcae khaeah, Anih hae hoi oh loe, nangmacae ih daan baktiah lokcaek oh, tiah a naa. Toe Judahnawk mah anih khaeah, Kaicae loe mi kawbaktih doeh hum thaihaih daan ka tawn o ai, tiah a naa o.
32(Auf das erfüllet würde das Wort Jesu, welches er sagte, da er deutete, welches Todes er sterben würde.)
32To tiah thuih ih lok loe, kawbaktih duekhaih hoiah maw Jesu dueh tih, tiah thuih ih lok akoephaih han ih ni oh.
33Da ging Pilatus wieder hinein ins Richthaus und rief Jesus und sprach zu ihm: Bist du der Juden König?
33To pacoengah Pilat loe lokcaekhaih imthung ah akun let moe, Jesu to kawk, anih khaeah, Nang loe Judahnawk ih Siangpharang maw? tiah a naa.
34Jesus antwortete: Redest du das von dir selbst, oder haben's dir andere von mir gesagt?
34Jesu mah anih khaeah, Nangmah koeh ah maw hae lok hae na thuih? To tih ai boeh loe kalah kaminawk mah maw kai kawng hae ang thuih o? tiah a naa.
35Pilatus antwortete: Bin ich ein Jude? Dein Volk und die Hohenpriester haben dich mir überantwortet. Was hast du getan?
35Pilat mah, Kai loe Judah kami ah maw ka oh? Nangmah ih kaminawk hoi kalen koek qaima mah ni nang hae kai khaeah ang thak o: timaw na sak? tiah a naa.
36Jesus antwortete: Mein Reich ist nicht von dieser Welt. Wäre mein Reich von dieser Welt, meine Diener würden kämpfen, daß ich den Juden nicht überantwortet würde; aber nun ist mein Reich nicht von dannen.
36Jesu mah, Ka mah siangpahrang ah ukkhaih prae loe hae long nuiah om ai: hae long hae ka ukhaih prae ah om nahaeloe, Judahnawk khaeah kai ang thak o han ai ah, ka tamnanawk mah tuh o tih: toe vaihi kai mah siangpahrang ah ukhaih prae loe hae long nuiah om ai, tiah a naa.
37Da sprach Pilatus zu ihm: So bist du dennoch ein König? Jesus antwortete: Du sagst es, ich bin ein König. Ich bin dazu geboren und in die Welt gekommen, daß ich für die Wahrheit zeugen soll. Wer aus der Wahrheit ist, der höret meine Stimme.
37Pilat mah anih khaeah, To tih nahaeloe nang loe Siangpahrang takhae? tiah a naa. Jesu mah, Kai loe Siangpahrang ah ka oh, tiah na thuih ih lok loe amsoem. Kai loe loktang hnukung ah oh han ih ni, ka tapen moe, long ah kang zoh. Mi kawbaktih doeh loktang ah kaom kami mah loe, ka lok to tahngaih, tiah pathim pae.
38Spricht Pilatus zu ihm: Was ist Wahrheit? Und da er das gesagt, ging er wieder hinaus zu den Juden und spricht zu ihnen: Ich finde keine Schuld an ihm.
38Pilat mah anih khaeah, Loktang loe timaw? tiah a naa. Anih mah hae lok thuih pacoengah, Judahnawk khaeah tasa bangah caeh let moe, nihcae khaeah, Anih nuiah zaehaih tidoeh ka hnu ai, tiah a naa.
39Ihr habt aber eine Gewohnheit, daß ich euch einen auf Ostern losgebe; wollt ihr nun, daß ich euch der Juden König losgebe?
39Toe nangmacae ih atawk baktih toengah misong loihhaih poih ah kami maeto kang prawt pae o han oh, to pongah Judah Siangpahrang hae kang prawt pae o han maw? tiah a naa.
40Da schrieen sie wieder allesamt und sprachen: Nicht diesen, sondern Barabbas! Barabbas aber war ein Mörder.
40To naah nihcae boih mah, Hae kami na ai, Barabba to prawt ah, tiah a hangh o. Barabba loe mingcah ah oh.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.